Exit Strategy

Lee Child i jego Jack Reacher to zawsze dobra opcja. W spowolnieniu związanym ze świętami, przyda się trochę trupów, rzeźni i Reacherowej rozwałki. Uwielbiam tę serię. Reacher jest jak taran. Po trupach do celu. W dobrej wierze. Eliminuje złych. Jego wewnętrzny zegar i kalkulacje. Majstersztyk. Każda intryga jest genialna i każda książka trzyma tempo i poziom. Wydawać by się mogło, że już nic się nie wydarzy, tyle części bylo. A jednak. Reacher wciąż dociera gdzieś stopem lub autobusem i dziwnym trafem wpada w wir zła. Przemyt, morderstwa, oszustwa. Nieważne co. Ważne, że się dzieje. A trupy ? No cóż. To efekt uboczny 🤭🤭

Lee Child i jego Jack Reacher to zawsze dobra opcja. W spowolnieniu związanym ze świętami, przyda się trochę trupów, rzeźni i Reacherowej rozwałki. Uwielbiam tę serię. Reacher jest jak taran. Po trupach do celu. W dobrej wierze. Eliminuje złych. Jego wewnętrzny zegar i kalkulacje. Majstersztyk. Każda intryga jest genialna i każda książka trzyma tempo i poziom. Wydawać by...

Jako fan Reachera dostałem dokładnie to, czego się spodziewałem: szybka akcja, cięte one-linery i gadzi umysł głównego bohatera równający się sprawnością tylko jego mięśniom i pięściom. Dobro zwycięża, zło dostaje łomot, a emerytowany żandarm odjeżdża ku zachodowi słońca (oczywiście autobusem Greyhounda)...

Jako fan Reachera dostałem dokładnie to, czego się spodziewałem: szybka akcja, cięte one-linery i gadzi umysł głównego bohatera równający się sprawnością tylko jego mięśniom i pięściom. Dobro zwycięża, zło dostaje łomot, a emerytowany żandarm odjeżdża ku zachodowi słońca (oczywiście autobusem Greyhounda)...

„Strategia wyjścia” autorstwa Lee Child i Andrew Child to kolejna odsłona przygód Jacka Reachera, która – niestety – wyraźnie pokazuje zmianę warty w duecie autorskim. Jako wieloletni fan twórczości Lee Childa, który przeczytał wszystkie jego książki, podszedłem do tej pozycji z dużymi oczekiwaniami. I niestety – czuję spore rozczarowanie.

Już od pierwszych stron do mniej więcej połowy książki wyraźnie czuć styl Lee Childa. Narracja jest dynamiczna, dialogi błyskotliwe, a całość okraszona charakterystycznym, suchym humorem. Pojawiają się też zabawne sytuacje, które przypominają najlepsze momenty serii – zdecydowanie wyróżnia się scena z wózkiem inwalidzkim, która jest świetnym przykładem lekkiego, inteligentnego humoru autora.

Niestety, im dalej w książkę, tym bardziej zauważalna staje się zmiana stylu. Druga połowa sprawia wrażenie, jakby była pisana już głównie przez Andrew Childa. Ton robi się znacznie bardziej poważny, momentami wręcz ciężki, a historia traci na lekkości i charakterystycznym „reacherowym” klimacie. Zamiast tego pojawia się więcej pobocznych bohaterów, którzy – szczerze mówiąc – niewiele wnoszą do fabuły. Odnosi się wrażenie, że cała historia mogłaby zostać opowiedziana równie dobrze przy udziale maksymalnie 5–6 postaci, bez zbędnego rozpraszania uwagi czytelnika.

To właśnie ta nadmierna rozbudowa drugoplanowych wątków i brak spójności stylu sprawiają, że książka traci swoją siłę. Tam, gdzie kiedyś seria o Jacku Reacherze była synonimem precyzji, napięcia i charakteru, teraz zaczyna przypominać coś bardziej rozmytego i mniej angażującego.

Jako fan serii muszę niestety przyznać, że „Strategia wyjścia” utwierdza mnie w przekonaniu, że cała saga zaczyna zjeżdżać po równi pochyłej. Zmiana autora – choć pewnie nieunikniona – odbija się wyraźnie na jakości. I choć nadal są momenty, które przypominają, dlaczego kiedyś pokochałem tę serię, to jest ich zdecydowanie za mało, by zrównoważyć ogólne wrażenie spadku formy.

„Strategia wyjścia” autorstwa Lee Child i Andrew Child to kolejna odsłona przygód Jacka Reachera, która – niestety – wyraźnie pokazuje zmianę warty w duecie autorskim. Jako wieloletni fan twórczości Lee Childa, który przeczytał wszystkie jego książki, podszedłem do tej pozycji z dużymi oczekiwaniami. I niestety – czuję spore rozczarowanie.

Już od pierwszych stron do mniej...

Niby to nadal Reacher, i czyta się bez wstrętu, ale... Jakby stracił ikrę. Chyba nastąpił przesyt postacią. Lee Child (w "Strategii wyjścia" kolejny raz do spółki ze swoim bratem, Andrew) powiela schematy, które przez długi czas (czytaj - szereg powieści) były ciekawe, czasem zaskakujące, ale już się zużyły, a niczego nowego, by tchnąć w postać "drugie życie", żeby nie była tak jednowymiarowa nie wymyślił. Może sam się już zmęczył Reacherem?

Niby to nadal Reacher, i czyta się bez wstrętu, ale... Jakby stracił ikrę. Chyba nastąpił przesyt postacią. Lee Child (w "Strategii wyjścia" kolejny raz do spółki ze swoim bratem, Andrew) powiela schematy, które przez długi czas (czytaj - szereg powieści) były ciekawe, czasem zaskakujące, ale już się zużyły, a niczego nowego, by tchnąć w postać "drugie życie", żeby nie...

Początek zachęcający, niestety tak od połowy książki autor traci zapał i czytanie staje się udręką, końcówka też niczego nie ratuje. Odradzam.

Początek zachęcający, niestety tak od połowy książki autor traci zapał i czytanie staje się udręką, końcówka też niczego nie ratuje. Odradzam.