Cichy bohater. Tajemnica przeszłości mojego ojca

Nie wiem czy można napisać, że książka akurat takiego kalibru jest rewelacyjna, ale na prawdę losy jednego z Powstańców Warszawskich sprawiły, że książkę czytało się dobrze. Tylko to co przeszedł główny bohater tej książki takie już nie jest. Czytałam trochę książek o wojnie, ale za każdym razem przechodzą mnie jednak ciarki. Kanały, wydzielane jedzenie, walka każdego dnia o życie, wybuchy bomb, Niemcy i cały ogrom okrucieństwa, które trzeba było tym ludziom przejść. Dla mnie jest to nawet nie do pomyślenia, nie umiem sobie tego wyobrazić nawet co Ci ludzie musieli przechodzić. Każdego dnia myśleli, że umrą. Kiedy zaś zostało wspomniane jak było czuć zapach palonego ciała to dojść do siebie nie mogłam. Córka przeprowadziła z ojcem bardzo fajny wywiad, ale do tego jest to książka warta przeczytania.

Nie wiem czy można napisać, że książka akurat takiego kalibru jest rewelacyjna, ale na prawdę losy jednego z Powstańców Warszawskich sprawiły, że książkę czytało się dobrze. Tylko to co przeszedł główny bohater tej książki takie już nie jest. Czytałam trochę książek o wojnie, ale za każdym razem przechodzą mnie jednak ciarki. Kanały, wydzielane jedzenie, walka każdego dnia...

Moim zdaniem, ta lektura powinna być obowiązkowo czytana w szkołach. Nie tylko ze względu na to, że zawiera w sobie lekcję historii. Warto zwrócić uwagę na to, że Ryszard Kossobudzki jest jednym z wielu „Cichych bohaterów”. Nawet nie mamy pojęcia, ilu jest jeszcze takich osób, które zasługują na wszystko co najlepsze, za to że walczyli o wolność swoją i naszą. Nie możemy o tym nigdy zapominać a naszym obowiązkiem jest, dbanie o to aby kolejne pokolenia znały, dramatyczną historię Polski.

Pełna recenzja na www.pokochajmy-czytac.blog.pl

Moim zdaniem, ta lektura powinna być obowiązkowo czytana w szkołach. Nie tylko ze względu na to, że zawiera w sobie lekcję historii. Warto zwrócić uwagę na to, że Ryszard Kossobudzki jest jednym z wielu „Cichych bohaterów”. Nawet nie mamy pojęcia, ilu jest jeszcze takich osób, które zasługują na wszystko co najlepsze, za to że walczyli o wolność swoją i naszą. Nie możemy o...

Takich cichych bohaterów było więcej i o zdecydowanie większych osiągnięciach niż ojciec autorki, która jego historię opowiada w typowo amerykańskim stylu, czyli z przesadnym patosem. Mnie osobiście taki styl irytuje, zwłaszcza jeśli porównam tę książkę z innymi o podobnej tematyce - polecam książki o rotmistrzu Pileckim to był prawdziwy cichy bohater o heroicznych dokonaniach.

Takich cichych bohaterów było więcej i o zdecydowanie większych osiągnięciach niż ojciec autorki, która jego historię opowiada w typowo amerykańskim stylu, czyli z przesadnym patosem. Mnie osobiście taki styl irytuje, zwłaszcza jeśli porównam tę książkę z innymi o podobnej tematyce - polecam książki o rotmistrzu Pileckim to był prawdziwy cichy bohater o heroicznych dokonaniach.

Książka o odwadze wynikającej z hartu serca. Lekkie dziennikarskie pióro autorki oszczędza czytelnikom patosu związanego z powstaniem Warszawskim, jednocześnie przedstawiając wszystkie wydarzenia tamtych dni, z dystansem właściwym reporterce i zwykłemu człowiekowi który nie brał w nich udziału lecz dane mu jest poznać ich atmosferę i tragizm.
"Cichy bohater" to pozycja obowiązkowa nie tylko dla zainteresowanych tematem wojny, polecam ją każdej osobie która choć trochę nie pojmuje idei powstania i walki polskich bohaterów.

