Azja bez skarpetek. Lea i Felek podróżują po Tajlandii, Wietnamie i Laosie

Pierwsza wyprawa, w jaką zabrała nas Paulina Walczak-Matla z rodziną, odbyła się na terenie wyspiarskiego Kraju Kwitnącej Wiśni. Tym razem z rodziną autorki podróżujemy po Królestwie Tajlandii, kontynuując tym samym wyprawy po azjatyckich krajach. Czym zaskakuje Tajlandia i czy warto ją odwiedzić? Odpowiedzi na te pytania znajdziecie w drugim tytule serii Pola i Franek odkrywają świat. Tajlandia, czyli kraj, w którym tuk-tuki pędzą szybciej niż wiatr to drugi świetny napisany przewodnik turystyczny w formie historyjki dla dzieci, który urzeka szatą graficzną w wykonaniu Marii Martin-Olszewskiej oraz słowami Pauliny Walczak-Matli. Autorka i ilustratorka pobudzają wyobraźnię oraz otwierają furtkę do rodzinnych planów wycieczkowych, bo… jeśli czteroosobowa rodzina autorki dała radę i świetnie się bawiła, to dlaczego komukolwiek innemu miałoby się to nie udać? A od postawienia stopy na tajlandzkiej ziemi dzieli nas kilkanaście godzin lotu… Potem rozpoczyna się przygoda, która pozwala poznać inną kulturę, rozsmakować się w tamtejszej kuchni i sycić oczy zapierającymi dech w piersi obrazami, które będzie się długo pamiętać. Paulina Walczak-Matla prowadzi rodzinę i czytelników po miejscach wartych zobaczenia, odkrycia i pozwalających zanurzyć się w Tajlandii na sto procent. Jednak tajlandzka turystyka to nie tylko piękne plaże, ciepłe morze i magiczne zatoki, czy ostre jedzenie, które dla Europejczyków bywa nie do przełknięcia. Tamtejsza turystyka ma też ciemniejszą stronę, tę związaną z sanktuariami dla chorych i starych słoni. Autorka zwraca uwagę, by wybierać te, w których zwierzęta żyją swobodnie, a nie te, w których są wykorzystywane do pracy jako dodatkowa atrakcja turystyczna… Bo czy my chcielibyśmy, by zmuszano nas do jedzenia na siłę albo brania co chwilę kąpieli? Paulina Walczak-Matla skrupulatnie kontynuuje to, co rozpoczęła przy okazji książeczki Japonia, czyli kraj, w którym jelonki chodzą po ulicach, pokazując, że warto zaszczepić w dziecku żyłkę podróżnika i rozbudzać w nim ciekawość świata, pokazując mu jego różnorodność i piękno, uwrażliwiając go na to wszystko, jednocześnie uświadamiając, że każda moneta ma dwie strony i obok piękna, kryje się też ciemniejsza strona każdego z krajów i ludzi je zamieszkujących. Zatem czy warto sięgnąć po Tajlandia, czyli kraj, w którym tuk-tuki pędzą szybciej niż wiatr? Jeśli lubicie podróże i poznawanie nowych miejsc – zdecydowanie tak! Jeśli zastanawiacie się, czy warto wybrać się w rodzinną wyprawę na drugi koniec świata – również warto sięgnąć po ten tytuł i przekonać się, że można zorganizować kilkudniową wyprawę dla całej rodziny i wypełnić sobie dni tak, by każdy uczestnik tego wypadu był zadowolony. Miłego podróżowania!

Nie jest to jednak tylko książka o liczeniu. Rymowany tekst skrywa w sobie przesłanie, że każdy jest ważny niezależnie od wzrostu czy wyglądu, a wśród kolorowych ilustracji znajdziecie pieski i dzieci jeżdżące na wózkach czy o różnych kolorach skóry, co możne stanowić świetny początek do rozmowy o tolerancji 😉 Cała recenzja -> https://www.instagram.com/p/DWlxBYujSrv/?igsh=MWFmY2RqeDgycTRkYw==

Dinozaury to wspaniałe stworzenia które żyły na świecie od ok. 230 mln lat temu... Te wielkie i te całkiem malutkie, mięsożerne i roślinożerne... były wspaniałe, majestatyczne i stanowią pasję niejednego przedszkolaka 🦕🦖! Jeśli Wasza Pociecha z przyjemnością uśmiecha się widząc gdzieś na obrazkach te gady czy też pterozaury to znaczy, że czas sprezentować jakąś piękną książkę która podsunie masę nowych ciekawostek o których będziecie mogli rozmawiać bez końca 🫶🏻 Właśnie dlatego przedstawiam Wam książkę dla maluchów w wieku +3 pt "101 dinozaurów i wszystko co musisz o nich wiedzieć". Dowiecie się z niej m.in że małe tyranozaury gdy wykluwały się z jajka były pokryte piórami! Albo zabawna ciekawostka która mówi, że gdy kichały to wylewało się z ich nozdrzy 25 litrów smarków! O fuuuuu! Najmniejszy ówczesny dinozaur był dwukrotnie mniejszy od wróbla! Dowiecie się z niej także: - jak nazywa się badacz dinozaurów? - czym jest koprolit? - jak nazywają się stworzenia, które pochodzą od dinozaurów? - jak dinozaury zdobywały pożywienie? I wiele innych! Książka będzie wspaniałym prezentem dla małego Dino - pasjonata! Wielki format, piękne barwne ilustracje, które przeniosą czytelników do odległej ery mezozoicznej. Rusz śladem dinozaurów! Szukaj śladów, poszerzaj wiedzę...i zastanów się jakby to było gdyby dzisiaj dinozaury biegały za oknami naszych domów?

