Co, gdzie i z kim, czyli kłopoty inżyniera

Dzień dobry PRZEDPREMIEROWO!! Czy wiecie, z czym dziś przychodzę? 🤩 Otóż jestem niesamowicie szczęśliwy, że mogłem przeczytać najnowsze dzieło Anny Partyki-Judge długo przed premierą. To niesamowite móc przeczytać coś, czego jeszcze nikt inny nie widział. 🤩 "Emanuel Skórka i Gratis" (premiera 18 października) to przyjemna i zaskakująca kontynuacja bajki w dwóch językach (polskim i angielskim), która nie tylko zachwyca swoją ciepłą narracją, ale także ukazuje, jak główny bohater dojrzewa i rozwija się jako młody chłopiec. Tym razem autorka przedstawia nam Emanuela w nieco innym świetle – poważniejszego, dojrzalszego i jeszcze bardziej sympatycznego. Tę naturalną ewolucję jego postaci, obserwuje się z wielkim zainteresowaniem. Emanuel urósł, zarówno fizycznie, jak i emocjonalnie, a jego przemiana dodaje opowieści nowej głębi. Co ważne, mimo tych zmian, chłopiec nie stracił pasji do gry na skrzypcach, co osobiście uważam za ogromny atut tej historii. Cieszę się, że autorka zdecydowała się zachować ten element, ponieważ pasja Emanuela do muzyki dodaje opowieści unikalnego charakteru i stanowi piękny przykład dla młodych czytelników, by pielęgnowali swoje zainteresowania i rozwijali talenty. Skrzypce stają się dla niego nie tylko narzędziem wyrazu artystycznego, ale również sposobem na radzenie sobie z codziennymi wyzwaniami i emocjami. Fabuła tej części skupia się na losach uratowanego pieska, co z pewnością ucieszy wszystkie dzieci kochające zwierzęta. To właśnie dzięki temu wątkowi historia staje się jeszcze bardziej angażująca i wzruszająca. Ocalenie pieska staje się katalizatorem dla wielu ważnych wydarzeń i emocji. Dzięki temu Emanuel pokazuje swoją kolejną, niezwykle pozytywną cechę – empatię. Chłopiec troszczy się o ukochanego czworonoga, okazując mu mnóstwo ciepła i zrozumienia. Jego intropatia, zrozumienie dla potrzeb zwierząt i gotowość do niesienia pomocy to wartości, które zasługują na szczególną uwagę oraz podziw. Jest to wspaniała lekcja dla młodych czytelników, pokazująca, jak ważne jest okazywanie dobroci i współczucia nie tylko ludziom, ale i zwierzętom. "Emanuel Skórka i Gratis" to bardzo udana, pouczająca i angażująca książka, która ma potencjał, by stać się jedną z ulubionych lektur młodszych czytelników. Historia pełna ciepła, humoru i wartości, takich jak przyjaźń, odpowiedzialność i troska o innych, z pewnością zostanie doceniona przez dzieci i rodziców. To piękne przypomnienie, jak ważne jest być dobrym człowiekiem – bez względu na wiek. Dziękuję autorce za udostępnienie tekstu przed premierą.

Gwiazdka inna niż wszystkie” Ta książka, która porusza serce od pierwszych stron. Choć skierowana do dzieci, niesie ze sobą przesłanie, które z łatwością doceni każdy dorosły. 💫 Opowieść o małej gwiazdce, która czuje się inna i wyrusza w drogę, by dowiedzieć się, kim naprawdę jest. Po drodze spotyka przyjaciół i odkrywa, że to nie wygląd ani opinie innych, ale własne serce i odwaga wyznaczają kierunek. ✨ Historia jest pełna mądrości i ciepła – uczy wiary w siebie, doceniania dobra, odwagi i pracy, a także tego, że każdy z nas ma swój blask, który może rozświetlić świat. ✨ To piękna lekcja zarówno dla najmłodszych, jak i starszych czytelników... 💫 Dodatkowym atutem są klimatyczne ilustracje, które nadają bajkowego charakteru i sprawiają, że książkę chce się oglądać bez końca. Spójrzcie tylko na na nie, czy nie są cudowne? ❤️ ✨Idealna propozycja do wspólnego, rodzinnego czytania – kiedy chcemy poczuć magię i porozmawiać o tym, co naprawdę ważne.

Tym razem chciałabym Wam polecić książkę dla dzieci. Powinien ją przeczytać rodzic ale także dziecko. Jak dla mnie nawet trochę kontrowersyjna.😜 12 opowiadań o prawach jakie przysługują naszym dzieciom, napisanych przez 12 polskich autorów. 1️⃣ Prawo do równouprawnienia 2️⃣ Prawo do utrzymywania kontaktu z rodzicami 3️⃣ Prawo do wyrażania swoich poglądów, opinii i emocji 4️⃣ Prawo do prywatności 5️⃣ Prawo do informacji 6️⃣ Prawo do życia bez przemocy 7️⃣ Prawo do adopcji 8️⃣ Prawo do opieki lekarskiej 9️⃣ Prawo do właściwych warunków i godnego życia 1️⃣0️⃣ Prawo do nauki 1️⃣1️⃣ Prawo do odpoczynku 1️⃣2️⃣ Prawo do ochrony przed wyzyskiem Opowiem o tych bardzo istotnych. Tych, które zapadły mi w pamięć jako ważne. Prawo do utrzymywania kontaktu z rodzicami. Tak, z obojgiem, nawet po rozwodzie. Mama jest tak samo ważna jak tata. I tu nie ma dyskusji. Prawo do opieki lekarskiej. Mało się słyszy, że rodzice nie leczą dzieci u lekarzy. Podają zioła (co nie jest niczym złym, ale trzeba znaleźć równowagę) czy karmią winogronem, dla zdrowotności. Historie z życia wzięte. Głodzą, przy tym zaniedbują i nie widzą w tym nic złego. Prawo do informacji. I tu w opowiadaniu chodzi głównie o media. Jak to zabrania się dzieciom oglądania telewizji dla ich dobra. Jak wnuczek jedzie do babci na wakacje i jego największym przeżyciem jest obejrzenie w telewizji programu przyrodniczego. Emocje sięgały zenitu. A to tylko telewizor, albo aż telewizor. Uważam, że z tej książki można wynieść dużo dobrej wiedzy. Napisana jest prostym językiem, przystępnym również dla dzieci. Sztywna okładka, mnóstwo kolorów, to również czyni tą książkę wyjątkową.

