Notatki myśliwskie z Afryki. Somali

Name: Notatki myśliwskie z Afryki. Somali
Rating: 7,0 (30 reviews)
Author: Józef Mikołaj Potocki
ISBN: 9788375063295

Okładka książki Notatki myśliwskie z Afryki. Somali

Józef Mikołaj Potocki

7,0 / 10

30 ocen

7 opinii

Zysk i S-ka

Wydawnictwo: Zysk i S-ka Seria: Podróże retro literatura podróżnicza

269 str.

Kategoria:: literatura podróżnicza
Format:: papier
Seria:: Podróże retro
Data wydania:: 2009-01-01
Data 1. wyd. pol.:: 2009-01-01
Liczba stron:: 269
Czas czytania: 4 godz. 29 min.
Język:: polski
ISBN:: 9788375063295

Opowieść o polowaniach na grubego zwierza w Somalilandzie otwiera oczy na dziki, niebezpieczny i piękny świat. Hojnie zilustrowana oryginalnymi obrazami Piotra Stachewicza z I wydania dzieła z 1897 roku ukazuje odludne tereny Afryki z końca epoki kolonialnej, warunki, w jakich odbywała się wyprawa łowiecka niewielkiego grona polskich arystokratów, a także przyrodę, jakie dziś nikt z nas już nie zobaczy.

Średnia ocen

7,0 / 10

7 opinii 30 ocen

Oceń książkę

Dodaj do biblioteczki

Reklama

Kup Notatki myśliwskie z Afryki. Somali w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.

Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej

7,1

Zdarzyło się w Bagiennym Lesie Małgorzata Rogala

7,1

Zbrodnia w rezydencji Helena Dixon

7,9

Ostatni smrek Maria Gąsienica-Zawadzka

8,6

Wiedźma z Sudetów Monika Raspen

7,5

Na imię mi zemsta Iwona Poczopko

7,6

Czas zdrady Joanna Nowak

8,4

Kalafiornia Mon Amour Agata Widzowska

więcej

Oceny książki Notatki myśliwskie z Afryki. Somali

Średnia ocen

7,0 / 10

30 ocen

Twoja ocena

0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Notatki myśliwskie z Afryki. Somali

2120

ando

06.05.2025

9 / 10

Na półkach:

Idiotyzmem jest przypisywanie wartości moralnych i etycznych ludzi z XIX w, ludziom z XXIw. Nawet współcześnie kontrolowany odstrzał jest konieczny, głuptakom i nawiedzonym nie będę tłumaczył, dlaczego. Jedyne co może faktycznie oburzać, to to, że mało kogo z nas stać by było na taki wyjazd. Świetna książka, polecam.

Pokaż mimo to

697

Nagzymsie

24.10.2020

8 / 10

Na półkach:

Jest to dokument. 7 lwów, 8 nosorożców, kilka słoni. Drobizny nie liczę. Najlepszy moment jest wtedy, gdy szlachetny myśliwy (sam siebie zaliczający do sportsmenów) strzela do samicy nosorożca, która dopiero co urodziła młode. Piękne wydanie i ilustracje ze świetną mapą-wklejką na końcu. Święty Hubercie ? Święty Awentynie z Troyes ! Można nie czytać ... Jest to jednak dokument. Napisane dobrze.

więcej Pokaż mimo to

420

Pawev

01.04.2020

6 / 10

Na półkach: ,

W pełni zgadzam się z opinią Emmy. Sam nie ująłbym tego lepiej. Niekiedy wpadałem w złość i myślałem, że sam zapolowałbym na wielkiego hrabiego. Książka typowo dla fanatyków myślistwa. Właściwie oprócz relacji z polowań, nie ma tu wiele opisów przyrody i kraju. Tylko tyle, aby nakreślić ogólnie jak wyglądał Somaliland. Dla podkreślenia bezsensu tych polowań przytoczę, że przez ponad dwa miesiące zabito mnóstwo zwierząt w tym: siedem lwów, trzy słonie, osiem nosorożców, pięć lampartów i prawie dwie setki antylop i innych zwierzaków. I dziwota, że niektórych z nich właściwie nie ma już na świecie.

Mimo wszystko polecam dla rozszerzenia horyzontów.

więcej Pokaż mimo to

1688

732

Emma

18.07.2014

6 / 10

Na półkach: ,

Notatki z podróży po Afryce Józefa hrabiego Potockiego są pozycją wartą przeczytania.
Książka, dla nas żyjących w XXI wieku, jest dziwna i nie do końca zrozumiała. Autor opisuje swoją wyprawę łowiecką, opisuje bezmyślne mordowanie zwierząt tylko i wyłącznie dla trofeum. Szokiem dla mnie był opis polowania na samicę nosorożca, która tylko co urodziła. To są sprawy, z którymi człowiek współczesny nie może się pogodzić. Całe szczęście, ze my mamy inne podejście od spraw przyrody niż dziewiętnastowieczni "sportsmeni" (sportsmenami nazywa autor podróżników).
Mimo kontrowersji, warto sięgnąć po tą pozycję, aby zobaczyć, jak przez te 150 lat zmieniła się mentalność ludzi, jak trudno było by nam porozumieć się z naszymi przodkami.
Wielkim walorem książki jest jej wyjątkowo staranne wydanie na pięknym papierze i wspaniałe ilustracje Piotra Stachiewicza.