Wiecie, kto stworzył watę cukrową? Zastanawialiście się jak śpią wieloryby? Albo jakie jest najwieksze nosiono na świecie? To jedne z tych pytań, na które prawdopodobnie większość nie zna odpowiedzi, ale z drugiej strony z chęcią poznałoby się odpowiedź. A jeśli ktoś ma do czynienia z dziećmi, to wie, że to oni są mistrzami w zadawaniu jednocześnie genialnych i z pozoru banalnych pytań, na które czasem trudno znaleźć odpowiedzi, dlatego książka „Wszystko, co chcesz wiedzieć. Genialne pytania i proste odpowiedzi na każdy dzień roku” będzie idealnym rozwiązaniem w obu przypadkach. Jest to prawdziwa skarbnica wiedzy, faktów i ciekawostek, która powstała na podstawie popularnego i nagradzanego podcastu „Everything Under the Sun”, w którym dzieci z całego świata zadawały pytania. Mimo że książka jest to książka edukacyjna, jest napisana prostym i zrozumiałym językiem. Nie brakuje w niej również humoru (w sposobie przedstawienia ciekawostek czy ilustracjach), a to sprawia, że wszystkie informacje lepiej się zapamiętuje. I co najlepsze w tej książce znajduje się 366 pytań, czyli idealnie na każdy dzień roku. Dla kogo jest „Wszystko, co chcesz wiedzieć”? Dosłownie dla każdego niezależnie od wieku i dla wszystkich żądnych wiedzy.

Pamiętasz za co przebierał*ś się na bale karnawałowe jako dziecko? U mnie była to na pewno Myszka Minnie i klaun :D "Olo i Awa. Logopedyczna zabawa. Maski.", to literatura dziecięca, którą łyknęliśmy z Bezikiem na raz. Olo i Awa szykują się na bal przebierańców. I cała zabawa polega na przygotowaniu stroju samodzielnie. Papier i inne dostępne materiały idą w ruch. A wiadomo nie od dziś, że dziecięce głowy są pełne pomysłów. Fabuła wciąga, a kreatywność dziecięca zaskakuje na każdym kroku. Logopedyczne ćwiczenia są nie od parady, bo sama starałam się wymówić prawidłowo tekst i poćwiczyć płynność swojej wymowy. Myślę, że książka przeznaczona jest dla czytelnika maksymalnie trzyletniego. Za egzemplarz dziękuję Wydawnictwu Media Rodzina <3.

Wydawać by się mogło, że książki już niczym Was nie zaskoczą. A jednak! Daję słowo - ta jest wyjątkowa, nietuzinkowa i taka, jak tylko chcecie. Gdy weźmiecie ją do rąk po raz pierwszy, będzie taka sama jak u wszystkich. Wystarczy jednak jeden ruch, kreska, historia, by stała się całkowicie Wasza. Ta publikacja na całego pobudzi kreatywność, wyobraźnię i fantazję. Wewnętrz znajdziecie podzielone na cztery poziomy trudności zadania, które są bramą do tworzenia Waszych historii. To od Was zależy jak potoczy się każda z nich. Wymyślajcie ile tylko chcecie, bowiem w Fabryce Opowieści wyobraźnia nie ma granic! Opisujcie rzeczy jak najbardziej szczegółowo, nadawajcie najdziwniejsze imiona. Aby rozrywka była jeszcze lepsza włączcie do swojej opowieści losowe słowa umieszczone w rogach każdej strony. Co więcej, w tej książce możecie również rysować, pisać oraz naklejać. Fabryka opowieści może być Waszą indywidualną inwencją twórczą, lub możecie zaprosić do wspólnej zabawy rodzinę i przyjaciół. Losujcie przypadkowe zadania, albo niech każdy z Was wymyśli swoją historię na temat tego samego. Możecie robić absolutnie wszystko, przeżywać niesamowite przygody, tworzyć własne światy i kolorowe strony. Ta rewelacyjna lektura bawi i uczy, wspiera rozwój językowy, a także jest świetnym narzędziem do pracy z dzieckiem. Kolorowe ilustracje podobnie jak zadania prowadzą odbiorców po kolejnych poziomach trudności. Dajcie się porwać tej bezgranicznie szalonej i twórczej zabawie, zostając autorem swojej własnej książki.

Przez ostatnie dni wybraliśmy się z synem w czytelniczą podróż po słowiańskim świecie. Przy okazji poznaliśmy Licho 😊 Dzięki niemu spotkaliśmy się ze stworami złośliwymi i psotnymi, pomocnymi i opiekuńczymi, pojawi się wiele charakterów w wodnych głęninach, leśnych zakątkach czy w wiejskiej chacie. Niektóre stwory warto spotkać, jednak są i takie, przed którymi lepiej się schować. Na niektóre można znaleźć sposób, a autorka pomaga nam je odkryć😉 W dawnych czasach opowiadano sobie historie z tajemniczymi postaciami w rolach głównych, dzięki którym można było wytłumaczyć przyczyny różnych życiowych zdarzeń i wówczas lepiej je zrozumieć. Ku przestrodze wspominano o wielu tajemniczych stworach, po czym ich poznać, gdzie znaleźć, co symbolizują. Poznacie więc wilkołaki, stolemy, czarty i biesy, przyjerzycie się postaci Browego i Leszego czy Kikimory. Opowieści są łatwo skonstruowane i da się z lekkości ą wciągnąć w ich czytanie, słowiańczyzna na pewno stanie się Wam bliższa, a kryje mnóstwo nietuzinkowych historii, o niektórych nawet nie miałam przyjemności jeszcze słyszeć. Przedstawiony zostaje nam tutaj też stworek o imieniu Licho, dzięki niemu zastanowimy się nad słowem “licho” i powiedzeniami, w których to słowo występuje i dlaczego. Grafika pięknie oddaje baśniowy klimat i tajniki słowiańskiego świata. To aż 101 stron fascynującej lektury w ładnym wydaniu. Jestem totalnie oczarowana, tak jak mój syn.

