Słoneczny skarb

Środek nocy, zamaskowany bandyta i dziewczyna. Tak zaczyna się ta historia. Nie ma tu sal balowych, omdleń i tańców na dystans. Nie jest to typowy romans historyczny. Bohaterowie to nie błękitnokrwisci arystokraci, których jedynym problemem jest wybór stroju na bal. Tutaj bohaterowie mają problemy i zmartwienia.

Jest to pierwsza książka Joan Wolf, którą przyszło mi przeczytać i po prostu zakochałam się w Anglii XIX wieku. Dlatego też, moim celem jest przeczytanie wszystkich jej dzieł i muszę przyznać że został mi zaledwie dwie :) Gorąco polecam wszystkim, idealna na późne popołudnia :)

To moje drugie spotkanie z tą autorka,pierwsze było trochę rozczarowujące.W tej historii porwało mnie wszystko:sposób narracji,bohaterowie,bieg wydarzeń... Willl-główny bohater męski-artysta,wolny duch nie znoszący ograniczeń z jednej strony.Z drugiej-człowiek obciążony rodzinnymi zobowiązaniami,następca swego wysoko urodzonego ojca.Ciążą na nim obowiązki,ojciec chciałby nim kierować,ale Will nie jest tak potulny jak chciałby tego jego ojciec-tyran.Will jest głęboko wrażliwy,lecz ukrywa swoje uczucia przed innymi.Zraniony przez ojca,który chce go obwinić o śmierć młodszego syna.Will rzeczywiście ma poczucie winy,trochę nielogiczne ale jednak ma.Za wszystko co złe chce się odegrać na ojcu.To z zemsty kupuje a następnie poślubia indiańską niewolnicę Szybkonogą.Wie,że dziewczynę jest biała,ale przez długi czas traktuj ją jak niemądrą dzikuskę,bez własnego rozumu. Margery-nie pamięta swojej przeszłości,nie wie kim była,wspomnienia wracają do niej tylko w snach,zresztą są to wspomnienia mocno fragmentaryczne.Jest nieufna,zachowuje się tak jak nauczyła się w indiańskiej niewoli.Chce bezwzględnie zadowolić swojego nowego właściciela.Gdy ten ją poślubia dziewczyna jest mu oddana,we wszystkim posłuszna.Otacza go miłością i czcią,chce zaspokajać wszystkie potrzeby męża.A ten zawozi ją do swego rodzinnego domu i porzuca.Zostawia Margery w obcym dla niej kraju,w domu kompletnie obcych jej ludzi.Nie interesuj go w jaki sposób Margery poradzi sobie z wrogością jego ojca.Interesuje go wyłącznie zemsta.Na szczęście kobiecie przychodzi z pomocą teściowa-Olivia.To ona kieruje edukacją Margery,pomaga jej we wszystkim.Jest dla niej nie tylko mentorką ,ale i zastępczą matką. A potem wraca Will.Po dwóch latach nieobecności,myśląc ,że żona przyjmie go z otwartymi ramionami,że nadal będzie go czcić, kochać i spełniać wszystkie jego zachcianki.Przecież wrócił jej pan i władca.Tymczasem jego żona jest zupełnie inną osobą.Zmieniła się nie tylko zewnętrznie ale i wewnętrznie.Jest inteligentna,ma swoje zdanie,którego potrafi z przekonaniem bronić,jest niezależna i świadoma własnych zalet.Ku zaskoczeniu Willa jest też matką (i tutaj ukłony w stronę autorki za sposób w jaki przedstawiła Willowi jego synów :) ).Musi upłynąć sporo czasu i wiele zdarzeń,by Margery wybaczyła mężowi ,by mógł on odzyskać jej miłość i zaufanie.Nie przyczynia się do tego bynajmniej upór Willa z związku z jego chorobą -mężczyzna jest uparty,nie chce poddać się operacji,próbuje nawet szantażu,byle tylko żona go nie opuściła.Na szczęście nad wszystkim czuwa jego matka(wówczas już wdowa).To Olivia uspokaja,łagodzi napięcia,podsuwa rozwiązania.To dzięki niej Margery poznaje wrażliwość męża,jego skrywane uczucia przenikające przez jego rysunki i obrazy. No i jeszcze jedno-tajemnica pochodzenia Margery.Wyjaśnia się właściwie przez przypadek.Oto kobieta słyszy pewne nazwisko i nagle przypomina sobie,że to nazwisko nie jest jej obce.Więcej-należało do niej.Później przypomina sobie jeszcze parę imion i voila-tajemnica jej pochodzenia jest wyjaśniona.Pozostaje tylko odnaleźć jej krewnych.Nie jest to bynajmniej trudne-oto jej brat okazuje się być szkockim księciem,który rozpoznaje ja po bliźnie na stopie.Margery zostaje więc przyjęta na łono cudem odzyskanej rodziny.I właśnie takie rozwiązanie zagadki nie jest dla mnie satysfakcjonujące.Zbyt przypadkowe,jakby autorka nie miała pomysłu na połączenie bohaterki z jej rodziną.Nie jest też wyjaśniony sen Margery,kiedy to śnili się jej bliscy i ktoś mówił,że nie może ona paść ręce Czarnego Douglasa.Miałam nadzieję,że autorka pójdzie raczej tym tropem,że Magrery lub jej mąż będą próbowali wyjaśnić,kim jest ów człowiek,dzięki czemu dowiedzą się kim byli rodzice dziewczyny. W każdym razie,mimo drobnych niedociągnięć,książka bardzo mi się podobała.Czytało się ją płynnie,bez żadnych dłużyzn i błędów.Akcja była bardzo prawdopodobna.Podobało mi się również to,że metamorfoza bohaterki nie była kwestią kilku dni czy tygodni.Była bardziej rozciągnięta w czasie,ale to właśnie dzięki tej rozciągłości czasowej wydaje się ona prawdziwsza.