więcej Pokaż mimo to

392

chrispu

27.10.2013

6 / 10

Na półkach: , ,

Książka interesująca z dwóch powodów - po pierwsze opisuje kraj, do którego z uwagi na sytuację polityczną, praktycznie nie dociera przeciętny turysta (Somalia). Opisuje jak to dawniej (19 wiek) wyglądało. Co prawda opisów miast i wsi jest niewiele (autor skupia się głównie na opisie polowań, ukształtowania terenu i przygód w obozowiskach),ale co nieco można się dowiedzieć.
Po drugie jest to bardzo zgrabnie napisana książka, która nie męczy czytelnika jakimiś udziwnionym "starodawnym" stylem pisania i nazewnictwem. Można by powiedzieć, że napisana współcześnie, na potrzeby jakiegoś portalu społecznościowego czy jakiegoś bloga. Jedyną wadą, którą można się dopatrzyć to powtarzające się zdarzenia nie posuwające akcji naprzód. No, ale to są relacje z polowania (a raczej z rzezi bezbronnych zwierząt)i często (codziennie) trzeba wykonywać podobne czynności by upolować upragnionego zwierza (ale po co to opisywać, dzień po dniu?). Dzięki tej książce można się przekonać również jakim poglądom hołdowało ówczesne polskie bogate ziemiaństwo.

więcej Pokaż mimo to

Visell

19.06.2011

9 / 10

Na półkach:

"Notatki myśliwskie z Afryki" Józefa hr. Potockiego to kolejna książka Wydawnictwa "Zysk i S-ka" z serii "Podróże Retro". Cała seria jest pięknie staroświecko wydana. "Notatki myśliwskie..." mają okładkę w kolorze sepii, płócienny grzbiet, w środku oryginalne rysunki autorstwa Piotra Stachiewicza, malarza i ilustratora przełomu XIX i XX wieku. Po powieść sięgnęłam z zamiłowania do całej serii oraz literatury wspomnieniowo-geograficzno-krajoznawczej.
Podtytuł "Somali" to Somaliland (Somali Brytyjskie). Od 1884 roku do 1960- brytyjski protektorat. Islamska republika, leżąca we wschodniej Afryce, nieuznawana przez żadne niepodległe państwo na świecie. W 1960 roku kraj tworzył republikę Somalii. W 1991 roku Somaliland odłączył się od Somalii i stanowi oddzielny organizm państwowy (źródło: Wikipedia).
Tyle historii.
Autor Józef hr. Potocki(1862-1922) był człowiekiem wielu pasji. Ziemianin, podróżnik, kolekcjoner książek oraz zapalony myśliwy. Powieść jest jego relacją z wyprawy w niezbadane wówczas jeszcze rejony świata.
Barwnie opisuje podróż. Towarzyszy mu Jan hr. Grudziński, inny pasjonat łowiectwa. Wyruszają z północnej Somalii, z Berbery, w 1868 roku. Zostaje im przydzielony przewodnik, Alikhar. "Nareszcie dnia siedemnastego rano byliśmy gotowi do wymarszu. O godzinie trzeciej przed świtem zaczęto zwijać namioty, ładować wielbłądy, rozdzielać pakunki". Podróżują na wielbłądach. Zwierzę to, bardzo wytrzymałe na trudy podróży, a zwłaszcza odporne na długie okresy bez wody, jest podstawą życia Somalijczyków. Zaczyna się polowanie. Karty powieści wypełnione są nazwami różnych gatunków zwierząt: gazele, dikdik(małe antylopki),oryksy, strusie. Jednakże marzeniem łowców jest lew. Upolowanie lwa. Trofeum w jego postaci. Wędrując przez Somalii Potocki w mniejszym stopniu opisuje ludność, miasta, osady. Odniosłam wrażenie, że lew jest tutaj głównym celem. Od pewnego momentu książka jest pisana w formie dziennika, jak taki IXI-wieczny blog. Myśliwy w każdym miejscu postoju budują tzw. zeriby (zasadzki). Na przynętę wystawiają osła.
Polują także na nosorożce, lamparty. Zagłębiają się coraz bardziej w Somalię.
Udała się w końcu zasadzka. Cel został osiągnięty. "(...)jakaż radość ogarnęła serca myśliwych na widok królewskiego zwierza rozciągniętego pod ich stopami".
Podróżnicy obeszli dookoła całą Somalię. Koniec podróży nastąpił w miejscu jej rozpoczęcia, tzn. w Berberze.
Polowania. Rozrywka XIX-wiecznej arystokracji. Nie tylko polskiej. Opowieść o nich jest dzisiaj ciekawostką, wtedy jeszcze obrońcy praw zwierząt chyba nie mieli racji bytu:).

www.lectorium.blogspot.com

więcej Pokaż mimo to

309

Alicja

14.01.2011

7 / 10

Na półkach: ,

Warto, chociażby po to, żeby dowiedzieć się czym zajmowała się nasza szlachta. Swoją drogą dzisiejszym obrońcom zwierząt włosy stanęły by dęba!

Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

78 użytkowników ma tytuł Notatki myśliwskie z Afryki. Somali na półkach głównych

Chcę przeczytać 41
Przeczytane 37

36 użytkowników ma tytuł Notatki myśliwskie z Afryki. Somali na półkach dodatkowych

Posiadam 25
Afryka 2
Podróże retro 2
2014 2
Literatura polska 2
Polska 1
2015-2018 1
Ulubione 1

Tagi i tematy do książki Notatki myśliwskie z Afryki. Somali

Afryka Józef hr. Potocki Somalia Somaliland literatura podróżnicza literatura polska łowiectwo

Inne książki autora

Więcej

7,0

Notatki Myśliwskie z Indyi Józef Mikołaj Potocki

więcej

Józef Mikołaj Potocki

Polski ziemianin, podróżnik, kolekcjoner książek, poseł do rosyjskiej Dumy Państwowej, myśliwy.

Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

W ludzkiej i leśnej kniei

Antoni Ferdynand Ossendowski

Aj, ja, jaj, autor to dopiero wielki antykomunista !!! Ładnie się doigrał. Po książce " Lenin " którą napisał w 1930 r., zaraz po wkroczeniu do polski w 1945 r. NKWD-owcy rozkopali Jego grobowiec, żeby sprawdzić czy na pewno im się wymknął. Możliwe też, że chcieli natrafić na ślad zaginionego ... złota. Za organizowanie protestów w Harbinie przeciw rosyjskim represjom w Królestwie Kongresowym, aresztowany i skazany na karę śmierci. Za inne antykomunistyczne " przewinienia " skazany na 1,5 roku twierdzy. W czasie wojny domowej w Rosji czynnie współpracował z dowództwem Białych, był m/in doradcą admirała Kołczaka. W Mongolii został doradcą barona Ungera walczącego z bolszewikami. W okresie międzywojennym ukazało się w Polsce 77 jego książek o łącznym nakładzie 80 mil., które wydano w 150 przekładach na 20 języków !!! Po H. Sienkiewiczu najbardziej popularny polski pisarz tamtego okresu. Dla mnie jeden z ulubionych, sam nie wiem, ile jego książek przeczytałem. Myślę, że polecając tego autora nie zawiodę Twojego zaufania !!!

ando

ocenił na91 miesiąc temu

Z kamerą i strzelbą przez Mato Grosso

Tony Halik

Moja pierwsza książka Halika. Mimo, że czytałam ją z ciekawością, to nadchodziło mnie uczucie, że to co czytam nie jest prawdziwe. Książka jest plątaniną opowiadań z pierwszej osoby oraz jakby próbą narracji czyichś innych przygód. Może to właśnie ta forma wywoływała we mnie to uczucie odrealnienia. Niestety nie zostałam zachęcona do dalszego czytania.

Anna

oceniła na69 miesięcy temu

Okrążmy świat raz jeszcze. Oko w oko z przygodą, część II

Tadeusz Perkitny

Druga część podróży - ze skoncentrowaniem na podróży morskiej, pobycie w Indochinach, powrocie Dakar-Casablanca-Alpy-Cieszyn-Częstochowa-Poznań. Szkoda trochę afrykańskiej przerwy w relacji. Ale za to jest Kituś II Africanus ;) Super końcówka. Humor, wzruszenie - taka to opowieść...

Kupiłam tą książkę z przypadku, i właściwie byłam zdziwiona, że tak stare wydanie, jeszcze można gdzieś nabyć. Bardzo ostrzyłam sobie na nią zęby, bo temat zacny. Dramatyczna historia Kambodży nie powinna przejść koło nas obojętnie. Stąd biorąc się za książkę Palkiewicza miałam oczekiwania i to spore. Niestety autor nie udźwignął siły tematu. Absolutnym plusem tej niedużej książki, to tylko i wyłącznie zdjęcia. Zachwycające w swym ogromie potężne budowle, które są spuścizną kulturową Khmerów. Oczywiście trzeba mieć w pamięci, że rozpiętość czasowa jest spora i czasy kiedy je fotografował autor. Próba nieudolnego wciśnięcia między nie skrawków historii, nie miała prawa się udać. Jest zbyt pobłażliwie, czytelnik za dużo nie dowie się o tej naprawdę imponującej spuściźnie kulturowej. Szkoda ogromna, bo Kambodża z swoją historią to niesamowicie intrygujący temat. Kolejny minus to fatalna jakość książki, która jest klejona. Podczas czytania miałam obawy, czy ona nie rozpadnie mi się w rękach. Pewnie też stąd stosunkowo tania jest, bo innego wytłumaczenia nie widzę. Stąd tylko 6/10.

zaczytanaOna

oceniła na65 lat temu

Amazonka. Zagadka źródła królowej rzek

Jacek Pałkiewicz

Historia wyprawy zorganizowanej przez Jacka Pałkiewicza, mającej ustalić w naukowy sposób źródło Amazonki. O wyprawie jest całkiem sporo, lecz te informacje stanowią może jedną piątą całej książki. Równie dużo miejsca autor poświęca na opowieść o tym w jaki sposób organizował fundusze na wyprawę, w jaki sposób kompletował naukowców i kogo znanego spotkał w tym czasie. Wiele miejsca zajmie również udowadnianie, że jego wyprawa była potrzebna i nowatorska. Kłótnie prasowe z kajakarzami. Absurdalne obrzucanie się błotem w polskim zaścianku. Sporo miejsca zajmie też historia wypraw na Amazonkę oraz nad Nil. Całkiem ciekawa książka, jednak dość trudna ‎w odbiorze w wersji audio. Z jednej strony przeszkadzał mi sposób artykulacji lektora, z drugiej wielość osób, miejsc i dat. Poczytać tak, ale w wersji papierowej.

