Kapoan. O czeskim dla Polaków, być może mało zaawansowanych, ale mocno zainteresowanych

Name: Kapoan. O czeskim dla Polaków, być może mało zaawansowanych, ale mocno zainteresowanych
Rating: 7,1 (45 reviews)
Author: Zofia Tarajło-Lipowska
ISBN: 83-229-1922-4

Okładka książki Kapoan. O czeskim dla Polaków, być może mało zaawansowanych, ale mocno zainteresowanych

Zofia Tarajło-Lipowska

7,1 / 10

45 ocen

4 opinii

Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego

Wydawnictwo: Wydawnictwo Uniwersytetu Wrocławskiego językoznawstwo, nauka o literaturze

144 str.

Kategoria:: językoznawstwo, nauka o literaturze
Format:: papier
Data wydania:: 2000-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 2000-01-01
Liczba stron:: 144
Czas czytania: 2 godz. 24 min.
Język:: polski
ISBN:: 83-229-1922-4

Książka Zofii Tarajło-Lipowskiej, napisana niezwykle lekkim, atrakcyjnym językiem, utrzymana w konwencji humorystycznej gawędy, traktuje o najważniejszych cechach systemowych czeszczyzny i o relacjach między obu naszymi językami. Autorka przybliża czytelnikom czeszczyznę, a robi to ze znawstwem merytorycznym i wielkim pisarskim talentem, sprawiającym, że tekst dosłownie skrzy się humorem, a zarazem ujmuje ciepłem i uczuciowym stosunkiem do przedstawionej problematyki. Humorystycznej konwencji jest wierna też w drugiej części książki, w której pomieściła zabawne historyjki z życia wzięte - pokazujące, jak łatwo można się pomylić, przypisując polskie znaczenie podobnym czeskim wyrazom lub odwrotnie.

Średnia ocen

7,1 / 10

4 opinii 45 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Kapoan. O czeskim dla Polaków, być może mało zaawansowanych, ale mocno zainteresowanych w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Kapoan. O czeskim dla Polaków, być może mało zaawansowanych, ale mocno zainteresowanych

Średnia ocen

7,1 / 10

45 ocen

Twoja ocena

0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Kapoan. O czeskim dla Polaków, być może mało zaawansowanych, ale mocno zainteresowanych

721

Antuan_Duanel

18.01.2015

5 / 10

Na półkach: ,

Książka, która podejmuje wyzwanie przystępnego sformułowania czesko-polskich relacji i niuansów językowych. Ciekawy pomysł i sympatyczny efekt. Czyta się świetnie, zwłaszcza na początku. Można się tylko przyczepić, że z każdą kolejną stroną historie wymyślane w celu wyjaśnienia kolejnego "kapoanu" trochę nużą i od strony formalnej stają się męczące (polecam czytanie na raty). Nagromadzenie historyjek, początkowo zabawne, z czasem trąci infantylizmem.
Poza tym w książce jest mnóstwo odniesień politycznych, często spoza głównego tematu, czyli relacji polsko-czaskich, nie mówiąc już, że zazwyczaj nie dotyczą one spraw językowych. Nie lubię tego. To trochę tak, jakby autor chciał przy okazji zaprezentować swoje poglądy i po cichu sprzedać je czytelnikowi. Ale to tak na marginesie :)

więcej Pokaż mimo to

698

228

Kasjopeja

09.11.2014

10 / 10

Na półkach: , ,

Zabawna, wciągająca, inteligentna. Tutaj nie ma niepotrzebnych, nużących anegdot. Każda strona to kompendium śmiesznych polsko-czeskich gaf językowych. Szczególnie zaciekawił mnie fragment, który pozwolę sobie przytoczyć. Oczywiście bardzo życiowy i zapewne równie potrzebny!: "PETR mne přivedl do jiného stavu to nie informacja, że Piotr mnie zaprowadził do innego stawu czy jeziorka, ale że za jego przyczyną zaszłam w ciążę." Prawda, że przydatne? :)

więcej Pokaż mimo to

Maria

24.02.2013

10 / 10

Na półkach: , ,

Nigdy nie myślałam, że o języku można pisać jednocześnie tak lekko, informatywnie i wesołe, przy tym się nie naśmiewając i nie pouczając. Przykłady są megazabawne i pożyteczne (śmiałam się do rozpuki nad "jdu na záchod", a wiersz Jarosława Sejferta "Píseň o lásce" jest teraz moim ulubionym. Gorąco polecam tę książkę wszystkim, kto chciałby zacząć naukę czeskiego, zdecydowanie pomoże polubić ten cudny język!