Z wielką ciekawością zajrzałam do najnowszej książki Sylwii Markiewicz pt. Siedmiu mężczyzn i siedem filiżanek Ludwiki Mayer. Jest to bowiem historia niebanalna pokazująca wiele masek członków rodziny jak i ludzi showbiznesu. Czemu? O co tu chodzi? W jakich okolicznościach można sprawdzić jacy ludzie są naprawdę ? Kim jest Ludwika Mayer? Główna Bohaterka „Siedmiu mężczyzn…” to aktorka minionych lat z bogatą biografią zarówno filmową jak i miłosną, która będąc bliską śmierci stara się zapewnić odpowiedni byt dla niepełnosprawnej córki. W związku z rychłym kresem swoich dni zwołuje całą rodzinę, żeby mogli się wykazać aby móc zdobyć niemały spadek po Ludwice. To oczywiście wywołuje wszelakiego rodzaju emocje jak i działania co po niektórych członków rodziny. Dzięki temu czytelnik poznaje motywy kolejnych postaci. I przy okazji barwną a zarazem lekko tajemniczą historię aktorki. Bo czyż to możliwe, aby wielu mężczyzn z jej życia tak po prostu zniknęło…. Autorka powoli snuje opowieść o historiach miłosnych Ludwiki Mayer, które wyjaśniają wiele ale czy wszystko. Co się stało z mężami bohaterki? Czy to możliwe, że tak nagle poumierali? A może ktoś im pomógł? I dlaczego? Sylwia Markiewicz w bardzo pokrętny sposób tworzy główny wątek, przy okazji pokazując blaski i cienie showbiznesu w dawnych jak i współczesnych czasach. I gdy czytelnik naprowadzony na pewne rzeczy domyśla się kto mógł coś tu napsuć , doprowadza do takich splot twistów, że pozostaje w pełnym zadziwieniu mając pod nosem odpowiedź. Buduje w Siedmiu Mężczyznach i siedmiu filiżankach Ludwiki Mayer intrygę tak jak w prawdziwym kryminale. Czy w ten sposób nakierowuje odbiorcę na to, ze zmieni gatunek swoich powieści. Bo jeśli tak, to jestem za, bo zostałam totalnie wkręcona. I będę czekać na tą zmianę. A sama końcówka po prostu wymiata. Zaintrygowani? Jeśli tak to bardzo polecam powieść Sylwii Markiewicz. Nietuzinkową, niezapomnianą po prostu rewelacyjną. Trochę inną niż poprzednie książki autorki, ale jak odświeżającą. Gdyż dostaniecie tajemnice rodzinne jak i niezłą intrygę z bardzo barwnymi postaciami. I bardzo ciekawymi portretami psychologicznymi jedynymi stałymi u tej pisarki. Poza tym można się tu i wzruszyć jak i trochę pośmiać. „Nie trzeba nosić żałoby na smutno, mogą wspominać te dobre, wesołe rzeczy, a było ich mnóstwo.”

Czy odłożenie tabletu naprawdę może być takie trudne? Dla wielu dzieci – bardzo. I właśnie o tym w niezwykle ciepły, mądry i bliski dziecięcemu światu sposób opowiada książka Kazik i czas przed ekranem. Historia Kazika zaczyna się bardzo zwyczajnie. Chłopiec jest wesoły, ciekawy świata i… trochę taki jak każde dziecko. Jednak pewnego dnia pojawia się problem. Mama nie pozwala mu obejrzeć bajki, o której rozmawiają wszyscy koledzy. Do tego rodzice wprowadzają nowe zasady dotyczące korzystania z ekranów – bajek i gier na tablecie. A przecież każdy maluch wie, jak trudno przerwać grę w najciekawszym momencie… To opowieść o emocjach, które zna prawie każda rodzina: 😤 złości 😔 rozczarowaniu 🤔 niezrozumieniu zasad Ale też o czymś znacznie ważniejszym – o uczeniu się równowagi. Książka pokazują dzieciom, że ekran to tylko jedna z wielu możliwości spędzania czasu. Bo przecież poza nim czekają jeszcze: zabawa, książki, rozmowy, budowanie, rysowanie i tysiące małych odkryć. Ogromnym atutem tej książki jest jej terapeutyczny charakter. Kazik nie jest idealnym bohaterem – i właśnie dlatego dzieci tak łatwo się z nim utożsamiają. Razem z nim przeżywają emocje, uczą się je nazywać i rozumieć. To jednak nie tylko książka dla dzieci. Na końcu znajdziemy komentarz psycholożki Aleksandry Belty-Iwacz, który pomaga rodzicom zrozumieć dziecięce reakcje i podpowiada, jak wspierać maluchy w trudnych momentach. I to jest w tej serii naprawdę piękne – czytamy razem, uczymy się razem i rozmawiamy razem. 💛 Dlaczego warto sięgnąć po tę książkę? ✔ pomaga rozmawiać z dziećmi o czasie przed ekranem ✔ pokazuje emocje w sposób zrozumiały dla najmłodszych ✔ wspiera budowanie zdrowych nawyków cyfrowych ✔ daje rodzicom psychologiczne wskazówki ✔ zachęca do odkrywania świata poza ekranem To idealna książka do wspólnego czytania wieczorem – szczególnie wtedy, gdy temat tabletów i bajek zaczyna w domu wywoływać małe burze. Bo czasem jedna historia potrafi powiedzieć dziecku więcej niż długie tłumaczenia.