To historia gwiazki Rei, która bardzo jest zafascynowana planetą Korda, bo ujrzała tam zieloną plamkę (chłopca). Jako, że jest ona gwiazdą to prezydenci kordiańskich krajów chcą ją przyjąć z honorami, lecz szybko orientuje się, że nie jest tak kolorowo jak jej się wydaje...Czy jesteście gotowi poznać trudne sprawy z pomocą Rai? Książkę czyta się szybko, co na pewno ułatwia duża i czytelna czcionka, która wspomaga czytanie. Mimo wszystko powieść podejmuje bardzo trudne tematy - migracja, różnorodności czy poszukiwania własnego miejsca w świecie, przy czym zostaje to pokazane z naturalną lekkością. Pokazuje bardzo istotne problemy, z którymi każdy z nas może się spotkać - szukanie odpowiedniego miejsca, strach przed obcymi, narzucanie jedynej słusznej woli, co prowadzi często do odrzucenia...Ale wszystko to zostaje opisane tak, by dziecko mogło zrozumieć trudy jakie pojawiają się w życiu. A w tym pomaga kreacja bohaterów, którzy zachowują się jak dzieci, ta ich ciekawość świata, próby postawienia się, by zrobić coś ważnego dla siebie. Przedstawia dość aktualny problem - migracji i jej konsekwencji, a także strachu przed "nimi" jako osobami, które wyglądają inaczej lub są z innego kraju...Uczy co jest najważniejsze w takiej sytuacji, a wszystko przystępne. Dodatkowo pojawiają się miejsca, gdzie zostają wytłumaczone trudniejsze słowa. I muszę jeszcze wspomnieć o cudownych rysunkach, które świetnie pasują do treści. Jeśli lubicie książki poruszające trudniejsze tematy albo macie dzieci i chcecie im pokazać trudności życia - jest to pozycja dla Was.

Ostatnio sporo czasu poświęcam na czytanie mojej najmłodszej córce. Jako mama trójki, mam spore wyrzuty sumienia, że to właśnie z nią spędzam nad książkami najmniej czasu. Kiedy więc tylko nadarza się okazja, z chęcią sięgam po tytuły, które wiem, że mogą ją zaciekawić. Szczególnie cenię sobie te momenty, gdy nie musimy rozgrywać naszej rodzinnej bitwy o wybór książki do czytania na głos, czyli popularnej gry w „papier, kamień, nożyce”🤦. „Świnka Celinka i nowi przyjaciele” to propozycja od Wydawnictwa Sorus, która – co dla mnie jest nieco niezrozumiałe – ogromnie bawi moje dziecię. Może to kwestia jej imienia, tak dziś rzadkiego, a może wpadające w oko, urocze ilustracje. Tak czy siak, fragmenty tej książki mogłabym recytować obudzona w środku nocy. Książka opowiada, a jakże, o śwince🐷. Tytułowa Celinka ekscytuje się nadejściem wiosny, postanawia więc wyruszyć na przygodę. Poznaje dwie, śnieżnobiałe, puchate koleżanki i odkrywa, co sprawia, że robi jej się ciepło na sercu. Spacerując po gospodarstwie i okolicznych polach, nawiązuje zaskakujące przyjaźnie, przekonując się jednocześnie, że świetną podstawą każdej relacji może być wspólna pasja. Nawet, jeśli jest ona odrobinę… błotnista! To urocza lekcja o tym, jak różnorodność wzbogaca nasze życie i że przyjaźń potrafi narodzić się w najbardziej nieoczekiwanych okolicznościach. Ta książka bardzo mi się podoba, choć – nie oszukujmy się – nie jest to literatura najwyższych lotów. Nie chodzi tu jednak o kunszt językowy, lecz o ciepłe i ważne przesłanie, które, jak widać, doskonale trafia do najmłodszych odbiorców. Książka uczy dzieci otwartości na zachowania innych i wskazuje właściwe reakcje na niektóre z nich. W dość bezpośredni sposób wprowadza w świat szeroko pojętej tolerancji, pokazując, że różnorodność jest wartością. To cenna lekcja empatii i akceptacji, podana w przystępnej formie.

