Powtórka z małżeństwa

Wyżyny literatury to to nie są.
Chwilami książka wręcz idiotyczna (jak 29 latka nie umie przypiec ziemniaków albo pokroić mięsa?)
Zachowanie Lucasa żałosne, z chamskiego buca nagle wielki romantyk..
85 letnia Kitty chwilami zachowywała sie najmniej dojrzale, tego nie, tamtego nie - nie chce być w domu starców, nie chce żadnej pomocy, to co że ma 87 lat?! najlepiej zostawić ją z udarem w jej ogrodzie.
Chyba Paulina jest najbardziej pozytywną postacią.
Tłumaczenie też kiepskie, chociaż to raczej już zależy od wieku tej książki

Wyżyny literatury to to nie są.
Chwilami książka wręcz idiotyczna (jak 29 latka nie umie przypiec ziemniaków albo pokroić mięsa?)
Zachowanie Lucasa żałosne, z chamskiego buca nagle wielki romantyk..
85 letnia Kitty chwilami zachowywała sie najmniej dojrzale, tego nie, tamtego nie - nie chce być w domu starców, nie chce żadnej pomocy, to co że ma 87 lat?! najlepiej zostawić...

Są książki w które wpadam. Zupełne nieoczekiwanie. Tutaj przeglądałam w tramwaju zawartość swojego telefonu. Otworzyłam i wpadłam. Dziwne, bo motyw spotkania po latach nie należy do moich ulubionych, a już połączenie go ze zdradą jest dla mnie masakrycznie. W sumie ostatnio uznałam, że jestem kompletnie nieprzygotowana czytelniczo na motyw zdrady.
Ją w rozciągniętym swetrze, kaloszach, z ledwo dychającym samochodem, i skrzynkami warzyw w dłoniach można polubić od razu. Jego, dumnego, wyniosłego, rządzącego w kuchni, z szybką informacją, że zostawił ją dla starszej i dojrzalszej kobiety tym samym przekreślając ich małżeństwo, można znienawidzić. Paskudny jest i nie da się go lubić, nieuprzejmy i bezczelny. Bez poczucia winy, zamiast tego z głębokim przekonaniem o swojej wyjątkowości, nieomylności i doskonałości. Pewnie taki miał być, do nielubienia. I jeśli o mnie chodzi udało się to znakomicie. I ta „suka” rzucana pod adresem byłem żony.
Dziwi mnie postawa Pauliny. Jej w sumie dosyć szybkie ponowne zafascynowanie Lucasem, w sumie bezwolne poddawanie się jego zdaniu i zachciankom. Mocno irytujący był to dla mnie element. Nie do końca też jestem w stanie zrozumieć co zafascynowało ją ponownie w takim gburze. Stara miłość nie rdzewieje? I z dziewczyny, która postawiła na nogi własną firmę, otrząsnęła się po małżeństwie z dupkiem, staje się przytakującą panienką, której wystarczy powiedzieć co ma zrobić, a ona to robi. Wszyscy wokół, a najwięcej były, mają więcej do powiedzenia niż ona sama.
Przyznam, że ciężko mi wejść z tę relację i równie ciężko ją zrozumieć. Nie przemawia do mnie ten związek. Ale równie prawdopodobne jest, że nie przemawia od do mnie ze względu na fakt, że Lucasa nie lubię i już. Nawet jeśli niekiedy w jego wywodach pojawiają się rozsądne nuty i kiedy można przyznać mu rację, i tak jest zadufanym w sobie dupkiem, którego racja zawsze jest na wierzchu, a wszyscy tańczą tak jak on im zagra.
Przeszkadza mi brak wyjaśnienia sytuacji ich rozwodu. Zdecydowanie mnie to mierzi i nie wydaje mi się, aby bez choćby próby omówienia tej sytuacji, możliwe było porozumienie między bohaterami. Niby w ciągu całej książki pojawiają się przebąkiwania, ale to raczej wtręty, a nie zastanowienie się nad sytuacją. Również z tego powodu jestem w stanie stwierdzić, że Paulina wchodzi w związek drugi z podobną relacją jak w pierwszy. A jej rzekoma odporność, samostanowienie, ewentualny bunt i głośne wyrażanie niezadowolenia miękną w rękach Lukasa niczym plastelina. Rozwinęła się, ale na równi ze swoim byłym mężem.
Zdecydowanie najsympatyczniejszą, najrozsądniejszą i najbardziej miłą osobą z całej obsady jest Kitty. Wieloletnia starsza pani, matka chrzestna matki Pauliny, która jest dla bohaterki najważniejszą osobą w życiu. Chyba właśnie dzięki niej jestem w stanie powiedzieć, że trochę lubię tę książkę. Ona trzyma książkę w karbach, podsuwa pomysły, radzi bohaterom. Cudnie patrzy na świat okiem nie tylko doświadczonej kobiety, ale również przyjaznej i kochającej swoje otoczenie. Jej śmierć automatycznie wzmogła we mnie niechęć do czytania i faktycznie, odłożyłam książkę na jakiś czas.
Potem wróciłam, ale straciłam zapał i jakąś przyjemność czytelniczą.
Zdecydowanie trzeba przyznać, że książka napisana jest interesująco. Na tyle dobrze, że można przez nią przemknąć nawet nie lubiąc bohaterów. Zresztą, co trzeba przyznać, nawet jak się ich nie lubi, nie sposób odmówić im pewnej logiczności zachowań. W swoim „poddaństwie” i „chamstwie” są spójni i nad wyraz konsekwentni. Zdecydowanie zasłużyli na siebie. Powiem więcej, pewnie nawet będą szczęśliwi ze sobą przez długie, długie lata.

