Narzeczona

Środek nocy, zamaskowany bandyta i dziewczyna. Tak zaczyna się ta historia. Nie ma tu sal balowych, omdleń i tańców na dystans. Nie jest to typowy romans historyczny. Bohaterowie to nie błękitnokrwisci arystokraci, których jedynym problemem jest wybór stroju na bal. Tutaj bohaterowie mają problemy i zmartwienia.

Devlin miał dziesięć lat, gdy na jego oczach angielski oficer ściął głowę jego ojca. Wtedy też poprzysiągł zemstę, którą przez lata skrupulatnie realizował. Teraz, lata później nadszedł moment na ostateczny cios mający całkowicie pogrążyć znienawidzonego wroga. Wydaje się, że los się uśmiechnął do Devlina. Przypadkiem dowiaduje się, że do Anglii zmierza bratanica wroga. Postanawia ją więc porwać i zażądać nierealnego okupu. Nie wie jednak, że trafi na żywiołową Amerykankę, która nie tak łatwo da się podporządkować. ,,Nagroda" to typowy, bardzo przewidywalny romans historyczny. Zderzenie mężczyzny opętanego przez chęć zemsty z żywiołową, młodą damą musi wywołać w nich zmianę i namieszać w ich życiu. Długo opierają się uczuciu (szczególnie on) oraz robią wszystko na przekór. Oczywiście, nie brakuje niedopowiedzeń, urażonej dumy, wydumanego poczucia honoru, tajemnic z przeszłości oraz czarnych charakterów chowających się po kątach by zaatakować. Dodatkowo, żeby jeszcze bardziej skomplikować sytuację, gdzieś w tle przewija się wojna pomiędzy Anglią i Stanami Zjednoczonymi. ,,Nagroda" z pewnością niczym nie zaskoczy. Nie jest w żaden sposób odkrywcza czy wyróżniająca się. Jest bardzo typową ale przez to bezpieczną lekturą. Przyznam, że sama zaczytywałam się w takich książkach lata temu a teraz już mnie trochę nudzą bo jeśli już po nie sięgam to chcę coś więcej: iskierki humoru, chemii pomiędzy bohaterami lub chociaż złudzenia magii czy romantyczności. Tutaj to trochę zawodzi. Fajna, schematyczna opowieść ale raczej do szybkiego zapomnienia.

Trudno dokonać jednoznaczej oceny. Czyta się szybko, początek historii bardzo oryginalny, wciągający, po jakimś czasie robi się nudnawo, a pod koniec irytująco. Książka wydaje się zupełnie niespójna, bohaterom całkowicie zmienia się charakter, a im dalej tym więcej absurdalnych zbiegów okoliczności.

Gorzko słodka opowieść o tamtejszym '' Wokulskim '' , który tam i wtedy nazywał się Adam Keane . Adam jak Wokulski , jest bogaty i jak tamten nie pochodzi z arystokracji . Różnica jednak między tymi panami jest taka iż Wokulski naprawdę kochał Izabelę , natomiast Keane to szlachcic o nie najlepszej opinii i przez małżeństwo z arystokratką chce podnieść swoją pozycję w towarzystwie . Kiedy więc trafia mu się sposobność poślubienia Bronwyn , panny z rodu Edana , nie omieszka z niej skorzystać . Tym bardziej że panny z tego rodu słyną ze swej urody . Niestety okazuje się że się przeliczył gdyż panna Bronwyn mówiąc słowami pani Czubaszek , była '' nienachalna z urody '' :) . Za to była mądra i wykształcona . A przecież kobiety tamych czasów były głównie po to by '' leżeć i pachnieć '' i ABSOLUTNIE nie mogły być ani mądre , ani wykształcone , bo to ujma na ich honorze . Jeśli chcecie się dowiedzieć jak nasi bohaterowie rozwiązali swoje wcale niebagatelne problemy przeczytajcie tę powieść , jest całkiem przyzwoita na chmurne popołudnia .

Już dawno nie czytałam tak dobrego romansu. Całkowicie zatopiłam się w historii Samanthy i Gabriela, ciężko było oderwać się od niej chociaż na chwilę. Genialnie napisani, wielowymiarowi bohaterowie, powoli rozkwitające uczucie, a to wszystko okraszone błyskotliwymi dialogami, momentami wręcz ociekającymi ironicznym humorem. Niezwykle ciepła, podnosząca na duchu, a momentami zaskakująca opowieść. Polecam z całego serca, jeden z najlepszych romansów jakie czytałam!