więcej Pokaż mimo to

TLK

11.10.2011

9 / 10

Na półkach: , ,

wybitna książka połączenie informacji praktycznych o języku i kulturze Czech - WARTO przeczytać !!!

Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

132 użytkowników ma tytuł Kapoan. O czeskim dla Polaków, być może mało zaawansowanych, ale mocno zainteresowanych na półkach głównych

Chcę przeczytać 77
Przeczytane 55

33 użytkowników ma tytuł Kapoan. O czeskim dla Polaków, być może mało zaawansowanych, ale mocno zainteresowanych na półkach dodatkowych

Posiadam 17
Ulubione 5
Literatura czeska lub o Czechach 3
2014 2
Czechy 2
Czeski 2
CZ . 1
10. XXI 1

Tagi i tematy do książki Kapoan. O czeskim dla Polaków, być może mało zaawansowanych, ale mocno zainteresowanych

język czeski językoznawstwo kultura czeska

Inne książki autora

Więcej

6,5

Facet nie do wzięcia Zofia Tarajło-Lipowska

7,0

Recykling Zofia Tarajło-Lipowska

6,2

Śmierć dziekana Zofia Tarajło-Lipowska

7,1

Nowy Kapoan. Strzel i traf do czesko-polskich językowych gaf Zofia Tarajło-Lipowska

6,6

Historia literatury czeskiej Zofia Tarajło-Lipowska

0,0

Kumpel Kota, też kot Zofia Tarajło-Lipowska

0,0

Wielkie tematy kultury w literaturach słowiańskich 6 Izabella Malej, Zofia Tarajło-Lipowska

więcej

Zofia Tarajło-Lipowska

Zofia Tarajło-Lipowska - prof. dr hab., wykłada w Wyższej Szkole Filologicznej we Wrocławiu. Autorka wielu publikacji naukowych i edukacyjnych, m.in. „Historii literatury czeskiej. Zarys” (Wyd. Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, 2010),książki „Męczennik czeskiej prawdy Karel Havlíček Borovský” (Wyd. Uniwersytetu Wrocławskiego, 2000),podręcznika „Mówię po polsku” („Wiedza Powszechna”, 1994 i nast. wyd.),książek popularnonaukowych "Kapoan na opak. O czeskim dla Polaków, być może mało zaawansowanych, ale mocno zainteresowanych" (Wyd. Uniwersytetu Wrocławskiego, 2000) i "Nowy Kapoan. Strzel i traf do czesko-polskich językowych gaf" („Afera”, 2013). Pisze również beletrystykę, inspirację czerpiąc z życia codziennego, kontaktów z otoczeniem i bieżących zdarzeń. Opublikowała powieść „Kumpel Kota, też kot” („Radwan”, 2010),dwie powieści kryminalne ze środowiska uniwersyteckiego "Śmierć dziekana" ( „Lech i Czech”, 2014) i „Recykling” (E-bookowo, 2017). Chętnie współpracuje z młodzieżą, ze studentami, którzy są jej głosem doradczym i podejmują się prac redakcyjnych. W najbliższym czasie ukaże się powieść psychologiczno-obyczajowa „Mąż”. Jest również tłumaczką: dla Wydawnictwa Dolnośląskiego przełożyła „Baśnie bałtyckie” (1992) i powieść biograficzną Moniki Zgustovej „Bohumil Hrabal” (200o),dla. „Lecha i Czecha” zaś powieść Jiřego Roberta Picka „Towarzystwo opieki nad zwierzętami” (2015).