https://lubimyczytac.pl/oficjalne-recenzje-ksiazek/22808/mapa-milosci-zapisana-w-zmarszczkach „Babcia i dziadek” to pozycja wyjątkowa, stanowiąca czuły manifest miłości międzypokoleniowej i hołd dla tych, którzy są strażnikami naszej rodzinnej tożsamości. To książka, która w dzisiejszym, przebodźcowanym świecie oferuje chwilę wytchnienia, ciszy i głębokiej refleksji nad wartością obecności drugiego człowieka. Niezależnie od tego, czy szukacie idealnego prezentu na Dzień Babci i Dziadka, czy po prostu chcecie wzbogacić domową biblioteczkę o dzieło, które będziecie z sentymentem wyciągać z półki przez lata, ten tytuł jest dobrym wyborem. To opowieść o tym, że choć czas płynie nieubłaganie, a my sami dorastamy i zmieniamy swoje role w życiowym teatrze, to miłość otrzymana od dziadków pozostaje w nas niczym bezpieczny port, do którego zawsze możemy wrócić w myślach, by ogrzać się przy wspomnieniu ich nieidealnej, ale najszczerszej pod słońcem opiekuńczości.

„Adela” to kolejna powieść, w której Autorka zabiera nas w podróż w czasie. Już wiemy, że Ewa Popławska upodobała sobie Gdańsk, w którym mieszka i zgłębia jego historię. Tym razem trafiamy do czasów przed II wojną światową, gdy Gdańsk był wolnym miastem, w którym obok siebie we względnej zgodzie żyli Polacy, Niemcy i Żydzi, a wśród nich – tytułowa bohaterka. Rodzinie Adeli niegdyś dobrze się powodziło. Ojciec miał solidną pracę, która pozwalała na względnie dostatnie życie Adeli, jej matce i młodszej siostrze. Niestety, gdy mężczyzna umiera, sytuacja rodziny znacznie się pogarsza. Czasy są wymagające, zimy srogie, a o pracę – zwłaszcza gdy jest się młodą kobietą – jest bardzo trudno. W ten sposób Adela trafia na Adama Jabłońskiego, mężczyznę na pozór dystyngowanego, ale z szemraną przeszłością i żądnego zemsty na człowieku, który odebrał mu sens życia. To nie jest słodka i piękna miłość. Dla Adeli spotkania z Jabłońskim, za które mężczyzna dobrze płaci, to sposób na przetrwanie, przynajmniej do czasu. Ewa Popławska przyzwyczaiła nas do tego, że nie pisze ckliwych historii miłosnych osadzonych w brutalnych czasach, lecz pokazuje te czasy z pełną bezwzględnością – także w kontekście relacji międzyludzkich. Dowodzi, że dobro nie zawsze zwycięża, a miłość ma trudne i niejednoznaczne oblicze. „Adela” oprócz nieszablonowej historii to także kolejna lekcja historii. Przemierzając wraz z główną bohaterką ulice Wolnego Miasta Gdańska, naprawdę mamy poczucie, że tam jesteśmy. Widzimy dawne budynki, czujemy zapach ciasnych uliczek i mróz szczypiący w policzki. To powieść dla osób ceniących rzetelnie ukazane realia miejsca i czasu akcji, które są niemniej ważne niż sama fabuła. Ewie łączenie tych dwóch elementów wychodzi świetnie.

Saga o Betty. Niewinne serce” autorstwa Katarina Widholm to wciągająca i emocjonalna opowieść, która już od pierwszych stron buduje silną więź z czytelnikiem. To piękne rozpoczęcie sagi, które zapowiada historię pełną wzruszeń, trudnych wyborów i życiowych zakrętów. Główna bohaterka, Betty, jest postacią niezwykle interesującą – autentyczną, wielowymiarową i łatwą do polubienia. Jej losy śledzi się z zaangażowaniem, ponieważ nie jest ona wyidealizowana, lecz młodą kobietą próbującą odnaleźć się w świecie, który nie zawsze daje jej wybór. Splot wydarzeń, w jakich się znajduje, doskonale ukazuje okrucieństwo prozy życia – momenty, w których marzenia muszą ustąpić miejsca koniecznościom. Tło historyczne nie sprzyja miłości ani realizacji osobistych pragnień. Realia epoki, pełne ograniczeń społecznych i ekonomicznych, sprawiają, że uczucia schodzą na dalszy plan. Zawiłość losu stawia Betty w sytuacji, w której musi dokonać trudnego wyboru – i to właśnie rozum zwycięża nad sercem. Ten motyw nadaje powieści szczególnej głębi i sprawia, że historia pozostaje z czytelnikiem na dłużej. Autorka w subtelny sposób buduje atmosferę epoki, jednocześnie skupiając się na emocjach i wewnętrznych rozterkach bohaterki. Narracja jest płynna, a styl lekki, co sprawia, że książkę czyta się szybko i z dużą przyjemnością. To opowieść o dojrzewaniu, odpowiedzialności i cenie, jaką czasem trzeba zapłacić za wybory podejmowane wbrew własnym uczuciom. „Niewinne serce” nie tylko wciąga, ale również skłania do refleksji nad tym, jak często życie pisze scenariusze dalekie od naszych marzeń. Z niecierpliwością można sięgnąć po kolejne tomy tej sagi – jeśli będą równie poruszające, czeka nas naprawdę wyjątkowa literacka podróż. Współpraca @wydawnictwoluna

