Tajemnica Zuzanny

Philippa Carr (pseudonim Victorii Holt) w powieści "Czas na milczenie" splata wielką historię z osobistymi dramatami, serwując nam sagę, która od pierwszych stron tętni niepokojem nadchodzącej zmiany. Autorka przenosi nas do dusznego od letniego upału sierpnia 1914 roku, gdzie luksusowa szkoła La Pieniere staje się mikrokosmosem kończącej się epoki niewinności. Główna bohaterka, Lucinda Greenham, to postać nakreślona z dużą dozą empatii – inteligentna, obserwatorka świata, która nagle musi porzucić bezpieczne mury pensjonatu na rzecz brutalnej rzeczywistości frontowej Europy. Moment pojawienia się munduru w gabinecie madame Rochere to symboliczny koniec "belle époque", po którym następuje desperacka ucieczka w stronę brytyjskich brzegów. Wątek podróży przez ogarniętą chaosem Francję jest napisany z ogromnym wyczuciem tempa, a my niemal fizycznie czujemy narastające zagrożenie. Postać majora Merrivale’a wprowadza do fabuły niezbędny pierwiastek romantyzmu i tajemnicy, typowy dla stylu Carr. Jego pomoc w ucieczce dziewcząt nie jest jedynie aktem rycerskości, ale początkiem skomplikowanej sieci powiązań, która będzie ciągnąć się latami. Autorka doskonale radzi sobie z konstruowaniem fabuły opartej na przeznaczeniu, sugerując, że przypadkowe spotkania w cieniu wojny rzadko bywają tylko epizodami. Styl powieści jest elegancki i płynny, co sprawia, że przez kolejne rozdziały przechodzi się z dużą lekkością, mimo ciężkiego tematu, jakim jest Wielka Wojna. Autorka buduje kontrasty między kruchą elegancją wyższych sfer a surowością wojennej machiny. Lucinda, choć początkowo chroniona przez status społeczny ojca, szybko odkrywa, że w obliczu globalnego konfliktu dawne przywileje tracą na znaczeniu, ustępując miejsca instynktowi przetrwania. Philippa Carr z dużą precyzją kreśli tło społeczne tamtych lat, pokazując nie tylko lęk przed wrogiem, ale też powolną emancypację kobiet, które przez wojnę zostały zmuszone do przejęcia ról dotychczas im niedostępnych. Finałowe poczucie niedopowiedzenia w relacji z majorem Merrivale’em zostawia nas z pytaniem o to, jak wielkie wydarzenia historyczne potrafią na zawsze związać ze sobą obcych ludzi. Powieść udowadnia, że tytułowe „milczenie” często skrywa tajemnice, które kształtują życie całych pokoleń. Carr unika taniego sentymentalizmu, skupiając się raczej na tym, jak ekstremalne warunki kształtują charakter młodej kobiety. "Czas na milczenie" to nie tylko romans historyczny, ale przede wszystkim opowieść o przetrwaniu, lojalności i bolesnym procesie dojrzewania w świecie, który na oczach bohaterów rozpada się w pył. To obowiązkowa lektura dla miłośników sag, które potrafią połączyć intymne emocje z rozmachem historycznych wydarzeń.

Philipp Carr zabiera nas w podróż do siedemnastowiecznej Anglii, gdzie granica między religijną ekstazą a ludzkim wyrachowaniem jest cieńsza niż pergaminowe strony klasztornych ksiąg. „Cud u Świętego Brunona” to barwny romans historyczny, ale również przede wszystkim studium tożsamości ufundowanej na zbiorowej iluzji. Wszystko zaczyna się od obrazu niemal ikonicznego – znalezienia niemowlęcia w bożonarodzeniowej szopce. Ten gest, odczytany przez mnichów jako dar od niebios, staje się fundamentem życia Bruna, chłopca naznaczonego piętnem domniemanej świętości. Carr kreśli atmosferę opactwa, w którym zapach kadzidła miesza się z dusznością tajemnic, a dziecięca niewinność Bruna, Damask i Kate zostaje wystawiona na próbę przez brutalnie wkraczającą dorosłość. Najbardziej fascynującym elementem powieści jest psychologiczna pułapka, w którą wpada główny bohater. Autorka odchodzi od sielankowej wizji wybrańca, pokazując, jak obsesyjna potrzeba potwierdzenia własnej wyjątkowości i „boskiego” rodowodu potrafi zatruć umysł i relacje z najbliższymi. Obserwujemy jak młodzieńcza fascynacja dwiema tak różnymi kobietami staje się tłem dla bolesnego procesu demitologizacji własnego życia. Carr pisze z elegancją typową dla najlepszej prozy gatunkowej serwując nam opowieść o tym, że prawda, choć bywa bolesna i odarta z metafizycznego blasku, jest jedynym fundamentem, na którym można zbudować autentyczne „ja”. To lektura dla tych, którzy w historii szukają czegoś więcej niż tylko dat i kostiumów – to poszukiwanie człowieka zagubionego między niebem a ziemią.

