Szalone marzenia

Trudno dokonać jednoznaczej oceny. Czyta się szybko, początek historii bardzo oryginalny, wciągający, po jakimś czasie robi się nudnawo, a pod koniec irytująco. Książka wydaje się zupełnie niespójna, bohaterom całkowicie zmienia się charakter, a im dalej tym więcej absurdalnych zbiegów okoliczności.

Devlin miał dziesięć lat, gdy na jego oczach angielski oficer ściął głowę jego ojca. Wtedy też poprzysiągł zemstę, którą przez lata skrupulatnie realizował. Teraz, lata później nadszedł moment na ostateczny cios mający całkowicie pogrążyć znienawidzonego wroga. Wydaje się, że los się uśmiechnął do Devlina. Przypadkiem dowiaduje się, że do Anglii zmierza bratanica wroga. Postanawia ją więc porwać i zażądać nierealnego okupu. Nie wie jednak, że trafi na żywiołową Amerykankę, która nie tak łatwo da się podporządkować. ,,Nagroda" to typowy, bardzo przewidywalny romans historyczny. Zderzenie mężczyzny opętanego przez chęć zemsty z żywiołową, młodą damą musi wywołać w nich zmianę i namieszać w ich życiu. Długo opierają się uczuciu (szczególnie on) oraz robią wszystko na przekór. Oczywiście, nie brakuje niedopowiedzeń, urażonej dumy, wydumanego poczucia honoru, tajemnic z przeszłości oraz czarnych charakterów chowających się po kątach by zaatakować. Dodatkowo, żeby jeszcze bardziej skomplikować sytuację, gdzieś w tle przewija się wojna pomiędzy Anglią i Stanami Zjednoczonymi. ,,Nagroda" z pewnością niczym nie zaskoczy. Nie jest w żaden sposób odkrywcza czy wyróżniająca się. Jest bardzo typową ale przez to bezpieczną lekturą. Przyznam, że sama zaczytywałam się w takich książkach lata temu a teraz już mnie trochę nudzą bo jeśli już po nie sięgam to chcę coś więcej: iskierki humoru, chemii pomiędzy bohaterami lub chociaż złudzenia magii czy romantyczności. Tutaj to trochę zawodzi. Fajna, schematyczna opowieść ale raczej do szybkiego zapomnienia.

W sunie to za bardzo nie wiem jak ma ująć wrażenia po przeczytaniu tej książki, poza tym że mi się w sumie podobała.Jedna ze wcześniejszych czytelniczek bardzo zgrabnie i trafnie ujęła i podsumowała książkę jednym zdaniem - nastolatka w średniowieczu. Aby jednak uzupełnić to sformułowanie, ta nastolatka dorasta i odnajduje się w tym świecie.

Miła książka, zwłaszcza gdy czuje się zapotrzebowania na romantyczne historie z happy endem. Wiadomo, nie ma co oczekiwać jakiegoś wybitnego dzieła, ale tak na zabicie czasu w sam raz. :) A książkę czytało się na tyle przyjemnie, że pewnie przeczytam resztę z tej serii.

Temperamentna guwernantka z niezbyt chlubną przeszłością i sztywny były żołnierz, ojciec sześciu żywiołowych córek, plus owe córeczki z piekła rodem tworzą mieszankę wybuchową, która wielokrotnie wywołuje uśmiech na twarzy czytelnika. Duża dawka endorfin gwarantowana. Książka została napisana z humorem i lekkością, która zapewnia świetną zabawę podczas lektury. Bardzo polecam!

Moja kolejna pozycja Karyn Monk i cóż mogę powiedzieć... świetna! Podobała mi się tak, jak poprzednie, a może nawet bardziej. Charlotte - nieśmiała i choć ułomna - absolutnie niezłomna. Jako dziecko żyjąca z brutalnym ojcem i znająca ciężkie życie na ulicy, prowadzi przytułek dla prostytutek i złodziei. Mamy też Harrisona - hrabiego, byłego przestępcę, szukającego człowieka, który w ramach zemsty chce ujawnić i wykorzystać przeszłość lorda. W wątku kryminalnym, w który wciąż uwikłani są bohaterowie pojawia się złodziej klejnotów - Czarny Cień i ojciec Charlotte. Walcząc ze swoimi demonami z przeszłości i obecną trudną sytuacją Harrison i Charlotte obdarzają się zaufaniem i poznają uczucie, o którym nie myśleli, że istnieje. Akcja toczy się bardzo szybko, a cała historia wyjątkowo wzruszająca. Gorąco polecam!

