Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Biegacz

Okładka książki Biegacz autora Piotr Bojarski, 9788379766666
Okładka książki Biegacz
Piotr Bojarski
5,7 / 10
Wydawnictwo: Czwarta Strona Cykl: Bogdan Popiołek (tom 1) kryminał, sensacja, thriller
408 str. 6 godz. 48 min.
Kategoria:
kryminał, sensacja, thriller
Format:
papier
Cykl:
Bogdan Popiołek (tom 1)
Data wydania:
2017-05-08
Data 1. wyd. pol.:
2017-05-08
Liczba stron:
408
Czas czytania
6 godz. 48 min.
Język:
polski
ISBN:
9788379766666
Średnia ocen
5,7 5,7 / 10
58 opinii 261 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Biegacz w ulubionej księgarni i

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów), „Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Biegacz

Giovanna
Giovanna
książek na półce przeczytane 682 napisanych opinii 149

Oceny książki Biegacz

Średnia ocen
5,7 / 10
261 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
3 ocen
9
6 ocen
8
17 ocen
7
63 ocen
6
69 ocen
5
55 ocen
4
22 ocen
3
14 ocen
2
6 ocen
1
7 ocen

Opinia

avatar
1426
857
menajero
30.10.2023
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Z autorem spotykam się po raz pierwszy ale raczej nie ostatni. Kryminał w którym w rolę detektywa wciela się zwyczajny nauczyciel historii. Książka napisana bardzo przystępnym językiem, czyta się bardzo szybko. Historia trochę naciągana z której można dużo dowiedzieć się na temat kościoła w trakcie Solidarności. Trochę dziwne tylko zachowanie głównego bohatera który tak bardzo angażuje się w sprawę śmierci człowieka którego nawet nie znał.

Z autorem spotykam się po raz pierwszy ale raczej nie ostatni. Kryminał w którym w rolę detektywa wciela się zwyczajny nauczyciel historii. Książka napisana bardzo przystępnym językiem, czyta się bardzo szybko. Historia trochę naciągana z której można dużo dowiedzieć się na temat kościoła w trakcie Solidarności. Trochę dziwne tylko zachowanie głównego bohatera który tak...

więcej Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
Powrót do wszystkich opinii

Poznaj innych czytelników

540 użytkowników ma tytuł Biegacz na półkach głównych
  • 326
  • 208
  • 6
76 użytkowników ma tytuł Biegacz na półkach dodatkowych
  • 41
  • 12
  • 5
  • 5
  • 5
  • 4
  • 4

Tagi i tematy do książki Biegacz

Poznań afera polityczna korupcja literatura polska nauczyciel niebezpieczeństwo polityk poszukiwanie prawdy kryminał półświatek szantaż śledztwo wyścig z czasem zabójstwo zagadka kryminalna