Bardzo ,,żywa" książka, nie sposób się nudzić, emocje bohaterów aż kipią na co drugiej stronie. Nie lubię powieści historycznych, ale pikantne romanse historyczne Dodd, pochłaniają mnie w całości. Żeby nie było zbyt mdło i za dużo tej miłośi to w tle rozgrywa się ciekawy franuski spisek. Fascynująca, zabawna lektura. Ten angielski dowcip, przygody i pianteria :)

Moja kolejna pozycja Karyn Monk i cóż mogę powiedzieć... świetna! Podobała mi się tak, jak poprzednie, a może nawet bardziej. Charlotte - nieśmiała i choć ułomna - absolutnie niezłomna. Jako dziecko żyjąca z brutalnym ojcem i znająca ciężkie życie na ulicy, prowadzi przytułek dla prostytutek i złodziei. Mamy też Harrisona - hrabiego, byłego przestępcę, szukającego człowieka, który w ramach zemsty chce ujawnić i wykorzystać przeszłość lorda. W wątku kryminalnym, w który wciąż uwikłani są bohaterowie pojawia się złodziej klejnotów - Czarny Cień i ojciec Charlotte. Walcząc ze swoimi demonami z przeszłości i obecną trudną sytuacją Harrison i Charlotte obdarzają się zaufaniem i poznają uczucie, o którym nie myśleli, że istnieje. Akcja toczy się bardzo szybko, a cała historia wyjątkowo wzruszająca. Gorąco polecam!

Pierwszy raz zetknęłam się z tą autorką i z pewnością nie ostatni. Bohaterami jest dwoje przestępców - Octavia trudni się kradzieżą, żeby prowadzić życie z ojcem, gdy zostali oszukani i zabrano im majątek. Cullum - znany jako Lord Nick napada na dyliżansy. Cullum jest synem hrabiego, którego praktycznie uważano za zepchnięcie brata z urwiska, a zdobił to jego brat bliźniak. Teraz, po 18 latach Cullum wraca, żeby się zemścić. Oboje chcą zemsty za swoje dawne krzywdy - oczywiście wybucha namiętność, uczucia, miłość. Postacie są bardzo wyraziste, powiedziałabym awanturnicze, dobrze pomyślana akcja toczy się wartko i książkę czyta się bardzo szybko. Dla mnie sympatyczna i miła w odbiorze.

Uwielbiam takie romanse historyczne. Pewnie dlatego książkę przeczytałam prawie jednym tchem! Te podchody Jasona do Mary, niby ją kocha i pragnie, ale chce przed duchem wuja udawać, że jemu na niej nie zależy. Ten wszędzie mieszający duch wuja momentami mnie denerwował, choć uśmiałam się w szczególności podczas zamiany wizytówek leżących na damskich rękawiczkach. Ile to ten duch musiał się napracować, bo mu ludzie plany mieszali :) Na koniec dwa duchy łączą siły, za to młodzi choć się kochają nie chcą być razem! Normalnie wziąć tych młodych na osobność i lanie im spuścić! Bo nie rozumiem osób, które chcą brać ślub z osobami których nie kochają! Na szczęście wszystko kończy się dobrze. Co mnie bardzo ucieszyło :) Jeśli lubicie takie historyczne romanse, to polecam Wam tę książkę :)

Muszę przyznać, że czegoś mi w tym wszystkim zabrakło.. Akcja porywa od pierwszych stron i nagle... Choć wiele się dzieje mam wrażenie, że wszystko zaczyna toczyć się w zwolnionym tempie, bez porywów. Mimo tego odczuwałam przyjemność czytając tę książkę i daję tej pozycji dużego plusa za wykreowane postaci głównych bohaterów

Niezwykłe pióro pisarki z lekkością napisany romans historyczny,wzruszyłam się w czasie czytania tej wspaniałej,intrygującej książki. Uwielbiam takie poczytać,ta ma wachlarz różnorodnych emocji,wrażeń ciekawych,oczarowana jestem lekturą. Fajny romans warty przeczytania,sięgnę oczywiście po pozostałe romanse historyczne autorki.

