Wiekuisty człowiek

Nie jest to z pewnością najlepsza książka Chestertona, choć przebłyski geniuszu miejscami się pojawiają. Walczył jednak o przegraną praktycznie już w chwili jej pisania sprawę, nie wspominając, że kolejne odkrycia dotyczące prehistorii ludzkości sprawiły, że część wywodów autora można skwitować jedynie uśmiechem.

Warto jednak zwrócić uwagę nie tylko na błyskotliwe bon moty, ale również na rygorystycznie pod względem logicznym poprowadzony wywód. Pod tym względem to Chesterton w najlepszej formie.

Nie jest to z pewnością najlepsza książka Chestertona, choć przebłyski geniuszu miejscami się pojawiają. Walczył jednak o przegraną praktycznie już w chwili jej pisania sprawę, nie wspominając, że kolejne odkrycia dotyczące prehistorii ludzkości sprawiły, że część wywodów autora można skwitować jedynie uśmiechem.

Warto jednak zwrócić uwagę nie tylko na błyskotliwe bon...

Niewiele zrozumiałam z eseju Chestertona, dlatego nie oceniam wywodu. Intuicyjnie czuję, że jest trafny.

Niewiele zrozumiałam z eseju Chestertona, dlatego nie oceniam wywodu. Intuicyjnie czuję, że jest trafny.

C.S. Lewis był ateistą, dopóki nie przeczytał tej książki, co skłoniło go do spostrzeżenia, że ​​młody człowiek, który poważnie podchodzi do swojego ateizmu, nie może być zbyt ostrożny w tym, co czyta. Ze wszystkich dzieł Chestertona to jest chyba jego "największym", w tym sensie, że elokwentnie i zwięźle upycha całą historię ludzkości pomiędzy okładki jednej książki. Dzieło powstało jako odpowiedź na "Historię świata" H.G. Wellsa, której autor - zdaniem Chestertona - nie znosił głównego bohatera swojej książki, a to dlatego, że zbagatelizował dwa najważniejsze zagadnienia historii. Pierwsze to wyjątkowość stworzenia zwanego człowiekiem, a drugie to wyjątkowość człowieka zwanego Chrystusem.

Autor zaczyna od wskazania, że ​​głównym problemem krytyków Kościoła jest to, że znajdują się zbyt blisko, aby go właściwie zobaczyć. Nie dostrzegają całości zjawiska, a jedynie ten mały fragment, który bezpośrednio ich dotyczy. Muszą więc cofnąć się wystarczająco daleko, aby zobaczyć Kościół w całym jego zdumiewającym pięknie i nieoczekiwanej prawdzie. Członków Kościoła natomiast zachęca do spojrzenia na nowo na swoją wiarę, braną do tej pory za pewnik; by odnowili ją dzięki nowej perspektywie i docenili całe te piękno, które było ciągle pod ich nosem. Chesterton bierze to, co znane i czyni to nieznanym, by uczynić to prawdziwie naszym.

Czytam tę książkę co kilka lat, nie tylko dlatego, że ciągle znajduję w niej nowe rzeczy. Zalety tej książki nawet nie tyle leżą w sile jej argumentów, co raczej stylu jej autora. Chesterton nie stara się przekonać czytelnika, co go raczej podejść. Podobnie jak w jednej z jego opowieści detektywistycznych, czytelnik śledzi tok rozumowania, by ostatecznie zostać zaskoczony rozwiązaniem. A przecież odpowiedź cały czas była pod jego nosem! Kiedy Chesterton już odsłoni karty, a może zrobić to za pomocą jednego cytatu czy dygresji, to prawda uderza czytelnika z siłą nie do odparcia. W jego rękach to, co oczywiste, staje się szokujące. To książka, która zmusza do myślenia, zaskakuje i porusza, pozostawiając czytelnika z przekonaniem, że właśnie doświadczył czegoś wyjątkowego.

C.S. Lewis był ateistą, dopóki nie przeczytał tej książki, co skłoniło go do spostrzeżenia, że ​​młody człowiek, który poważnie podchodzi do swojego ateizmu, nie może być zbyt ostrożny w tym, co czyta. Ze wszystkich dzieł Chestertona to jest chyba jego "największym", w tym sensie, że elokwentnie i zwięźle upycha całą historię ludzkości pomiędzy okładki jednej książki....

filozoficznie i logicznie. Trzeba być bardzo skupionym żeby przebrnąć przez lekturę

filozoficznie i logicznie. Trzeba być bardzo skupionym żeby przebrnąć przez lekturę

Książka jest ciekawa ale jednocześnie trudna w odbiorze. Warto ją sobie dawkować po rozdziale by móc przetrawić zawarte w nich treści. Ciekawie przedstawiona historia religii, mitologii jest subiektywnym spojrzeniem autora na świat od zarania dziejów. Jedni się zgodzą z nim a inni nie. Nie można mu jednak odmówić wiedzy i rzetelnego podejścia do tematu, wyjaśnienia czytelnikowi dlaczego wnikliwie zajął się tym czy innym tematem. Pozycja warta przeczytania. Polecam 🙂

Książka jest ciekawa ale jednocześnie trudna w odbiorze. Warto ją sobie dawkować po rozdziale by móc przetrawić zawarte w nich treści. Ciekawie przedstawiona historia religii, mitologii jest subiektywnym spojrzeniem autora na świat od zarania dziejów. Jedni się zgodzą z nim a inni nie. Nie można mu jednak odmówić wiedzy i rzetelnego podejścia do tematu, wyjaśnienia...