Inne książki autora

Więcej
więcej
Piotr Bojarski
Piotr Bojarski
Autor powieści kryminalnych i historycznych oraz kilku książek non-fiction. W historii czuje się jak ryba w wodzie. Były dziennikarz z 24-letnim doświadczeniem pracy w mediach. Debiutował serią kryminałów retro (m.in. „Pętla” czy „Arcymistrz”), na koncie ma też m.in. reportaż „1956. Przebudzeni” czy książkę „Juni”, która przyniosła mu w 2016 roku zwycięstwo w konkursie na najlepszą powieść o Poznaniu. Uważa jednak, że książka życia jeszcze przed nim…
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Furia Michał Larek
Furia
Michał Larek
Przeczytałam jednym ciągiem wszystkie trzy tomy i uważam, że bardzo dobrze mi się je czytało. Jestem z Poznania, pamiętam te czasy, znam te wszystkie miejsca akcji, wszystko mi się ładnie kleiło. Funkcjonariusze posterunku policji bardzo fajnie nakreśleni. Całkiem ciekawe, dobrze czytające się pozycje.
Joanna Moloko - awatar Joanna Moloko
ocenił na 6 2 miesiące temu
Lęk Hubert Hender
Lęk
Hubert Hender
Lęk. Czyli powrót na Dolny Śląsk i na jeleniogórską komendę do dwójki policjantów. Iwanowicza i Gawłowskiego. Tym razem zajmują się sprawą tajemniczych zaginięć dzieci. Czy była to zwyczajna wakacyjna ucieczka? Czy jednak zaginionym stało się coś złego. Na to próbują znaleźć odpowiedź policjanci. Książka nie ma zawrotnego tempa raczej jest powoli ospale. Jest powolny spacer ku rozwiązaniu niż szaleńczy bieg po sprawcę. Miejscami jest bardzo przegadane. Jakby główni bohaterowie kręci się w kółko wysłuchując cały czas tych samych opowieści. I to można uznać za minus tej książki gdyż takie prowadzenie akcji może znudzić czytelnika. Całe śledztwo ciągnie się bardzo by potem przyspieszyć i doprowadzić do zakończenia które nie wszystkich usatysfakcjonuje. Jak i cała książka jednych porwie innych znudzi. Moim zdaniem nie jest to najlepsza odsłona z serii Iwanowicz/Gawłowski ale czasami tak bywa.
Przeczytane_opisane - awatar Przeczytane_opisane
ocenił na 6 7 miesięcy temu
Trąf, trąf, misia bela Dagmara Andryka
Trąf, trąf, misia bela
Dagmara Andryka
To nie jest typowy kryminał – Andryka buduje opowieść pełną niedopowiedzeń i psychologicznej głębi, gdzie zbrodnia staje się tylko tłem dla czegoś znacznie bardziej poruszającego. W centrum stoi samotność dzieci, które nie pasują, które są wypchnięte poza nawias – i które uczą się milczenia jako formy przetrwania. Autorka z wyczuciem pokazuje, jak to, co dzieje się w dzieciństwie, potrafi odcisnąć się echem na całe życie. To książka duszna, emocjonalna i nieoczywista – zdecydowanie zostaje w głowie. Najmocniejszym atutem książki jest uczłowieczenie postaci i skupienie na ich wewnętrznym ciężarze: traumatyczne obozy sportowe lat 80., pragnienie przynależności, późniejsze życiowe upadki – to wszystko tworzy portret pełen rezonansu psychologicznego. Autorka pokazuje, jak dawne ułudy i obietnice mogą powracać w dorosłości jako mroczna klątwa. W mojej ocenie „Trąf, trąf, Misia Bela” to przykład kryminału prywatnego z prawdziwą głębią i emocjonalnym ładunkiem – to powieść, która zostaje w myślach czytelnika dłużej niż ostatnia linijka dialogu.
Adam - awatar Adam
ocenił na 9 8 miesięcy temu
Gra o wszystko Joanna Opiat-Bojarska
Gra o wszystko
Joanna Opiat-Bojarska