To moje drugie spotkanie z tą autorka,pierwsze było trochę rozczarowujące.W tej historii porwało mnie wszystko:sposób narracji,bohaterowie,bieg wydarzeń... Willl-główny bohater męski-artysta,wolny duch nie znoszący ograniczeń z jednej strony.Z drugiej-człowiek obciążony rodzinnymi zobowiązaniami,następca swego wysoko urodzonego ojca.Ciążą na nim obowiązki,ojciec chciałby nim kierować,ale Will nie jest tak potulny jak chciałby tego jego ojciec-tyran.Will jest głęboko wrażliwy,lecz ukrywa swoje uczucia przed innymi.Zraniony przez ojca,który chce go obwinić o śmierć młodszego syna.Will rzeczywiście ma poczucie winy,trochę nielogiczne ale jednak ma.Za wszystko co złe chce się odegrać na ojcu.To z zemsty kupuje a następnie poślubia indiańską niewolnicę Szybkonogą.Wie,że dziewczynę jest biała,ale przez długi czas traktuj ją jak niemądrą dzikuskę,bez własnego rozumu. Margery-nie pamięta swojej przeszłości,nie wie kim była,wspomnienia wracają do niej tylko w snach,zresztą są to wspomnienia mocno fragmentaryczne.Jest nieufna,zachowuje się tak jak nauczyła się w indiańskiej niewoli.Chce bezwzględnie zadowolić swojego nowego właściciela.Gdy ten ją poślubia dziewczyna jest mu oddana,we wszystkim posłuszna.Otacza go miłością i czcią,chce zaspokajać wszystkie potrzeby męża.A ten zawozi ją do swego rodzinnego domu i porzuca.Zostawia Margery w obcym dla niej kraju,w domu kompletnie obcych jej ludzi.Nie interesuj go w jaki sposób Margery poradzi sobie z wrogością jego ojca.Interesuje go wyłącznie zemsta.Na szczęście kobiecie przychodzi z pomocą teściowa-Olivia.To ona kieruje edukacją Margery,pomaga jej we wszystkim.Jest dla niej nie tylko mentorką ,ale i zastępczą matką. A potem wraca Will.Po dwóch latach nieobecności,myśląc ,że żona przyjmie go z otwartymi ramionami,że nadal będzie go czcić, kochać i spełniać wszystkie jego zachcianki.Przecież wrócił jej pan i władca.Tymczasem jego żona jest zupełnie inną osobą.Zmieniła się nie tylko zewnętrznie ale i wewnętrznie.Jest inteligentna,ma swoje zdanie,którego potrafi z przekonaniem bronić,jest niezależna i świadoma własnych zalet.Ku zaskoczeniu Willa jest też matką (i tutaj ukłony w stronę autorki za sposób w jaki przedstawiła Willowi jego synów :) ).Musi upłynąć sporo czasu i wiele zdarzeń,by Margery wybaczyła mężowi ,by mógł on odzyskać jej miłość i zaufanie.Nie przyczynia się do tego bynajmniej upór Willa z związku z jego chorobą -mężczyzna jest uparty,nie chce poddać się operacji,próbuje nawet szantażu,byle tylko żona go nie opuściła.Na szczęście nad wszystkim czuwa jego matka(wówczas już wdowa).To Olivia uspokaja,łagodzi napięcia,podsuwa rozwiązania.To dzięki niej Margery poznaje wrażliwość męża,jego skrywane uczucia przenikające przez jego rysunki i obrazy. No i jeszcze jedno-tajemnica pochodzenia Margery.Wyjaśnia się właściwie przez przypadek.Oto kobieta słyszy pewne nazwisko i nagle przypomina sobie,że to nazwisko nie jest jej obce.Więcej-należało do niej.Później przypomina sobie jeszcze parę imion i voila-tajemnica jej pochodzenia jest wyjaśniona.Pozostaje tylko odnaleźć jej krewnych.Nie jest to bynajmniej trudne-oto jej brat okazuje się być szkockim księciem,który rozpoznaje ja po bliźnie na stopie.Margery zostaje więc przyjęta na łono cudem odzyskanej rodziny.I właśnie takie rozwiązanie zagadki nie jest dla mnie satysfakcjonujące.Zbyt przypadkowe,jakby autorka nie miała pomysłu na połączenie bohaterki z jej rodziną.Nie jest też wyjaśniony sen Margery,kiedy to śnili się jej bliscy i ktoś mówił,że nie może ona paść ręce Czarnego Douglasa.Miałam nadzieję,że autorka pójdzie raczej tym tropem,że Magrery lub jej mąż będą próbowali wyjaśnić,kim jest ów człowiek,dzięki czemu dowiedzą się kim byli rodzice dziewczyny. W każdym razie,mimo drobnych niedociągnięć,książka bardzo mi się podobała.Czytało się ją płynnie,bez żadnych dłużyzn i błędów.Akcja była bardzo prawdopodobna.Podobało mi się również to,że metamorfoza bohaterki nie była kwestią kilku dni czy tygodni.Była bardziej rozciągnięta w czasie,ale to właśnie dzięki tej rozciągłości czasowej wydaje się ona prawdziwsza.