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Islandia. Wprowadzenie do wiedzy o społeczeństwie i kulturze

Roman Chymkowski Włodzimierz Karol Passel

Ciekawy zbiór artykułów i prac naukowych, który w spójny i przejrzysty sposób pozwala zrozumieć podstawy specyfiki kultury i społeczeństwa Islandzkiego. Książka godna polecenia dla osób, które chciałyby rozpocząć swą podróż intelektualną w te rejony. Autorzy i autorki artykułów poza szczegółowym omówieniem poszczególnych elementów specyfiki Islandii i islandzkości przytaczają wiele tekstów kultury, które stanowią kanon kulturowy filmów, literatury i muzyki pochodzących z tego kraju. Umożliwia to stworzenie listy najważniejszych pozycji wartych poznania. W książce znaleźć można również artykuł dotyczący Polaków zamieszkujących Islandię, którzy stanowią dużą grupę obcokrajowców w tym kraju.

Oskar Mencfeldowski

ocenił na84 lata temu

Byliśmy przyszłością

Yael Neeman

Trochę nie do końca wiem jak tę książkę ocenić. Na początku szła mi dość powoli, miałam wrażenie, że jest taka kanciasta, chaotyczna, powtarzające się ustępy sprawiały wrażenie słabej redakcji. Potem wkręciłam się już całkiem nieźle, fragment o latach młodzieńczych jest świetnym ujęciem i nazwaniem tego co czują i jak myślą nastolatki, jak się okazuje w każdym czasie i miejscu. W tym momencie zaczęłam mieć wrażenie, że ta kanciastość i powtórzenia są celowym zabiegiem, który ma oddać nastrój bohaterki. Na pewno jest to opowieść cenna.

Donia

oceniła na64 lata temu

Intymne życie niegdysiejszej Warszawy

Stanisław Milewski

Książka o awanturniczym obliczu Warszawy jakiego nie znacie. Pomaga zupełnie inaczej spojrzeć na przeróżne, w tym bardzo znane miejsca na jej mapie. Świetnie napisana, cała jest jedną wielką ciekawostką. Must have w biblioteczne każdego mieszkańca stolicy, warsawienisty czy pasjonata historii i życia szarego człowieka..

Moria

oceniła na94 lata temu

Anatomia randki

Piotr Szarota

Skąd się wzięły randki i jaką mają przyszłość? Dlaczego amerykańska date to nie francuska rendez-vous? Dlaczego speed date z siedmiu minut skróciła się w Japonii do dwóch? Jak się randkuje w Indiach, a jak w Nigerii? Te i inne rzeczy w tej niewielkiej, ale przyjemnej książeczce. Minus za brak przypisów, ale chociaż bibliografia do poszczególnych rozdziałów jest. Uwaga - to nie jest, niestety, poradnik idealnej randki.

6,8/10 - na wiele aspektów otwiera oczy - dla mnie ważna zdecydowanie pierwsza połowa - nie trzeba traktować jej jak wyrocznię, przewodnik, święte pismo, natomiast warto spojrzeć na nasze stany ustalone z perspektywy autorki i po ludzku zastanowić się co i dlaczego tak a nie inaczej funkcjonuje w świecie płci

gohulec

ocenił na711 miesięcy temu

Pokaż język!, czyli rozróbki i opowieści o polszczyźnie oraz 111 innych językach, tom 1