Mrówki na penisie. Wybaczcie ten tani i kontrowersyjny chwyt marketingowy, ale właśnie tak opisała mi w skrócie tę książkę pewna osoba. Parafilie, czyli zaburzenia preferencji seksualnych, to właśnie z tym terminem są związane wspomniane mrówki. Historia ta składa się także z kilku innych perwersyjnych upodobań, które momentami mogą szokować, a czasami wręcz obrzydzać. Nie jest to jednak temat, który odpycha od tej lektury, a raczej świadczy o świetnym researchu autorki. Czytając powyższą trylogię miałem wrażenie, jak gdybym oglądał emocjonujący wielosezonowy serial. Jak już kiedyś wspominałem, wraz z Aleksandrą Wilk mamy podobny stosunek do policji. Będąc przy temacie tejże bohaterki, mawia się, że szewc bez butów chodzi, tymczasem psycholog Wilk ma ogromne problemy z... byciem. „Jedną z zasad manipulacji psychologicznej obowiązujących zarówno w biznesie, jak i na polu prywatnym, była zasada niedostępności. Im ktoś jest dla nas trudniejszy do zdobycia, tym bardziej go cenimy. Tym bardziej jest dla nas atrakcyjny i wartościowy, i tym więcej jesteśmy w stanie zrobić, żeby go zdobyć. Już Owidiusz powiedział, że nikt nie pożąda tego, co mogą mieć wszyscy. Kusi to, co zakazane”. Wspomniany tytuł w pierwszym wydaniu był już towarem deficytowy, na szczęście w sukurs przyszło wydawnictwo @empikgo publikujące nową wersję Gry o wszystko wraz z audiobookiem. Tymczasem na koniec chciałbym Wam przytoczyć sentencję, która w pewien sposób podsumowała morderstwa, do których doszło na łamach tej lektury. „Emocje nie zabijają. Czasem tylko mogą nas pchnąć ku śmierci”. Ja zaś chciałbym Was pchnąć ku tej lekturze. Bez względu które jej wydanie, czy też wersję audio. Po prostu warto zagrać o wszystko z JOB :)
CzytamPowoli - awatar CzytamPowoli
ocenił na 8 1 rok temu
Matnia Małgorzata Łatka
Matnia
Małgorzata Łatka
"Matnia" to kolejny, trzymający w napięciu tom serii o komisarzu Jakubie Zagórskim. Autorka @malgorzata.latka.autorka ponownie zabiera nas w mroczne zakamarki krakowskiego podziemia, gdzie makabryczne odkrycie nad Wisłą staje się początkiem śledztwa, które wstrząśnie fundamentem miasta. Tym razem śledczy muszą zmierzyć się z zagadką, która wydaje się nie mieć rozwiązania. Zmasakrowane ciało uniemożliwia identyfikację, a ślady zbrodni prowadzą do coraz to nowych tajemnic. Zagórski i jego partner, jak zwykle doskonale wykreowani, stają przed wyzwaniem, które wymaga nie tylko ich umiejętności dedukcyjnych, ale także zdolności do współpracy z ekscentryczną, choć niezwykle utalentowaną Leną Zamojską. Autorka umiejętnie buduje napięcie, stopniowo odsłaniając kolejne karty. Relacja między Zagórskim a Leną dodaje powieści głębi, a wątek przeszłości bohaterki wprowadza do fabuły dodatkowy wymiar psychologiczny. Jeśli czytaliście poprzednią część, z pewnością docenicie kontynuację historii Leny i jej zmagań z demonami przeszłości.
Angelika - awatar Angelika
oceniła na 7 1 rok temu
Zła waluta Ewelina Dyda
Zła waluta
Ewelina Dyda
Książka raczej taka na rozluźnienie. Dużo obyczajowych wątków, nie ma się trochę uczucia czytania kryminału. Autorka dobrze przedstawiła otoczenie, czytelnik mógł sobie wyobrazić tło historii. Każdego bohatera trochę poznaliśmy - nie były to puste postacie. No może trochę poza Klarą. Raczej czytało się bez większych emocji. Nie jest to długa książka - taka właśnie bardziej obyczajowa. Trochę też jakoś nie mogłam sobie wyobrazić detektywa w garniaku, który codziennie pije piwo.