Trochę naiwny romans historyczny, lubię do niego wracać ze względu na główną bohaterkę - panna z temperamentem choć córka pastora.Z wdziękiem zdobywa serce wyniosłego arystokraty, czyli książka ma wszystko to i co chodzi w romansach - wspaniałych bohaterów, perypetie, przeszkody i szczęśliwe zakończenie!

Typowy romans historyczny, z wątkiem kryminalnym w tle. Najbardziej interesującym elementem tej książki jest niewidoma bohaterka, która niezmiernie dobrze radzi sobie, walczy o swoje i mimo nieszczęścia jakie ją w życiu spotkało potrafi znaleźć wyjście z każdej sytuacji.

Uwielbiam książki, gdzie w głównej roli występują Szkoci. Nie mam pojęcia, dlaczego, ale zwyczajnie mam do nich słabość:D Może to te ich kilty, może to ta ich wrodzona pewność siebie, a może to te otaczające ich szkockie góry? Jakby nie było, zawsze się cieszę, gdy mogę poczytać o Szkotach:) Podobnie było z książkami z cyklu "Górscy Lordowie". Spodobały mi się tak bardzo, że zakupiłam trzy wydane u nas tomy i teraz zdobią one moją biblioteczkę:) Zdecydowanie polecam!

Uwielbiam takie romanse historyczne. Pewnie dlatego książkę przeczytałam prawie jednym tchem! Te podchody Jasona do Mary, niby ją kocha i pragnie, ale chce przed duchem wuja udawać, że jemu na niej nie zależy. Ten wszędzie mieszający duch wuja momentami mnie denerwował, choć uśmiałam się w szczególności podczas zamiany wizytówek leżących na damskich rękawiczkach. Ile to ten duch musiał się napracować, bo mu ludzie plany mieszali :) Na koniec dwa duchy łączą siły, za to młodzi choć się kochają nie chcą być razem! Normalnie wziąć tych młodych na osobność i lanie im spuścić! Bo nie rozumiem osób, które chcą brać ślub z osobami których nie kochają! Na szczęście wszystko kończy się dobrze. Co mnie bardzo ucieszyło :) Jeśli lubicie takie historyczne romanse, to polecam Wam tę książkę :)

Przyznam, że nie wiem, co napisać. Spodziewałam się, że będzie to lekki i przyjemny romans, a wcale taki nie był. Zawiła akcja mimo skromnej liczby bohaterów wprowadziła zamęt do mojej głowy. Proste życie Elisabeth komplikuje się, gdy umiera jej ojciec. Jako silna i niezależna kobieta (co dziwne, jak na tamte czasy) wyjeżdża do Bostonu, żeby znaleźć ukochanego, którego widziała tak krótko. Super, rzuć wszystko, co masz i pędź za miłością! Ale jasne, przecież to romans, więc tak, biegniesz i chwytasz się jedynej nadziei. A więc płynie statkiem, a tam się okazuje, że wszystkie marzenia, nadzieje legły w gruzach, w dodatku poważnie choruje... i poznaje brata swojego ukochanego, bo ukochany zniknął. Ciekawa lektura, pełna psychicznej brutalności i dla mnie nie do końca zrozumiała - bo skoro Liz jest taka silna i niezależna, to czemu nie mówi wszystkiego, co myśli? Ale owszem, warto poczytać, podziwić się i spróbować wczuć w klimat tamtych czasów.