Tematyka II wojny światowej, jest mi niezwykle bliska. Bardzo cenię sobie książki, inspirowane tamtym czasem, ponieważ uważam, ze to powinna być jedna z najcenniejszych lekcji w historii ludzkości. Oprócz tego, z wypiekami na twarzy zawsze śledzę losy bohaterów - podziwiając ich za odwagę, niezłomność i niesamowitą wręcz chęć życia. Tak też było tym razem. Wojenny Klub Książki to historia mieszkańców Wysp Normandzkich w czasie okupacji. Ciekawie było spojrzeć na tą kartę historii z innej niż dotychczas perspektywy. Bardzo polubiłam mieszkańców miasteczka i szczerze im kibicowałam w codziennej walce z okupantem. Muszę też wspomnieć o dodatku do książki - materiałach, którymi była ona inspirowana. Stanowiły w mojej ocenie, lekturę równie cenną co sama książka. Świetna propozycja!

„Czasem największe sekrety nie kryją się w przeszłości — tylko w tym, jak bardzo nie chcemy ich zobaczyć.” „Myślała, że zna swoje życie. Do dnia, w którym prawda zapukała do jej drzwi bez zaproszenia.” „Drugie szanse nie przychodzą wtedy, kiedy jesteśmy gotowi — tylko wtedy, kiedy są nam najbardziej potrzebne.” „Życie nie pyta, czy jesteś gotowa zacząć od nowa. Po prostu daje ci powód.” Cztery kobiety , cztery poranione serca i cztery historie o nadziei , miłości i tym ,że zawsze trzeba wierzyć- przede wszystkim w siebie. Monika Janiszewska ma czterdzieści lat i w oczach wielu ludzi uchodzi za kobietę sukcesu. Piastuje wysokie stanowisko pracując jako dyrektor w dużym warszawskim banku. Jej życie prywatne z kolei jest jedną wielką wyrwą w sercu. Monia straciła męża- Adama, którego bardzo kochała i podobnie jak jej teściowa Teresa próbuje zmierzyć się z mrokami żałoby, choć nie jest jej łatwo. Jedyną przyjaciółką wdowy jest Ada - artystka do tej pory wolna dusza , która ponownie odnalazła miłość. Przypadkowe spotkanie z rodziną sąsiada z pobliskiego bloku sprawia ,że Monia zaczyna czuć więcej niż kiedykolwiek się spodziewała , a nastoletnia Marysia kogoś jej przypomina. Okazuje się jednak ,że Adam skrywał pewien sekret,, który diametralnie zmieni świat kilku osób. I właśnie w tym momencie historia nabiera zupełnie innego wymiaru. Miejsce w sercu autorstwa Natalia Bieniek to opowieść, która nie opiera się wyłącznie na jednym wątku. To historia o emocjach — tych trudnych, niewygodnych, często spychanych na dno, ale też o tych, które dają nadzieję i pozwalają iść dalej. Autorka bardzo umiejętnie pokazuje, że żałoba nie kończy się w określonym momencie. Ona trwa, zmienia się i wpływa na każdą decyzję bohaterów. Monika to postać, którą łatwo zrozumieć — silna na zewnątrz, a jednocześnie krucha i zagubiona w środku. Jej przemiana jest jednym z najmocniejszych elementów tej książki. Ogromnym plusem są również pozostałe bohaterki. Każda z nich wnosi do historii coś innego — inne doświadczenia, inne spojrzenie na miłość i stratę. Dzięki temu powieść jest wielowymiarowa i autentyczna. Motyw sekretu został poprowadzony w sposób, który naprawdę angażuje. To nie jest tylko zaskoczenie dla czytelnika — to coś, co zmusza do refleksji. Bo czy naprawdę znamy ludzi, których kochamy? I czy jesteśmy gotowi zmierzyć się z prawdą, nawet jeśli burzy ona wszystko, w co wierzyliśmy? Styl autorki jest lekki, ale jednocześnie pełen emocji. Czyta się tę historię płynnie, jednak nie jest to książka „na raz i zapomnieć”. Zostawia po sobie ślad — zmusza do zatrzymania się i przemyślenia kilku spraw. „Miejsce w sercu” to przede wszystkim opowieść o drugich szansach. O tym, że życie potrafi zaskoczyć w najmniej oczekiwanym momencie. I że nawet po największej stracie można odnaleźć coś, co nadaje sens kolejnym dniom. To ciepła, poruszająca i bardzo życiowa historia, która pokazuje, że czasem, żeby iść dalej, trzeba najpierw zmierzyć się z tym, co najbardziej boli.