Wspólne zaangażowanie w osiągnięcie jakiegoś celu może przynieść znacznie lepsze efekty, a przede wszystkim zwycięstwo, aniżeli starania w pojedynkę. Nie w każdej sytuacji jesteśmy w stanie samodzielnie stawić czoła danemu zadaniu, gdyż warunki mogą być do tego nieodpowiednie. W takich przypadkach przyjaciele i znajomi mogą być na wagę złota. Zarys fabuły W książce spotykamy kolejne przygody kota Popy poznanego już w poprzednich tomach serii. Akcja rozgrywa się podczas wiosny, gdzie jego przyjaciel jeż Angus wybudził się z zimowego snu. Pewnego dnia bohaterowie podczas jednego ze spacerów po lesie dostrzegli żabę o imieniu Nia, która wraz z liczną rodziną zamierzała przedostać się do stawu, by złożyć skrzek. Sprawę utrudniała droga, po której często jeździły samochody zagrażające życiu i zdrowiu żab. Popa postanowił pomóc im, choć początkowo Angus nie widział w tym sensu. Kogo spotkali w lesie? Na jakie pomysły wpadnie Popa? Kto pomorze bohaterom w osiągnięciu celu? Jak zakończy się ta historia? O tym w książce „Popa, żaba i wielka przeprawa” autorstwa Natalii Hermansy. Współpraca i pozory Autorka ukazała bardzo ważną rzecz, która powinna pokazać dzieciom, iż współpraca z innymi może przynieść zadowalające efekty. Obecnie wiele osób stara się wszystko robić na własną rękę zniechęcając się po pierwszej porażce. Dzieje się tak, bo czasem po prostu brakuje na to sił lub nie widzimy jakiegoś rozwiązania, na które wpadanie przyjaciel. Czasem zwykła porada u znajomych może zdziałać cuda, więc nie powinniśmy zamykać się na innych i jeśli jest to możliwe lepiej stawiać od razu na stworzenie zespołu, w którym wspólne działanie doprowadzi do osiągnięcia zamierzonego celu. Innym ważnym przesłaniem jest ocenienie innych po pozorach. Popa i Nia w ten sposób zachowali się względem innych krzywdząc ich w ten sposób zwłaszcza, że mijali się z prawdą. Niektórzy mają w naszym społeczeństwie przypięte łatki i nie powinniśmy ich od razu skreślać, jeżeli nie znamy ich osobiście. Każdemu należy dać szansę i nie wolno sugerować się czyimś wyglądem lub plotkami. Podsumowanie Książkę czytało mi się z przyjemnością i z pewnością przypadnie do gustu moim wychowankom dzięki ciekawej przygodzie kota Popy. Morały płynące z tej lektury pozwolą dzieciom lepiej zrozumieć, jak należy postępować w grupie. W tym przypadku bajka również posiada kolorowanki, które z pewnością urozmaicą czas z nią spędzony. Ten tom można czytać bez znajomości poprzednich, jednakże warto sięgnąć po całą serię. Kolorowa okładka przedstawiająca bohaterów zdecydowanie zachęca do sięgnięcia po tę historię. Gorąco polecam pozycję wszystkim dzieciom ciekawym dalszych przygód kota Popy, a także tym, którzy lubią podczas wspaniałej zabawy się czegoś wartościowego nauczyć. Za egzemplarz do recenzji dziękuję autorce Natalii Hermansie.

Nieśmiałość sprawia, iż tacy ludzie są wciąż samotni i rzadko są wstanie się przełamać, by z kimś zagadać. Jedyną deską ratunku w ich przypadku jest próba nawiązania kontaktu ze strony drugiej osoby, choć i tu bywa tak, że musi minąć sporo czasu, by ktoś taki się przełamał i nie był tak płochliwy. Toteż warto być wytrwałym w nawiązywaniu nowych znajomości, gdyż możemy mieć szansę na zdobycie prawdziwej przyjaźni. Zarys fabuły W książce spotykamy kolejną przygodę kota o imieniu Popa. Tym razem nasz bohater pałaszując smakołyki przed wigilią oczekuje na powrót domowników, w tym ukochanej Marysi. Podczas wejścia ich do domu wystraszył się wystrzelonych nieopodal przedwczesnych fajerwerków i pobiegł przed siebie nie zastanawiając się, jakie będą tego konsekwencje. Popa wbiegł do lasu, a gdy się zatrzymał, to okazało się, że nie wie, jak wrócić do domu. Szczęśliwie z pomocą przestraszonemu kotu zjawiła się uszatka zwyczajna Tikatika, która pomimo swej nieśmiałości zdecydowała się zaprowadzić go we właściwe miejsce. Kogo spotkają po drodze i czego ciekawego dowie się Popa o zimowaniu zwierząt? Dlaczego Tikatika jest samotna i do kogo boi się zagadać? Jak zakończy się ta opowieść? O tym w książce „Popa, sowa i cicha noc” autorstwa Natalii Hermansy. Nieśmiałość i przyjaźń Autorka za sprawą sowy ukazała problem osób nieśmiałych, które często są samotne i rzadko udaje im się zdobyć jakieś wartościowe znajomości. Naprawdę dużo zależy od drugiej osoby, czy podoła w zdobywaniu zaufania kogoś z takim problemem, bowiem potrzeba do tego wiele wyrozumiałości i wytrwałości. Każda pochwała zachowania, czy jakichś umiejętności może wywoływać zawstydzenie, co zresztą pokazywała Tikatika, gdy Popa wyraził zachwyt w jej kierunku i na to trzeba być gotowym. Tacy ludzie są często skromni, nie wierzą we własne możliwości i mało kiedy byli chwaleni. Z takiego też powodu ciężko zdobyć im prawdziwego przyjaciela, toteż sowie było bardzo smutno, a Popa wiedział, co to znaczy, mieć kumpla, jakim dla niego był jeż Angus poznany przez nas w poprzednim tomie, toteż próbował ją jakoś pocieszyć i podpowiedzieć, co powinna zrobić. W rzeczywistości takie historie zdarzają się bardzo często i wiele osób wewnętrznie cierpi, a przez obecne czasy bardzo trudno nawiązać z kimś wartościową relację. Fajerwerki Kolejnym istotnym zagadnieniem poruszonym w książce jest to, jak zwierzęta reagują na fajerwerki Otóż Popa wybiegł spłoszony przed siebie i się zgubił, inni przedstawiciele różnych gatunków boją się, trzęsą, a czasem nawet i giną. Tenże przykład skłania do refleksji zarówno młodych czytelników, jak i ich rodziców, opiekunów, do tego czy warto puszczać petardy, jeżeli jest to chwila radości, a wielka krzywda i trauma, która może dłużej trwać w przypadku zwierząt. Często osoby dopuszczające się tego nigdy nie doświadczyły takiej, czy innej reakcji ze strony kochanego futrzaka. Takie przeżycie odwiodło, by ich od puszczania fajerwerków i postawiliby na inne formy rozrywki, chociażby takie, jak zimne ognie. Podsumowanie Książka jest idealnym rozwiązaniem dla dzieci, które lubią zwierzęta i chcą się czegoś ciekawego o nich dowiedzieć. Akcja jest wciągająca i pomaga młodemu odbiorcy zrozumieć pewne sprawy dotyczące dzikich, ale i domowych futrzaków zwłaszcza, jeśli porozmawiamy po lekturze z nim na ten temat. Kolorowanki występujące w tekście urozmaicają treść i z pewnością zachęcą do sięgnięcia po tę bajkę. Warto zapoznać się z poprzednim tomem, ale da się czytać pozycję także osobno. Okładka przedstawia głównych bohaterów tej opowieści i dzięki swej przyjaznej kolorystyce z pewnością spodoba się dzieciom. Gorąco polecam tę ciekawą i wychowawczą bajkę wszystkim młodszym czytelnikom, którzy chcieliby trochę dowiedzieć się na temat samotności, przyjaźni, fajerwerków i zimowych zwyczajów leśnych zwierząt. Za egzemplarz do recenzji dziękuję autorce Natalii Hermansie.