ilo99

ocenił na63 lata temu

Mongolia. Wyprawy w tajgę i step

Bolesław A. Uryn

Opowieść o prawdziwej podróży w starym stylu. Najwięcej o samej książce mówi podtytuł - wyprawy w tajgę i step. Książka nie jest bowiem podręcznikiem o Mongolii, jej historii, mieszkańcach i całej otoczce związanej z tym krajem. Autor skupia się tutaj na własnych doświadczeniach i historiach z podróży po Mongolii. Mnóstwo jest tutaj opowieści o niebezpiecznych przeprawach, a także o spotkaniach z lokalami, które na podstawie takich właśnie zwyczajnych historii pozwalają poznać Mongołów chyba nawet bardziej niż jakieś ogólne opisy o zwyczajach tego ludu. Książka miejscami jest chaotyczna, ale ze względu na jej "wyprawowy" charakter można jej to wybaczyć - po prostu trzeba do niej odpowiedniego podejścia i adekwatnych oczekiwań czytelnika. Do nabycia już raczej wyłącznie w antykwariatach i na aukcjach z drugiej ręki.

SturlasonPL

ocenił na71 miesiąc temu

Niknący świat. Opowieść o podróży po centralnej Brazylii

Mieczysław Lepecki

W obecnych czasach ta książka na pewno nie zostałaby wydana przez soją niepoprawność polityczną, dlatego też jest piękna! Świetnie ukazuje ówczesną mentalność ludzi, czyta się ją jak znakomitą powieść. Skłania taż do refleksji, jak wiele złego człowiek wyrządził dzikiej przyrodzie i ludziom, którzy do niej należeli.

Stefan Czerniecki zabiera nas ze sobą w podróż po Argentynie, Chile i Boliwii. Zabiera dosłownie, bo książka opisuje dokładnie gdzie Autor był, co widział czy też jak wyglądało samo przemieszczanie się po Ameryce Południowej. W książce znajdziemy też informacje odnośnie campingów, które wybrać, cen tak za campingi jak i busy czy tzw. życie, co właściwie jest cechą charakterystyczną dla przewodników a mniej książek podróżniczych. Na szczęście nie ma tego dużo i nie odrywa od samej przygody jaką przeżywamy razem z Autorem. Dlaczego na szczęście? Bo za dużo tego typu informacji w tego rodzaju książkach powoduje, że odrywamy się od głównego wątku. Generalnie książkę mogę polecić.

qqrczak

ocenił na79 lat temu

Padre, strzelba, różaniec i koń

Jerzy Pecold

Autor książki - Jerzy Pecold, czyli tytułowy Padre - jest magistrem teologii moralnej, absolwentem KUL-u. Z wyuczonego zawodu - masarz rzeźnik, z powołania - ksiądz misjonarz (jakkolwiek zabawnie to brzmi). W Ameryce Południowej mieszka od ponad dwudziestu pięciu lat, tam służy ludziom, Bogu i rozwija swoje literackie zdolności - bo chociaż ta książka jest jego debiutem, to na swoim koncie ma już sporo wierszy - których przykłady poznać możemy sięgając po niniejszą pozycję. Chociaż w tekście wyczuwamy głęboką duchowość, wrażliwość i silne powołanie do służby bliźniemu, to ksiądz Jerzy daje się poznać raczej jako zwykły (chociaż jakże NIEZWYKŁY) człowiek z krwi i kości - ze swymi wadami, niepewnościami, strachem, obrzydzeniem, ale i humorem oraz ogromnym dystansem do siebie i świata. Kiedy x Jerzy trafia do parafii w głębi zielonego raju - lub jak mówią inni - zielonego piekła, zderza się z zupełnie nową rzeczywistością. Nowy i egzotyczny świat zmusił duchownego do odbycia przyspieszonej lekcji biologii - flora i fauna w podobnym stopniu zachwyca, co bywa śmiertelnie niebezpieczna. Jedna z historii opowiadanych przez autora, dotyczy jego południowej drzemki, która kończy się bliskim spotkaniem - oko w oko (a raczej oko w... język) z wężem. Opis ten - chociaż bardzo krótki, jest tak szczery i rozbrajający, że rozbawi nawet największego ponuraka. Z każdego zdania płynie bezbrzeżne uwielbienie dla Boga i zachwyt nad Jego dziełami, zapierającą dech w piersiach urodą natury. Od wioski do wioski prowadzą niemalże niewidoczne ścieżki, życie płynie tam jednostajnie i monotonnie. Ale książka to nie tylko opisy niesamowitej natury, która tak bardzo zauroczyła księdza. Głównymi bohaterami są tu ludzie wśród których pełni posługę. Niejednokrotnie x Jerzy Pecold wyciągał dłoń do tych, którzy przestali już interesować kogokolwiek - wysłuchiwał ignorowanych i zepchniętych na margines, starych i schorowanych. Parafianie z Ekwadoru czy Wenezueli to zupełnie inny typ człowieka, niż ten który znamy z naszych osiedli i sąsiedztwa. To ludzie prości, niezwykle żywiołowi - słowo "egzotyczni" oddaje tu chyba całe niezrozumienie, odmienność i jednocześnie fascynację jaką odczuwamy wobec obcych i w tym miejscu pasuje ono idealnie. Indianie żyją własnym życiem, nie w każdym domu znajdzie się miejsce dla chrześcijańskiego misjonarza - pamiętajmy również, że tereny te są polem działania baronów narkotykowych, handlarzy i przemytników. Do tego dodajmy niebezpieczne zwierzęta, trujące rośliny i insekty przenoszące choroby - Ameryka Południowa może być bardzo ciężkim kawałkiem chleba, dla człowieka rzuconego w jej głąb z serca Europy. Dodatkowo wioski często nawiedzają trzęsienia ziemi i epidemie cholery. Sam x Jerzy wielokrotnie przechodził ciężkie choroby - tyfus czy żółtą febrę - podczas której dosłownie czuł zbliżającą się śmierć. Praca misjonarza wśród Indian, to często długie godziny samotnych wędrówek, noce przy ognisku, ciężka praca fizyczna i niezwykłe obciążenie psychiczne, próby pogodzenia służby pomiędzy nienawidzącymi się wzajemnie plemionami i wielokrotne narażanie zdrowia i życia. Charakteryzując Padre - strzelba, różaniec i koń w jednym zdaniu, można powiedzieć: to wciągająca książka podróżnicza, która wyszła spod ręki żądnego przygód misjonarza - poety. Biblioteka Poznaj Świat ma szczególne miejsce w moim sercu i na mojej półce - uwielbiam książki podróżnicze, a pozycje tej serii są nie tylko ciekawe, mądre i szalenie wciągające, ale też wspaniale wydane. Zdjęcia którymi te książki są dosłownie wypełnione po same brzegi (grzbiety!),zachwycają swoimi barwami, ostrością i świetną jakością.

