Korona przeznaczenia

„Korona przeznaczenia” to kolejny tom serii „Królestwa Okrith”. Autorka ponownie przenosi nas do świata fae, dworskich intryg i walki o władzę. Tym razem akcja koncentruje się na Briacie Catullus, młodej wojowniczce, która przybywa do Zachodniego Dworu, aby rozwikłać zagadkę morderstwa królowej i chronić jej córkę, księżniczkę Abalinę. Sytuacja od początku jest napięta. Bri nie jest tam mile widziana, ponieważ krąży proroctwo mówiące, że to właśnie ona w przyszłości odbierze koronę prawowitemu władcy. W świecie, w którym polityka, tradycja i magia są ze sobą ściśle powiązane, taka przepowiednia sprawia, że niemal każdy patrzy na nią z podejrzliwością.

Fabuła opiera się na kilku równoległych wątkach. Z jednej strony mamy śledztwo w sprawie śmierci królowej i zagrożenie ze strony łowców czarownic, którzy działają w ukryciu i polują na królewską krew. Z drugiej strony obserwujemy napiętą sytuację na dworze i brak zaufania wobec Bri. Do tego dochodzi osobisty konflikt bohaterki, próba udowodnienia, że proroctwo nie musi decydować o jej przyszłości. To właśnie motyw przeznaczenia i wolności wyboru przewija się przez całą historię i jest jednym z ważniejszych tematów tego tomu. Bri to bohaterka zdeterminowana, lojalna i gotowa walczyć o to, w co wierzy. Nie chce być postrzegana wyłącznie przez pryzmat proroctwa, które towarzyszy jej od narodzin. Stara się udowodnić, że jej przyszłość zależy od własnych wyborów, a nie od przepowiedni. Ten wewnętrzny konflikt między obowiązkiem, przeznaczeniem i własnymi uczuciami jest jednym z bardziej interesujących elementów tej historii.

Największą uwagę autorka poświęca relacji między Bri a księżniczką Abaliną. Na początku ich kontakt jest chłodny i pełen dystansu. Abalina przeżywa żałobę po śmierci matki i nie chce nikogo dopuszczać do siebie, a Bri jest dla niej obcą osobą, której obecność została narzucona przez innych. Z czasem jednak sytuacja się zmienia. Wspólne zagrożenia i konieczność współpracy sprawiają, że między bohaterkami zaczyna pojawiać się zaufanie, a później także uczucie. Trzeba jednak przyznać, że właśnie przez to inne elementy fabuły momentami schodzą na dalszy plan. Śledztwo w sprawie morderstwa królowej zapowiada się interesująco, ale nie zostaje pogłębione. Podobnie wygląda kwestia dworskich intryg i politycznych napięć. Pojawiają się w tle wydarzeń, ale nie zawsze są rozwinięte tak szczegółowo, jak mogłyby być. W rezultacie w pewnych momentach można odnieść wrażenie, że historia skupia się bardziej na emocjach bohaterów niż na samej intrydze.

Świat przedstawiony jest rozbudowany i ma swoje własne zasady, historię oraz konflikty między różnymi królestwami. Niektóre informacje pojawiają się jednak dość nagle i nie zawsze są dokładnie wyjaśnione. Jeśli znacie poprzednie tomy serii, odnajdziecie się w tym świecie bez problemu. Jeśli natomiast nie pamiętacie wszystkich szczegółów lub zaczynacie przygodę z serią od tej części, możecie chwilami poczuć się zagubieni w powiązaniach między postaciami i wydarzeniami. Mimo tych trudności książkę czyta się stosunkowo szybko. Styl jest przystępny, a akcja potrafi przyspieszyć w chwilach konfrontacji z przeciwnikami czy podczas walk. Pojawiają się sceny starć z łowcami czarownic, napięte sytuacje na dworze i momenty, w których bohaterowie muszą podejmować szybkie decyzje. Nie są to może najbardziej zaskakujące zwroty akcji, ale utrzymują dynamikę historii.