Są książki w które wpadam. Zupełne nieoczekiwanie. Tutaj przeglądałam w tramwaju zawartość swojego telefonu. Otworzyłam i wpadłam. Dziwne, bo motyw spotkania po latach nie należy do moich ulubionych, a już połączenie go ze zdradą jest dla mnie masakrycznie. W sumie ostatnio uznałam, że jestem kompletnie nieprzygotowana czytelniczo na motyw zdrady.
Ją w rozciągniętym...

Lekka,wesoła i przyjemna książka.
Polecam jako odpoczynek po jakieś wymagającej lekturze bo i takie książki są potrzebne:)

Lekka,wesoła i przyjemna książka.
Polecam jako odpoczynek po jakieś wymagającej lekturze bo i takie książki są potrzebne:)

do poczytania gdy nie ma nic do roboty. zaskakujący temat majtek (kwestia kupowania nowych na lato gdy stare spadają (sic))

do poczytania gdy nie ma nic do roboty. zaskakujący temat majtek (kwestia kupowania nowych na lato gdy stare spadają (sic))

„Powtórka z małżeństwa” jest typowym lekkim romansem niewiele różniącym się od setek podobnych książek.
Paulina i Lucas byli kiedyś małżeństwem. Oboje młodzi i namiętnie zakochani nie przeszli jednak zwycięsko próby jaką okazało się zderzenie z twardymi realiami rzeczywistości. Chcący szybko awansować w środowisku maklerów Lucas ostatecznie porzuca tyleż romantyczną co naiwną młoda malarkę dla wpływowej kobiety ze swojej branży. Kiedy kilka lat po rozwodzie spotykają się ponownie są już zupełnie innymi ludźmi. A co dziwniejsze to co ich na nowo połączy to właśnie praca. Lucas bo porażce w biznesie został znanym szefem kuchni jednej z restauracji, Paulina natomiast z powodzeniem prowadzi własną firmę zajmując się uprawą i sprzedażą świeżych warzyw.