Książka o odwadze wynikającej z hartu serca. Lekkie dziennikarskie pióro autorki oszczędza czytelnikom patosu związanego z powstaniem Warszawskim, jednocześnie przedstawiając wszystkie wydarzenia tamtych dni, z dystansem właściwym reporterce i zwykłemu człowiekowi który nie brał w nich udziału lecz dane mu jest poznać ich atmosferę i tragizm.
"Cichy bohater" to pozycja...

Pamiętam, jak kiedyś po przeczytaniu polecił mi tą książkę ojciec. Nie byłam wtedy do niej zbytnio przekonana, jednak pomyślałam, że ją przeczytam... Od pierwszych kartek wiedziałam, że mam do czynienia z książką nietypową. Nie myliłam, się. Wspaniałe dzieło w wspaniałym człowieku. Najciekawsze w tym wszystkim jest to, że ojciec Rity nigdy nie opowiadał o swojej przeszłości. Był (dosłownie) Cichym Bohaterem. Książka ukazuje to, w jaki sposób Ryszard i jego koledzy oddawali życie za ojczyznę. Nigdy nie czekali na oklaski i na wiwaty. Robili to po to, by przyszłe pokolenia miały wolną ojczyznę. Ukazuje Polaków, i ich bohaterskie czyny. Nie musieli tego robić, a jednak oddawali życie za Polskę. To wspaniałe mieć takich Bohaterów i być dumnym z historii. Myślę, że pani Rita jest dumna ze swojego ojca. To zaszczyt mieć taką osobę w rodzinie.

Pamiętam, jak kiedyś po przeczytaniu polecił mi tą książkę ojciec. Nie byłam wtedy do niej zbytnio przekonana, jednak pomyślałam, że ją przeczytam... Od pierwszych kartek wiedziałam, że mam do czynienia z książką nietypową. Nie myliłam, się. Wspaniałe dzieło w wspaniałym człowieku. Najciekawsze w tym wszystkim jest to, że ojciec Rity nigdy nie opowiadał o swojej...

"Cichy bohter" Rity Cosby wpadł mi w ręce nie przez przypadek, dostałam go w prezencie. Niewiem czy sama zdecydowałabym się na zakup książki tak usilnie związanej z tematyką drugiej wojny światowej, a w szczególności Powstania Warszawskiego. Zawsze wydawało mi się, że filmy i książki opowiadające o latach 40 XX wieku pełnia funkcję przede wszystkim relacyjną i są przeznaczone dla czytelników starszej daty. Mimo wszystko, zdecydowałam się sięgnąć po tę lekturę. Od pierwszej chwilii uderzył mnie lekki, dziennikarski styl Rity Cosby, która znakomicie potrafiła uniknąć zbędnego patosu. Opowiadając historię swojego ojca naświetliła jego dzieje z perspektywy człowieka, nie bohatera. Przedstawiła ludzkie zalety i wady, nie ujmując przy tym nic z heroicznej postawy Richarda Cosby, Polaka i Amerykanina. W "Cichym bohaterze" ujęło mnie to, w jaki sposób traktuje on o wartości postawy patriotycznej, płynącej nie tyle z człowieczeństwa, co szlachetnego serca. Według mnie jest to pozycja obowiązkowa dla każdego Polaka, choćby dlatego, że zawsze dużo i głośno mówi się o kwestii patriotyzmu, tymczasem książka Rity Cosby udowadnia, że cisza jest największym przymiotem bohatera.

"Cichy bohter" Rity Cosby wpadł mi w ręce nie przez przypadek, dostałam go w prezencie. Niewiem czy sama zdecydowałabym się na zakup książki tak usilnie związanej z tematyką drugiej wojny światowej, a w szczególności Powstania Warszawskiego. Zawsze wydawało mi się, że filmy i książki opowiadające o latach 40 XX wieku pełnia funkcję przede wszystkim relacyjną i są...