Pierwsze spotkanie z książką „Wyprawa pana Abakanowicza” miałyśmy w formie audiobooka – przesłuchałyśmy wspólnie z Zuzią pierwszy tom tej serii na Storytel, chcąc poznać tę historię przed sięgnięciem po kolejne części. To był świetny wybór, bo już od pierwszych minut opowieść wciąga i przenosi do świata pełnego magii i przygód. A skoro tak bardzo przypadła nam do gustu, już jutro zabieramy się za czytanie wersji świątecznej 🎄✨ „Wyprawa pana Abakanowicza” to książka, która bez wątpienia rozpali wyobraźnię młodszych czytelników i sprawi, że trudno będzie się od niej oderwać. To idealna propozycja dla dzieci kochających przygody, tajemnicze krainy i niezwykłych bohaterów. Głównym bohaterem historii jest dziesięcioletni Piotrek – chłopiec, który ma wszystko, czego zapragnie. Rodzice nigdy mu nie odmawiają, dlatego gdy marzy o psie, natychmiast go dostaje. Szybko jednak okazuje się, że pies to nie tylko przyjemność, ale też obowiązek – zwłaszcza codzienne spacery, które czasem kolidują z zabawą z kolegami czy grami komputerowymi. Podczas jednego z takich spacerów wydarza się coś zupełnie niespodziewanego. Piotrek i jego pies Indiana zostają obsypani tajemniczym zielonym pyłkiem, który przenosi ich do magicznego lasu zamieszkanego przez Mimików. Tam poznają pana Abakanowicza – niezwykłego profesora i mistrza sztuk magicznych. To właśnie on zaprasza Piotrka do udziału w niebezpiecznej wyprawie, której celem jest odzyskanie magicznego skarbu – Zielonej Gwiazdy, uwięzionej przez złą czarownicę. Książka zachwyca szybkim tempem akcji i krótkimi rozdziałami, dzięki czemu idealnie sprawdzi się zarówno do samodzielnego czytania, jak i do wspólnej lektury z dzieckiem. Na każdej stronie coś się dzieje, więc nuda nie ma tu żadnych szans. Autor w przystępny i barwny sposób buduje świat pełen krasnoludów, chochlików, czarów i niebezpieczeństw. Największą wartością historii jest jednak przemiana głównego bohatera. Piotrek z lekko rozpieszczonego chłopca stopniowo staje się odważniejszy, bardziej odpowiedzialny i uczy się, czym jest prawdziwa przyjaźń. Relacja z Indianą pięknie się rozwija – a fakt, że w magicznej krainie chłopiec rozumie mowę swojego psa, dodaje opowieści uroku i humoru. „Wyprawa pana Abakanowicza” to ciepła, pełna magii opowieść o dorastaniu, pokonywaniu własnych lęków i sile więzi. Zdecydowanie książka „na jeden wieczór”, po której młody czytelnik będzie marzył o własnej wielkiej przygodzie. Polecam z całego serca! ✨🐾

Ta książka została napisana w naprawdę bardzo ciekawy sposób. Jest w niej wiele różnych ciekawostek. A całość została ładnie oprawiona w kolorowe rysunki przez @agatadobkowskaillustration . Autor w prosty i przystępny sposób przedstawia nam najciekawsze punkty, które możemy zwiedzić będąc w Warszawie. I choć wiele razy byłam w Warszawie, czy to na wycieczkach szkolnych, czy później prywatnie, to szczerze mówiąc nadal nigdy nie byłam w większości przedstawionych tutaj miejsc. Dla mnie Warszawa jest ogromna i zawsze się w niej gubię i gdyby nie google maps, to nie odnalazłabym się w niej 🤭 . A na koniec mamy kilka pytań i krzyżówkę do rozwiązania, by sprawdzić swoją wiedzę z przeczytanych informacji. Książka naprawdę jest warta uwagi i jest dobra zarówno dla małych, jak i dużych ciekawych świata osób. Zdecydowanie warto mieć tę książkę na półce 😊.