Nie jest to najlepsza książka jaką czytałam ostatnio ale był to przyjemna lektura. Szczególnie spodobał mi się Rhys, odważny i nie dający się zmanipulować rycerz, któremu ciężko się przyznać do uczucia, nawet przed samym sobą. Myślę, że książka jest wystarczająco dobra aby poświęcić jej swój czas. Polecam

Oj, miałam rumieńce czytając. :D Może dlatego, że był to pierwszy przeczytany przeze mnie romans z taką mnogością scen erotycznych. I to jakich! Z książkami jest podobnie, jak w życiu - pierwszego razu się nie zapomina. I może właśnie dlatego "Pirata i poganki" ja nigdy nie zapomnę. Ciekawa fabuła, niezwykle wciągająca. Dobry romans z tych, w których kobiety w pięknych długich sukniach, obwieszone klejnotami eksponują biust i wąskie talie, a mężczyźni są dla nich gotowi na wszystko.

Książka, którą czyta się szybko i lekko, jest to historia przy której pośmiejemy się, odpoczniemy, zrelaksujemy, zapomnimy o trudach dnia, przy której poznamy ociupinkę historii wywłaszczania szkockich górali, którzy szykują się do powstania. Historia miłości i małżeństwa per procura młodziutkiej Anne, filigranowej osóbki, ale jakże twardej i wielkiej duchem. Dziewczyna, która pomimo swojego delikatnego wyglądu, potrafiła zaprowadzić porządek w wielkim zamku i z tymi postawnymi, silnymi mężczyznami. Małżeństwo per procura, obcy nieznany kraj, wielki i zimny zamek, nieprzychylny i ekscentryczny mąż lord Aidanem Tiebauldem, nieznane życie w klanie, to wszystko zupełnie jej nie zraziło – została i świetnie wręcz oskarowo sobie z tym wszystkimi nowościami poradziła. ,,Zamek’’ na spokojnie przeczytałam przez dwa wieczory, ale nie żałuje uwierzcie mi była to świetna odskocznia od mojej ciężkiej pracy w dużej firmie ,,korpo''. Dla zmęczonych i zmaltretowanych trudami dnia codziennego Polecam Gorąco.

Widzę, że książka ma tu opinie słabe ale mi się bardzo podobała. Nie jest to literatura wysokich lotów natomiast kilka perełek z wydawnictwa Da Capo pamiętam do tej pory i jest wśród nich właśnie omawiana pozycja. Książka bardzo wciąga, akcja wartka, zaskakująca, nie raz i nie dwa roześmiałam się podczas lektury. Z czystym sercem mogę polecić bo warto.

Bardzo mi się podobała. Chociaż początkowo nie wydawała się taka dobra, to potem bardzo trzymała w napięciu. Świetne zwroty akcji, ciekawe pomysły. Fajnie opisywane uczucia i w końcu nie było głupich kłótni między głównymi bohaterami, którzy ranią siebie nawzajem niby dla swojego dobra. Polecam.

Bardzo przyjemna książka, jeśli ktoś lubi epokę średniowiecza. Kolejna powieść nawiązująca do oblężenia saksońskich włości przez Normanów z polecenia króla Wilhelma (William the Bastard, zwany w książce Williamem). Nie ukrywam, że ten okres historyczny jest moim ulubionym, a więc chcąc nie chcąc, książka przypadła mi do gustu. Akcja toczy się szybko a powieść wciągnęła mnie od pierwszego rozdziału. Główna bohaterka jest trochę przesadzona, ale działa to wyłącznie na korzyść książki. Uwielbiam waleczne damy, które sprawnie posługują się mieczem i językiem! Już na początku przykłada miecz do gardła Louvata, pokazując tym, że należy się z nią liczyć. Louvat poślubia Ceare za sprawą jej "podstępu". Pragnie w odwecie zemścić się na niej, lecz nie udaje mu się to nawet na ułamek sekundy. Ci dwoje przyciągają się jak magnes. Polecam ;)