Zjawa w metrze

Książka ta opowiada o niezwykle szalonej babci Laili Karlson i jej wnuczce Iris. Dziadek Iris zmarł i nie ma ona ochoty spędzać wakacji u babci. Tata uważa, że na wsi będzie jej o wiele lepiej i wiele weselej. Iris jest innego zdania i myśli, że to będą najgorsze wakacje w jej życiu. Ale wcale tak nie będzie! Przeżyją razem z babcią aż 19 przygód ( nie licząc wstępnej)! Iris jest wielbicielką liczenia i liczy wszystko np. ile płatków śniadaniowych zjadła. Do babci jadą pociągiem i gdy dojeżdżają na stację dziewczynka dostrzega coś dziwnego. Babcia przyjechała odebrać wnuczkę z peronu. Nie uwierzycie czym ! Motorem ! Ja opowiedziałam wam początek, ale zapewniam, że historie są strasznie śmieszne. Czasem nawet bałam się co będzie dalej! Iris i jej babcia były podejrzane o napad na bank, ścigała je policja, groziło im wiele lat więzienia… Wszystko jednak skończyło się dobrze. Polecam od lat 7. Więcej dziecięcych recenzji na ksiazkoteka.bloa.pl

Wiewiórek Wiórek traci wszystko... Kiedy to pewnego dnia jego mama, Biała Kita, po raz kolejny opowiada zwierzętom z Zielonego Lasu kolejną historię o Animalii, nagle wszystko zaczyna drżeć. Buldożery nadchodzą. Niszczą las -niszczą dom Wiórka, a Biła Kita umiera. Wszystko to za sprawą niszczycielskich działań okrutnej i przebiegłej Grety, która wykorzystuje zwierzęta do niewolniczej pracy w fabrykach. Wiórek wraz z przyjaciółmi wyrusza w drogę, aby odnaleźć wyspę Animalię i uwolnić wszystkie zwierzęta. "Prawdziwy charakter człowieka można poznać po tym, jak traktuje zwierzęta." Paul McCartney to osoba popularna w świecie muzyki. (Któż nie zna The Beatles?) Jest również działaczem wielu organizacji ekologicznych. Dzięki temu stworzył ciekawą historię (nie tylko) dla dzieci. "Wysoko w chmurach" ukazuje bowiem jak ważne jest dbanie o środowisko. Porusza temat wolności, a także wspomina o tym, iż razem z przyjaciółmi można zdziałać wiele. Książkę miałam okazję czytać, kiedy to miałam zaledwie 10 lat. Mimo to pamiętam ją doskonale, jak gdyby to było wczoraj. Przekazuje czytelnikowi wiele emocji. Była to jedna z pierwszych książek, które spowodowały, że aż się łezka kręci w oku. Warto również dodać, że w środku znajdziemy nie tylko cudowną opowieść, ale również piękne ilustracje, które przykuwają uwagę. Książka z pewnością spodoba się wszystkim dzieciom! Prosty w odbiorze tekst, duże literki - mogą spowodować, że dziecko samodzielnie będzie chciało zapoznać się z lekturą.

Tak szalona przygoda może się wydarzyć jedynie 35 maja. I pomyśleć, że wspólnie spędzany czas Konrada ze swoim stryjem Rabarbarem (który z pewnością pozwala na bardziej szalone przedsięwzięcia, w tym spożywanie zaskakujących przekąsek, innych niż rekomendują rodzice;) i podzielenie się przez chłopca zmartwieniem, że musi napisać wypracowanie o przygodzie na morzu popołudniowym zaowocują tak szalonym dniem ... Przygód będzie tu bez liku, duża porcja śmiechu i zaskoczenia! Audiobook z głosem Piotra Fronczewskiego też cudny! Polecam.

Cieszę się, że książkę wspiera fundacja "Cała Polska czyta dzieciom", w innym przypadku nigdy bym na nią nie trafiła i po nią nie sięgnęła. A warto zapoznać dzieci z leśnymi legendami gajowego Chrobotka i jelenia Wietrznika. Furman Szejtroczek i jego koń Bułeczka też mieli niezwykłe przygody.

Zupełnie przeciętna przygodowa opowieść dla dzieci/młodzieży, pełna myślenia życzeniowego, nielogiczności i omijania niewygodnych kwestii. Nie zachęca do sięgania po kontynuację. Raczej dla młodszych dzieci. Starsze i dorośli zobaczą dziury fabularne i wzruszą ramionami.