Od początku wiemy, że uczucie połączy tych dwoje na nowo – tytuł nie pozostawia nam co do tego żadnych wątpliwości, a trochę szkoda. Ostatecznie nie przeszkadza nam to jednak w obserwowaniu wzajemnych relacji, zmagań, a przede wszystkim słownych i nie tylko, potyczek między naszymi bohaterami. Książka napisana jest bowiem lekko i z dużym poczuciem humoru. Nie brak też w niej kilku głębszych myśli i specyficznego uroku jakiego całości dodaje postać ekscentrycznej starszej ciotki – Kitty.

Choć trudno tu może o coś oryginalnego to całość czyta się przyjemnie, choć mi ta historia po ciekawym początku zaczęła się pod koniec trochę nudzić i niestety nie udało mi się jakoś szczególnie zaprzyjaźnić z Pauliną, ani też dać się oczarować Lucasowi. Mimo to jest to lekki romans ze sporą dawną poczucia humoru i ze względu na to chętnie polecam go jako lekturę na jakiś letni dzień.

„Powtórka z małżeństwa” jest typowym lekkim romansem niewiele różniącym się od setek podobnych książek.
Paulina i Lucas byli kiedyś małżeństwem. Oboje młodzi i namiętnie zakochani nie przeszli jednak zwycięsko próby jaką okazało się zderzenie z twardymi realiami rzeczywistości. Chcący szybko awansować w środowisku maklerów Lucas ostatecznie porzuca tyleż romantyczną co...

Ta książka powinna mieć dwie "porcje" gwiazdek, żeby ją sprawiedliwie ocenić. Jedną za treść (4/5),i jedną za styl i język (1/5).
Ciepła, sympatyczna, momentami zabawna, momentami nawet wzruszająca, choć trzeba przyznać, że i nieco banalna powieść. Oryginalne miejsce akcji i zawody bohaterów (kucharz i ogrodniczka mieszkający na wsi) to miła odmiana po setkach wspinających się po szczeblach kariery nowojorskich pisarzy, maklerów, dziennikarzy i biznesmenów. Przeurocza Kitty również odbiega od typowego wizerunku książkowej bohaterki. To wszystko wielkie plusy tejże książki.
Niestety, tłumacz był raczej rzemieślnikiem niż artystą i forma, w której ta sympatyczna treść jest podana, jest po prostu straszna.
Nie wszystkie zwroty z języka angielskiego można tłumaczyć dosłownie, bo wychodzi z tego później język iście harlequinowski.
Nie znam ani jednej współczesnej trzydziestolatki, która do mężczyzny, z którym poszła na randkę, powiedziałaby: "Ach, nie! To bardzo ładnie z twojej strony, że mnie tutaj zaprosiłeś!".
Dalej - wykrzykniki. Nie lubię ich i nie stosuję w swoich wypowiedziach, chyba że do zaznaczenia jakichś silnych emocji. Autorka zaś (lub autorka przekładu, nie wiem),najwyraźniej nie zdaje sobie sprawy, że nadmierne ich użycie świadczy o braku pewności własnych słów i znacząco wpływa na dyskomfort czytelnika. Czułam się, jakby bez przerwy ktoś na mnie pokrzykiwał. Gdyby książka miała ze sto stron więcej, to obawiam się, że nabawiłabym się nerwicy i reagowała gwałtownym podskokiem na widok każdego znaku "!".
No i na końcu - w imieniu polskich czytelników uprzejmie dziękuję za FENOMENALNY przekład tytułu. Jeśli w romansidle mogła być jakaś niepewność, zagadka, tajemnica... to pani tłumaczka z radością ją wszystkim zepsuła. Pogratulować.
Szkoda, że ktoś zupełnie niekompetentny narobił tylu szkód w zupełnie niezłej powieści.

Ta książka powinna mieć dwie "porcje" gwiazdek, żeby ją sprawiedliwie ocenić. Jedną za treść (4/5),i jedną za styl i język (1/5).
Ciepła, sympatyczna, momentami zabawna, momentami nawet wzruszająca, choć trzeba przyznać, że i nieco banalna powieść. Oryginalne miejsce akcji i zawody bohaterów (kucharz i ogrodniczka mieszkający na wsi) to miła odmiana po setkach wspinających...