Przed wami druga część ,,Jakby jutra miało nie być" i najlepiej jest je czytać po kolei, gdyż nasza kobieca postać często powraca wspomnieniami do wydarzeń z części pierwszej. Chodzi o to, że to, co miała tam, utraciła tutaj. My poznajemy jak wiele bólu i smutnych wspomnień w sobie nosi, aczkolwiek są i takie, które przypominają jej jakie szczęśliwe chwile wiodła. ,,Była typem człowieka, który uważał, że jak się czegoś bardzo chce, to na pewno się uda. Zgodnie z tym przekonaniem była pewna, że gdyby Alicja tylko chciała, byłaby w stanie przebiec maraton, ale wiedziała też, że niektórych rzeczy lepiej nie wypowiadać na głos." Pomimo tego, że jest to dosyć spokojna opowieść obyczajowa, to jednak niesie przesłanie, które mówi, że ludzie mają to co myślą, że mają. Jeśli ktoś woli ubolewać nad swoim życiem, to żadna siła nie przekona go do zauważenia w nim pozytywów. Niewiele osób potrafi myśleć świadomie, dlatego złe wydarzenia rzutują na całym ich życiu. Rozumiem jednak jej ból, gdyż kiedyś jej rodzina była tylko jej, a teraz rozeszła się od jego strony, gdzie spodziewał się pozostania tatą dla dziecka kochanki. Tutaj w sumie można wziąć dwie strony za pokrzywdzone, gdyż nasza postać leżała w śpiączce aż dziesięć lat. Nic dziwnego, że po długim czasie on zapragnął być jednak choć odrobinę szczęśliwy. Teraz, kiedy ona się obudziła spotyka ją wielki szok, gdyż według niej zasnęła na chwilę, ale świat nie przestał żyć. Jej dzieci stały się dorosłe, mąż się postarzał i widok z lustra nie ukazywał tej samej buzi bez zmarszczek. Wiadomości z gazety teraz nie ułatwiają jej życia, gdyż rozpisują się na temat jej nieszczęścia publicznie, zbyt mocno je koloryzując oczywiście na jej niekorzyść. Nic dziwnego, że chciała od tego wszystkiego uciec. Może nieco zbyt impulsywnie postąpiła, gdyż dzieci niczego nie zawiniły. W nowym miejscu spotyka ją życie innych ludzi a w tym małego dziecka, które mocno płakało. Biorąc je na ręce przypomniała sobie swoje maleństwa i to, które ma się urodzić zrodzone z ciała jej męża. Ta sytuacja daje jej do myślenia, że dziecko nie jest niczemu winne. Dodatkowo znaleziony pamiętnik kogoś ważnego otwiera dla niej jakby karty nowego życia. W tym momencie wydarzenia z kart tej książki znacznie przyspieszają, jakby nakładając na jej głowę wszystko co zaległe z lat, kiedy była w śpiączce. Jednak to, co ją spotyka kształtuje ją na nowo. Odkrywając siebie w końcu zaczyna myśleć inaczej:-) Jak dla mnie to świetna opowieść, która ma w sobie wiele przesłań. Mniej więcej to, aby chcieć dawać się przeprosić, bo wtedy wielki kamień z serca spada i można w końcu zacząć żyć do przodu, a nie tkwić niczym statek z kotwicą, która nie chce się podnieść i ciągnie nas na dno. Napisana jest z takim spokojem i wyrozumiałością. Wiemy, że cokolwiek złego się stanie, to jest ta iskra, która popycha ich w pozytywną stronę. To daje też nadzieję czytelnikowi, że i jego sprawy mogą pozytywnie się rozwiązać jeśli tylko będzie tego chciał. I właśnie dlatego ją polecam:-)

Czy wasze dzieci lubią opowieści o zwierzątkach? Jeśli tak czy wolą, kiedy te mają cechy ludzkie, a może preferują oglądać je takimi, jakie są w naturze? Beatrix Potter zasłynęła właśnie bajkami o zwierzątkach, które sama pisała i ilustrowała. Ubrała je w porteczki i kubraczki, dodała charakterek (często inspirując się osobami, które znała) i opisała ich przygody. Tak powstała seria opowiastek, którymi obdarowywała znajomych, ale też które udało się wydać. I tak tak Piotruś Królik, Orzeszka, Imbir i Kefir, a także inne postaci weszły do kanonu literatury dziecięcej. Beatrix Potter musiała być dobrą obserwatorką, co przejawia się w jej dopracowanych do perfekcji rysunkach, jak i kreacjach postaci. Z jednej strony żyją w norkach i wcinają sałatę, z drugiej bohaterowie Potter to cały wachlarz charakterów i ludzkich postaw. I z jednej strony czuć, że czasy się zmieniły, że jest inne tempo życia i podejście do różnych spraw, jednak w postawach postaci można znaleźć pewną uniwersalność, a i pewnie dostrzec swoich bliskich. Czy wydanie prac Potter w jednym zbiorze to byłą dobra decyzja? Niewątpliwie jest to imponująca księga, ale jednak księga. Przyznam, że ciężko trzyma się ją obejmując dziecko, które lubi się przytulić słuchając bajki. Odczułam też to, że kolejne teksty kierowane są do dzieci w różnym wieku. Znajdzie się tu coś i dla młodszego i starszego przedszkolaka, a nawet dla dziecka uczęszczającego już do szkoły, ale też krótkie powiastki, które pierwotnie były wydane w formie kart dla najmłodszych – i coś czuje, że w takiej formie lepiej by się sprawdziły niż w opasłym zbiorze. Trzeba trochę szukać, testować zainteresowanie dziecka, aby znaleźć bajkę i bohatera, które jemu przypadną do gustu. Kiedy dostałam w swoje ręce książkę „Piotruś Królik. Wszystkie opowiastki Beatrix Potter” [wyd. Znak Emotikon, 2025], pomyślałam sobie, że mam w rękach dzieło sztuki. Oglądając cudownie dopracowane ilustracje tej autorki naszła mnie pewna nostalgia, ale też smutek, że coraz bardziej jesteśmy karmieni produktami AI. A tu takie cudeńka, w których widać ogrom pracy oraz niesamowity talent. Wiem, że jest grono osób, które wychowało się na „Opowiastkach Beatrix Potter”, czy dzięki nowemu wydaniu urośnie kolejne pokolenie miłośników Królika Piotrusia, Benia Baniaka i innych zwierzątek?