Muszę przyznać, że czegoś mi w tym wszystkim zabrakło.. Akcja porywa od pierwszych stron i nagle... Choć wiele się dzieje mam wrażenie, że wszystko zaczyna toczyć się w zwolnionym tempie, bez porywów. Mimo tego odczuwałam przyjemność czytając tę książkę i daję tej pozycji dużego plusa za wykreowane postaci głównych bohaterów

Piękna, czarująca Aleksandra Wilton chce wyjść za mąż tylko z miłości poczuć się kochana,żeby ktoś ją pokochał.Jednak nie może znaleźć tego jedynego, który wzbudziłby w niej żywsze uczucia, prawdziwą namiętność. Ojciec dziewczyny zatroskany, zaniepokojony o przyszłość własnej córki zmuszą ją, na mocy testamentu,pod tą groźbą utraty środków do życia, do poślubienia takiego mężczyzny, kto odziedziczy majątek cały jako ten siódmy hrabia Hartford. Lecz się okazuje, że nie jest on nim, jak się okazuje jej daleki kuzyn Geofirey. od lat jest w Aleksandrze bez pamięci zakochany bardzo ją kocha, a to jest nieznany nikomu już przystojny, mądry i dumny Niall MacDonald Szkot. Oburzona dziewczyna i nagle sprzeciwiona temu co ma nastąpić to wydają się do pokonania.A warunki testamentu pociągają za sobą tą całą serię niefortunnych, tajemniczych wypadków, które mają się wydarzyć. Romans bardzo fajny, przyjemny, ciekawa fabuła, akcja wartka i trzyma w dobrym napięciu. Pisarka Joan Wolf stworzyła bardzo dobrą,świetną książkę miło się zrelaksowałam dla odprężenia czasami lubi po coś lekkiego sięgnąć i przeczytać, a ta książka mnie wciągnęła,zaciekawiła od początku do końca fajnie się czytało.

[Opinia ta, to wyłącznie moje subiektywne odczucia i wnioski w odniesieniu do moich subiektywnych gustów i upodobań ;) Uwaga - spoilery!] Z ciekawością sięgnęłam po książkę Zakochani mimo woli. A dokładniej z ciekawością i niepokojem, ponieważ o autorce nic nie wiedziałam, nie czytałam nic innego pani Hawkins ani żadnych spoilerów na temat samej książki. Tak więc zaczynając czytać byłam niczego nieświadoma. Zaczyna się ciekawie - hulaka i rozpustnik kontra szara myszka w okularach. Ucieczka powozem, po to, by wziąć ślub, niestety (stety dla nas czytelniczek) z niewłaściwą kobietą - rozpoczyna powieść. Tyle faktów poznałam już po pierwszych czterech stronach, więc dobrze się czytało, miałam ochotę na więcej. Zainteresowała mnie ta historia. Co prawda nic nie wiedziałam co będzie dalej, jak, gdzie, kiedy i dlaczego... nie znałam nawet zarysu fabuły książki. Nie wiedziałam, czy to dobrze, czy źle... Nie miałam się czym przejmować, pomimo tego, że zagryzałam palce do łokci czy on aby jej nie zdradzi. Na szczęście po połowie zaczęłam wierzyć, że nie będzie śfinią. :P Taki wątek w romansach praktycznie przekreśla w moich oczach książkę. Po prostu nie trawię w nich zdrady. Wątek z zagrożeniem przemocą fizyczną dla bohaterki to mój ulubiony klejnocik w książkach, tutaj owszem, był ale w bardzo maleńkiej wersji, na koniec i czułam niedosyt. Byłoby atrakcyjniej dla mnie, jeśli bohaterka byłaby w większym, a przede wszystkim częstszym kłopocie ;) Jeśli chodzi o bohaterów to cóż... polubiłam. Może nie padłam przed nimi na kolana, jednak nie byli najgorsi. Ona to jak już wspomniałam szara myszka, uboga krewna pomiatana przez ludzi, u których mieszka, święcie wierząca w dobroć ludzi i w swoją dobroczynną pracę w Towarzystwie dla kobiet upadłych. Przy tym nie jest jednak zahukana, ani nie upodabnia się do mopa, ale ma własne zdanie i pomimo sprzeciwów Aleca z determinacją stara się osiągnąć swoje cele. On rozpustnik, uwodziciel, lubiący hazard, wino i kobiety. Oczywiście z drugim dnem, ponieważ ma pod tą powłoczką dobre serducho i dosyć szybko ulega urokowi Julii. Podobała mi się bardzo zaborczość Aleca, zazdrość o Julię i jej powrót na salony już nie jako sowa w worku, tylko jako urocza i ponętna kobietka. Taki kopciuszek. ;) Intryga utkana przez ciemne charaktery powieści łatwo rozwikłana i wiadomo było, kto co i jak. W tej książce brak większych tajemnic, sekretów trudnych do odkrycia. Niewiele trzeba myśleć przy tej lekturze, ot taka łatwa, lekka i przyjemna. Jak już gdzieś pisałam lubię dużo wszystkiego... więcej niebezpieczeństwa, więcej namiętności (tylko raz właściwie scena łóżkowa i to baardzo płytka i króciutka, skąpa w szczegóły ech),więcej tajemnic (tak, mam do nich słabość...) i więcej dialogów pomiędzy główną parą. Zabrakło mi tego. To nie znaczy wcale, że mi się nie podobała, bo podobała się, a jakże. O niedostatkach wspominam nawiązując do mojego romansu idealnego, który tkwi gdzieś tam w moim sercu... Ta książka ideału nie sięgnęła, ale odebrałam ja jak najbardziej pozytywnie. :)