Książka „Z pamiętnika jeża Emeryka” autorstwa Marii Wiktorii Trojanowskiej to ciepła, pełna humoru i empatii opowieść o rodzinie, która pewnego dnia przyjmuje pod swój dach nietypowego domownika – afrykańskiego jeża pigmejskiego. To historia, która w subtelny, ale bardzo mądry sposób pokazuje, że przyjaźń między człowiekiem a zwierzęciem wymaga nie tylko czułości, ale przede wszystkim odpowiedzialności, zrozumienia i cierpliwości. Główną bohaterką ludzką jest dziewięcioletnia Pola – dziewczynka, która, jak wiele dzieci w jej wieku, marzy o własnym zwierzątku do przytulania i zabawy. Rodzice spełniają to marzenie, choć zaskakują ją wyborem – zamiast klasycznego psa czy kota w domu pojawia się... jeż pigmejski o imieniu Emeryk. Początkowo Pola nie jest zachwycona – zwierzątko z kolcami nie wydaje się idealnym kandydatem na najlepszego przyjaciela. Z czasem jednak dziewczynka uczy się, że miłość i przyjaźń nie zawsze wyglądają tak, jak sobie to wyobrażamy, a każde stworzenie ma własny charakter i potrzeby, które trzeba uszanować. Na szczególną uwagę zasługuje trójperspektywiczna narracja. Autorka oddaje głos trzem postaciom: Poli, jej mamie oraz samemu Emerykowi. To rozwiązanie sprawia, że historia nabiera głębi i wielowymiarowości. Czytelnik może zobaczyć te same wydarzenia z różnych punktów widzenia – oczami dziecka, dorosłej i zwierzątka. Dzięki temu młody odbiorca uczy się empatii i rozumienia cudzych emocji, a dorosły czytelnik może dostrzec, jak wiele można wynieść z rodzinnego współdziałania i wspólnego uczenia się odpowiedzialności. Najbardziej ujmująca jest perspektywa samego Emeryka. Jego komentarze są zabawne, pełne wdzięku, a czasem także zaskakująco mądre. Dzięki temu zwierzątko staje się nie tylko bohaterem, ale i narratorem, który uczy czytelnika świata zwierząt z ich punktu widzenia – z ich lękami, przyzwyczajeniami i potrzebą bezpieczeństwa. To cenna lekcja dla każdego dziecka, które marzy o posiadaniu pupila. Książka Trojanowskiej to nie tylko opowieść o relacji człowieka ze zwierzęciem, ale też ważna pozycja wychowawcza. Uczy, że posiadanie zwierzątka to nie zabawa, lecz odpowiedzialność. Pokazuje, że zwierzę nie istnieje po to, by spełniać nasze zachcianki, ale by być częścią rodziny – na własnych zasadach. Jednocześnie rozwija w młodych czytelnikach ciekawość świata i otwartość na to, co inne, nieznane, czasem trochę „kolczaste”. Styl Trojanowskiej jest lekki i przystępny, a jednocześnie pełen ciepła. Autorka trafnie oddaje sposób myślenia dziecka, emocje rodziców i unikalny „głos” zwierzątka. Ilustracje (jeśli występują w wydaniu) dodatkowo wzmacniają atmosferę domowego ciepła i przygody codzienności. „Z pamiętnika jeża Emeryka” to książka, która bawi, wzrusza i uczy – idealna zarówno do samodzielnego czytania przez dzieci, jak i do wspólnej lektury z rodzicami. To opowieść, która pokazuje, że nawet najmniejsze stworzenie może odmienić życie całej rodziny, jeśli tylko damy mu czas, przestrzeń i serce. Podsumowując – to wartościowa, mądra i ciepła książka, która nie tylko wprowadza dzieci w świat zwierząt egzotycznych, ale przede wszystkim uczy szacunku, odpowiedzialności i empatii. Zdecydowanie warto, by znalazła się w każdej dziecięcej biblioteczce.

Fajna opowieść o przyjaźni, wzajemnej pomocy, no i przede wszystkim: o byciu sobą. O realizowaniu swoich marzeń i robieniu swojego bez względu na to, że inni koledzy i koleżanki mogą się z tego śmiać. Ali i Tajna znają się od maleńkości. Oprócz wspomnień z wybryków w przedszkolu łączy ich też pasja do muzyki: oboje grają na gitarze, a Tajna dodatkowo pięknie śpiewa. Ale ze swoimi talentami raczej się nie obnoszą - nie chcąc się wychylać, nie chcąc paść ofiarą niewybrednych żartów ze strony reszty klasy. Ich tajemnica jednak wkrótce się wyda: kiedy zawiedzie sprzęt muzyczny, przygotowany na organizowany przez ich klasę pokaz mody, przyjaciele sami zagrają mini-koncert, ratując całe przedsięwzięcie. Będzie to jak klasowy przewrót kopernikański, bo z jednej strony znacznie zyskają w oczach znajomych ze szkoły, z drugiej - okaże się, że nie tylko oni skrywali muzyczne talenty. Z kilkoma innymi osobami postanowią założyć zespół muzyczny. Ale to z kolei nie do końca spodoba się ich klasowej miss popularności... Nie obędzie się bez problemów, intryg i złośliwości. Ale od czego jest prawdziwa przyjaźń, żeby sobie z takimi przeciwnościami losu nie poradzić? Serdecznie polecam :)