Shana - awatar Shana
oceniła na 6 1 rok temu
Czarodziejka Agnieszka Płoszaj
Czarodziejka
Agnieszka Płoszaj
Przez pierwsze strony brnąłem jak przez ruchome piaski. Nie mogłem się wciągnąć, ale w pewnym momencie, coś zaskoczyło i książka pochłonęła mnie na maksa. Humor przeplatany intrygującym tematem przewodnim, do tego nie do końca sztampowi bohaterowie i przede wszystkim moje rodzinne miasto w tle.
oyaboli - awatar oyaboli
ocenił na 7 1 miesiąc temu
Powtórka Marcel Woźniak
Powtórka
Marcel Woźniak
Sięgnęłam po tę pozycję po przeczytaniu trylogii Małeckiego o Marku Bennerze, do której autor wypożyczył sobie postać Leona Brodzkiego. Jak się okazało Woźniak wykorzystał w swojej książce postać Bennera, więc panowie pisarze zrobili sobie bardzo wdzięczny żarcik. Gdy zaczęłam czytać kryminał byłam nim oczarowana. Z każdej strony biła rzetelność autora, opisy miejsc w Toruniu wskazywały na duże uwielbienie tego miasta, a do tego ten niepowtarzalny klimat niebezpiecznych dzielnic, tak wspaniale ukazany w "Złym" Tyrmanda w odniesieniu do zaułków powojennej Warszawy, Woźniak przeniósł do swojego ukochanego Torunia. Również akcja książki, choć zamknięta w przestrzeni czterech dni, pędziła do przodu z niesamowitą prędkością. I tu chyba zaczął się problem, bo wydaje mi się, że autor po prostu przedobrzył. Wszystkiego było za dużo, opisy zbyt dokładne, ilość ofiar rosła w zastraszającym tempie, a zdarzenia wymagały tak wielu zbiegów okoliczności, że stawało się to trochę nierealne i groteskowe. W ten sposób autor odebrał kryminałowi pewien realizm, który jest niezbędny do utrzymania siły gatunku. Szkoda, bo bardzo polubiłam Brodzkiego, a chyba niestety nie sięgnę po dalszy ciąg. No chyba że coś mnie najdzie...
Margola2025 - awatar Margola2025
ocenił na 6 2 miesiące temu
Kamfora Małgorzata Łatka
Kamfora
Małgorzata Łatka
Kraków to moje ulubione miasto z wycieczek szkolnych, do którego zabrał mnie mąż, aby spełnić moje marzenie na 25 rocznicę ślubu. To miasto pełne tajemnic i magicznych zakątków. Ale dopiero takie najbardziej mroczne odkrywa przed nami Małgorzata Łatka w książce „ Kamfora”. Dajemy się wciągnąć w wir śledztwa od pierwszej strony. Brutalne zagadki morderstw rozwiązuje charyzmatyczny Komisarz Jakub Górski we współpracy ze specjalistką od mowy ciała, Leną Zamojską. Autorka umiejętnie i spójnie prowadzi nas przez zakamarki ludzkiej psychiki i niewyobrażalne intrygi. Bez zbędnych pytań sięgnę po jej kolejne powieści. Polecam.
MarzenaCzytelniczka - awatar MarzenaCzytelniczka
oceniła na 6 17 dni temu
Mgnienie Marcel Woźniak
Mgnienie
Marcel Woźniak
„Mgnienie” to bezpośrednia kontynuacja historii opowiedzianej w „Powtórce”. Czyta się ją lepiej niż pierwszą część, choć i tym razem nie brakuje tajemnic. Wracamy do Torunia, Leona Brodzkiego i innych bohaterów znanych z poprzedniego tomu. Polowanie Heraklita wciąż trwa, mimo że podejrzany siedzi w areszcie. Brodzki, jeszcze bardziej zdeterminowany, rusza tropem m0rdercy, który ponownie zagraża jego rodzinie. Śledztwo prowadzi go do Darłówka — część akcji przenosi się właśnie tam. Fabuła toczy się