To moje drugie spotkanie z tą autorka,pierwsze było trochę rozczarowujące.W tej historii porwało mnie wszystko:sposób narracji,bohaterowie,bieg wydarzeń... Willl-główny bohater męski-artysta,wolny duch nie znoszący ograniczeń z jednej strony.Z drugiej-człowiek obciążony rodzinnymi zobowiązaniami,następca swego wysoko urodzonego ojca.Ciążą na nim obowiązki,ojciec chciałby nim kierować,ale Will nie jest tak potulny jak chciałby tego jego ojciec-tyran.Will jest głęboko wrażliwy,lecz ukrywa swoje uczucia przed innymi.Zraniony przez ojca,który chce go obwinić o śmierć młodszego syna.Will rzeczywiście ma poczucie winy,trochę nielogiczne ale jednak ma.Za wszystko co złe chce się odegrać na ojcu.To z zemsty kupuje a następnie poślubia indiańską niewolnicę Szybkonogą.Wie,że dziewczynę jest biała,ale przez długi czas traktuj ją jak niemądrą dzikuskę,bez własnego rozumu. Margery-nie pamięta swojej przeszłości,nie wie kim była,wspomnienia wracają do niej tylko w snach,zresztą są to wspomnienia mocno fragmentaryczne.Jest nieufna,zachowuje się tak jak nauczyła się w indiańskiej niewoli.Chce bezwzględnie zadowolić swojego nowego właściciela.Gdy ten ją poślubia dziewczyna jest mu oddana,we wszystkim posłuszna.Otacza go miłością i czcią,chce zaspokajać wszystkie potrzeby męża.A ten zawozi ją do swego rodzinnego domu i porzuca.Zostawia Margery w obcym dla niej kraju,w domu kompletnie obcych jej ludzi.Nie interesuj go w jaki sposób Margery poradzi sobie z wrogością jego ojca.Interesuje go wyłącznie zemsta.Na szczęście kobiecie przychodzi z pomocą teściowa-Olivia.To ona kieruje edukacją Margery,pomaga jej we wszystkim.Jest dla niej nie tylko mentorką ,ale i zastępczą matką. A potem wraca Will.Po dwóch latach nieobecności,myśląc ,że żona przyjmie go z otwartymi ramionami,że nadal będzie go czcić, kochać i spełniać wszystkie jego zachcianki.Przecież wrócił jej pan i władca.Tymczasem jego żona jest zupełnie inną osobą.Zmieniła się nie tylko zewnętrznie ale i wewnętrznie.Jest inteligentna,ma swoje zdanie,którego potrafi z przekonaniem bronić,jest niezależna i świadoma własnych zalet.Ku zaskoczeniu Willa jest też matką (i tutaj ukłony w stronę autorki za sposób w jaki przedstawiła Willowi jego synów :) ).Musi upłynąć sporo czasu i wiele zdarzeń,by Margery wybaczyła mężowi ,by mógł on odzyskać jej miłość i zaufanie.Nie przyczynia się do tego bynajmniej upór Willa z związku z jego chorobą -mężczyzna jest uparty,nie chce poddać się operacji,próbuje nawet szantażu,byle tylko żona go nie opuściła.Na szczęście nad wszystkim czuwa jego matka(wówczas już wdowa).To Olivia uspokaja,łagodzi napięcia,podsuwa rozwiązania.To dzięki niej Margery poznaje wrażliwość męża,jego skrywane uczucia przenikające przez jego rysunki i obrazy. No i jeszcze jedno-tajemnica pochodzenia Margery.Wyjaśnia się właściwie przez przypadek.Oto kobieta słyszy pewne nazwisko i nagle przypomina sobie,że to nazwisko nie jest jej obce.Więcej-należało do niej.Później przypomina sobie jeszcze parę imion i voila-tajemnica jej pochodzenia jest wyjaśniona.Pozostaje tylko odnaleźć jej krewnych.Nie jest to bynajmniej trudne-oto jej brat okazuje się być szkockim księciem,który rozpoznaje ja po bliźnie na stopie.Margery zostaje więc przyjęta na łono cudem odzyskanej rodziny.I właśnie takie rozwiązanie zagadki nie jest dla mnie satysfakcjonujące.Zbyt przypadkowe,jakby autorka nie miała pomysłu na połączenie bohaterki z jej rodziną.Nie jest też wyjaśniony sen Margery,kiedy to śnili się jej bliscy i ktoś mówił,że nie może ona paść ręce Czarnego Douglasa.Miałam nadzieję,że autorka pójdzie raczej tym tropem,że Magrery lub jej mąż będą próbowali wyjaśnić,kim jest ów człowiek,dzięki czemu dowiedzą się kim byli rodzice dziewczyny. W każdym razie,mimo drobnych niedociągnięć,książka bardzo mi się podobała.Czytało się ją płynnie,bez żadnych dłużyzn i błędów.Akcja była bardzo prawdopodobna.Podobało mi się również to,że metamorfoza bohaterki nie była kwestią kilku dni czy tygodni.Była bardziej rozciągnięta w czasie,ale to właśnie dzięki tej rozciągłości czasowej wydaje się ona prawdziwsza.

