Przed zstąpieniem do piekieł

początek mnie totalnie nudził ale później trochę lepiej

początek mnie totalnie nudził ale później trochę lepiej

To chyba ta chwila, kiedy przebudziwszy się z intensywnie barwnego snu, nadal pozostaję pod przemożnym wpływem jego subtelnie przepływających prądów. Lektura powieści zakończona ale jej czar nie prysł. Z nabytą wiedzą stoję niczym współczesny Odyseusz po wędrówce w głębiny swojej jaźni. Próbuję zrozumieć coś istniejącego, niedostrzegalnego jednak wcześniej dla moich zmysłów sprzed emocjonalnych wypraw z Doris Lessing. Gdybym chciał spojrzeć zgodnie z chłodną percepcją naszych czasów, to zapewne dostrzegłbym paranoidalny przypadek, wciśnięty w ramy ścisłych rubryk nauki o ludzkiej psychice. Jednak wszystko co przeżyłem, znajduje się poza Czasem współczesnego świata. Ta mozaika ogromnych i ciągle zabudowywanych przestrzeni staje się dopełnieniem moich snów, bo przyznam się do tego, że część z nich już kiedyś wyśniłem. To nauka dla mnie, jak przestać definiować zdarzenia według utartych wzorców.

"Przed zstąpieniem do piekieł" trzeba zdobywać dryfując, wykorzystując odpływy światła i przypływy cienia. Należy przyjąć, że nic nie jest tym, czym się wydaje. To szczególny stan wyobraźni, uruchamiany wtedy, kiedy twórczyni lub twórca literackiego dzieła nakłada warstwami swoje bogactwo, zdając sobie sprawę z pulsacji tej całej nowej materii, często wręcz czytelnika oślepiającej. Jednak chociaż w tym wypadku stajemy przed problemem lub dobrodziejstwem istnienia wielu form, to można się tu czuć rześko. W każdym razie przed moimi oczami rozpościerała się jedynie jasna przestrzeń. Oczywiście aby wysiłki zostały ukoronowane, to trzeba spojrzeć na to wszystko pod pewnym specyficznym kątem. Tak wspaniałych widoków nie wolno przecież wystawiać na łut szczęścia, wskazane jest wtedy chociaż minimalne wyostrzenie zmysłów.

Bohater angielskiej pisarki znajduje się wciąż w drodze, spełnieniu jego największych oczekiwań towarzyszy ogromne uczucie napięcia. Nie spodziewałem się wielu wskazówek dotyczących sposobu, w jaki obydwaj mamy uniknąć niewyobrażalnie groźnego nurtu. Poszukujący celu Charles Watkins tęsknił za przyjaznym lądem a ja za jednocześnie kreślonymi przez Doris Lessing kilkoma liniami, kiedy to rozciągnięty na wszystkie strony Czas wymaga tworzenia pomostów, rozpiętych w sieci wymagających ogromnego zaangażowania zależności. Mam wrażenie, jakby antybohaterowie tej powieści karali za nadmierną wrażliwość i zabraniali dopatrywania się w każdym zdaniu innego znaczenia. A przecież w "Przed wstąpieniem do piekieł" wyraźnie wyczuwa się obecność czegoś, co kiedyś istniało a obecnie jest nie do odnalezienia.

Tło dla mojego niezwykłego poruszenia stanowi przyroda i muszę przyznać, że nawet kiedy w powieści noblistki zapada mrok, to niezwykłe widoki nie giną. Jest w tym jakaś ożywcza substancja, napierająca na potrzebę dopasowania rytmu życia do odmiennych wzorców. Kiedy przez uchylone wrota tej powieści widzi się zawarte jeden w drugim odległe światy w skali mikro i makro, to aż nie chce się zamykać na te wszystkie wspaniałości oczu. Gdyby część akcji książki nie działa się w szpitalu, to pewnie miałbym wrażenie, że przez cały czas mam do czynienia z nieziemskimi istotami. A jednak w tej osadzonej w klimacie psychologicznego fantasy akcji powieści czai się jak najbardziej ludzka groźba, nieobliczalny wir wszelkiego stworzenia z konsekwencjami podyktowanymi przez błędy ludzkości. Przekonajcie się sami, jak płynny jest ten sen, z którym przyszło mi się zmierzyć.