No cóż, nie jest to może jakaś rewelacja, ale czyta się dobrze. Stare zamczysko, tajemnicza śmierć, atmosfera zagrożenia i ponure krajobrazy. Jeżeli ktoś jest fanem takich klimatów, to raczej ta książka mu się spodoba. Nawet jeżeli jest naiwna i przewidywalna.

Byłam sceptyczna co do opisu książki,ale gdy ja tylko zaczęłam czytać,wciagneła mocno. Wiele wątków,zagadek, nie tylko miłosne uniesienia,ale takze morderstwo. Nie lubię kryminałów,(ksiażka jest romansem historycznym z domieszką kryminału),ale w tym wydaniu podoba mi się :)

Bardzo ciekawa książka obyczajowa. Akcja rozgrywa się od roku 1914 do 1940, w Anglii i Francji. Poznajemy Alix, 14latkę, która spędza wakacje z rodziną we Francji. Podczas festynu ginie jednak dwuletni Charlie, jej kuzyn i nigdy się nie odnajduje. Alix całe życie zmaga się z poczuciem winy, gdyż to ona miała się nim feralnego dnia opiekować. Poza tym los jej nie oszczędza: śmierć pierwszego męża, dziedzictwo w postaci zrujnowanej posiadłości. Ale także los obdarzył ją synem i miłością do Derry'ego. Miłością trudną, niepewną,narażoną na dużo cierpienia i rozłąki. Derry nie jest typowym bohaterem romantycznym, wręcz przeciwnie, żyje w cieniu straszego brata i pragnie udowodnić całemu światu, że on też jest dużo warty. Na historii Alix i Derry'ego cieniem kładzie się tajemnica zaginionego dziecka. Bohaterowie po nitce do kłębka odkrywają szokującą prawdę. Zakończenie jest bardzo intrygujące, a czarny charakter z krwi i kości, podobnie jak reszta bohaterów tej powieści. Z pewnością sięgnę po inne książki tej autorki.

Jak dla mnie - rewelacja. Kolejna świetna powieść pani Holt, od której trudno było się oderwać. Znowu barwni, ciekawi i wielowymiarowi bohaterowie. Oraz ich poplątane koneksje i niezwykle losy. Trochę może za dużo powtarzających się "rozkminek" głównej bohaterki. Ale fabuła spójna i bardzo ciekawa... a zakończenie po prostu wbiło mnie w fotel. Zupełnie się nie spodziewałam... szok i niedowierzanie ;) Doskonała lektura, polecam i zachęcam!

Powtórzę co napisałam kiedyś, co jak się okazuje nie straciło na aktualności. Najkrócej jak można. Podobała mi się ta książka. . Nawet bardzo. A w niej właściwie wszystko. I klimat, i bohaterowie, historia, wszelkie okołoorleańskie opowieści, otoczka voodoo. I wszelakie opowieści rodzinne. I Mary. I Val. I właściwie każdy z bohaterów, choć niemal wszyscy drugoplanowi kreśleni byli bardzo silnie. Ale nawet jeśli zabrakło w nich półcieni, to ja nie planuję się czepiać. Bo podobało mi się. I Val mi się podobał. Wpasował się w całość i nawet pasowało to co robił źle i jak był okropny. Właściwie wszystko ma tutaj i ręce i nogi. Czyta się, wbrew moim wcześniejszym obiekcjom, szybko i bardzo przyjemnie. Bez przeładowania emocjonalnego, historycznego czy obyczajowego. Dobra jakościowo historia opowiedziana w miły dla czytelnika sposób. Romansem bym Dziedzictwa Nowoorleańskiego nie nazwała i nie w takich kategoriach patrzę na tę książkę. Polecam, to naprawdę fajna historia. Taka, która może zaciekawić, zainteresować i pozostać w nas, mimo upływających dni czy nawet miesięcy. Po prostu dobra literatura. Szczególnie dobra w kategorii.