margoz

ocenił na88 lat temu

Okrążmy świat raz jeszcze. Ruszamy po przygodę, część I

Tadeusz Perkitny

Prawie sto lat temu dwóch młodych absolwentów poznańskiego uniwersytetu wyruszyło w podróż dookoła świata. Bez lotów, rezerwacji w hotelach, GPS-ów, translatorów i kart kredytowych. Na koszty życia i przemieszczania się musieli zarobić. Dzięki temu poznali i widzieli więcej i mieli czas to przemyśleć. Nocowali nierzadko „pod chmurką” czy w międzypokładzie czwartej klasy. Ale za to stykali się z prawdziwym życiem tych na dole drabiny społecznej, którzy okazali im wiele pomocy i sympatii. Kierunek nietypowy – od północy, poprzez zachód i południowy zachód. Z mnóstwem spotkań z rodakami, z których najciekawsze miały miejsce w … Brazylii. Lasy i morze, step (pampa) i góry, zima w Skandynawii i upał w Dakarze. Wszystkiego po trochu. I dużo przygód, odwagi i wytrzymałości oraz odporności na przeciwieństwa losu. Styl opowieści jest niezbyt literacki, ale za to bardziej gawędziarski. Humor ironiczny, nawet tam, gdzie pewne figury występują w nadmiarze. Ciekawostką jest słownictwo, częściowo archaiczne, np. słowo „kumoter”, dziś kompletnie nigdzie nie stosowane. Za to wszystko przebija fabuła – pełna przygód i zmienności „okoliczności przyrody” i ludzkiego losu. Do tego niszczy stereotypy. Bohaterowie (autor i jego przyjaciel) są z Wielkopolski, ale podróż nie posiada ani planu (brak organizacji) ani celów ekonomiczno-zarobkowych. Wręcz przeciwnie – młodzi ludzie wykazują się fantazją, romantyzmem i niesamowitą pomysłowością oraz humorem. Nic ich nie zniechęca ani nie deprymuje. Żadna praca im nie straszna, by zrealizować swoje marzenie. Na nikogo nie patrzą z góry, nawet, jeśli stosują słowa, których dziś nie wypada używać („Murzyn”),a które 100 lat temu nie miały żadnego negatywnego zabarwienia. Do tego fascynujące opisy trzech krajów północnej Europy, ówczesnej afrykańskiej kolonii jednego z nich oraz trzech państw Ameryki Południowej. Bardzo ciekawe są porównania emigrantów z Polski i półwyspu iberyjskiego oraz opisy naszych rodaków w Brazylii i Argentynie. Jednym słowem geograficzno-przygodowa gratka retro o prawdziwych podróżnikach, pełnych zapału, o szerokim spojrzeniu i horyzontach. Przeczytane w ramach czerwcowego wyzwania – książka z motywem podróży.

Aguirre

ocenił na81 rok temu

180 000 kilometrów przygody

Tony Halik

Chociaż lektura jest lekka a tematyka podróżnicza, czyta się dość topornie. Doceniam starania wydawnictwa, które niejako 'skleiło' luźne opowiadania Halika i odświeżyło zdjęcia. Dzięki temu książka jest bogata we wspaniałe fotografie i ciekawe historie. Nie jest to jednak spójna opowieść, bardziej fragmenty z różnych etapów podróży.