Robert Stiller

Ewidentnie dzielę z Autorem jakże zdrową obsesję wyszukiwania i poddawania krytyce wszelkich możliwych błędów w słowie drukowanym - i nie tylko. Odczuwam bowiem wręcz fizyczny ból, gdy czytam, słyszę, widzę ten powszechny gwałt na co dzień dokonywany na języku ojczystym (BTW: czemu nie „matczynym”, skoro to od matki słyszymy pierwsze słowa…?). Dlatego ten przerażający w sumie zbiorek był paradoksalnie najlepszym balsamem na moje rany, zadawane przez ignorantów językowych wszelkiej maści. A trzeba wziąć pod uwagę, że Stiller pisał w czasach przedinternetowych - gdy już w pewnym sensie staliśmy nad przepaścią wobec postępującego wtórnego analfabetyzmu. Od tego czasu wykonaliśmy zaś (jak mówił klasyk) "olbrzymi krok naprzód....". I dziś pod tym względem jesteśmy na dnie przepaści, z której już się zapewne nie poddźwigniemy jako społeczeństwo (bo wszak nie jako społeczność LC). Dobrze choć, że Stiller tego nie doczekał, bo ani chybi by umarł.

Łukasz Starzewski

ocenił na74 lata temu

Obyczaje polskie. Wiek XX w krótkich hasłach

Justyna Kowalska-Leder Iwona Kurz Małgorzata Szpakowska Agata Chałupnik Justyna Jaworska

Bardzo fajnie napisany leksykon opisujący kilkadziesiąt zjawisk z pogranicza rodzimych historii, obyczajowości, kultury i popkultury. Tematy dobrane według odpowiadającego autorkom klucza, za to te, których opisania się podjęły ujęte zostały w sposób wszechstronny, wielopłaszczyznowy i wyczerpujący. Niech nie zmyli Was więc podtytuł "wiek XX w krótkich hasłach" - hasła może są i krótkie, ale analiza każdego z nich zawarta jest w obszernych, pełnych odniesień, interesujących i błyskotliwych esejach. W niejaką konfuzję może wpędzić rzut okiem na spis treści, gdzie obok haseł, takich, jak "alkoholizm", "młodzież" i "przedszkole" widnieją "topless", "spłuczka" i "papierosy ekstramocne". Zaręczam jednak, że ma to sens i każde z haseł stanowi punkt wyjścia dla ukazania szeregu zjawisk kulturowo-obyczajowych, które łączą się w mniej lub bardziej pośredni sposób z zagadnieniem początkowym. Jedynym, co mogę zarzucić książce, jest fakt, że niektóre z analiz mocno się zdezaktualizowały i książka wręcz prosi się w tych wypadkach o jakieś wzbogacone, uwspółcześnione wznowienie. Na przykład wszelkie odniesienia do zjawisk związanych z telewizją, telefonią i - przede wszystkim - z informatyką i internetem roku 2008 - kiedy książka została wydana - mocno trącą myszką. Poza tym, książkę gorąco polecam!

Rafał Jasiński

ocenił na73 lata temu

O przekładzie na przykładzie. Rozprawa tłumacza z „Europą” Normana Daviesa

Elżbieta Tabakowska

Mam z tą książką spory problem: z jednej strony, czyta się ją z wypiekami na twarzy i z pewnością postronnym czytelnikom odsłania rąbek warsztatu tłumacza, a adeptom daje wiele cennych wskazówek, z drugiej, bardziej obeznany z historią i tłumaczeniem literackiem czytelnik miewa wątpliwości, czy autorka czasem nie koloryzuje swoich "przejść"w czasie pracy nad tłumaczeniem "Europy". Bo czy możliwe, żeby profesor UJ i anglistka miała problem z określeniem "drôle de guerre", które powinno być chyba znane każdej wykształconej osobie, nie mówiąc o tym, że występuje nawet w angielsko-polskim (sic!) słowniku Stanisławskiego, o Kopalińskim i Słowniku wyrazów obcych nawet nie wspominając? Albo że biedziła się przez trzy tygodnie nad wyrażeniem "roman limes", gdy tłumaczyła rozdział o imperium rzymskim itd? Jeśli dać wiarę (a nie chce mi się wierzyć, by szacowna profesor UJ nie wiedziała tak podstawowych rzeczy),że były to autentyczne kłopoty, a nie wymyślone przez autorkę "przypowiastki edukacyjne", to stanowiłoby to potwierdzenie tezy, że książki historyczne powinni przekładać tłumacze z wykształceniem historycznym. Z drugiej jednak strony ta szczerość autorki i gotowość do opowiadania o swoich trudnościach jest w jakiś sposób sympatycznie bezpretensjonalna. Uwagę zwraca też liczba pomocników, którzy wspierali podczas tłumaczenia Tabakowską, zazwyczaj nawet przy tak obszernych książkach jak "Europa" cały ciężar poszukiwania terminologii, nazw i nazwisk spoczywa wyłącznie na tłumaczy, później ewentualnie włącza się redaktor/konsultant naukowy, ale w zasadzie nie należy na to liczyć.