Powieść obyczajowa. Rozbudowany i ambitny romans. Wielka Brytania. Akcja zaczyna się podczas II wojny światowej a kończy w latach sześćdziesiątych XX wieku. Romy Cole w dzieciństwie była świadkiem samobójstwa swojego ojca. Zdesperowany mężczyzna targnął się na swoje życie podczas eksmisji z dzierżawionej farmy. Potem Romy dorastała w biedzie. Jej matka ponownie wyszła za mąż za brutalnego pijaka. Romy ma jedno wielkie marzenie = sukces i ucieczka od biedy. W taki sposób trafia do Londynu. Najpierw zostaje pokojówką w hotelu (zastępuje chorą pracownicę). To początek jej kariery. Oczywiście pojawia się też facet i wielka miłość: Caleb Hesketh jest bardzo przystojny, zawodowo projektuje ogrody i coś zaskakującego łączy go z dzieciństwem Romy. Bardzo przyjemnie spędzone dwa wieczory.

Ujmuje. Ona, która ma wszystko. I on który wszystko osiągnął. Ale nie było łatwo przez lata, bo i choroby i wojny i jak to u tej autorki bywa koło fortuny łaskawe dla jednych i drugich ale po równo daje i zabiera. Losy Morelle fascynujące ale Leonia gra tu rolę kluczową. Hit dla silnych kobiet. Noel Madox bohater z marzeń.

Zamówiłam książkę w bibliotece: otrzymałam starą, prawie rozpadająca się pozycję. Gdybym sama przemieszczała się jak zwykle pomiędzy regałami pewnie bym ja odłożyła. Byłby to błąd. Cieszę się, że dałam jej szansę, bo była to niesamowita przygoda. Pierwsze 200 stron wciągnęłam jednym haustem, noc z książką oczywiście. Tego się spodziewałam, pamiętałam Zauroczenie Hilary Norman, wtedy również nie mogłam się oderwać od losów bohaterki. Lubię książki, w których autor opowiada całe życie, nie ma niedopowiedzeń, ja chcę znać szczegóły, wtedy bardziej utożsamiam się z bohaterem. Na pewno wrócę do Hilary. Polecam!

O rany, ile tu było postaci i imion... nerwica mnie brała, bo za cholerę nie szło tego spamiętać, kto był od kogo :P A najgorzej było, jak zaczęły się te wszystkie tajemnicze zniknięcia i zgony... :P Ta książka nie była jakaś bardzo ciężka dla mnie, ale jednak trochę mnie męczyła :P

Dla mnie cala ta seria o dynastii Morlandow to rewelacja (i uwaga jestem po kierunku scislym, nie lubilam historii w szkole). Ale w ten sposob historia jest fascynujaca. Te ksiazki to jak przeniesienie sie w czasie; gdzie sa nie tylko wydarzenia historyczne ale tez zwyczaje, ubiory, potrawy, uklad domu, spojrzenie na role religii w zyciu, relacje (a zwlaszcza w pierwszych tomach wrecz nabozny stosunek do rodzicow) miedzyludzkie, stosunek do wladzy itd. Ja przeczytalam tych kiazek 5, a pierwsza, na jaka sie natknelam byla ostatnia 35ta (Feniks). Przeczytalam ja w oryginale i zapalalam taka miloscia do tej serii, ze zaczelam szukac polskiego tlumaczenia, zeby kiazki kupowac (bo kupic za jedym razem to za duzy wydatek) mamie. Moje wielkie rozczarowanie bylo, ze tylko (zdaje sie 8) jest przetlumaczonych, i ze wydawnictwo Studio 96 zrobilo z nich (oceniajac po okladce) tanie romansidlo. To jest bardzo ambitna ksiazka. Bardzo polecam przeczytac. Ale jesli ktos planuje kupic to tylko ze Swiata Ksiazki - gustowna okladka, bardzo dobre tlumaczenie.

