Wilk

Harry Coss, Polak mieszkający na Alasce, jak na farmera, który jeszcze niedawno był na skraju bankructwa, nad wyraz dobrze sobie radzi. Jeżeli powiązać ten fakt z bandą Wilka – grupą przestępców, których każdy napad jest coraz bardziej spektakularny, to wnioski mogą być dla niego niezbyt korzystne, a jego przyszłość stoi pod znakiem zapytania. Coss jednak skrywa tajemnicę, która – w ostatecznym rozrachunku – będzie mocnym asem w rękawie. Do tego jednak droga daleka, bo choć pewne sprawy wydają się definitywnie zakończone, to w rzeczywistości ledwie przysychają...
Opasła powieść kryminalna i przygodowa w jednym. Ma tyleż samo plusów co minusów. Zdecydowanie na plus jest poprowadzenie początkowej akcji: autor co rusz uchyla przed czytelnikiem rąbka tajemnicy, sugerując rozwiązanie, jednocześnie zapędzając go w kozi róg. Ta podstępna gierka całkiem dobrze się sprawdza. Plusem jest też prostota i umiar: proste dialogi, krótkie frazy przeskakują z planu na plan, fabuła jednotorowa, choć podzielona na dość wyraźne wątki. Całości przyświeca jeden cel: na być rozrywkowo, sensacyjnie, szybko i prosto. I w zasadzie jest tak.
To co jest zaletą jest niestety też dużą wadą: poszczególne osoby dramatu jednowymiarowe, wątek miłosny naiwny i ta naiwność mocno zgrzyta w trybikach kryminalnej intrygi. Coss – z wieloznacznego i tajemniczego przeistacza się w heroicznego straceńca (co wypada nad wyraz sztucznie),żeby ostatecznie stać się „zwykłym”. Przez wprowadzenie wątku zimowej wyprawy ratunkowej, wątek kryminalny idzie w zapomnienie, a powrót do niego nie daje już efektu „łał”. Ostatecznie to przeciętna rozrywka mocno poszatkowana, chaotyczna, na siłę łącząca kryminał, sensację, przygodę i romans.

Harry Coss, Polak mieszkający na Alasce, jak na farmera, który jeszcze niedawno był na skraju bankructwa, nad wyraz dobrze sobie radzi. Jeżeli powiązać ten fakt z bandą Wilka – grupą przestępców, których każdy napad jest coraz bardziej spektakularny, to wnioski mogą być dla niego niezbyt korzystne, a jego przyszłość stoi pod znakiem zapytania. Coss jednak skrywa tajemnicę,...

Nigdy nie byłam fanką książek sesacyjno-kryminalnych, jednak dałam tej pozycji czystą kartę. Powiedzieć że się zawiodłam to tak, jakby nic nie powiedzieć.

Zacznę od (moim zdaniem) największego problemu tej książki, mianowicie od bohaterów. Każdy z nich, bez wyjątków jest tak niesamowicie głupi, że nie byłam w stanie sympatyzować z żadnym z nich, a już tym bardziej trzymać kciuki za ich zwycięstwo. Każdy mężczyzna w tej książce zachowuje się tak samo - jest nieustraszony, wierny i uważa się za dobrego i przenikliwego. Jedyna postać kobieca, Mag to typowa młoda dziewczyna, która jest naiwna, głupiutka i mdleje na samą myśl o zdeptanym robaku. Bohaterowie zabierają już i tak nikłą radość z czytania tej mocno naciągniętej książki.

Następnym problemem tej pozycji jest jej fabuła. Kostecki wymyśla jakieś bzdury o absurdalnie niskich temperaturach oraz odległościach, tylko po to żeby za chwilę o nich zapomnieć. Niektóre wydarzenia dzieją się bez związku z poprzednimi, inne są po prostu nielogiczne. Wątek na którym opiera się cała powieść, w którym Coss próbuje odsunąć od siebie podejrzenia o bycie Wilkiem i jednocześnie próbuje uratować swój honor, jest naiwnie głupi i niedopowiedziany. Niektóre elementy czytelnik musi po prostu przełknąć, bo nie dostaje żadnego wytłumaczenia, żeby sobie jakoś tą fabułę poukładać.

Ostatnim szkopułem tej książki są jej dialogi. Nigdy nie widziałam tak źle poprowadzonych dialogów - są nudne, nie angażujące i niesamowicie drętwe. One nawet pod względem technicznym są niezrozumiale przedstawione, ponieważ przy niektórych wypowiedziach brakuje myślnika lub po prostu są zaliczane do wypowiedzi narratora. W innych wypadkach myślników jest za dużo i tak wypowiedź jednego rozmówcy jest podzielona na dwóch, przez co traci jakikolwiek sens.

Ta książka jest po prostu nudna, nie nadaje się nawet na guilty pleasure, bo po prostu czytelnik będzie się przy niej denerwował. Żałuję że zmarnowałam czas, aby ją do końca przeczytać.

Nigdy nie byłam fanką książek sesacyjno-kryminalnych, jednak dałam tej pozycji czystą kartę. Powiedzieć że się zawiodłam to tak, jakby nic nie powiedzieć.

Zacznę od (moim zdaniem) największego problemu tej książki, mianowicie od bohaterów. Każdy z nich, bez wyjątków jest tak niesamowicie głupi, że nie byłam w stanie sympatyzować z żadnym z nich, a już tym bardziej trzymać...

Niektóre fragmenty książki są denerwujące, ale poza tym, spoko. Dobra książka.

Niektóre fragmenty książki są denerwujące, ale poza tym, spoko. Dobra książka.

Książka potwornie rozwleczona i z tego powodu, sporymi fragmentami przeraźliwie nudna. Zwłaszcza tymi obyczajowymi. Postać Meg irytująca do granic są "kruchością" i naturą mimozy.

Kryminalna zagadka stworzona niczym majstersztyk, ale w ostatecznym rozrachunku zepsuta wykonaniem. Intryga zapętlona, niejasna, zawikłana i... zmarnowana. Brak napięcia. Brak dreszczyku. Ot, nie wiadomo o co chodzi.

Duży plus za opisy przyrody. Żywe, nieprzesadzone, ze smakiem.

Nie polecam, nie odradzam. Jak kto woli.

Książka potwornie rozwleczona i z tego powodu, sporymi fragmentami przeraźliwie nudna. Zwłaszcza tymi obyczajowymi. Postać Meg irytująca do granic są "kruchością" i naturą mimozy.

Kryminalna zagadka stworzona niczym majstersztyk, ale w ostatecznym rozrachunku zepsuta wykonaniem. Intryga zapętlona, niejasna, zawikłana i... zmarnowana. Brak napięcia. Brak dreszczyku. Ot, nie...