abel

ocenił na73 lata temu

Cyganie w Polsce. Dzieje i obyczaje

Jerzy Ficowski

"Cyganie w Polsce: Dzieje i obyczaje" autorstwa Jerzego Flicowskiego to fascynujący przewodnik po skrytej społeczności, jaką są Cyganie. Pierwsza część książki, obejmująca 115 stron, obficie opisuje historię Cyganów na ziemiach polskich, ich tradycje i zwyczaje. Druga część zawiera bogaty zbiór ilustracji i zdjęć, które dodatkowo wzbogacają tekst i są warte szczególnej uwagi. Ogólnie uważam tę pozycję za wartościową i gorąco polecam ją czytelnikom.

Paweł

ocenił na81 rok temu

...Kiełbasa i sznurek

Jerzy Bralczyk Michał Ogórek

odskocznia od kryminałów, morderców, zabójstw i zawiłych kryminalnych zagadek. Uwielbiam takie językowe niuanse, zabawy słowem i zawiłości naszego języka...spora dawka humoru,troszkę wątków biograficznych...przeczytałam z chęciąi polecma, jeśli ktoś lubi takie pozycje i przede wszystkim obu autorów.

anielica

oceniła na66 lat temu

Etyka a to, co jemy

Peter Singer

Skompletowałam z grubsza etykę w wykładni P. Singera. Za tą książkę najtrudniej było mi się zabrać ze względu, że spodziewałam się drastyczności. Nie jest to lekka lektura, ale nie było tak źle, jednak główną myślą przewodnią pozostała etyka. Mam takie przemyślenie, że sami sobie wyprodukowaliśmy ten problem. 200 lat temu najbogatsi Brytyjczycy jedli 34 kg mięsa rocznie, dziś najbardziej mięsożerni Amerykanie średnio dobijają 100 kg a może już i więcej, dodatkowo liczba ludności dopiero w 1830 roku osiągnęła miliard, obecnie mamy prawie 8 mld. Jeśli te dwie liczby (spożycia i ludności) będą wciąż rosnąć to żadna etyka nie pomoże :-( .

senga

oceniła na74 lata temu

Historia naturalna i moralna jedzenia

Maguelonne Toussaint-Samat

Trudno jednoznacznie sklasyfikować to dzieło: Jest to coś pośredniego pomiędzy esejem o mitologii różnych ludów związanej z żywnością a pracą popularnonaukową o historii jedzenia. Mam parę uwag do treści tej książki. Po pierwsze jest to dzieło które jest poświęcone głównie kuchni francuskiej na przykład próżno tu szukać informacji o kuchni staropolskiej a przecież nasza dawna kuchnia była odmienna od francuskiej. Niestety jednak książka ta ma gorsze wady sprawia bowiem wrażenie że jest napisana byle jak i w pośpiechu. Autorka podaje mnóstwo bardzo zajmujących ciekawostek ale często robi to w sposób nierzetelny, nieścisły a nawet przeczy sobie sama. Na przykład podaje jakoby Kolumb miał ucztować w Ameryce już w roku 1442 ale gdzie indziej widnieje prawidłowa data odkrycia Ameryki czyli rok 1492. Innym razem piszę że oliwka to roślina śródziemnomorska a dalej twierdzi że w pierwotnej religii shinto miały występować ''oceany oliwy'' Skoro oliwka to roślina z nad Morza Śródziemnego to niby w jaki sposób Japończycy mieliby ją znać przed kontaktem z odkrywcami europejskimi ? Takich kwiatków jest dużo więcej żeby wymienić trzecią wojnę punicką ''Około 120 roku przed naszą erą'' zburzenie Kartaginy miało miejsce dokładnie w 146 roku przed naszą erą a nie ''Około 120 roku przed naszą erą'' czy pomylenie postaci z pierwszej i drugiej wojny punickiej. Reasumując korzystanie z tego dzieła wymaga ogromnej ostrożności i sprawdzenia czy dany fakt który autorka podaje nie jest aby przekręcony lub nieścisły. Niestety pani która napisała to dzieło była niezbyt rzetelna.