Przesłuchałem pierwszą część książki. Autor jest niewątpliwie erudytą, jest oczytany, dowcipny, inteligentny.

Krytyka ewolucjonizmu w pierwszym rozdziale była trafna jak na czas, w którym powstała. W obecnej dobie wszelkie wątpliwości zgłaszane przez Chestertona zostały jednak wyjaśnione.

Nie chodzi jednak o sam ewolucjonizm - uwagę zwraca w Wiekuistym człowieku sceptycyzm. Rzekłbym sceptycyzm naukowy.

Dlatego nie mogę pojąć dlaczego Autor rozkładając na łopatki sobie współczesnych jest całkowicie bezkrytyczny co do swoich własnych tez. Udowodnił przecież, że ma warsztat, udowodnił swoją inteligencję...

Chyba nogę podłożyło mu własne ego.

Przesłuchałem pierwszą część książki. Autor jest niewątpliwie erudytą, jest oczytany, dowcipny, inteligentny.

Krytyka ewolucjonizmu w pierwszym rozdziale była trafna jak na czas, w którym powstała. W obecnej dobie wszelkie wątpliwości zgłaszane przez Chestertona zostały jednak wyjaśnione.

Nie chodzi jednak o sam ewolucjonizm - uwagę zwraca w Wiekuistym człowieku...

Książka napisano ponad 100 lat temu nadal posiada powiew świeżości i oczywistości.

Książka napisano ponad 100 lat temu nadal posiada powiew świeżości i oczywistości.

Można przeczytać i tyle.

Można przeczytać i tyle.

To trzecia książka Chestertona, którą czytam. Każda z nich okazała się o tyle ciekawa, że mając swoje lata, podejmuje tematy, które są wciąż aktualne. Co więcej, momentami można odnieść wrażenie, że pomimo upływających lat, pewne sprawy i sposób podchodzenia do nich niewiele lub nawet wcale się nie zmienia.
Ujmuje mnie specyficzny style tych książeczek i opieranie się Chestertona na argumentach zdroworozsądkowych. Polecam.

To trzecia książka Chestertona, którą czytam. Każda z nich okazała się o tyle ciekawa, że mając swoje lata, podejmuje tematy, które są wciąż aktualne. Co więcej, momentami można odnieść wrażenie, że pomimo upływających lat, pewne sprawy i sposób podchodzenia do nich niewiele lub nawet wcale się nie zmienia.
Ujmuje mnie specyficzny style tych książeczek i opieranie się...

Autor jest mistrzem lateralnego myślenia. Oferuje nietuzinkowe spojrzenie na ewenement, jakim jest człowiek w świecie przyrody - koniecznie warto sobie to uzmysłowić zwłaszcza w obecnych czasach, gdy coraz powszechniejsze staje się zrównywanie człowieka ze światem zwierząt.
W drugiej części Autor ukazuje wyjątkowość chrześcijaństwa nieporównywalną z żadnym innym kultem czy też filozofią. Znaleźć tu można mnóstwo zaskakujących i odkrywczych spostrzeżeń.
Bardzo podniosła mnie na duchu refleksja Autora o nieprzemijającym trwaniu wiary chrześcijańskiej:
"Wiara nie jest czymś, co ocalało; jest ona czymś, co powracało raz po raz w naszym zachodnim świecie raptownych przemian i stale rozpadających się instytucji. Europa, wierna tradycji Rzymu, stale podejmowała próby rewolucji i rekonstrukcji, odbudowy uniwersalnej republiki. I zawsze na początku odrzucała ten stary kamień, a na końcu czyniła z niego głowicę węgła; wyciągała go ze sterty gruzu, żeby uczynić zeń zwieńczenie Kapitolu. .... Kościół Zachodu nie istniał jednak w świecie, w którym rzeczy były zbyt stare by umrzeć, ale w takim, w którym rzeczy były nadal dość młode, by dać się zabić. Dlatego Kościół często bywał zewnętrznie i pozornie zabijany, a czasem sam wyczerpywał się tak, że nie trzeba go było zabijać."
Polecam tę pozycję każdemu katolikowi, bez względu na to, że osobiście trudno mi było przebijać się przez kwiecisty styl Autora, pełen niebywałych porównań i dygresji nie wolnych od sarkazmu.
Pierwsze wydanie tej książki miało miejsce w 1925 roku, tak więc wszelkie dygresje (jakże pozytywne) odnoszące się do Polski tyczą się tamtego właśnie okresu.
Na zakończenie pozwolę sobie przytoczyć wiele mówiące tytuły rozdziałów:
Część I O stworzeniu zwanym człowiekiem
1. Człowiek w jaskini
2. Profesorowie i prehistoria
3. Starożytność cywilizacji
4. Bóg i religioznawstwo porównawcze
5. Człowiek i mitologie
6. Demony i filozofowie
7. Wojna bogów i demonów
8. Koniec świata
Część II O człowieku zwanym Chrystusem
1. Bóg w jaskini
2. Zagadki Ewangelii
3. Najdziwniejsza historia na świecie
4. Świadectwo heretyków
5. Ucieczka od pogaństwa
6. Pięć pogrzebów wiary

Autor jest mistrzem lateralnego myślenia. Oferuje nietuzinkowe spojrzenie na ewenement, jakim jest człowiek w świecie przyrody - koniecznie warto sobie to uzmysłowić zwłaszcza w obecnych czasach, gdy coraz powszechniejsze staje się zrównywanie człowieka ze światem zwierząt.
W drugiej części Autor ukazuje wyjątkowość chrześcijaństwa nieporównywalną z żadnym innym kultem...