„Korona przeznaczenia” ma kilka bardzo mocnych momentów, ale jednocześnie nie jest pozbawiona słabszych stron. Najlepiej wypada, jeśli chodzi o emocje i o przedstawienie relacji między bohaterkami. Nieco gorzej radzi sobie z prowadzeniem wątku śledztwa i rozwijaniem politycznej intrygi, która mogłaby być bardziej rozbudowana. Mimo to jest to wciągająca i ciekawa historia, którą oczywiście polecam 💚

„Korona przeznaczenia” to kolejny tom serii „Królestwa Okrith”. Autorka ponownie przenosi nas do świata fae, dworskich intryg i walki o władzę. Tym razem akcja koncentruje się na Briacie Catullus, młodej wojowniczce, która przybywa do Zachodniego Dworu, aby rozwikłać zagadkę morderstwa królowej i chronić jej córkę, księżniczkę Abalinę. Sytuacja od początku jest napięta. Bri...

„korona przeznaczenia” a.k. mulford to przyjemna i wciągająca to trzecia już odsłona serii królestwa okrith, która sprawdzi się idealnie jako lekka lektura fantasy. książka ma szybkie tempo, sporo akcji i wyraźnie stawia na rozrywkę, dzięki czemu czyta się ją bardzo sprawnie.

fabuła przenosi się do zachodniego dworu, gdzie bri musi rozwikłać zagadkę morderstwa królowej i jednocześnie chronić księżniczkę abalinę. nad bohaterką ciąży proroctwo, które sprawia, że jest traktowana z nieufnością, a wręcz i wrogością, co dodaje historii napięcia. wątek łowców czarownic i politycznych intryg jest ciekawy, choć momentami dość przewidywalny.

bri to silna i zdeterminowana bohaterka, której łatwo kibicować. jej relacja z abalina rozwija się powoli i naturalnie, a romans nie przytłacza głównej fabuły, tylko dobrze ją uzupełnia. emocje są wyważone, a ich wspólne sceny należą do najmocniejszych punktów książki.

mimo drobnych słabszych momentów całość wypada naprawdę świetnie.
„korona przeznaczenia” to świetna rozrywka dla fanów romantycznego fantasy z akcją, intrygami i motywem walki z przeznaczeniem. baaardzo mocno wam ją polecam.

3,75/5⭐️

„korona przeznaczenia” a.k. mulford to przyjemna i wciągająca to trzecia już odsłona serii królestwa okrith, która sprawdzi się idealnie jako lekka lektura fantasy. książka ma szybkie tempo, sporo akcji i wyraźnie stawia na rozrywkę, dzięki czemu czyta się ją bardzo sprawnie.

fabuła przenosi się do zachodniego dworu, gdzie bri musi rozwikłać zagadkę morderstwa królowej i...

Pierwszy tom wypadł dość przeciętnie, więc trochę się obawiałam jak wypadnie ten tom, ale mi mojemu zaskoczeniu naprawdę szczerze i mocno mi się podobał.

Według rozpiski jest to trzeci tom, ale że każdy tom opowiada historię innych bohaterów, to od pierwszego tomu przeskoczyłam od razu do trzeciego, czyli tego. I teraz mam zagwozdkę, bo chwilami nie bardzo ogarniałam sprawy fabularne związane z powiązaniami królewst, konfliktami itd. i nie wiem czy to przez to, że pominęłam drugi tom, czy po prostu było to tak skompilowane. Faktem jest, że chwilami musiałam się skupić żeby zrozumieć wszystkie powiązania oraz elementy i nie zawsze mi to wchodziło.

Ale przechodząc do fabuły i historii. Jeśli szukacie książki z motywem lesbijki z mieczami, to musicie przeczytać tą historię. Podczas czytania tej historii przez cały czas miałam w głowie ten dźwięk z tiktoka o lesbijkach z mieczami i uważam, że idealnie on tutaj pasuje. Podejrzewam, że właśnie przez to ten tom tak bardzo mi się podobał, bo totalnie urzekł mnie ten motyw i ogólnie kreacja bohaterek.