Nie do końca wiem do jakiej grupy wiekowej jest skierowana książka. Dla najmłodszych dzieci wydaje się trochę zbyt mroczna. Polecam jednak lekturę ponieważ pięknie pokazuje, że bohaterowie nie są tylko piękni i młodzi, ale także np. niezbyt inteligentni. Postaci nie są jednowymiarowo dobre lub złe, targają nimi różne odczucia od strachu, nienawiści do współczucia i miłości. Książka pozwala także poznać dzieciom nowe słowa, takie jak np. perfidia czy empatia. Przedstawia je w bardzo obrazowy sposób. Co do wydania książki. Nie bardzo mi się podobała okładka. Pochodzi ona z filmu, który powstał na jej podstawie. Ucieszyłam się kiedy zdjęłam obwolutę i moim oczom ukazała się dużo ładniejsza okładka. Wewnątrz książki są piękne ilustracje.

Bardzo ciekawa forma napisania książki. Są to listy młodego Wilczka, który wysyła je do rodziców. Podobała mi się też mapa krainy umieszczona na początku książki. Przez to możemy śledzić drogę bohatera. Historia była okej, jednak mam drobne uwagi co do języka tam użytego. Uważam, że niektóre teksty i odzywki wilka są trochę dla starszych dzieci niż 4-6 letnie.

Pan Popper jako malarz mieszkań prowadzi spokojne, żeby nie powiedzieć monotonne życie do momentu kiedy otrzymuje od admirała Drake'a przesyłkę. Wówczas to jego świat przekręca się do góry nogami. Świetna, wciągająca książka dla dzieci (i nie tylko) o przygodach z pingwinami. Dzieci zachwycone. Osobiście bardziej mi się podoba niż film.

Książkę dostałam kilka lat temu.Na początku nie byłam nią zadowolona ponieważ wydawała mi się nudna i zbyt dziecinna.Jednak z czystej ciekawości postanowiłam ją przeczytać.Ku mojemu zdumieniu okazała się całkiem dobra.Zawiera ona wiele ciekawych i pouczających opowieści.Oto kolejny przykład by nie oceniać książki po okładce.

Ostatnio czytałam kolejną część przygód Paddingtona, czyli “Paddington na wycieczce”. I jak to bywa z tym niesfornym niedźwiadkiem było śmiesznie, tym razem musiał odwiedzić dentystę czy poszukać stroju wieczorowego na przyjęcie charytatywne. Bardzo lubię tego misia, ale niestety ta część podobała mi się najmniej. Czytając przygody tego niedźwiadka uśmiechnęłam się nie raz, ale jednak wcześniejsze tomy bardziej mnie rozbawiły. Przyznam szczerze, że tytuł mi nie pasuje do historii, które przeżywa Paddington. Zaczynając czytać książkę myślałam, że poznam tutaj inne przygody Paddingtona. Nie ma co ukrywać, że autor miał świetny styl. Niezwykle szybko czyta się jego książki, a język jest prostu i łatwy. Dzieciaki nie będą miały trudności ze zrozumieniem treści i na pewno będą się świetnie bawić. Mimo, że ta część podobała mi się najmniej to i tak polecam “Paddington na wycieczce”. Ten miś jest tak uroczy, że ciężko jest się mu oprzeć.

Nie wiem od czego zacząć??? Może od tego, że ta mała jak się wydaje książka jest bardzo ciężka i ciężko ją wyrwać mojemu synowi :) Okładka - srebrzysta, usztywniana, mieniąca się i strasznie zachęcająca, chcę się ją aż pogłaskać, tak właśnie zrobiło moje dziecko gdy książeczkę dostało, zaczęło głaskać i oglądać. Oglądać jest co, bo ilustracji jest mnóstwo. Kolorowe, ładne i oddające treść opowiadań. Wykonali je: Adam Stower, Peter Dennis oraz Alan Marks. Książeczka zawiera sześć dobrze nam znanych opowiadań, są skrócone, ale moim zdaniem przystosowane do młodszych dzieci, starszym polecam oryginalne opowiadania. Tu autorzy z wyczuciem wprowadzają w świat legend i biografię autorów. Tylko te najważniejsze informację by dzieci nie zanudzić. "Najpiękniejsze opowiadania dla chłopców" zawierają opowiadania: "Robin Hood ", "Podróże Guliwera", "diament Czarnobrodego", "W 80 dni dookoła świata", "Robinson Crusoe" oraz "Duch z Canterville" Moje dziecko polubiło Robin Hooda i tą opowieść każę sobie czytać najczęściej. Dla niego to są nowe historie, których wcześniej nie znał, tym bardziej cieszę się, że jest takie wydanie. Polecam rodzicom, którzy mają fantastycznych , ciekawych świata i wiedzy chłopców. Starszym chłopcom polecam do ćwiczenia samodzielnego czytania . Na pewno nie będą się nudzić. Żeby jednak nie było smutno dziewczynkom i ich rodzicom, dla nich polecam wspaniałe " Najpiękniejsze opowiadania dla dziewczynek" wydawnictwa Olesiejuk.