dynamicznie, tempo nie zwalnia, choć miejscami nużą opisy, zwłaszcza sny Brodzkiego. Niektóre dialogi przypominają chaotyczny bełkot – trudny do zrozumienia i niewiele wnoszący do fabuły. Zakończenie za to okazuje się dużym zaskoczeniem. Nie wszystkie zagadki zostają rozwiązane, co sugeruje, że w finałowej części trylogii można spodziewać się ciagu dalszego. Postacie drugoplanowe są wiarygodnie zarysowane. Sam Brodzki – choć to typowy twardy glina – również wypada przekonująco. Najbardziej zagadkową postacią pozostaje jednak komendant Halicki. „Mgnienie” to obowiązkowa lektura dla tych, którzy sięgnęli po „Powtórkę”.
joanna_czyta - awatar joanna_czyta
oceniła na 8 8 miesięcy temu
Hodowca świń Anna Zacharzewska
Hodowca świń
Anna Zacharzewska
Bardzo udana powieść. Dużo nieprzyjemnych emocji i wykoślawionych charakterów, które męczą czytelnika by podsunąć gorzką prawdę o kondycji toksycznej korporacyjnej władzy i anty etosu życia poświęconego pracy. Nawiązania do folwarku zwierzęcego, czy Mrożka są ze wszech miar udane w tym ciężkim moralitecie przerzucającym jak na skwierczącej patelni oprawców i ofiary gdzie na końcu już nikt nie wie kto jest kim.
Tomasz Andrzejewski - awatar Tomasz Andrzejewski
ocenił na 9 1 rok temu
Aorta Bartosz Szczygielski
Aorta
Bartosz Szczygielski
Brałam do ręki z lekką niepewnością co mnie czeka przy lekturze. Autor mi nieznany,ogólna ocena taka sobie,a tu szok. Nie znalazłam nic ,do czego mogłabym się przyczepić. Książka po prostu super,przeszłam przez nią jak tornado i krew mnie zalewała gdy musiałam iść do pracy. Na pewno spotkam się jeszcze z tym autorem i nawet jestem lekko zniesmaczona przeciętnymi ocenami
MaJa - awatar MaJa
oceniła na 10 4 miesiące temu
Zakładnik Przemysław Borkowski
Zakładnik
Przemysław Borkowski
Ta książka wciąga od pierwszych stron i czyta się ją naprawdę szybko. Krótkie, konkretne rozdziały sprawiają, że trudno się oderwać, bo cały czas chce się jeszcze kawałek dalej. Akcja nie zwalnia, ciągle coś się dzieje, a ciekawość rośnie z każdą kolejną stroną. Zakończenie potrafi zaskoczyć. wydaje się, że już wszystko jest jasne, a jednak historia potrafi jeszcze czymś zagrać na koniec. Zdecydowanie warto przeczytać.
Veronica - awatar Veronica
oceniła na 9 10 dni temu
Reguła nr 1 Marta Guzowska
Reguła nr 1
Marta Guzowska
Niby wszystko tu jest: świat bohaterów bliski autorce, archeolożce śródziemnomorskiej, wyraźnie zarysowana postać prowadząca podwójne życie, tajemnicza przeszłość, sarkastyczne odzywki protagonistki… Gotowy przepis na sukces rodem z kursu kreatywnego pisania. I chyba właśnie w tym tkwi problem. Pomysł sam w sobie wydaje się obiecujący, ale całość pozostaje płaska i nieprzekonująca. Można było oczekiwać czegoś więcej, tymczasem to jednorazowa lektura do zapomnienia.
abel - awatar abel
ocenił na 6 3 miesiące temu
Gra pozorów Joanna Opiat-Bojarska
Gra pozorów
Joanna Opiat-Bojarska
Główną bohaterką jest pani psycholog, Aleksandra Wilk. Sama jednak też ma poważne problemy, gdyż niedawno jej mąż został zamordowany. Jednak okazuje się, że mężczyzna nie był taki, jaki wydawał się bliskim. Mianowicie handlował poufnymi informacjami. A teraz ktoś prześladuje Aleksandrę. Książka jest bardzo chaotyczna. Liczne przeskoki męczą. Całość nie trzyma się za bardzo kupy. I to trochę dziwne, za bardzo otwarte zakończenie. Nie wiem, czy sięgnę po kolejny tom.