Bardzo przyjemna książka, a skoro to pierrwsza część, to mam nadzieję, ze następne też będą dobrymi romansami. Świetnie się czyta, dużo odsłon,szybka, wartka akcja, dużo splecionych ze sobą intryg i cała gama namiętności. Jest romans, jest sensacja i warto przeczytać, żeby się odprężyć.

Początek rewelacyjny, druga połowa nieco przemieniła się w akcję niż romans. Co ciekawe - jeden z niewielu romansów, w którym postać męska jest zdecydowanie lepiej narysowana i prowadzona niż kobieca. Wynn jest interesujący, bo ma swoje powody i swoje wahania, zaś Torrie jest trochę potraktowana wg wzorca zdesperowanej kobietki, która musi znaleźć męża, ma przed sobą właściwą osobę, ale musi się sama do tego przekonać ;). No i Wynn ma psa! Można było tę fajną istotkę jeszcze bardziej wykorzystać w fabule, ale i tak początek z pytaniem czy Homer jest żonaty przebija wszystko :). Zauważyłam jednak w kilku przypadkach, że chyba tłumaczenie czasami psuje niektóre żarty autorki - mam wrażenie, że jakby inaczej skonstruować zdanie (choćby zamienić czasem kolejność),to efekt humoru byłby intensywniejszy.

Hm... Gdybym miała opisać tę książkę jednym zdaniem, to powiedziałabym: za dużo polityki! Ja się już zaczęłam gubić, o co w tym wszystkim chodziło, kto z kim jest powiązany, co te klany wszystkie odwalały i tak dalej. Generalnie początek mi się bardzo podobał, kiedy Catherine poznała Alexa i ogólnie wydarzenia w Anglii, ale ta cała podróż do Szkocji i potem... Trochę przesadzone wydarzenia i przez te ciągłe opisy polityczne - nudne. Jednak totalnie źle nie było. Aha, zapomniałam o końcówce, która jest fatalna. Nie lubię takich otwartych zakończeń.