Urocza i zabawna, jak zwykle. :) 💜Dostałam ataku śmiechu, kiedy jak zwykle oberwało się Panu Curry'emu. I cieszę się, że wreszcie odnalazł się wujek Pastuzo! I...przyznam się po cichu, że te obrazki podobają mi się bardziej niż poprzednie (to ten sam styl, co w serii "Skrzat od dobrych rad"). Jak zwykle - nie żyją misie!!!

Szczerze? No taka sobie. Zaczyna się bardzo frapująco i niemal jak w horrorze! Oto mała dziewczynka jedzie z rodzicami w góry i cóż to? Kiedy budzi się po drzemce w samochodzie wokół widać ZĘBY POTWORA! Po chwili orientujemy się co to za zęby, ale dla młodszych dzieciaków nie musi to być oczywiste. Myślę, że moje pociechy mogły być troszkę za małe na te wszystkie dywagacje o bakteriach w buzi potwora, chociaż muszę przyznać że jest to dobrze ujęte: bo jak dzieci coś sobie wymyślą to idą na całość w swoich fantazjach. Ilustracje są zabawne, ale jakoś mi nie pasują do klimatu, ale de gustibus... Podsumowując pomysł jest ciekawy, raczej dla starszaków albo dzieci szkolnych. Duży plus, że polskie.

Jak powiedziałam, tak uczyniłam. To znaczy, że odpoczywając od książek i poradników psychologicznych, sięgnęłam po coś lżejszego, ale bardzo dobrego! Tak Wam rzeknę ponownie: czytajcie książki dla dzieci - nie tylko dzieciom, ale i sobie! Ja przeniosłam się dzisiaj na ulicę Broca w Paryżu, gdzie działy się rzeczy niezwykłe i nieco absurdalne, ale jednocześnie urocze i z wartościowym przekazem w tle. Początkowo myślałam po zapowiedziach jednej z recenzentek, że będzie tu dziwniej, ale wcale tak nie było. Albo... Mój próg dziwności jest znacznie wyższy niż w przypadku niektórych osób. Tak, to może być to... Pierre Gripari stworzył niesamowite, baśniowe opowieści osadzone jednak w nieco bardziej współczesnych realiach, a towarzyszyły mu w tym, a jakże, zaprzyjaźnione dzieci paryskie. Tworząc dla najmłodszych dobrze przecież liczyć się z ich zdaniem, przy okazji ucząc tego, w jakich kierunkach podąża dziecięca wyobraźnia. A może w takie rejony, że dech zapiera, a niekiedy zaskoczenie odbiera mowę... Wracając jednak do książki, powiem, że składa się z 9 historii. Każda, jak to z baśniami bywa, kończy się morałem i skłania do refleksji. Nie brakuje tu symboli i metafor, które być może inaczej odczytają dzieci, a inaczej dorośli. Moje typy to: "Skubidu, wszystkowiedząca lalka" (dla mnie to przede wszystkim opowieść o szukaniu wyjścia w sutuacjach beznadziejnych, wynikających z ludzkiej podłości i o ufności rzeczom niewidzialnym, intuicyjnym),"Wróżka z kranu" (świetna do opowiedzenia o dobrych złego początkach i odwrotnie, ale też o oczekiwaniach rodziców względem dzieci),"Miły Diabełek" (oj, tak nasycona treścią historia, że nie wiem, od czego zacząć, ale na pewno sporo tu o tym, że środowisko nie musi mieć na człowieka tak wielkiego wpływu, jeśli znajdzie się ktoś, kto pomoże rozwinąć skrzydła, o dziecięcej krzywdzie też jest tu sporo) i "Książę Blub i syrena" (o tym, że rodzice nie zawsze mają rację). Z tą zachęta Was zostawiam! https://www.instagram.com/justynaczytuje/?hl=pl https://www.facebook.com/JustynaCzytuje

Oczarował mnie tytuł i okładka. Książka jest adresowana do dzieci, ale nie jest bajką: nie można zapobiec śmierci matki, ptaka, tygrysa. Miłość jednego ojca jest szorstka, ojciec drugiego dziecka oszukuje je. Szkoła, zarówno ze strony uczniów, jak i nauczycieli, nie jest przyjaznym miejscem. Na tle tego wszystkiego wyrasta zrozumienie, przyjaźń, chwile szczęścia, uczucia. Tygrys niesie przesłanie i trwa (nie tylko on) nadal.