Alina_24

ocenił na65 miesięcy temu

El Dorado. Polowanie na legendę

Andrzej Kapłanek Jacek Pałkiewicz

W peruwiańskim rytmie Kiedy wzięłam do ręki książkę Jacka Pałkiewicza i Andrzeja Kapłanka „El Dorado Polowanie na legendę”, najpierw poczułam jej ciężar. Liczba stron nie przerażała, bo tylko 440, ale papier, na którym ja wydrukowano twardy, chyba tzw. „kredowy cieńszy”. Strony były śliskie i nie gniotły się. W sumie podczas czytania trudno było książkę utrzymać w dłoniach. Musiała leżeć. Ten fakt informował czytelnika, że nie ma do czynienia z czytadłem, ale starannie wydaną literaturą. Okazała się być literaturą faktu, mówiąc dzisiejszym językiem, non - fiction ze sporą dawką historii, wzbogaconą o zdjęcia. Pierwszy rozdział przeniósł mnie do Peru, do dżungli amazońskiej i ponoć najniebezpieczniejszego, żyjącego z dala od cywilizacji, plemienia Indian południowoamerykańskich Cuapacoris. Drugi wprowadza w tajniki wyprawy grupy białasów – odnalezienie Paititi, legendarnego miasta pełnego złota. Zapachniało mi dzieciństwem. Tematyka i styl opisywania przypomniał mi moją fascynację opowieściami Arkadego Fiedlera. Wchłaniałam je w starszych klasach podstawówki. Różniły się od popularnego również wówczas „Tomka” ( cykl powieści Alfreda Szklarskiego) tym, że były autentycznymi relacjami z autentycznych wypraw na odległe kontynenty. O ile jednak Fiedler skupiał się na relacji jemu współczesnej, to autorzy „El Dorado…” przenoszą czytelnika w czas przeszły. Zostawiamy więc ich z niebezpiecznymi tubylcami, którzy krzywdy nie robią i zaczynamy czytać o historii Peru, przygotowaniach do wielkiej wyprawy w głąb terytorium, gdzie nie stanęła jeszcze noga białego człowieka i paru przygodach erotycznych. Część recenzentów książki czyni z tego zarzut. Widocznie jak ja, wychowani na Fiedlerze. Mnie to nie przeszkadzało. Oczywiście czekałam na dalszy opis wyprawy, ale z zainteresowaniem przeczytałam o, w sumie nieznanym mi państwie, historii Peru, podbojach dokonanych przez klan Pizzaro, Machu Picchu, chrystianizacji i wprowadzaniu cywilizacji, tam gdzie praktycznie nikt tego nie chciał. Narracja historyczna prowadzona w sposób epicki, czyli dość swobodny sprzyjała mi w zagłębianiu, czasami przypominaniu sobie historii odległego i jakże jeszcze do dziś tajemniczego peruwiańskiego świata. Do tego oglądamy dużą ilość zdjęć obrazujących ową historię, wśród nich znaleziony w 2002 roku rękopis jezuitów potwierdzający istnienie Paititi. Oprócz opowieści z dawnych lat, czytelnik śledzi przygotowania do wyprawy w głąb lądu, dostaje nawet listę niezbędnych rzeczy do zabrania. Potem oczywiści wracamy na szlak wędrowców i … spojlera nie będzie. Książkę czyta się dość przyjemnie, o ile położymy ja sobie na kolana, bo o jej ciężarze już pisałam. Nie jest rewelacją, ale według mnie nie zasługuje również na negatywną opinię. Fajnie, że autorzy zebrali do przysłowiowej kupy peruwiańską historię. Czy dobrze, że wzbogacili ją o swoje przeżycia z gatunku erotycznego? Sprawa gustu. W końcu Joanna Szczepkowska w swym słynnym monodramie „Goła baba” wyznała, że każdy czeka najpierw na gołą babę, a potem na wzniosłe idee…

gks

ocenił na610 miesięcy temu

Czarnomorze. Wzdłuż wybrzeża, w poprzek gór

Michał Kruszona

Autor w zajmujący sposób relacjonuje nam podróż, którą odbył po krajach znajdujących się u wybrzeża Morza Czarnego. Odwiedził: Gruzję, Turcję, Rumunię, Mołdawię. Wspomina o zwyczajach tam panujących, codziennym życiu. ''Bywając w Rumunii wielokrotnie zadawałem sobie pytanie: a gdyby tak pojechać dalej? Myśl ta była niezwykle kusząca, ciekawość tego, co spotkam po drugiej stronie, ogromna". ''Czarnomorze" zawiera zapis rozmów z mieszkańcami, kilka faktów historycznych i charakterystykę danych regionów. Dodatkowe atuty: porządna oprawa, estetyczna szata graficzna. Polecam.