Powstanie Warszawskie dla mnie to świętość, to historia ludzi oddających swoje życie dla Ojczyzny, to żywe dzieje dopóki żyja ludzie, którzy je tworzyli. Znam osobiście jedną z uczestniczek Powstania, teraz dzięki tej książce miałem okazję także poznać Ryszarda ps. Ryś i jego historię. Książce Rity Cosby zawdzięczam ogromną ilość emocji jakie towarzyszyły podczas czytania i przeżywania każdej kolejnej strony.
Czy to książka godna polecenia? To obowiązkowa lektura dla każdego Polaka.

Powstanie Warszawskie dla mnie to świętość, to historia ludzi oddających swoje życie dla Ojczyzny, to żywe dzieje dopóki żyja ludzie, którzy je tworzyli. Znam osobiście jedną z uczestniczek Powstania, teraz dzięki tej książce miałem okazję także poznać Ryszarda ps. Ryś i jego historię. Książce Rity Cosby zawdzięczam ogromną ilość emocji jakie towarzyszyły podczas czytania ...

Ostatnimi czasy trochę odbiegłam od mojej ulubionej tematyki w literaturze, jaką jest historia II Wojny Światowej i wszystko, co z nią związane. Nie znaczy to jednak, że postanowiłam zaprzestać pogłębiania swojej wiedzy z tej dziedziny – co to, to nie. Postanowiłam jedynie zrobić sobie od niej dłuższe wakacje by znów nabrać do niej sił, bowiem wydarzenia z tego okresu są dla mnie najbardziej oddziałującą na emocje, tematyką. I nie inaczej było w przypadku mojej kolejnej historycznej podróży, którą odbyłam za pomocą literatury faktu.

W czasy około wojenne zabrała mnie tym razem Rita Cosby – jedna z najpopularniejszych, amerykańskich dziennikarek, której chlebem powszednim w życiu zawodowym były (i są) relacje z terenów objętych działaniami wojennymi jak i wywiady, z osobami, które na stałe wpisały się w losy świata – czy to dzięki swojej wspaniałej i wzniosłej działalności czy też zbrodni, jakich się dopuścili. Choć nie raz znajdowała się w niebezpieczeństwie w związku ze swoją pracą i spotykała na swojej zawodowej drodze osoby przy towarzystwie, których nie jednemu ścierpłaby skóra na grzbiecie to nigdy nie rezygnowała z niej wiedziona strachem. Mimo wielu wyzwań, jakich się podjęła nie wiedziała jeszcze, że to największe jest dopiero przed nią – przyszło jej, bowiem na nowo poznać człowieka, który dzielił z nią dom rodzinny i był jej ojcem.

Okazało się, że człowiek, którego przez długie lata nie mogła zrozumieć i zaakceptować jego uczuciowej powściągliwości, braku empatii czy niekiedy surowego podejścia do wielu kwestii, skrywa w sobie niezwykle trudną i brutalną historię swojego życia. Choć relacja jej ojca świadczy o niebywale ciężkich i destrukcyjnie wpływających na psychikę, wydarzeniach to po zakończonej lekturze nie da się oprzeć wrażeniu, że była to piękna opowieść. Jednak za nim o wrażeniach opowiem więcej o samej fabule.

Zaczyna się ona opisem rodzinnych relacji, jakie istniały między Ritą i jej rodzicami. Szczególną uwagę zwraca ona na styl bycia jej ojca – twardy, nieco żołnierski, skryty i poniekąd bezuczuciowy. Na zły jego obraz składała się też sytuacja, w jakiej postawił on swoją rodzinę, postanawiając ją zostawić i odejść do innej kobiety. Wszystko to naraz wpłynęło znacząco na ochłodzenie się ich stosunków i nic nie zapowiadało na szczególny przełom w tej materii do dnia, w którym Rita natknęła się na specyficznego rodzaju pamiątki ojca, związane z wojną. Wydarzenie to było kluczowe w kwestii podjęcia decyzji o przeprowadzeniu wywiadu życia – z człowiekiem, który przeżył koszmar wojny i skrzętnie skrywał to w sobie przez wiele lat.