Aztek_Anonim

ocenił na611 miesięcy temu

Codzienność niegdysiejszej Warszawy

Stanisław Milewski

Jeśli ktoś myśli, że życie codzienne Warszawy końca XIX wieku i początków XX nie ma dla niego tajemnic, bo przeczytał "Lalkę" Prusa, to się myli. "Lalka jest powieścią genialną i warszawskie życie w różnych jego przejawach aż w powieści tętni, ale Prus nie podglądał panną Izabelą w kąpieli, a za Wokulskim nie pobiegł do WC. Wstydliwe sprawy higieny zajmują wiele miejsca w książce Stanisława Milewskiego i wiele też miejsca poświęca on Sokreatesowi Starynkiewiczowi, którego staraniom nasza stolica zawdzięcza dobrą pitną wodę (Filtry) i kanalizację. A oprócz tego można tu znaleźć mnóstwo rzeczy nadzwyczaj ciekawych - jak na przykład funkcjonowanie publicznego transportu (omnibusy),problemy mieszkaniowe, popularna rozrywka, praca, sport. Dodatkowym walorem jest to, ze jest ona bogato ilustrowana rysunkami z natury Gierymskiego, Gersona i innych mniej sławnych, karykaturami i satyrycznymi rysunkami Franciszka Kostrzewskiego.

Koronczarka

oceniła na89 lat temu

Moi wariaci. Wspomnienia psychiatry

Vittorino Andreoli

Chyba jedyna książka w j. polskim obrazująca przemiany w psychiatrii w Europie, na włoskiej reformie wielu się wzoruje, tutaj widoczne też cienie. Życzę sobie i innym spotykania na swojej drodze takich ludzi, z nastawieniem na próbę zrozumienia, a nie podporządkowania, zwłaszcza jeśli jest lekarzem "od duszy".

jakagata

oceniła na97 lat temu

Fantastyczne laboratorium doktora Weigla. Lwowscy uczeni, tyfus i walka z Niemcami

Arthur Allen

Interesująca książka, której osią jest walka z tyfusem. Autor przedstawia zarówno aspekty biologiczne, naukowe, historyczne i społeczne, co czyni tę pozycję bardzo ważnym źródłem informacji dla laika. Bardzo istotnym aspektem jest przypomnienie, a chyba dla wielu czytelników zapoznanie w ogóle, z postacią Rudolfa Weigla. Ciekawym wątkiem jest aspekt moralny i etyczny prowadzenia badań medycznych na ludziach. Polecam wszystkim, którzy poszukują pozycji ogólnorozwojowej napisanej lekkim i przystępnym językiem.