Gdzieś daleko mieszka sobie pewien kiciuś z wyglądu przypominający kostkę sera. Na swoim futerku ma nawet dziurki. Niestety inne kotki uważają, że jest inny i śmieją się z niego, przez co biedaczek nie ma przyjaciół. Smutny serokot nie traci jednak nadziei i wciąż chce się z kimś zaprzyjaźnić. Czy mu się to uda? Opowieść jest okraszona pięknymi ilustracjami, które wzbogacają jeszcze historię. Od razu polubiłam sympatycznego kotka i zapragnęłam zostać jego przyjacielem. Szkoda, że inni nie doceniali jego charakteru, kierując się zamiast tego osobliwym wyglądem. Niestety często tak jest również w prawdziwym życiu, dlatego ważne jest, żeby powstawały książki tego typu, które pokazują, że ważne jest wnętrze. Końcówka mnie rozczuliła. Poza tym pocierając okładkę czuje się przyjemny piernikowy zapach. Cieszę się, że taka książka została wydana i mam nadzieję, że pomoże ona wszystkim i dużym i małym i uświadomi ich jak ważne jest dobre serce. Bardzo polecam!

„Bezpieczny strach – taki, jaki odczuwamy podczas lektury, gdy w istocie jesteśmy absolutnie bezpieczni – może być doskonałą podstawą do interesującej historii.” – tak Krzysztof Kochański, autor „Upiora w szkole”, określa swoją motywację do pisania książek dla dzieci. Lepiej bym tej opowieści nie mogła podsumować, bo świetnie wpisała się ona w całą Serię z Dreszczykiem 💀od Wydawnictwa Literatura. Utwierdziła nas w przekonaniu, że niedaleko pada jabłko od jabłoni, bo moje dzieci odziedziczyły po mnie umiłowanie do historii, w których niepojęte zagrożenie z zaświatów wpływa na współczesnych bohaterów. Słuchali mojego czytania z rozdziawionymi buziami i chociaż zapewniali, że „nie ma w tej książce nic strasznego”, ich miny wyrażały coś innego. Nie było jednak mowy o przerwaniu lektury, po prostu musieliśmy poznać jej zakończenie. I ech, co to była za opowieść! 🧟‍♂️ Nuda rodzi zwykle najbardziej absurdalne pomysły, a w połączeniu z rozwiniętą wyobraźnią Aśki, Nikodema i Michała, powstał koncept tak zmyślny, że po prostu musiał zostać wprowadzony w życie. Obiektem żartu stał się niewinny taksówkarz, który musiał zmierzyć się z najprawdziwszym upiorem, siedzącym na tylnym siedzeniu jego auta🚖. Ale wypadek, który był następstwem tego niecodziennego spotkania, to dopiero początek ciągu niesamowitych zdarzeń, które miały miejsce na terenie szkoły głównych bohaterów. Czy można napisać książkę, która świetnie będzie budowała napięcie, a jednocześnie stanie się pochwałą nauki, koniecznością uczenia się na sprawdziany i odrabiania zadań domowych? Okazuje się, że dla Krzysztofa Kochańskiego nie stanowiło to problemu, ba!, zmieścił on na 143 stronach również cenne wątki przyjaźni, wspólnego działania, a nawet krótką lekcję historii, pokazując, czym charakteryzowała się szkoła w przeszłości. Bardzo realistyczne dialogi, aktualne tło do prezentowanych zdarzeń (co wcale nie jest takie oczywiste w książkach dla dzieci), mroczne miejsca, w których znajdowali się uczniowie i fantastyczne ilustracje od Anny Oparkowskiej – z tego wszystkiego składa się ta książka. Wciągnęła nas do tego stopnia, że przyznaję, zawaliliśmy kilka domowych obowiązków. Nie mogłam jednak mieć co do tego pretensji, bo sama nie mogłam się od niej oderwać!

Krótka, pełna mądrości książeczka opowiadająca o pewności siebie, samotności i docenieniu dla najmłodszych. Opowiadania skupiają się na tematyce sztucznej inteligencji, gier komputerowych, robotów opiekuńczych, są to więc kwestie jak najbardziej aktualne. Autorka zdecydowanie wychodzi naprzeciw dzisiejszemu odbiorcy, a bajki poruszają tematy ważne dla najmłodszych. Ostatnie opowiadanie zdecydowanie jest najlepsze ze wszystkich, ale warto zapoznać się z każdym.