To chyba ta chwila, kiedy przebudziwszy się z intensywnie barwnego snu, nadal pozostaję pod przemożnym wpływem jego subtelnie przepływających prądów. Lektura powieści zakończona ale jej czar nie prysł. Z nabytą wiedzą stoję niczym współczesny Odyseusz po wędrówce w głębiny swojej jaźni. Próbuję zrozumieć coś istniejącego, niedostrzegalnego jednak wcześniej dla moich zmysłów...

UWAGA! WYBITNA POZYCJA, TYLKO DLA MYŚLĄCYCH!!
Fajny podtytuł:
„Kategoria: Beletrystyka przestrzeni wewnętrznej. Nie ma bowiem żadnej innej drogi niż w głąb.”
Aby nie było przerażająco poważnie zacznę od prawdy życiowej (s.390,8 z 503 ebooka):
„…Ktoś, kto wierzy w słowa wypowiadane w łóżku, słusznie dostaje za swoje”.
Na: http://www.dorislessing.org/briefing.html
„..Doris Lessing's new novel - which she defines as inner space fiction - is an incomparably exciting voyage into the marvellous, terrifying, unexplored, yet sometimes glimpsed territory of the inner man. Professor Charles Watkins (Classics),doomed to spin endlessly in the currents of the Atlantic, makes a landfall at last on a tropical shore. He discovers a reined stone city, participates - moon-dazed - in bloody rituals in the paradisiacal forest, witnesses the savage war of the Rat-dogs and is borne on the back of the lordly White Bird across the sea of the dead. Finally, the Crystal claims him, whirling him out into space on a breathtaking cosmic journey…”

Doris Lessing (1919 -2013),którą od lat cenię, o czym świadczą 10/10 oraz 3x8/10 zaskoczyła mnie ostatnio debiutem z 1950 r. „Trawa śpiewa” (8/10),a teraz powaliła tymi mądrościami filozoficznymi z 1971 roku. Po tylu latach, po tylu jej książkach… to chyba miałem pecha, że wcześniej tego nie czytałem, bo wrażenie niesamowite. Na LC 6,21 (99 ocen i 12 opinii),lecz co istotne 1x9/10 i 3x8/10.
Nie widzę potrzeby wymądrzać się, jeśli ktoś już wyraził moje odczucia, a szczególnie gdy jest to Jarosław Czechowicz. Uzupełniam jego wypowiedź własną oceną – 8/10, uwagą, że ja bym był jeszcze bardziej entuzjastyczny i kopiuję zakończenie jego recenzji, a Państwa gorąco zapraszam na:
https://krytycznymokiem.blogspot.com/2008/12/przed-zstpieniem-do-piekie-doris.html
„……„Przed zstąpieniem do piekieł” jest bolesną wyprawą w głąb poszukującej odpowiednich słów do opisu swego stanu jednostki. Analiza zaburzeń osobowości i ustawiczne przenikanie świata realnego z fantazmatami skażonej przemijaniem psyche profesora łączy się u Lessing z wielką delikatnością opowiadania o kryzysie wartości i upadku cywilizacji, która nie rozumie, że upada. Wielkość tej prozy polega na budowaniu ustawicznego napięcia i niepewności, jakie wyzwalają się w czytającym, do końca pozostawiając go nieświadomym wykładni filozoficznej tej opowieści. Jeśli po lekturze pojawi się więcej pytań niż odpowiedzi na nie, wydaje mi się, że wówczas książka została odczytana właściwie. Ta egzystencjalna wędrówka do piekieł ma być wędrówką pełną wątpliwości. Ta recenzja jedynie sygnałem, że aby zmierzyć się z opowieścią Lessing, należy być przygotowanym na wysublimowaną i intelektualną grę z czytelnikiem….”
PS Należy podkreślić AKTUALNOŚĆ KSIĄŻKI, szczególnie w Polsce a.d. 2019: https://merlin.pl/przed-zstapieniem-do-piekiel-lessing-doris/2573203/: „.. A zwykły czytelnik z pewnością doceni odważny, dobitny głos autorki, mierzącej się z restrykcyjnym społeczeństwem i jego niechętnym podejściem do inności. Pasjonująca, wciąż aktualna powieść….”
To istotne: „…RESTRYKCYJNYM SPOŁECZEŃSTWEM I JEGO NIECHĘTNYM PODEJŚCIEM DO INNOŚCI..”
PS2 Poważnym czytelnikom polecam “Between Transcendence and Fall”: A Study of the Inner Space Fiction of Doris Lessing by Mr. Rakes Sarkar na http://www.worldlitonline.net/jan_2018_vol_14/article_10.pdf