Nie jest to perła wśród książek podróżniczych a jednak, w miarę czytania, wciąga do tego stopnia, że żałujemy, gdy się kończy. Z oczywistych zalet: opisana "niegrzeczna" i daleka od tych zorganizowanych przez biura, podróż przez Ekwador, Peru, Boliwię i Kolumbię, z plecakiem, lokalnymi autobusami, z noclegami w najtańszych i najgorszych spelunkach, na podłodze pasterskich szałasów, mocno zakrapiana alkoholem i na haju - daje posmak przeżywania studenckiej lub hipisowskiej przygody. Z drugiej strony - historia ta przeplata się co chwila z - wyróżnionymi inną czcionką - poważniejszymi analizami i wstawkami historycznymi, popartymi danymi z encyklopedii i roczników. Początkowo był to dla mnie spory dysonans. Ale końcowa część, opisująca swobodne i niczym nieskrępowane życie na rajskiej plaży w Arrecifes, przynosi niespodziewanie zupełnie inne emocje i przemyślenia, dotyczące sensu życia, dojrzewania, naszych relacji z bliskimi, poszukiwania szczęścia i umierania, energii wszechświata jak również istnienia w zgodzie z naturą (jak to robią Inkowie) i jej podporządkowywania sobie (jak to robią Europejczycy). W ten sposób, trochę niespójna i zaskakująca, przeskakująca między pijackimi burdami, oparami narkotyków i nieomal poetyckim odczuwaniem piękna, książka oddaje pewnie w najlepszy sposób zadziwiający świat Ameryki Południowej.

Wona

oceniła na66 lat temu

Chiny od góry do dołu

Marek Pindral

Książkę czyta się dość szybko, choć miejscami miałam wrażenie, że autor nieco przedobrzył z grami słownymi i dziwnymi, humorystycznymi sentencjami. Jak na książkę podróżniczą opisującą Chiny „od góry do dołu”, moim zdaniem znalazło się w niej zbyt wiele osobistych opinii autora na temat religii, polityki czy wegetarianizmu, które momentami przeszkadzały w odbiorze, a zbyt mało obiektywnych opisów. Kupując tę pozycję, liczyłam na więcej interesujących informacji o kulturze chińskiej, choć muszę przyznać, że miejscami pojawiło się kilka ciekawostek, o których wcześniej nie miałam pojęcia. Fotografie zasługują na szczególną uwagę, są naprawdę świetne. Pod koniec książki, moim zdaniem, było już jednak zbyt dużo historii. Choć nie wszystko przypadło mi do gustu, całość oceniam raczej pozytywnie.

Kafireader

ocenił na75 miesięcy temu

Cisza

Stefan Czerniecki

OCENA - 9/10 WYBITNA Znakomita książka podróżnicza o charakterze poznawczym. Autor „CISZY” Stefan Czerniecki, zabiera nas w egzotyczną wyprawę w głąb Ameryki Południowej a konkretnie do Peru i Ekwadoru. Dzięki tej relacji przeżyjemy wielką przygodę bez wychodzenia z domu. Będziemy wędrować po Limie stolicy Peru, która wyłania się jako miasto brzydkie i mało apetyczne. Lima to przysiółek biedoty, rozpadających się kamienic i zdezelowanych ulic. Na szczęście nie cała Lima jest taka. Dzielnica Miraflores dla odmiany jest enklawą bogactwa innymi słowy miasto dużych kontrastów. Odwiedzimy Cruz del Condor w którym usłyszmy przeraźliwy piskliwy jazgot, a chwilę później naszym oczom ukaże się kondor wielkie ptaszysko lawirujące w poszukiwaniu ciepłych prądów wstępujących. Dalej przed nami Białe Miasto - Arequipa mówią, że to bez wątpienia jedno z najpiękniejszych peruwiańskich miast pokolonialnej zabudowie w której triumf świecą wszelkiego rodzaju krużganki i zamknięte dziedzińce, pełno tu domków z białego wulkanicznego tufu. Odwiedzimy Puno niewielką mieścinę ulokowaną nad samym brzegiem największego jeziora Ameryki Łacińskiej - Titicaca, które owiane jest nutą tajemniczości. Słowo klucz, gdy mówimy o Titicaca, bowiem dotyczy to wielu aspektów od geologii po archeologię oraz patrząc na zbiór legend, wierzeń i mitów. Będziemy przemierzać targi, wąskie uliczki, place, parki, zajadać się rodzimymi specjałami, rozmawiać z tubylcami wysłuchując ich historii oraz przyglądać się w co są odziani czyli wyszukanej modzie, która łączy tradycje z nowoczesnością, czy regionalizm z awangardą. Spotkamy Indian z plemienia Uru, a dokładniej pana Antonio, który uległ nowoczesności i nie żyje zgodnie z tradycją przodków. Wyruszymy do Machu Picchu jednego z siedmiu cudów świata. Zajrzymy do Cuzco, które było stolicą Państwa Inków, powiadają, że to najsłynniejsze i najpiękniejsze miasto w całym Peru, czy tak jest rzeczywiście? No właśnie!!!. Postawimy nogę w Andach, najdłuższej górskiej ścianie świata, bowiem pasmo to rozciąga się na długości blisko 9000 kilometrów. Andy są majestatyczne i różnorodne, np. pokrywa je bujna zieleń ale również przybierają lodowcowe formy, poskręcane, z bajkowymi pióropuszami, ze wspaniałymi śnieżnymi wyżłobieniami. Ale to nie wszystko są piękne dla oka, cechuje je bowiem ciepła gama kolorów, kalejdoskop purpury, czerwieni i brązu. Ponadto Patagońskie Andy kuszą przybyszów niezwykłymi skalnymi grzebieniami, zębami wyrastającymi tak nagle z przeogromnej równinnej przestrzeni pampy. Andy są po prostu magiczne i fascynujące nie można temu zaprzeczyć. Dalej wdrapiemy się na dwa pasma górskie i rozpoczniemy bajeczną przygodę na Cordillera Blanca i Cordillera Huayhuash z pozoru mogłoby się wydawać, że to nic nadzwyczajnego, ale tak nie jest. Dlaczego? Otóż w pierwszym paśmie usłyszymy tytułową „CISZĘ” na tle przepięknych krajobrazów otoczeni szczytami pięcio i sześciotysięcznymi. Zaś w drugim przypomnimy sobie o Joe Simpsonie i jego książce „DOTKNIĘCIE PUSTKI”, który rozsławił do pasmo oraz szczyt Siula Grande (6344m) z którym stoczył walkę na śmierć i życie i wyszedł z niej zwycięsko choć był w dramatycznym położeniu. W końcu dobiegniemy do końca peruwiańskiej wycieczki i znajdziemy się w nadgranicznym Tumbes aby czmychnąć do Ekwadoru. Zapraszam do lektury po naprawdę warto. Przeczytałem tę książkę w ciągu jednego dnia bo była niezwykła, pełna pasji oraz miłości do podróżowania. Styl lekki, przystępny, wyczuwało się głód przygody, takie książki czyta się z prawdziwą przyjemnością. Oprócz ciekawego reporterskiego tekstu książka również oferuję galerię przepięknym kolorowych zdjęć, które były dopełnieniem tej ekscytującej lektury. Polecam. Pozdrawiam. Jack_