Kolejną książką dla dzieci. Tym razem druga część przygód Fajnej ferajny. I tu moje zaskoczenie. Zrobiło się bardzo miłośnie i romantycznie. Ekstra. Próby zespołu przerodziły się w spotkania towarzyskie a co niektóre osoby zaczęły się do siebie zbliżać. Jakieś pierwsze randki, randkę w ciemno, jakieś ustawiane spotkania. 🫢 Do tego okropny perkusista, któremu trzeba było znaleźć lepsze zajęcie. Książki autorki pochłaniamy z Liwią w mgnieniu oka. U mojej córki pierwsze randki to jeszcze temat odległy ( mam nadzieję 😱) ale podobała jej się historia tak jak mnie. Bo czego się nie robi w dobrej sprawie. Nawet miłości trzeba pomóc. O i autorka wróciła do czasów mojej młodości. Skok przez kozła czy skrzynie. Nie wiem czy nasze dzieci jeszcze to mają na wf ale nie sądzę. Dla niejednego to był koszmar. 😱 Sztywna okładka, 90 stron fajnej treści. My jesteśmy na tak. No i oczywiście już nie możemy się doczekać kolejnej części, jak ferajna będzie ratować schronisko. Może być ciekawie. 🫢 Polecam 💪💪💪

Rozpoczynając serię w dobrym stylu, oferując czytelnikom świetną dawkę przygody, emocji i porządnej literatury autor stawia sobie samemu bardzo wysoko poprzeczkę. Utrzymanie poziomu, zachowanie wyjątkowego klimatu, zaproponowanie równie dobrej opowieści może być trudne, a jednak zdarza się, że kolejna część wypada jeszcze lepiej, że autor naprawdę poczuł flow ze swoimi bohaterami i wyraźnie się rozkręca. Zdecydowanie takim przypadkiem jest Michał Łuczyński i jego „Ciekawscy”. „W cieniu Annapurny” to porywająca, wciągająca powieść przygodowa o dwójce przyjaciół i ich bliskich, którzy w ramach niespodzianki zabrali ich na ekscytującą przygodę u podnóża Himalajów. Sami przyznajcie, że trekking w Himalajach brzmi jak marzenie! Zachwycające widoki, zdrowy wysiłek i mityczne yeti. Czy to możliwe, że te stworzenia istnieją naprawdę? Autor po raz kolejny doskonale wymieszał w opowieści legendy z nowoczesnymi technikami, robiąc istotnym tematem sztuczną inteligencję. Dzieje się tu naprawdę wiele, a dzięki temu naprawdę trudno się oderwać od lektury nawet na chwilę. To jedna z tych książek, przy których „jeszcze jeden rozdział” przeciąga się do późnych godzin nocnych… Maciek po jurajskiej drace odnalazł dla siebie przestrzeń w social mediach, gdzie prężnie działa jako sportowy influencer, zaś Radek ma poczucie, że stoi w miejscu i trochę koledze zazdrości… Himalajski trekking przynosi wiele inspirujących tematów i pomysłów na siebie, ale przede wszystkim pokazuje czym jest prawdziwa szlachetność, oddanie i bezinteresowna pomoc. I bądźcie pewni, że będziecie zaskoczeni nie raz, ani dwa. A zakończenie zaszokuje każdego. Książka skierowana jest do dzieci od 9 roku życia, ale jestem pewna, że w tej powieści z powodzeniem zatopią się także nastolatkowie i dorośli. A najlepsze jest to, że… jest trzecia część!

Znacie Kociaki Łobuziaki? Nie? No to przygotujcie się na prawdziwe kocie szaleństwo! 😺 To seria, która rozbawi nie tylko najmłodszych, ale i dorosłych. Pełna humoru, interaktywnych zadań i cudownych ilustracji, które przyciągają uwagę od pierwszej strony. A główni bohaterowie – Bazyl, Mila i Fik – to prawdziwi koci rozrabiacy z wielkimi sercami i jeszcze większą wyobraźnią. 🧼 „Kociaki Łobuziaki i mydło brudzidło” Bazyl to koci kocmołuch jakich mało – brudny, oblepiony paprochami i… dumny z tego! Uważa, że kąpiele to strata czasu, a mycie się to fanaberia. Mila i Fik mają jednak inne zdanie, w końcu czystość to ważna sprawa, zwłaszcza gdy chce się jeździć nowym rowerem! I tu zaczyna się prawdziwe zamieszanie: mydło, które miało pomóc, zaczyna się... brudzić! Potem ucieka, brudząc ściany, wskakuje do toalety, a wannę zamienia w czarne bagno. Koty nie ustają w próbach, sięgają nawet po odkurzacz i farbę do kotów! Każda strona to nowa, zabawna niespodzianka i interaktywne zadania dla dziecka – trzeba znaleźć mydło, obrócić książkę, zasłonić oczy… Śmiechu co niemiara! To nie tylko przezabawna historia, ale i lekcja o higienie pokazana w sposób lekki, przyjazny i z dużą dawką humoru. Świetna propozycja dla dzieci, które kąpiel wolą omijać szerokim łukiem. 🧶 „Kociaki Łobuziaki i rwetes ze swetrem” Druga część serii zabiera nas w świat wielkich marzeń małego kota. Bazyl dostaje nowy, cudowny sweterek, mięciutki, kolorowy, absolutnie fantastyczny. Jest tylko jeden problem: jest… za duży. Rozwiązanie? Trzeba urosnąć! Bazyl i jego przyjaciele wpadają na mnóstwo pomysłów, jak szybko dorosnąć: być zmęczonym jak dorośli, jeść tylko poważne rzeczy, mieć „dorosłą” fryzurę, ale jak łatwo się domyślić, nie wszystko idzie zgodnie z planem. Ta część, podobnie jak poprzednia, pełna jest absurdalnego humoru i uroczych momentów. Dzieciaki będą zachwycone, a dorośli rozbawieni trafnymi obserwacjami o „dorosłości”, niejedno dziecko rozpozna w Bazylu siebie (i odwrotnie!). 🌟 Dlaczego warto sięgnąć po serię „Kociaki Łobuziaki”? ✅ Ilustracje – Maciej Szymanowicz to nie tylko autor, ale też ilustrator. Jego rysunki są barwne, zabawne, pełne detali, idealne dla dzieci, które uczą się obserwować i opowiadać historie na podstawie obrazków. ✅ Forma interaktywna – książki angażują dziecko nie tylko treścią, ale też formą. Trzeba pomagać kotkom, odwracać strony, szukać ukrytych elementów, to doskonała zabawa i ćwiczenie koncentracji. ✅ Przekaz – bez moralizowania, ale z jasnym przesłaniem. Kąpiele są ważne, dorastanie nie zawsze jest takie fajne, jak się wydaje, a przyjaciele są po to, by pomagać sobie w każdej sytuacji. 🐾 Podsumowanie „Kociaki Łobuziaki” to seria, która bawi, uczy i zbliża zarówno dzieci, jak i dorosłych. Świetnie sprawdzi się jako wieczorna lektura, prezent dla przedszkolaka albo sposób na wspólne spędzanie czasu z maluchem. I co najważniejsze można po nią sięgać wielokrotnie, bo za każdym razem odkrywa się coś nowego. Jeśli szukacie książki, która rozbawi Wasze dzieci, pokaże wartość higieny, przyjaźni i dziecięcej wyobraźni, koniecznie sięgnijcie po Kociaki.