[Opinia ta, to wyłącznie moje subiektywne odczucia i wnioski w odniesieniu do moich subiektywnych gustów i upodobań ;) Uwaga - spoilery!] Z ciekawością sięgnęłam po książkę Zakochani mimo woli. A dokładniej z ciekawością i niepokojem, ponieważ o autorce nic nie wiedziałam, nie czytałam nic innego pani Hawkins ani żadnych spoilerów na temat samej książki. Tak więc zaczynając czytać byłam niczego nieświadoma. Zaczyna się ciekawie - hulaka i rozpustnik kontra szara myszka w okularach. Ucieczka powozem, po to, by wziąć ślub, niestety (stety dla nas czytelniczek) z niewłaściwą kobietą - rozpoczyna powieść. Tyle faktów poznałam już po pierwszych czterech stronach, więc dobrze się czytało, miałam ochotę na więcej. Zainteresowała mnie ta historia. Co prawda nic nie wiedziałam co będzie dalej, jak, gdzie, kiedy i dlaczego... nie znałam nawet zarysu fabuły książki. Nie wiedziałam, czy to dobrze, czy źle... Nie miałam się czym przejmować, pomimo tego, że zagryzałam palce do łokci czy on aby jej nie zdradzi. Na szczęście po połowie zaczęłam wierzyć, że nie będzie śfinią. :P Taki wątek w romansach praktycznie przekreśla w moich oczach książkę. Po prostu nie trawię w nich zdrady. Wątek z zagrożeniem przemocą fizyczną dla bohaterki to mój ulubiony klejnocik w książkach, tutaj owszem, był ale w bardzo maleńkiej wersji, na koniec i czułam niedosyt. Byłoby atrakcyjniej dla mnie, jeśli bohaterka byłaby w większym, a przede wszystkim częstszym kłopocie ;) Jeśli chodzi o bohaterów to cóż... polubiłam. Może nie padłam przed nimi na kolana, jednak nie byli najgorsi. Ona to jak już wspomniałam szara myszka, uboga krewna pomiatana przez ludzi, u których mieszka, święcie wierząca w dobroć ludzi i w swoją dobroczynną pracę w Towarzystwie dla kobiet upadłych. Przy tym nie jest jednak zahukana, ani nie upodabnia się do mopa, ale ma własne zdanie i pomimo sprzeciwów Aleca z determinacją stara się osiągnąć swoje cele. On rozpustnik, uwodziciel, lubiący hazard, wino i kobiety. Oczywiście z drugim dnem, ponieważ ma pod tą powłoczką dobre serducho i dosyć szybko ulega urokowi Julii. Podobała mi się bardzo zaborczość Aleca, zazdrość o Julię i jej powrót na salony już nie jako sowa w worku, tylko jako urocza i ponętna kobietka. Taki kopciuszek. ;) Intryga utkana przez ciemne charaktery powieści łatwo rozwikłana i wiadomo było, kto co i jak. W tej książce brak większych tajemnic, sekretów trudnych do odkrycia. Niewiele trzeba myśleć przy tej lekturze, ot taka łatwa, lekka i przyjemna. Jak już gdzieś pisałam lubię dużo wszystkiego... więcej niebezpieczeństwa, więcej namiętności (tylko raz właściwie scena łóżkowa i to baardzo płytka i króciutka, skąpa w szczegóły ech),więcej tajemnic (tak, mam do nich słabość...) i więcej dialogów pomiędzy główną parą. Zabrakło mi tego. To nie znaczy wcale, że mi się nie podobała, bo podobała się, a jakże. O niedostatkach wspominam nawiązując do mojego romansu idealnego, który tkwi gdzieś tam w moim sercu... Ta książka ideału nie sięgnęła, ale odebrałam ja jak najbardziej pozytywnie. :)

Pogodny i lekki romans historyczny, z komediowymi akcentami. Zamożny hrabia, zarazem atrakcyjny rozpustnik i nieliczący się z nikim arogant chce pozbyć się obowiązku opieki nad swą dorastającą kuzynką, wydając ją szybko i korzystnie za mąż. Zatrudnia guwernantkę, żeby ta przygotowała dziewczę do debiutu w towarzystwie. Guwernantka jako elokwentna i nieustępliwa osóbka często sprzecza się i droczy z pracodawcą. Swoje trzy grosze dorzuca wiecznie narzekająca i męcząca ciotka hrabiego, owdowiała matka młodej kuzynki. Książka relaksująca, bez dłużyzn, sporo zabawnych dialogów, chociaż w końcówce niektóre postaci stają się mniej interesujące (nawet trochę irytujące).

Widzę, że książka ma tu opinie słabe ale mi się bardzo podobała. Nie jest to literatura wysokich lotów natomiast kilka perełek z wydawnictwa Da Capo pamiętam do tej pory i jest wśród nich właśnie omawiana pozycja. Książka bardzo wciąga, akcja wartka, zaskakująca, nie raz i nie dwa roześmiałam się podczas lektury. Z czystym sercem mogę polecić bo warto.

Historia Kopciuszka, który wcale nie był taki brzydki jak mu się wydawało i księcia, który ciężko łączył fakty. Lizzie podkochuje się od dziecka w sąsiedzie czyli Tyrellu, człowieku majętnym i utytułowanym. Ona także wpada mu w oko, a nawet budzi fascynację, ale ma zaniżone poczucie własnej wartości, więc tego nie dostrzega, poświęca się dla ludzi których kocha i tym samym rujnuje sobie reputację. Z największego błędu, który rozpoczyna się na balu maskowym, powstaje jednak najpiękniejszy początek. Książkę przeczytałam na raz, ale im bliżej byłam końca, tym bardziej mój zachwyt malał.  Autorka ma niewątpliwy talent do psucia tego, co stworzy. Już po raz drugi to samo. Nieświadomie, jak mi się wydaje, wyolbrzymia negatywne cechy postaci oraz stwarza pozory, które z biegiem akcji nie mają pokrycia w działaniu bohaterów. Pomimo całej sinusoidy emocji, jakie towarzyszyły mi podczas czytania, daję siedem gwiazdek. Koniec końców podobało mi się. Poza tym Georgie i Rory mnie kupili :) Lubię gdy na drugim planie także kwitnie miłość.