Niezwykła, wciągająca, oryginalna znakomicie napisana opowieść. Głęboko zapadła mi serce. 24 lata temu otrzymałam ją w prezencie. Od tego czasu wielokrotnie polecam. Niedawno ponownie ją przeczytałam i ponownie niezwykłe mnie zachwyciła. Uważam że jest to jedna z najlepszych książek Elizabeth Adler.

To była smakowita uczta dla fanki gotyckich thrillerów, których akcja dzieje się w tajemniczym domu znajdującym się na terenie dużej posiadłości. Autorka raczej nie uwspółcześniła dialogów i zachowania bohaterów, dzięki czemu mogłam poznać mentalność pań i panów z czasów wiktoriańskich.

Opis na okładce "Czarownicy" Barbary Michaels przywodził mi na myśl zwyczajny, swojski romans przeznaczony dla kobiet z elementami fantastycznymi. Rzeczywistość okazała się zgoła inna, co zdecydowanie mnie usatysfakcjonowało. Przede wszystkim, pączkująca znajomość Ellen z nowo poznanym sąsiadem jest zaledwie tłem tej interesującej powieści. Jeśli ktoś oczekuje po tej książce gorącej miłości między dwojgiem nowo poznanych ludzi, to z pewnością nie będzie uradowany. Wielowątkowość fabuły jest definitywnie wielkim atutem. Historia toczy się na tyle dynamicznie, że nie jest w stanie ani zanudzić, ani też przesycić czytelnika wydarzeniami w niej zawartymi. Autorka świetnie potrafi operować naszymi emocjami podnosząc napięcie, gdy najmniej się tego spodziewamy. Nie brakuje także zróżnicowanych postaci, każda z nich ma dobrze zarysowany charakter i osobowość. Czytając dialogi, niewykonalnym jest by pomylić ze sobą persony. Natychmiast wiemy, kto mógł wypowiedzieć dane słowa. Tytuł ma też i w sobie dość dużo humoru, który fundują nam wcześniej wspomniani już bohaterzy. Sam finał jest na tyle zaskakujący, że absolutnie nie byłam w stanie nawet przez moment pomyśleć nad takim wariantem zakończenia lektury. W mojej opinii - bezsprzecznie - jest to twór godny polecenia.

Niesamowita książka! Przenosi nas na początek lat sześćdziesiątych...i świetnie oddaje klimat tamtych lat... Porusza temat kontrowersyjny - dzieworództwa/partenogenezy, ale nie tylko... Świetnie wykreowane sylwetki bohaterów... Jestem pod wielkim wrażeniem...

Trochę naiwny romans historyczny, lubię do niego wracać ze względu na główną bohaterkę - panna z temperamentem choć córka pastora.Z wdziękiem zdobywa serce wyniosłego arystokraty, czyli książka ma wszystko to i co chodzi w romansach - wspaniałych bohaterów, perypetie, przeszkody i szczęśliwe zakończenie!

