Zawsze będę cię kochać

Nigdy nie lubiłam romansideł, ale za tą serię wzięłam się ze względu na serial i liczyłam, że, tak jak zawsze, książki będą ciekawsze od filmu.. ale jestem zupełnie zażenowana, mam nadzieję, że nastolatki tego nie czytają, bo morału w tym nie ma żadnego.. już więcej mądrości wynosi się z serialu. Postać Nate'a była kompletnie żenująca, nie rozumiem fenomenu tej postaci.
Ja tylko żałuję tych długich godzin spędzonych na słuchaniu, w nadziei na jakiś sens w tej historii.. nie wiem po co pisać takie historie, i to jeszcze dla nastolatków. Przyjaźń głównych bohaterek jest jakimś nieporozumieniem, jeśli w ogóle można tak nazwać ich relację. Ani w tym nie ma wzoru dla przyjaźni, ani dla miłości. Nie ma żadnej krytyki, nie ma żadnych konsekwencji, liczy się tylko zabawa. Byle jak najszybciej zapomnieć o tym gniocie

Nigdy nie lubiłam romansideł, ale za tą serię wzięłam się ze względu na serial i liczyłam, że, tak jak zawsze, książki będą ciekawsze od filmu.. ale jestem zupełnie zażenowana, mam nadzieję, że nastolatki tego nie czytają, bo morału w tym nie ma żadnego.. już więcej mądrości wynosi się z serialu. Postać Nate'a była kompletnie żenująca, nie rozumiem fenomenu tej postaci.
Ja...

Myślałem,że będzie gorzej jednak według mnie niepotrzebna część. Odgrzewany kotlet, przez 12 części w kółko jest wałkowany ten sam temat i staje się to wyczerpujące. Myśle,że Plotkara jest serią do której już nie zamierzam wrócić, ponieważ bardzo się męczyłem czytając ją. Daje 6.5/10.

Myślałem,że będzie gorzej jednak według mnie niepotrzebna część. Odgrzewany kotlet, przez 12 części w kółko jest wałkowany ten sam temat i staje się to wyczerpujące. Myśle,że Plotkara jest serią do której już nie zamierzam wrócić, ponieważ bardzo się męczyłem czytając ją. Daje 6.5/10.

Czy to było naprawdę potrzebne? Część 11 idealnie zamknęła historię w fabularnej klamrze. Dała nam całkiem dobre zakończenie. Część 12 to jednak porażka. Rozwleczona do granic możliwości, naciągana i odgrzewana niczym stary kotlet dała nam wrażenie kiepskiego, bardzo kiepskiego dnia świstaka. Ile można wałkować to samo, może i można, ale czy warto o tym słuchać? Mnie to totalnie nie kupiło. Podsumowując całą serię - do szpiku kości zepsuta, pokazująca bardzo niedobre zachowania w pozytywnym świetle, ucząca ludzi popełniać błędy zamiast starać się ich unikać, pokazująca, że dane słowo, wierność czy przyjaźń nic nie znaczą i zależą od ilości alkoholu i okazji. Z pewnością nie polecam młodszym czytelnikom. Osobiście się nie polubiłyśmy.

Czy to było naprawdę potrzebne? Część 11 idealnie zamknęła historię w fabularnej klamrze. Dała nam całkiem dobre zakończenie. Część 12 to jednak porażka. Rozwleczona do granic możliwości, naciągana i odgrzewana niczym stary kotlet dała nam wrażenie kiepskiego, bardzo kiepskiego dnia świstaka. Ile można wałkować to samo, może i można, ale czy warto o tym słuchać? Mnie to...

Nie jest to seria, po którą sięgnęłabym ponownie. Mocno przeciętna, bohaterowie płytcy, zepsuci, nie da się ich lubić. Gdybym nie obejrzała kiedyś serialu, nie przebrnęłabym przez pierwszy tom. Te wszystkie wzloty i upadki, rozstania i powroty.. Strasznie to sztuczne wszystko było. Jedyna rzecz jaka mi się podobała, to zakończenie i podróż w jaką wybierają się bohaterowie, może to pomoże im wreszcie dorosnąć i zrozumieć co chcą robić w życiu.

Nie jest to seria, po którą sięgnęłabym ponownie. Mocno przeciętna, bohaterowie płytcy, zepsuci, nie da się ich lubić. Gdybym nie obejrzała kiedyś serialu, nie przebrnęłabym przez pierwszy tom. Te wszystkie wzloty i upadki, rozstania i powroty.. Strasznie to sztuczne wszystko było. Jedyna rzecz jaka mi się podobała, to zakończenie i podróż w jaką wybierają się bohaterowie,...

Dwunasta część (ostatnia) Plotkary w Nowym Jorku. Taka sama mała książeczka, niewielkiego formatu. Typowa młodzieżówka.
Powstał serial na podstawie książki. Nie oglądałam.

Dla przypomnienia: na treść składają się plotki, bogactwo, luksus, przepych, drogie limuzyny, dostęp do nieograniczonej ilości pieniędzy, apartamenty jakich świat nie widział na Piątej alei, przyjęcia i bankiety.
Główni bohaterowie to: Plotkara – ale nikt nie wie kto nią nie jest, poza tym Blair, Chuck, Nate, Serena. Ci ostatni tworzą grupę przyjaciół, szczerych czy tylko udawanych?
Rozpieszczone dzieci z Manhattanu, poprzewracane w głowach i zepsute do szpiku kości spędzają czas upijając się, paląc trawkę, uprawiając seks dla sportu, beztrosko trwoniący majątek własnych rodziców na imprezy. Piękni, młodzi i bogaci.