Przyznam, że nie wiem, co napisać. Spodziewałam się, że będzie to lekki i przyjemny romans, a wcale taki nie był. Zawiła akcja mimo skromnej liczby bohaterów wprowadziła zamęt do mojej głowy. Proste życie Elisabeth komplikuje się, gdy umiera jej ojciec. Jako silna i niezależna kobieta (co dziwne, jak na tamte czasy) wyjeżdża do Bostonu, żeby znaleźć ukochanego, którego widziała tak krótko. Super, rzuć wszystko, co masz i pędź za miłością! Ale jasne, przecież to romans, więc tak, biegniesz i chwytasz się jedynej nadziei. A więc płynie statkiem, a tam się okazuje, że wszystkie marzenia, nadzieje legły w gruzach, w dodatku poważnie choruje... i poznaje brata swojego ukochanego, bo ukochany zniknął. Ciekawa lektura, pełna psychicznej brutalności i dla mnie nie do końca zrozumiała - bo skoro Liz jest taka silna i niezależna, to czemu nie mówi wszystkiego, co myśli? Ale owszem, warto poczytać, podziwić się i spróbować wczuć w klimat tamtych czasów.

Trochę naiwny romans historyczny, lubię do niego wracać ze względu na główną bohaterkę - panna z temperamentem choć córka pastora.Z wdziękiem zdobywa serce wyniosłego arystokraty, czyli książka ma wszystko to i co chodzi w romansach - wspaniałych bohaterów, perypetie, przeszkody i szczęśliwe zakończenie!