UWAGA! WYBITNA POZYCJA, TYLKO DLA MYŚLĄCYCH!!
Fajny podtytuł:
„Kategoria: Beletrystyka przestrzeni wewnętrznej. Nie ma bowiem żadnej innej drogi niż w głąb.”
Aby nie było przerażająco poważnie zacznę od prawdy życiowej (s.390,8 z 503 ebooka):
„…Ktoś, kto wierzy w słowa wypowiadane w łóżku, słusznie dostaje za swoje”.
Na: ...

W opisie książki napisano-Odważny ,dobitny głos autorki,stawiającej pytania o istotę szaleństwa.To prawda o tym jest ta książka.Powieść opowiada o profesorze Watkinsie,któremu przydarzyła się niesłychana historia.Wręcz przygoda życia.Lecz nie działo się to gdzieś w świecie,obok bohatera.Lecz w nim samym.Bo zmieniając słowa twórcy "Twin Peaks" wg.,którego "Sowy nie są tym czym się wydają."Tutaj mamy człowieka,który nie jest tym kim się wydaje.Jest pewien rodzaj percepcji.Pewien stan ducha,który każe postępować inaczej.Każe negować,podkopywać autorytety i cały świat,z jego prawdą i kulturą.Każe być na-nie-.Lub na -inaczej to widzę-.Ten stan może być wrodzony lub tak jak w przypadku prof.Watkinsa następstwem choroby psychicznej.Z,którego można-niestety-wydostać się przez leczenie.A po wydostaniu inne życie,stare,dawne,pokorne,pełne konwenansów...świat poprzedni?Zapomniany.
Książka WYBITNA.

W opisie książki napisano-Odważny ,dobitny głos autorki,stawiającej pytania o istotę szaleństwa.To prawda o tym jest ta książka.Powieść opowiada o profesorze Watkinsie,któremu przydarzyła się niesłychana historia.Wręcz przygoda życia.Lecz nie działo się to gdzieś w świecie,obok bohatera.Lecz w nim samym.Bo zmieniając słowa twórcy "Twin Peaks" wg.,którego "Sowy nie są...

Początkowo trudno się w nią wczuć, ale później jest już lepiej. :)

Początkowo trudno się w nią wczuć, ale później jest już lepiej. :)

Książka stawia nas nad przed ważnym, acz zaniedbanym pytaniem. Pięknie poprowadzona historia, użyte bogactwo językowe. Czysta uczta dla umysłu. Zmusza nas do zastanowienia, co niestety coraz rzadziej spotykane. Ta opowieść dotyka czegoś głębokiego i na pewno jeszcze do niej wrócę.