Są jeszcze ci drudzy z Brooklynu ,niższej półki Dan, Jenny i Vanessa, którzy nigdy nie mieli pieniędzy i sami muszą wszystko wywalczyć dla siebie.

W tej części świeżo upieczeni studenci college’ów doczekali się pierwszej przerwy świątecznej podczas nauki. Wszyscy szykują się do powrotów do domu. Przed nimi wielkie wyzwanie jak święta i Sylwester. Trzeba się pokazać w nowej odsłonie. Pokazano wycinki trzech okresów świątecznych podczas trzech lat nauki.


Młodzieżowy język, bardzo proste słownictwo, praktycznie same dialogi. Brak opisów poza wyglądem kreacji odzieżowych, imprez itp.
Jest to takie przeciętne czytadło, akurat wpadł mi w ręce cały komplet , gdyż siostrzenica chciała wyrzucić na przemiał. Zabrałam do domu ,by się zapoznać z treścią.

Dwunasta część (ostatnia) Plotkary w Nowym Jorku. Taka sama mała książeczka, niewielkiego formatu. Typowa młodzieżówka.
Powstał serial na podstawie książki. Nie oglądałam.

Dla przypomnienia: na treść składają się plotki, bogactwo, luksus, przepych, drogie limuzyny, dostęp do nieograniczonej ilości pieniędzy, apartamenty jakich świat nie widział na Piątej alei, przyjęcia i...

Cała seria jest mocno przeciętna, ale ostatni tom mi się podobał. Ciekawy pomysł - ograniczenie akcji raptem do wycinka roku: od świąt do sylwestra, ale za to na przestrzeni kilku lat. No i nareszcie Chuck dostał należycie dużo "czasu antenowego"! I jak w serialu nie przepadałam za Jenny, tak w tym tomie naprawdę ją polubiłam.

Cała seria jest mocno przeciętna, ale ostatni tom mi się podobał. Ciekawy pomysł - ograniczenie akcji raptem do wycinka roku: od świąt do sylwestra, ale za to na przestrzeni kilku lat. No i nareszcie Chuck dostał należycie dużo "czasu antenowego"! I jak w serialu nie przepadałam za Jenny, tak w tym tomie naprawdę ją polubiłam.

Każdy ma swoje "literackie grzeszki", książki, które mimo że nie są przykładami wybitnej literatury, po prostu sprawiają przyjemność. I właśnie takim moim "grzeszkiem" jest seria o Plotkarze. ;)

Każdy ma swoje "literackie grzeszki", książki, które mimo że nie są przykładami wybitnej literatury, po prostu sprawiają przyjemność. I właśnie takim moim "grzeszkiem" jest seria o Plotkarze. ;)

Każda część Plotkary jest w sam raz na nudę:)
Książka dla młodzieży płci damskiej:P
Polecam książkę jak i serial o tym tytule :)

Każda część Plotkary jest w sam raz na nudę:)
Książka dla młodzieży płci damskiej:P
Polecam książkę jak i serial o tym tytule :)

Plotkara 12 "Zawsze będę cię kochać" jest ostatnią książką naszej ukochanej serii. Jest najdłuższą książką i obejmuje największy zakres czasu. W tej książce dużo się dzieje i szkoda mi trochę tego, że to już ostatnia część…
No to tak: B ma nowego chłopaka, ale nie bójcie się, nie na długo. S kręci kolejny film, a potem ma taki stop z filmami i sławą. N wraca ze swojej podróży, ale ciągle jest zagubiony w tym świecie, szczególnie kiedy pojawiają się dwie piękne dziewczyny… więc wraz z C wybierają się do szkoły na farmie. D nie ma już pomysłów na wiersze, biedaczek... Aaa V ma włosy, przyjaciół, chłopaka, siostrzenice i co tylko. J z czasem wybiera się na studia i możliwe, że upoluje kilka niezłych ciach…
Podsumowując: jest pełno szczęścia, zazdrości, miłości, wredności itp. Ale zresztą chyba za to ją kochamy…
Teraz mogę podsumować całą serię… Uważam, że tą serię powinien każdy znać! Książki są wspaniałe, wciągające i wgl. Zachęcam was gorąco do przeczytania, jeśli jeszcze tego nie zrobiliście… 

Plotkara 12 "Zawsze będę cię kochać" jest ostatnią książką naszej ukochanej serii. Jest najdłuższą książką i obejmuje największy zakres czasu. W tej książce dużo się dzieje i szkoda mi trochę tego, że to już ostatnia część…
No to tak: B ma nowego chłopaka, ale nie bójcie się, nie na długo. S kręci kolejny film, a potem ma taki stop z filmami i sławą. N wraca ze swojej...

Dotąd najdłuższa część serii. Śledzimy trzy lata z życia bohaterów, choć poprawniej byłoby powiedzieć: życie bohaterów w trzech okresach świąteczno-sylwestrowych.
Nastolatkowie nastolatkami już nie są. Studia, kariera. Są już dorośli (ale czy dojrzali?). Borykają się ze swoimi (nie)zwykłymi problemami. Szare myszki nabrały barw, a gwiazdy nie świecą już tak mocno.
Trochę nowych postaci, dość znaczących w pewnych kwestiach.
Ten sam dobry nastrój, sporo ciekawych zwrotów akcji. to już 12 część, ale nie podupada na wartości.

Dotąd najdłuższa część serii. Śledzimy trzy lata z życia bohaterów, choć poprawniej byłoby powiedzieć: życie bohaterów w trzech okresach świąteczno-sylwestrowych.
Nastolatkowie nastolatkami już nie są. Studia, kariera. Są już dorośli (ale czy dojrzali?). Borykają się ze swoimi (nie)zwykłymi problemami. Szare myszki nabrały barw, a gwiazdy nie świecą już tak mocno.
Trochę...