Edyta - awatar Edyta
oceniła na 6 30 dni temu
Imię Pani Krzysztof Koziołek
Imię Pani
Krzysztof Koziołek
Bardzo dobry retrokryminał. Jest warunek- trzeba się interesować historią i znać miejsce akcji. Wówczas wyciągnięmy to, co autor tak pięknie , szczegółowo dopracował. Jak ktoś nie chce szczegółów historycznych, to po kiego czorta czyta takie książki i narzeka? Ja nie cierpię piłki nożnej i kijem mnie nikt nie zagoni do oglądania meczu, więc nie rozumiem czepiania się ignorantów. Dolny Śląsk sam w sobie jest ciekawym miejscem do rozwoju akcji, klasztor w Krzeszowie zaś wyjątkowo obfituje w motywy, które można wykorzystać, szczególnie osadzając akcję w połowie lat 30. XX w., kiedy władza Hitlera coraz bardziej się panoszy. Przeczytałam w jednej recenzji zarzut, że motyw poszukiwania cennych zabytków przez nazistów- skąd jakieś kretyńskie słowo "artefakty"? -jest naiwny. Otóż na naiwna wiara w potężne moce była w stanie mocno poprzetawiać klepki całkiem sporemu gronu wysoko posawionych funkcjonariuszy NSDAP. NIezależnie od tego, jak bardzo nam się to wydaje żałosne. Styl Koziołka nie jest najwyższych lotów, ale postacie są realistyczne. Nie ma tu zapijaczonego detektywa, jest komisarz kryminalny Dewart, człowiek z przeszłośćią, która go goni, ale który potrafi wyeliminować błędne hipotezy śledcze i doprowadzić sprawę do finału. Po dordze pokazując nam piękno i symbolikę Krzeszowa. A krytykom, którym nie chce się sięgnąć po książkę i słuchają audiobooka- co za pprostackie wyznanie: szkoda mi czasu na czytanie"- sugeruję nie brać się za ksiżki, których przekazu i tak nie zrozumieją.
Katarzyna - awatar Katarzyna
oceniła na 7 5 miesięcy temu
Czerwony Parasol Wiktor Mrok
Czerwony Parasol
Wiktor Mrok
Czy będąc nastolatkami myśleliście, że musielibyście dorosnąć dosłownie z dnia na dzień i zmierzyć się ogromnymi przeciwnościami losu, które wydają się nie do ogarnięcia. W takiej sytuacji znalazła się siedemnastoletnia Tatiana, główna bohaterka powieści "Czerwony Parasol". Młoda dziewczyna wraca do swojego domu z treningu gimnastycznego. Gdy przekroczyła jego próg, jednocześnie wkroczyła w dorosłość, której nie chciała. W rezydencji, która mieści się w ekskluzywnej dzielnicy, odkrywa, że ktoś zamordował jej rodziców oraz siostrę. Tatiana, nie bardzo wie, co robić, jednocześnie wie, że policja jej nie pomoże. Kieruje się ona intuicją, dzięki której potrafi poruszać się po nieznanej dla siebie rzeczywistości. Historia napisana przez pana Wiktora Mroka, została oparta na faktach a dokładnie wyciągnięta z tajnych akt służb specjalnych. Z czym zmierzyła się dziewczyna, kogo spotkała na swojej drodze, kto przyjacielem, kto wrogiem i czym jest tytułowy czerwony parasol dowiecie się z kart powieści. Książkę tę czytało mi się dość dobrze. Na przeczytanie 592 stron potrzebowałem pięciu dni oraz dziewięciu posiedzeń. Wynik taki plasuje powieść tę na 42 miejscu wśród 318 książek Przeczytanych na tronie. Oczywiście chcę Wam ten tytuł polecić, chociaż niektóre fragmenty nieco mi zgrzytały. Ale to tylko moje zdanie, a Wy sprawdźcie sami. https://www.facebook.com/czytamnatronie/
Czytam_Na_Tronie - awatar Czytam_Na_Tronie
ocenił na 6 6 miesięcy temu