Hipek

ocenił na74 lata temu

Dzika Europa. Bałkany w oczach zachodnich podróżników

Božidar Jezernik

Fascynująca podróż po Bałkanach z czasów panowania Imperium Osmańskiego. Tym bardziej, że oglądamy je oczyma podróżników zachodnioeuropejskich przemierzających te tereny od XVI do początku XX wieku. Słoweński autor zebrał je i pogrupował, na szczęście problemowo a nie chronologicznie czy geograficznie. Dla wielu z zachodnioeuropejskich podróżnych była to wyprawa na koniec świata, do miejsca tak obcego, że kompletnie niezrozumiałego. Niestety, wielu opisywało nie to co widziało, tylko to o czym słyszało i spodziewało się ujrzeć – np. włochate ryby, ludzi z ogonami czy też kobiety o tak długich piersiach, że „mogą one podać dziecku noszonemu na plecach sutek przez ramię lub pod pachą”. Na szczęście mamy też opisy prawdziwe, dzięki którym poznajemy szczegóły codziennego życia bałkańskich Słowian, Albańczyków, Rumunów, Greków i Turków. Możemy dowiedzieć się wiele o kuchni, zwyczajach – niekiedy szokujących jak dekorowania przez Czarnogórców ogrodzeń głowami zabitych wrogów czy zasady dotyczące spania przez rodziny w ich wioskach. Ciekawostkę stanowi tez fakt, że kawę XVI-wieczni podróżnicy opisują jako potwornie mocny i okropnie gorzki napój odurzający, spożywany przez muzułmanów w miejsce alkoholu, zabronionego przez islam. Autor przytacza mnóstwo egzotycznych opisów, zaznaczając jednak, że wiele z nich tonie obserwacje, tylko przeczytane i przetworzone relacje innych. Wyrządziły one wiele szkody miejscowej ludności, utrwalając nieprawdziwe stereotypy. W efekcie pochodzące z czasów tureckich kamienne mosty identyfikowano jako … pozostałości po Imperium Rzymskim, bo gdzieżby na tym dzikim ale bliskim Wschodzie zbudowano coś tak wartościowego. Gdy pod koniec XIX wieku król Włoch ożenił się z czarnogórską księżniczką pierwsi turyści odwiedzający je krainę „...odkryli, ku swemu zdziwieniu, że Bliski Wschód jest mniej niebezpieczny, niż wiele europejskich stolic”. Inni byli rozczarowani, że wbrew ich oczekiwaniom Albańczycy „jedli posługując się nożem i widelcem”. Z drugiej strony Bożidar Jezernik nie polemizuje z autorami, piętnującymi mieszkańców Bałkanów – niezależnie od religii i wyznania – za hołdowanie zabobonnym praktykom. Wyjaśnia też, kto i dlaczego wydrapywał oczy świętych na malowidłach w cerkwiach. Jednym słowem ani raj, ani piekło, ale za to niesamowicie piękne, egzotyczne i intrygujące miejsce, o własnej historii i tradycjach. Dzięki autorowi czyta się szybko jak świetną powieść a o treści trudno zapomnieć.

Aguirre

ocenił na91 rok temu

Język na sprzedaż czyli o tym, jak język służy reklamie i jak reklama używa języka

Jerzy Bralczyk

Myślę, że ta książka jest trochę niedoceniona. Ta publikacja jest absolutnie ponadczasowa- mimo, że teraz po 20 latach stosuje się dodatkowe środki wyrazu (jak np. Social Media) - to i tak można sięgnąć po tę książkę i uzupełnić wiedzę z zakresu reklamy i budowania tekstów (sloganów) tak częstych w tych nowych formach reklamy.

lenonek

ocenił na82 lata temu

44 listy ze świata płynnej nowoczesności

Zygmunt Bauman

Ta książka to zbiór felietonów, które autor Zygmunt Bauman publikował we włoskim magazynie "La Repubblica delle Donne ". To felietony o sprawach, które podlegają nieustannym zmianom. Zmianom, które trudno uchwycić. Są tutaj takie tematy jak np.: samotność, konsumpcjonizm, edukacja, globalne miasta, globalizacja, zdrowy styl życia, seks, rodzice, dzieci a wychowanie, wolność , tolerancja, obcy itd.