Lubię sobie poczytać także opinie innych czytelników i pomyślałam właśnie, że to takie niesamowite jak możemy mieć między sobą różne wrażenia. Dla mnie ta książka jest bardzo ciekawa, taka dość skomplikowana w akcji, nie jest to lekki romans, jest intryga. Nie poddaję analizie psychologicznej bohaterów bo nie było by to dla nich miłe;)ale zawsze staram się wyciągnąć z ich historii coś pozytywnego.

Niezwykłe pióro pisarki z lekkością napisany romans historyczny,wzruszyłam się w czasie czytania tej wspaniałej,intrygującej książki. Uwielbiam takie poczytać,ta ma wachlarz różnorodnych emocji,wrażeń ciekawych,oczarowana jestem lekturą. Fajny romans warty przeczytania,sięgnę oczywiście po pozostałe romanse historyczne autorki.

Tak, jak przewidywałam - druga książka z cyklu Garrick równie dobra, jak Cygański lord, chociaż poprzednia jest jednak nieco wyżej w mojej ocenie. Tu mamy mnóstwo nieporozumień, zbiegów okoliczności, automatyczne i błędne zrozumienie sytuacji, a przede wszystkim brak zaufania. Podobała mi się Jo ze swoim twardym charakterem i poczuciem honoru. Hrabia praktycznie od wyjazdu Jo w rozmyślaniach - było tak, czy nie? winna, czy niewinna? a może ja jestem winny? co przedtem, co teraz, co w przyszłości..., gdyby to nie był romans, można pomyśleć, że to zgoła filozoficzne dywagacje. Sama końcówka jednak nieprzewidywalna. Sprawdza się, jak zawsze zresztą - podstawą wszystkiego jest zaufanie, zwłaszcza jeżeli mówimy o uczuciach.

Pogodny i lekki romans historyczny, z komediowymi akcentami. Zamożny hrabia, zarazem atrakcyjny rozpustnik i nieliczący się z nikim arogant chce pozbyć się obowiązku opieki nad swą dorastającą kuzynką, wydając ją szybko i korzystnie za mąż. Zatrudnia guwernantkę, żeby ta przygotowała dziewczę do debiutu w towarzystwie. Guwernantka jako elokwentna i nieustępliwa osóbka często sprzecza się i droczy z pracodawcą. Swoje trzy grosze dorzuca wiecznie narzekająca i męcząca ciotka hrabiego, owdowiała matka młodej kuzynki. Książka relaksująca, bez dłużyzn, sporo zabawnych dialogów, chociaż w końcówce niektóre postaci stają się mniej interesujące (nawet trochę irytujące).

Widzę, że książka ma tu opinie słabe ale mi się bardzo podobała. Nie jest to literatura wysokich lotów natomiast kilka perełek z wydawnictwa Da Capo pamiętam do tej pory i jest wśród nich właśnie omawiana pozycja. Książka bardzo wciąga, akcja wartka, zaskakująca, nie raz i nie dwa roześmiałam się podczas lektury. Z czystym sercem mogę polecić bo warto.

Pierwszy raz zetknęłam się z tą autorką i z pewnością nie ostatni. Bohaterami jest dwoje przestępców - Octavia trudni się kradzieżą, żeby prowadzić życie z ojcem, gdy zostali oszukani i zabrano im majątek. Cullum - znany jako Lord Nick napada na dyliżansy. Cullum jest synem hrabiego, którego praktycznie uważano za zepchnięcie brata z urwiska, a zdobił to jego brat bliźniak. Teraz, po 18 latach Cullum wraca, żeby się zemścić. Oboje chcą zemsty za swoje dawne krzywdy - oczywiście wybucha namiętność, uczucia, miłość. Postacie są bardzo wyraziste, powiedziałabym awanturnicze, dobrze pomyślana akcja toczy się wartko i książkę czyta się bardzo szybko. Dla mnie sympatyczna i miła w odbiorze.

Nie wiem za bardzo co napisać mogę powiedzieć że naprawdę spodobała mi się ta historia i nie ma co do niej żadnych zastrzeżeń, trzymała mnie w napięciu i już nie mogłam się doczekać końca - by dowiedzieć się co stanie się z głównymi bohaterami. Chwilę z tą książką zaliczam do przyjemnych szkoda że tak szybko ją przeczytałam dosłownie zjadłam ją w 5 minut😁 Nie było chwili nudy cieszę się że co chwila coś się działo i wszystko trzymało się kupy😊