Książka stawia nas nad przed ważnym, acz zaniedbanym pytaniem. Pięknie poprowadzona historia, użyte bogactwo językowe. Czysta uczta dla umysłu. Zmusza nas do zastanowienia, co niestety coraz rzadziej spotykane. Ta opowieść dotyka czegoś głębokiego i na pewno jeszcze do niej wrócę.

"Przed zstąpieniem do piekieł" to jedna z najbardziej niezwykłych powieści Doris Lessing.
Świat realny przeplata się tu z... No właśnie, z czym? Czy to halucynacje, czy senne majaki nafaszerowanego lekami człowieka, czy jego wybujała wyobraźnia, czy może ucieczka przed rzeczywistością?

Niezwykle bogatym, plastycznym językiem autorka przedstawia przeżycia i doświadczenia bohatera, który od początku intryguje czytelnika. Najpierw nie wiemy, kim on jest, a później, nawet gdy poznajemy jego tożsamość, wciąż wiele faktów staje pod znakiem zapytania. Sytuacja komplikuje się dodatkowo, gdy do głosu dochodzą inne postacie.

Powieść noblistki to nie tylko pełen tajemnic i niedopowiedzeń portret umęczonego i wrażliwego człowieka. To także (a może nawet przede wszystkim) pytanie o to, czym jest normalność. Czy wystarczy wpisywać się w oczekiwania innych, w konwenanse i etykiety, by być uznanym za normalnego? I czy taka normalność zapewnia człowiekowi szczęście? Czy go ogranicza, odbierając wewnętrzną wolność?

Autorka nie daje bezpośredniej odpowiedzi na te pytania - czytelnik musi znaleźć je sam. To na pewno jedna z zalet tej niezwykłej książki, która ma w sobie jakąś magnetyczną moc - mimo iż akcja nie jest wartka, trudno się od niej oderwać.

"Przed zstąpieniem do piekieł" to jedna z najbardziej niezwykłych powieści Doris Lessing.
Świat realny przeplata się tu z... No właśnie, z czym? Czy to halucynacje, czy senne majaki nafaszerowanego lekami człowieka, czy jego wybujała wyobraźnia, czy może ucieczka przed rzeczywistością?

Niezwykle bogatym, plastycznym językiem autorka przedstawia przeżycia i doświadczenia...

O podróży ... wgłąb siebie. Uwaga, to pozycja dla wymagających czytelników. Lessing nie zawodzi, polecam dla tych, którzy chcą się w całości poświęcić książce :)

O podróży ... wgłąb siebie. Uwaga, to pozycja dla wymagających czytelników. Lessing nie zawodzi, polecam dla tych, którzy chcą się w całości poświęcić książce :)

Książka miejscami nudna, a miejscami wciągająca, dla cierpliwych. Ale warto, bo napisana ładnym językiem i dająca sporo do myślenia.

Książka miejscami nudna, a miejscami wciągająca, dla cierpliwych. Ale warto, bo napisana ładnym językiem i dająca sporo do myślenia.

Podchodziłam do niej dwa razy. Po pierwszym razie powędrowała na półkę po przeczytaniu pierwszych kilkudziesięciu stron. To książka, która potrzebowała specjalnych okoliczności żeby stać się jedną z moich ulubionych. Takie okoliczności nadarzyły się na wakacjach nad morzem w pewnym ciepłym i spokojnym miejscu. To powieść absorbująca, nieoczywista, pozwalająca zajrzeć w głąb siebie. Polecam każdemu kto ma czas żeby się jej w pełni poświęcić.

Podchodziłam do niej dwa razy. Po pierwszym razie powędrowała na półkę po przeczytaniu pierwszych kilkudziesięciu stron. To książka, która potrzebowała specjalnych okoliczności żeby stać się jedną z moich ulubionych. Takie okoliczności nadarzyły się na wakacjach nad morzem w pewnym ciepłym i spokojnym miejscu. To powieść absorbująca, nieoczywista, pozwalająca zajrzeć w głąb...