Marek

ocenił na102 lata temu

Wymowność rzeczy

Zdzisław Skrok

'' Rzeczy wymknęły się spod naszej kontroli (...) Owładnięci niepohamowaną chęcią ich posiadania i używania nie zauważyliśmy , że tak naprawdę to one nas posiadają , a nasza rola sprowadzona została do funkcji wytwarzania jak największej ich ilości w niezliczonych odmianach oraz do ich gromadzenia , obsługi , utrzymywania , konserwowania , użytkowania . '' Jakimś dziwnym przypadkiem ? (nie wierzę w przypadki) trafiła do mnie książka '' Wymowność rzeczy '' Zdzisława Skroka . Przyznaję że książka mnie zaraz na samym początku zaskoczyła , ponieważ się dowiedziałam że przedmiot i rzecz to nie to samo . Dziwne , do tej pory używałam tych dwóch pojęć zamiennie na określenie rzeczy czy przedmiotu . Następnie po pierwszym zdziwieniu , książka mnie wciągnęła wraz z papuciami , tym bardziej że , jak się okazało , nie traktowała ona li tylko o rzeczach , czy przedmiotach . Ale po kolei , w posłowiu autor peroruje o marności człowieka którym rządzą przedmioty ogólnie , posiłkując się przy tym wypowiedziami różnych '' mądrych ludzi '' , jak na przykład Kołakowski , Nietzsche czy Rilke . Potem opowiada o...śmieciach , a nawet o całych śmieciowych górach , zwanych przez naukowców '' kuchennymi śmietniskami '' . Następnie poczytamy sobie już o poszczególnych przedmiotach i rzeczach , takich jak latryny , kłódki , o te to dopiero miały kilka ciekawych zastosowań , zanim zaczęły służyć tylko do zamykania czegoś , na przykład kobiety siadały na kłódce aby nie zajść w ciążę , ciekawe prawda ? Jest też mowa o lustrze , bo to bardzo ciekawy przedmiot przecież , oraz o światach za nim , co docenił nawet Lewis Carroll , posyłając tam swoją słynną Alicję . Potem robi się bardziej prozaicznie omówiony zostaje : grzebień , garnek , siekiera , żyrandol , gramofon Bambino , no i rower nazwany przez autora '' wehikułem wolności '' . Jest też naprawdę zajmująca historia o delikatnych , zwiewnych damskich koszulkach z Pewexu znalezionych w butwiejącej dawno opuszczonej chacie jakiegoś wieśniaka . Skąd się tam wzięły ? No i w końcu dochodzimy do rozważań o '' nie rzeczach '' . Autor snuje opowieść o młodości i starości , o tym jak jedna drugiej nie zrozumie , chociaż jednej bez drugiej by nie było przecież . O wszechobecnym hałasie , już tak powszechnym iż można mówić o '' kulturze hałasu '' . I wszystko byłoby oki , gdyby autor trzymał się merytorycznych treści swojej książki , a nie robił jakichś osobistych politycznych wycieczek . Co było na tyle częste , że nie dało się nie zauważyć . Aż sprawdziłam , czy inni czytelnicy też zauważyli , czy tylko ja okazałam się taka nadwrażliwa , ulżyło mi , bo inni też zauważyli . Z tego powodu odejmuję mojej ocenie jedną gwiazdkę . Ale książkę polecam , bo jeśli się przymknie oczy na te polityczne wtręty , to książka jest naprawdę ciekawa .

Żona_Pigmaliona

oceniła na67 lat temu

Ciało z jej ciała

Slavenka Drakulić

Historia kobiety- biorczyni nerki od niespokrewnionej dawczyni. Fakt choroby i przyjęcia nerki od obcej osoby skłania ją do ciekawych rozważań oraz do rozmów z innymi dawcami. Bardzo wciągająca, skłaniająca do refleksji lektura. Kto więcej zyskuje- dawca czy biorca? Jakie są motywy dawców? Czym jest altruizm? Czy dobro jest banalne? Czym jest brzemię bycia obdarowanym? Gorąco polecam.

Norka_93

ocenił na91 rok temu

Cytaty z książki Kapoan. O czeskim dla Polaków, być może mało zaawansowanych, ale mocno zainteresowanych

PETR mne přivedl do jiného stavu to nie informacja, że Piotr mnie zaprowadził do innego stawu czy jeziorka, ale że za jego przyczyną zaszłam w ciążę.

Zofia Tarajło-Lipowska Kapoan. O czeskim dla Polaków, być może mało zaawansowanych, ale mocno zainteresowanych Zobacz więcej

Więcej