Ostatnia łza

Believathon III - The Flash of Lightning: A book featuring folktales Wydaje mi się, że książka pasuje do tego wyzwania, bo bazuje na historii Królowej Śniegu. Niestety większość książek z serii o W.I.T.C.H. jest raczej średnia i ta też się do nich zalicza. Pomysł na historię jest całkiem fajny, ale o wiele lepiej sprawdziłby się jako komiks niż książka. Historia ma lepsze momenty, które mi się podobały, ale jednak w wielu miejscach wszystko jest takie skrótowe i powierzchowne. Gdyby zabrać te piękne ilustracje komiksowe, których jest kilka w tej książce, i stworzyć z nich komiks, wyszłoby moim zdaniem o wiele lepiej.

Czytałam tę powieść wiele lat temu, ale zupełnie zapomniałam, o czym była. Nawet nie pamiętam czy wtedy mi się podobała. Pomysł na historię jest bardzo dobry, ale wykonanie już niestety kiepskie. Bardziej nadaje się na scenariusz komiksu niż na powieść. Oczywiście, gdyby lepiej rozwinąć postaci, świat i intrygę to mogłaby powstać fajna powieść YA, ale wersja jest, jaka jest. Dla dzieci ma być prosto i tak wyszło. I o ile dla mnie — osoby, która zna W.I.T.C.H. na wylot — postaci nie wydawały się płytkie, bo znam je z mnóstwa innych historii, tak dla kogoś innego z pewnością byłaby to średnia lektura. Zdecydowanie fajny powrót do przeszłości, ale mogłoby być lepiej.

Kiedyś, nawet nie pamiętam dokładnie kiedy, ale wiem, że były to czasy szkoły podstawowej czytałam tę książkę. Jeśli mam ją oceniać to tylko tak jak zrobiłabym to w tamtym wieku. Pamiętam, że książka bardzo mi się podobała, poszerzyła moje informacje o Irmie, a przy okazji zaciekawiła jej historią.

Jedna z ciekawszych książek "które uczą". Ta konkretna uczy czym może się skończyć niekończąca się zabawa. Jak na książkę dla dzieci przystało, wiele scen jest skróconych, ale zdecydowanie najlepsza jest ta w której Will popycha Króla (jest to też na rysunku). PS. Po tylu latach... i tak zazdroszczę Will gadających sprzętów :D.

CAWPILE rating: 6.43/10* Ogólnie historia była ciekawa, jednak jak każda powieść Witch mało rozwinięta. Te książki byłyby o wiele lepsze gdyby bardziej rozwinąć postaci, akcję etc. Jednak przypuszczam, że autorka miała jakiś limit stron pisząc, bo większość powieści o Witch ma taką samą długość. Dziewczyny mają 13-14 lat, więc jak dla mnie dłuższa powieść byłaby zdecydowanie na miejscu. Bo nie tylko małe dzieci by je czytały. Jak ktoś nie zna komiksu, to z książki nie dowie się za wiele o dziewczynach niestety. Z książki płynie fajny morał. Często siła fizyczna nie świadczy o tym, kto jest najsilniejszy. Czasem osiłek może być pokonany w inny sposób, np. intelektem. " - Myślę, że się jej boi. - Boi? Ale... ale... to tylko... to znaczy, jest stara i słaba. O wiele słabsza od niego! - Nie w tym, co ważne - odparła. - W tym, co naprawdę ważne, jest od niego o wiele, wiele silniejsza." Jednak siła fizyczna nie jest niczym złym "Nie ma nic złego w ćwiczeniu swojego ciała. Siła może być czymś dobrym, jeśli mądrze się jej używa." Irma ma jednak naprawdę irytujące teksty. Nie są one ironiczne ani śmieszne, raczej głupie i nie na miejscu. Wiem, że to oznaka stresu, ale jednak... Podobało mi się zakończenie i to jak Taranee rozwiązała swoje ziemskie sprawy. ------ DNF @ 21%. Moja ukochana rzecz z dzieciństwa to komiksy W.I.T.C.H. Nie było wtedy dla mnie nic lepszego. W listopadzie mamy Believathon i chciałam przeczytać serię Rozbita kula, bo w młodości miałam okazję przeczytać tylko 1 i 4 część i teraz chciałam to zmienić, ale po prostu nie mogę. Ta seria nie jest zła, ale nie jest też dobra. Książeczki są krótkie, a dłużą się i zupełnie mnie nie intrygują. Są napisane w taki sposób, że mam wrażenie, że wpadnę w reading slump. Te książki to jednak nie moje ukochane komiksy i nie będę się zmuszać.

CAWPILE rating: 7/10* Chciałam mieć kolekcje wszystkich powieści Witch, bo to moja ulubiona rzecz z młodości. W tym roku udało mi się wszystkie zdobyć. Teraz je stopniowo czytam. Nie jest to literatura wysokich lotów, ale nadal jest przyjemna, bo przywołuje miłe wspomnienia. Zresztą skoro je kupiłam, to i przeczytać powinnam. Ta książka jest napisana zaskakująco dobrze. Ma w sobie taką błyskotliwość. Bardzo pasuje to do osobowości Irmy. Ostatnio reading slump mnie dobija, ale to czytało mi się fajnie.

Początkowo byłam trochę sceptycznie nastawiona do tej książki, dość opornie szło mi jej czytanie. Wydaje się być taką bardziej realną, bardziej rzeczywistą baśnią. Ze względu na parę brutalniejszych scen raczej nie czytałabym jej młodszym dzieciom. Bardzo fajnie otwiera i wprowadza w książkowe uniwersum wróżek :)

Czasami na półkach we własnym domu można znaleść interesujące książki, które od lat zbierały sobie spokojnie kusz. Dzisiaj przychodzę z książką dla młodszych czytelników o grupie czarodziejek znanych jako Winx, być może młodsi nie mieli okazji poznać bardzooooo długiej serii, która z sezon na sezon była bardziej ,,niezwykła" (aż ją dobili 8 sezonem),pełna magii, wyzwań i przygód jakich świat nie widział. Tajemne moce Bloom to delikatnie zmieony serial przełożony na karty książki, dzięki czemu osoby, które wolały by poświęcić czas na czytanie lub ćwiczenie czytania (książka ma dosyć duże litery i szeroką czcionkę),zamiast oglądania mają świetna okazję! Książka zawiera plus minus 3 pierwsze odcinki połączone razem, będą w nich walki z potworami, piękna szkoła w nowym świecie, bohaterowie, magia i tajemnice, wiedźmy i bal, który będą próbowały zniszczyć. Historia skupiać się będzie głównie na Bloom dziewczynce z ziemi, która odkrywa w sobie wielką moc, choć jeszcze nie wie jak jej używać, stopniowo dzięki pomocy przyjaciółek i nauczycieli stanie się być może najsilniejszą czarodziejką odstatnich lat, ale to już opowieść na inne tomy. Ja ze swojego miejsca bardzo polecam poznanie serii, jako dziecko kochałam winx, podobało mi się, że 6 przyjaciółek tak o siebie dba, mogą na siebie liczyć, walczą ramię w ramię nieraz z silniejszym przeciwnikiem, podnoszą się po porażkach i ciągle mogą czegoś nowego nauczyć (co wiązało się z pięknymi przemianami, co o wiele bardziej zwracało uwagę 7 letniej mnie).