Richard Cosby (wcześniej Ryszard Kossobudzki) był niezwykle ważnym elementem Powstania Warszawskiego – choć sam nigdy się nie uważał za kogoś istotnego w dziejach naszego kraju albo tym bardziej za bohatera to bezwątpienia nim był. Świadczy o tym siła, męstwo i odwaga, jaką wykazywał już od wczesnych lat młodości – wtedy to stał się członkiem Orląt Warszawy i już wtedy podjął się trudnej walki z nazistowskim wrogiem (choć początkowo była to tylko walka na słowa to dawała ówczesnym warszawiakom nadzieję na lepsze jutro). Następnie jego aktywność w walce przyjęła już znacznie trudniejszą formę i niosła ze sobą ryzyko utraty zdrowia lub życia – były to liczne walki czy próba przechytrzenia Niemców za pomocą ucieczki przez kanały (niewielu z uciekinierów wyszło cało z tej przeprawy). W jego powstańczej historii nie obyło się też niestety bez uszczerbku na zdrowiu, który zmusił go do zaniechania walki o miasto (i kraj) i podjęcia walki o własne zdrowie. Rekonwalescencja niestety nie zakończyła się tak jak można by się tego spodziewać (powrotem na łono rodziny),a wyjazdem na teren III Rzeszy do obozu dla jeńców – Stalagu IV B. Tam poznał, co to bardzo ciężka praca, głód, ale też…rozpoczął intensywne przygotowania do swojego późniejszego życia na terenie Ameryki.
Te kilka powyższych zdań to tylko telegraficzny skrót zapisu z życia Richarda – w całości stanowi on niezwykle istotny dokument nie tyle dotyczący jego historii, jak naszej stolicy i jej wojennych losów.
Rozpoczynając tę lekturę spodziewałam się, że może być nieco nużąca w swoim czysto historycznym przekazie jednak nie spodziewałam się, że to założenie okaże się być tak bardzo mylące. Biografia Richarda fascynuje od pierwszych jej stron. Wszelkie fakty historyczne są podane tak klarownie i zrozumiale, że naprawdę życzyłabym sobie by podręczniki szkolne tak przekazywały wiedzę uczniom. Nigdy wcześniej tak jasne nie były dla mnie okoliczności powstania planów wojennych naszych zachodnich i wschodnich sąsiadów. Każde zdanie książki chłonęłam jak gąbka.
Co prawda dopatrzyłam się małych uchybień w postaci powtórzonego raz jeszcze (zdublowanego) fragmentu tekstu na jednej ze stron i rozpoczęcia zdania małą literą na innej, ale w obliczu całości da się przymknąć na to oko.

Całokształt tej relacji jest niesamowitym i bardzo wzruszającym dokumentem dotyczącym jednego z kluczowych wydarzeń naszej historii. Polecam ją zainteresowanym tematem jak i tym, którzy z historią są na bakier – nawet jej wątpliwi zwolennicy (jako nauki) będą tą opowieścią zafascynowani (tak myślę).

Za możliwość przeczytania książki dziękuję Domu Wydawniczemu RAFAEL.

Ocena 6/6

***http://ksiazkowka.blogspot.com***

Ostatnimi czasy trochę odbiegłam od mojej ulubionej tematyki w literaturze, jaką jest historia II Wojny Światowej i wszystko, co z nią związane. Nie znaczy to jednak, że postanowiłam zaprzestać pogłębiania swojej wiedzy z tej dziedziny – co to, to nie. Postanowiłam jedynie zrobić sobie od niej dłuższe wakacje by znów nabrać do niej sił, bowiem wydarzenia z tego okresu są...