Jack_ Mc_sky

ocenił na91 rok temu

Pod smaganiem samumu

Antoni Ferdynand Ossendowski

Książka zawiera autentyczne zdjęcia z podróży, co jest rzadkością i dużym atutem. Dzięki nim czytanie przypomina oglądanie filmu. Autor barwnie opisuje krajobrazy i kulturę, a także porusza trudny temat wojen na tle rasowym. Na końcu książki znajduje się poruszająca historia Francuza, który od dłuższego czasu mieszkał w tych stronach.

Kamil Chmielewski

ocenił na92 miesiące temu

Madagaskar. Tomek na Czerwonej Wyspie

Tomasz Owsiany

Książka językowo może i nie powala, ale za to pięknie obrazuje jak wyglądał Madagaskar jeszcze 12/13 lat temu (ciekawe czy wiele się zmieniło?🤔). Opis sposobu myślenia czy działania przez Malgaszów momentami jest tak niesamowicie różny od naszego, ale gdzieś jakby delikatnie znany. Wszechobecna korupcja, góry śmieci i niechęć do zmian, a po środku tego jak wyspa katolicka szkoła i działalność misyjna. Ta książka zmienia perspektywę.

Patrycja Kowalczuk

ocenił na71 rok temu

Uganda. Jak się masz, muzungu?

Michał Kruszona

Uwielbiam podróżnicze książki pisane z serca i bijącą z każdej strony (tudzież zdjęć) pasją, z autentycznym stanem rzeczy, z dala od wyidealizowanych wycieczek w klimatyzowanych autokarach czy dżipach oferowanych przez biura podróży. Wyprawa w głąb kraju zapchanymi matatu, w tropikalnym upale, po suchych czerwonych ziemiach Ugandy to dopiero coś! Michał z Robertem zabrali nas właśnie w taką podróż. I już bardziej autentycznie przeżyć się tego nie dało. Pokazali nam przede wszystkim kawał odległego świata. Świata, gdzie wszelakie zasady nie obowiązują, gdzie bezpieczeństwo graniczy z cudem, a regionalne obrzędy i kultura jednocześnie fascynują i przerażają. Bardzo konkretna książka, z mnóstwem zdjęć i opisów. Dużo praktycznych wiadomości i historii. Wewnętrzne przeżycia naszych podróżników, fascynujące relacje z odmienną kulturą i życiem codziennym ugandyjskiego społeczeństwa. Rewelacja. "- Wiesz? - zagadnąłem Roberta. - Lepiej nie mogliśmy wybrać, Uganda to Afryka. - Wiem. - odpowiedział poważnie. - Pamiętasz, jak zastanawialiśmy się, gdzie jest ta najprawdziwsza Afryka? No to właśnie tu ona jest!"

Katarzyna

oceniła na98 lat temu

Reszta świata

Danuta Gryka

Dalszy ciąg małżeńskiej podróży dookoła świata, można ją jednak czytać bez znajomości pierwszej części. Siłą snutej tu opowieści (dla niektórych może być to wada) jest skupienie się na podróżniczych perypetiach autorki i jej męża - jest to więc raczej swego rodzaju dziennik osobistych trudów, zysków i strat niż pogłębiony opis poznawanych krajów. Jednak dla mnie to sympatyczna książek z bardzo dobrymi zdjęciami. W sam raz na kilka przyjemnych czytelniczych wieczorów.

sorfal

ocenił na75 lat temu

Cytaty z książki Notatki myśliwskie z Afryki. Somali

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Notatki myśliwskie z Afryki. Somali