Na tropie Michał Larek
Na tropie
Michał Larek
Przeczytałam jednym ciągiem wszystkie trzy tomy i uważam, że bardzo dobrze mi się je czytało. Jestem z Poznania, pamiętam te czasy, znam te wszystkie miejsca akcji, wszystko mi się ładnie kleiło. Funkcjonariusze posterunku policji bardzo fajnie nakreśleni. Całkiem ciekawe, dobrze czytające się pozycje.
Joanna Moloko - awatar Joanna Moloko
ocenił na 6 2 miesiące temu
Nie myśl, że znikną Marcin Grygier
Nie myśl, że znikną
Marcin Grygier
Świetnie napisana książka, ciekawie poprowadzony wątek kryminalny. Troszkę drażnił mnie brak konsekwencji w dialogach ślaskich dzieciaków: raz mówili w dialekcie, raz po polsku. No i fajnie by było pokusić się o śląski zapis. Postać komisarza trochę tendencyjna, ale nie drażniła. Szkoda że wątek alkoholizmu został potraktowany dość płasko, ale nie każdy jest Jakubem Żulczykiem ;) Najważniejsze jest jednak to, że pan Marcin Grygier po prostu świetnie pisze :)
Anna - awatar Anna
oceniła na 8 3 lata temu
Jej wszystkie śmierci Marta Zaborowska
Jej wszystkie śmierci
Marta Zaborowska
Przeszłość zawsze wraca. Domaga się rozliczenia. I nie ma od tego ucieczki. To stwierdzenia, w których zawiera się sedno tej powieści. Erwin Cis wiedzie w miarę ustabilizowane, choć mało szczęśliwe życie, w Hamburgu. Z dala od Polski, od dawnych przyjaźni i od swojej jedynej miłości, Izabeli. U boku żony, której nie kocha, skupia się na pracy i mnożeniu pieniędzy, a jego jedynym jasnym punktem jest synek, Karl. Telefon z Polski zmusza go do powrotu i angażuje go w sprawy, które przysporzą mu wiele kłopotów. Fabuła wciąga momentalnie. Erwin, który początkowo nie wzbudził mojej sympatii i pomyślałam sobie, że raczej nie byłoby mi po drodze z takim człowiekiem w prawdziwym życiu, zaczął zyskiwać wraz z rozwojem wydarzeń. Na pewno nie jest to postać szablonowa. Tragiczne zdarzenie z przeszłości, za które ponosi odpowiedzialność, staje się punktem wyjścia, dla wszystkich niefortunnych decyzji, które podjął w późniejszym czasie, i które zaważyły na całym jego życiu. Ale przeszłość dopomina się o rozliczenie. Uczucie do Izabeli motywuje Erwina do rozwiązania zagadki jej śmierci, nie wie on jednak, że zaprowadzi go także wprost do przeszłości i najtragiczniejszego dnia w jego życiu. Autorka splata ze sobą wszystkie wątki w sposób bardzo sprawny. Fabuła jest oryginalna, daleka od banału czy zbędnego wydumania. Wiarygodne postaci, jakby wyjęte z prawdziwego życia, prowadzą czytelnika poprzez kolejne strony, angażując coraz bardziej w tajemnicę, która znajduje rozwiązanie w mniej lub bardziej zaskakującym i emocjonującym finale. Dlaczego mniej lub bardziej? Ponieważ osoba sprawcy oraz jego motywacja były stosunkowo łatwe do odgadnięcia, co jednak nie wpływa w żadnym stopniu na odbiór całości. Kilka innych elementów było dla mnie zaskakujących i w związku z tym w ogóle nie czuję niedosytu, jeśli chodzi o suspens. Duży plus dla Autorki za stworzenie historii, która daje do myślenia, w której zło wcale nie jest jednoznaczne, a jej zakończenie zmusza do refleksji. Zdecydowanie polecam.
Kasiag - awatar Kasiag
ocenił na 9 2 lata temu

Inne materiały dotyczące książki Biegacz

Cytaty z książki Biegacz

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Biegacz