Nuda to taki stan, który ogarnia każdego i wszędzie. Może przyjść zapowiedziana albo też zaskoczyć i spaść na nas nieoczekiwanie. Każdy nudzi się inaczej i inaczej sobie z tą nudą radzi ale są też tacy, którzy kompletnie sobie z nudą nie radzą i nie mają na nią pomysłu. Jeśli nuda nie jest Wam obca a dziecko dużo narzeka na nudę to zachęcam sięgnąć po tą książeczkę, która pozwoli Wam inaczej na tą nudę spojrzeć i pomoże się nią zaopiekować!:) Są w niej zawarte ciekawe pomysły co można zrobić gdy się nudzimy, jak sobie zaplanować dzień z nudą aby nuda nie była już wcale taka nudna 😃 ♡♡♡♡ Ja jestem tą książeczką oczarowana i na pewno będziemy z niej korzystać w dni, gdy nuda niespodziewanie zapuka do naszych drzwi ;) Kiedy dzieci będą się bawić z nudą, ja z nią napiję się kawy 💜💜💜 Polecamy serdecznie 🤩🥰

Jeśli Sekret (…) w czymś Tajemnicy (…) tej samej Autorki i zarazem pozycji rozpoczynającej cykl, którego kontynuacją jest Sekret (…), ustępuje, to ja tego czegoś nie widzę :) Nie ma co się zatem rozpisywać. Co mi po głowie chodziło, napisałem w swej opinii o Tajemnicy (…). Może tylko jedno powtórzę: do lektury! Wy oraz Wasze dzieci i wnuki. Oczywiście młodziankowie :) przede wszystkim. ... Na marginesie: aż taki stetryczały nie jestem. Po prostu lubię takie niedzisiejsze słówka i czasem nie mogę się powstrzymać. Młodziankowie :)

🍓 Lukrecja, Malwina i tajemnica magicznych poziomek 🍓 To książka o dwóch siostrach – jak detektywkach 🕵️‍♀️🕵️‍♀️, które wpadają na trop… MAGICZNYCH POZIOMEK! Brzmi słodko? Nie dajcie się nabrać – tu każdy trop to zagadka 😎✨ Najpierw tajemnicze wskazówki ➡️ potem dom wujostwa pod kaszubskim lasem 🌲 A w tym lesie… kolejny trop, który prowadzi do domu na skraju wsi. I tam mieszkają 4 siostry totalnie jak z innej planety 🤯 • jedna miła 😊 • druga gderliwa 😒 • trzecia ze sklerozą taką, że nie pamięta, co było 5 minut wcześniej 🤦‍♀️ • a czwarta… no cóż… jakby nieobecna 👁️👁️💭 I dopiero od nich dziewczyny dostają butelkę z WSPÓŁRZĘDNYMI 🗺️⚗️ Co tam znajdą? Co jest w lesie? Czy to poziomki, magia, czy coś, czego nikt się nie spodziewa? Nie powiem więcej Przeczytajcie sami! 📚🔥 Michał Lukrecja, Malwina i tajemnica magicznych poziomek – Aleksandra Brzozowska 🍓📖 To ciepła opowieść o niezwykłej przygodzie i dziecięcej ciekawości świata ✨ 11-letnia Lukrecja znajduje tajemniczą informację o magicznych poziomkach i wciąga w zabawę swoją młodszą siostrę Malwinę. Razem przeżywają naprawdę super przygody 🌿 Dziewczynki odkrywają historię i zabytki Tczewa, w którym mieszkają 🏘️, poznają okolice ulubionego domku letniego wujostwa 🌲 i przekonują się, że czasem warto się odważyć i zapukać do sąsiadów — bo może to być początek bardzo ciekawego spotkania 🚪🙂 Przy okazji Malwina odkrywa, że lubi owoce 🍎, a Lukrecja zauważa, że coś w niej samej zaczęło się zmieniać 💭 To był piękny czas spędzony wspólnie z Michałem 💙📚 Taka książka, która zostawia po sobie ciepło i uśmiech. Marta