"Clara prowadziła bardzo ożywione życie towarzyskie. W szalonej atmosferze lat międzywojennych, kiedy to każdy chciał szybko przeżyć jak najwięcej, jej rezydencja na ulicy Malakoff niemal każdego wieczoru tonęła w powodzi świateł." 1945 rok, Vallonue, Prowansja Piękna Clara jest seniorką bogatego rodu Morvanów. Jej mąż Henri zginął w czasie wojny. Kobieta ma dwóch dorosłych synów Charlesa i Edouarda, którzy założyli już swoje rodziny. Ma też szóstkę ukochanych wnuków, dla których jest w stanie zrobić wszystko. Pewnego ranka Clarę budzi huk wystrzału. Kobieta odnajduje w gabinecie swojego syna Edouarda. Mężczyzna nie żyje, obok niego na biurku leży rewolwer ojca. Przybyli na miejsce policjanci stwierdzają samobójstwo. Mijają lata, Clara dbając o dobro rodziny ciągle pomnaża swój majątek. Szczególną troską otacza ukochanych wnuków. Bardzo niepokoi ją los młodszego syna Charlesa, który w czasie wojny stracił w obozie koncentracyjnym ukochaną żonę i córeczkę. Charles coraz bardziej pogrąża się w apatii, tęskniąc za tym co bezpowrotnie minęło. Dorosłe wnuki Clary zaczynają szukać swojej drogi i własnego szczęścia. Kobieta za wszelką cenę chce utrzymać członków klanu razem bo najważniejsza dla niej jest rodzina. Ale Clara ukrywa też przed nimi pewien sekret z przeszłości. Czy tragiczne fatum, które zawisło nad klanem Movanów da o sobie znać? Czy prawda o wydarzeniach z 1945 roku ujrzy światło dzienne? Bardzo lubię ten charakterystyczny francuski klimat w powieściach i tu go odnalazłam. Przepiękny Paryż, klimatyczna wiejska posiadłość w Prowansji, niedaleko Awinionu i opisy przyrody zachwycają. A w tym wszystkim członkowie rodu Morvanów ze swoimi skrywanymi tajemnicami, radościami i smutkami codziennego życia. Śledzimy losy wszystkich wnuków Clary przez dzieciństwo aż po ich dorosłość i życiowe wybory. "Sekret Clary" to ciepła i mądra opowieść o miłości, potędze pieniądza, karierze i kobiecej sile. Zakończenie książki jest bardzo zaskakujące. Ja mam to szczęście, że mogę sięgnąć po 2 część "Potomkowie Clary", która jest kontynuacją tej historii.

Mel, Cleo, Daisy i Leah - cztery jakże różne kobiety! Każda z nich ma swój świat, swoje problemy. Mogłoby się wydawać, że poza tym, że mieszkają w jednym miasteczku - Carrickwell, nic je nie łączy... A jednak:) Mel ma dwie córki, kochającego męża i na dodatek robi zawodową karierę. Nie może jednak pozbyć się wyrzutów sumienia, że za mało czasu poświęca dzieciom i mężowi. Rozpatruje rezygnację z pracy... Cleo jest córką właściciela miejscowego hotelu. Ceni rodzinne Willow, dlatego też skończyła hotelarstwo, żeby w przyszłości móc rozsądnie zarządzać rodzinnym interesem. Jednak nikt nie słucha rad i pomysłów Cleo, a hotel popada w ruinę i nie przynosi już zysków. Rodzina bez porozumienia z Cleo postanawia sprzedać Willow... Daisy - z pozoru szczęśliwa 35-latka, która jest współwłaścicielką dobrze prosperującego butiku, a ponadto ma u boku kochającego mężczyznę. Czegóż chcieć więcej? Daisy jednak do pełni szczęścia brakuje dziecka... Po 5 latach bezskutecznych starań Daisy postanawia zacząć walczyć z bezpłodnością. Ale co na to jej partner? Podczas, gdy każda z tych trzech kobiet staje na życiowym zakręcie, w Carrickwell pojawia się Leah, która w tym niewielkim miasteczku buduje luksusowy ośrodek spa. Okazuje się, że Leah, posiadająca solidny bagaż doświadczeń, także i bolesnych, będzie potrafiła ukoić ból, rozwiać wątpliwości i po ludzku pomóc bohaterkom powieści... Powieść jest lekka i przyjemna. Bohaterki są zwykłymi kobietami, z którymi każda z nas może się utożsamić. Akcja książki może nie jest szalenie wciągająca, ale lekturę uważam za ciekawą i godną polecenia:)

Jest to dalsza część historii rodziny Morvanów. W tej książce „Potomkowie Clary” autorki Françoise Bourdin, przeplata się duch Clary, która mówi, że „rodzina jest najważniejsza" jednym słowem zasady dobrego wychowania, moralność, tolerancja dla innego człowieka, pracowitość, upór w dążeniu do celu i wysokie wymagania, jakie stawiają rodzice swoim dzieciom, sami będąc dla nich dobrym przykładem. Mimo że w tej powieści nie brak tu rozwodów, konfliktów, miłości między kuzynostwem itd… Ale rodzina ponad wszystko! „Czy wchodzące w życie nowe pokolenie rodu będzie umiało wybaczyć popełnione błędy i przezwyciężyć wzajemne uprzedzenia”? Dzięki tej lekturze my sami zaczynamy rozumieć potęgę przebaczenia i prawdziwej miłości a może i nie tylko rozumiemy, że czas płynie, płynie i zostaje go coraz mniej przed nami.