Trzy kobiety, pochodzą z różnych światów, a każda marzy, by wydać bestseller. Nie każda z nich ma talent do pisania, pomysł na fabułę, czy pieniądze, by wydać książkę. Kayla to biedna, samotna dziewczyna, mocno doświadczona przez życie. Na co dzień księgowa, ma świetny pomysł na powieść, ale brak funduszy na jej wydanie. Holly sławna aktorka, która pragnie zobaczyć swoje nazwisko na pierwszym miejscu listy bestsellerów. Jednak to ją przerasta, brak jej doświadczenia i pomysłu. Amanda jest znaną, cenioną pisarką, która marzy o bestsellerze, jednak wena ją opuściła. To powiew świeżości w dorobku Katarzyny Michalak, która dała nam się poznać jako autorka cukierkowych, mocno przewidywalnych historii, pełnych nieprawdopodobnych zbiegów okoliczności. Tym razem stworzyła coś zupełnie nowego. Ta część cyklu skupia się najbardziej na Kayli, oraz pewnym intrygującym przystojniaku, który namiesza w życiu dziewczyny. Jest to powieść wielowątkowa, bardzo rozbudowana. Nie skupia się wyłącznie na świecie celebrytów i rynku wydawniczym. Dzieje się dużo, jest zaskakująca, trzymająca w napięciu. Każda z postaci wnosi swoją historię, ma bagaż doświadczeń, nie wszystko zostało wyjaśnione, autorka rzuciła nam zaledwie strzępki informacji, a szczegóły nadal ukrywa przed nami. To sprawia, że czytelnik jest zaintrygowany i bardzo chce wiedzieć więcej, więc wypatruje zapowiedzi kolejnej części. Kayla, Amanda, Holly. Każda marzy, by odnieść sukces. Ambicje przerastają możliwości, nie tylko finansowe, ale często i intelektualne. Rywalizacja w wyścigu szczurów, do czego się posuną, by dopiąć swego. A może by tak wywołać skandal, by zyskać rozgłos? Tajemnice, knucie, przekręty, niebezpieczeństwo. Poruszono także życiowe problemy, które mogą dotknąć każdego z nas- bezdomność, kłopoty finansowe, alkoholizm, trudne dzieciństwo- bo krzywdzić można nie tylko fizycznie, równie mocno ranią słowa. Ta historia wciąga niesamowicie, styl pisania autorki jest niezwykle lekki, co sprawia, że jej książki czyta się w ekspresowym tempie. Jedno jest pewne-kolejne tomy zapowiadają się równie emocjonująco!

[audiobook] Lektorka aktorsko kreowała całą historię. Słuchało się tego bardzo przyjemnie — to był znakomicie spędzony czas :) Wybrałam tę książkę ze względu na okładkę. Nie da się przejść obojętnie obok tak sielskiej grafiki! Prosta fabuła, idealna na spokojny weekend. Daje wytchnienie, wycisza i przywołuje nastoletnie wspomnienia — szczególnie jeśli ktoś zna klimat życia na wsi: rowery z paczką dzieciaków, wyjazdy „nad wodę”, ogniska czy pisanie w zeszytach złotych myśli… Nie spodziewałam się aż tak przyjemnie spędzonego czasu. Jeszcze nigdy nie czytałam tak nostalgicznej książki! -Minus za przekleństwa. Męczył mnie także charakter bohaterki, który został podkreślony aż nazbyt wyraźnie: „samodzielna”, impulsywna, nerwowa, niezależna…chwilami wręcz jakby w permanentnym PMS. Pojawiły się też drobne zgrzyty — jak chociażby bieganie bez koszulki na początku kwietnia (🤨) albo przesadzone opisy np. o zapachu śniegu… Jak właściwie pachnie śnieg? (🤦🏽‍♀️)

Shelby Thatcher od zawsze odnajdywała spokój między regałami urokliwego antykwariatu w nadjeziornej miejscowości. Kiedy po odejściu babci staje się właścicielką lokalu, myśli, że jej życie wreszcie nabierze stabilizacji. Los ma jednak inne plany – wychodzi na jaw, że połowę udziałów w biznesie przejął Gray Briggs, mężczyzna, który przed laty zostawił w jej sercu zgliszcza. Wspomnienia o Grayu nie należą w Grandville do najmilszych. Mieszkańcy nigdy nie szczędzili mu złośliwości, traktując go jak wyrzutka. Gdy tylko odebrał dyplom, zniknął bez słowa, zostawiając Shelby z milionem pytań i złamaną obietnicą. Teraz powraca jako niespodziewany sukcesor swojej dawnej mentorki. Chłodne spojrzenia sąsiadów to dla niego chleb powszedni, ale stanięcie twarzą w twarz z Shelby okazuje się najtrudniejszą próbą, jakiej kiedykolwiek poddało go życie. Czy pomimo dawniej dzielącego ich uczucia będą w stanie uratować księgarnię? Czy oda im się odbudować dawną relację? Historia zabiera nas do malowniczej miejscowości, w której główna bohaterka mierzy się z trudnym zadaniem ocalenia familijnego przedsięwzięcia – wspomnianej w tytule księgarni. Nie jest to wyłącznie batalia o utrzymanie firmy, lecz przede wszystkim rozliczenie się z dawnymi latami oraz nagłe zbliżenie, które pojawia się w najmniej oczekiwanej chwili. To coś więcej niż opowieść o dawnej namiętności, która wygasła. To bolesne studium tego, jak lokalna społeczność potrafi zaszczuć jednostkę. Gray, przekraczając progi Grandville, musi stawić czoła nie tylko chłodowi ze strony Shelby, ale i jawnemu uprzedzeniu sąsiadów, którzy nigdy nie wymazali jego win, ani tego co zrobił jego ojciec. Denise Hunter po mistrzowsku udowodniła, że dla niektórych „powrót na stare śmieci” nie jest odnajdywaniem spokoju, lecz dobrowolnym wejściem wprost w paszczę lwa. „Księgarnia na piętrze” uczy nas, że czasem musimy wspiąć się po stromych schodach przeszłości, by w końcu zobaczyć przed sobą jasną przyszłość. To lektura, która nie krzyczy o uwagę, ale zostaje w sercu na długo po przewróceniu ostatniej strony. Serdecznie polecam!

„Za twoim śladem” to książka, która od pierwszych stron daje do zrozumienia, że nie będzie to łatwa, lekka historia ale jednocześnie trudno się od niej oderwać. Czytając ją, miałam wrażenie, że nie tylko poznaję losy bohaterów, ale wręcz idę razem z nimi, krok po kroku, przez trudną i bolesną drogę. To, co najbardziej mnie uderzyło, to wielowątkowość tej opowieści. Historia nie skupia się wyłącznie na jednym bohaterze czy jednym wydarzeniu splata wiele ludzkich losów, które łączy wspólny cel i wspólna nadzieja. Każda z postaci niesie ze sobą własny bagaż doświadczeń, strat i marzeń, a jednocześnie wszyscy są częścią czegoś większego. Dzięki temu książka wydaje się bardzo żywa i prawdziwa. Ogromne wrażenie zrobiło na mnie tło historyczne związane ze szlakiem armii generała Andersa. Autorka pokazuje je w sposób bardzo emocjonalny, ale jednocześnie bez przesadnego patosu. Czuć trud tej drogi zmęczenie, głód, niepewność jutra. To nie jest wyidealizowana wizja historii, tylko raczej jej ludzka, często bolesna strona. I właśnie to sprawia, że czytelnik może naprawdę poczuć, jak wyglądało życie w tamtych czasach. Wątek miłosny jest tutaj bardzo ważny, ale nie jest banalny ani przewidywalny. To nie jest historia łatwej, romantycznej miłości raczej uczucia, które rodzi się w trudnych warunkach, dojrzewa w cierpieniu i jest wystawiane na próbę niemal na każdym kroku. Bardzo podobało mi się to, że relacja między bohaterami nie jest idealna jest prawdziwa, momentami trudna, ale przez to jeszcze bardziej poruszająca. Książka mocno pokazuje też temat determinacji i pragnienia przetrwania. Bohaterowie nie są herosami z pomników to zwykli ludzie, którzy w niezwykłych okolicznościach muszą wykazać się ogromną siłą. Ich decyzje często nie są łatwe ani jednoznaczne, a mimo to idą dalej. To daje do myślenia i sprawia, że zaczęłam się zastanawiać, jak ja sama zachowałabym się w podobnej sytuacji. Motyw patriotyzmu również jest tutaj obecny, ale nie jest przedstawiony w sposób nachalny. To raczej coś, co wynika z działań bohaterów, z ich wyborów i poświęcenia. Widać, jak bardzo zależy im na ojczyźnie, nawet jeśli są od niej daleko i nie wiedzą, czy kiedykolwiek do niej wrócą. Ten aspekt książki szczególnie mnie poruszył, bo pokazuje patriotyzm w bardzo ludzkim, codziennym wymiarze. Kulminacyjnym momentem całej historii jest droga prowadząca na Monte Cassino. Czuć narastające napięcie, świadomość tego, że wszystko zmierza do czegoś przełomowego. Autorka świetnie buduje atmosferę z jednej strony nadzieja, z drugiej strach i niepewność. To sprawia, że emocje podczas czytania są naprawdę intensywne. Styl pisania jest bardzo przystępny, ale jednocześnie pełen emocji. Nie ma tutaj zbędnych ozdobników – wszystko jest wyważone i dobrze przemyślane. Dzięki temu historia płynie naturalnie, a czytelnik może skupić się na tym, co najważniejsze na ludziach i ich przeżyciach. Po skończeniu tej książki miałam wrażenie, że zostaje ona ze mną na dłużej. To nie jest historia, którą się szybko zapomina. Zostawia po sobie refleksje, emocje i wiele pytań. Myślę, że to idealna książka do rozmowy o historii, o miłości, o wyborach i o tym, co w życiu naprawdę ma znaczenie. „Za twoim śladem” to dla mnie opowieść o tym, że nawet w najtrudniejszych momentach człowiek potrafi znaleźć w sobie siłę, żeby iść dalej. I że czasem to właśnie te najtrudniejsze drogi prowadzą do najważniejszych miejsc nie tylko na mapie, ale też w naszym życiu.