Niesamowicie polubiłam relacje między bohaterkami. Naprawdę w świetny sposób zostało to przedstawione i przebierałam nóżkami jak małe dziecko podczas każdej icb integracji, nie mogę się doczekać i nacieszyć rozwojem ich relacji. Uwielbiam te babki, kto by nie uwielbiał silnych i niezłomnych lesbijek z mieczami, które się w sobie zakochują.

Naprawdę podobał mi się ten tom i aż się zastanawiłam czy nie przeczytać też 2 tomu, który pominęłam, bo tak dobre wrażenie zrobiła na mnie ta część. Mocno wciągnęłam się w jej czytanie i naprawdę z przyrjmneii a wracałam do tej lektury. Jeśli lubicie kimanty dworskich intryg, tajemnic, zdrad i chcecie do tego wątek lekko zakazanej miłości wlw to zdecydowanie powinniście sięgnąć po tą historię

[Współpraca reklamowa]

Pierwszy tom wypadł dość przeciętnie, więc trochę się obawiałam jak wypadnie ten tom, ale mi mojemu zaskoczeniu naprawdę szczerze i mocno mi się podobał.

Według rozpiski jest to trzeci tom, ale że każdy tom opowiada historię innych bohaterów, to od pierwszego tomu przeskoczyłam od razu do trzeciego, czyli tego. I teraz mam zagwozdkę, bo chwilami nie bardzo ogarniałam...

riata Catullus jest zdeterminowana, żeby odkryć mordercę, pokonać łowców czarownic i ochronić swoją księżniczkę, jednak gdy przybywa do Zachodniego Dworu, sprawy wyglądają jeszcze gorzej, niż się obawiała. Lodowate przyjęcie ze strony dworskich fae to jeszcze najmniejszy z jej problemów - wszyscy znają proroctwo że Bri ma wydrzeć koronę prawowitemu władcy i nie życzą sobie, żeby uzurpowała sobie prawo dl tronu. Gorzej, że łowcy czarownic są głodni królewskiej krwi i Bri będzie musiała naprawdę się natrudzić, żeby udaremnić ich plany.

I co mam tutaj powiedzieć? Dla mnie książkę szybko się czyta, akcja płynie przyjemnie. Jedynie na co zwrócę uwagę to relacja, która się tworzy pomiędzy Bri i Księżniczką. Jest specyficzna jeśli wiecie o co mi chodzi :) Ale to nie przeszkadza w odbiorze, ale myślę, że znajdą się osoby, które mogą na to inaczej spojrzeć.

Jest to 3 tom w serii - Królestwa Okrith. Bardzo lubię wchodzić w świat, który już ma jakiś zarys, jakieś wcześniejsze tomy i jest to kontynuacja. Co do samego środka to jestem zadowolona. Mamy tam dużo o przyjaźni, walce, wierze w symbolikę i przeznaczenie, wiarę w przeznaczoną/przeznaczonego. Nawet znajdziemy walkę ramię w ramię przyjaciół w jednym celu - uratowania jednego z paczki. Czy to buduje nasz wartości? Owszem i nie tylko. Pokazuje nam, że w realnym świecie także mamy takich przyjaciół, którzy pójdą za nami w ogień.

Ten tom i jej treść niesie nam nadzieję, że to się tam dzieje, czyli przyjaźń, miłość, rodzeńska miłość także możemy doświadczyć w swoim życiu. Niejednokrotnie jest także, że czego brakuje, ale nadzieji nikt nie zabierze.

riata Catullus jest zdeterminowana, żeby odkryć mordercę, pokonać łowców czarownic i ochronić swoją księżniczkę, jednak gdy przybywa do Zachodniego Dworu, sprawy wyglądają jeszcze gorzej, niż się obawiała. Lodowate przyjęcie ze strony dworskich fae to jeszcze najmniejszy z jej problemów - wszyscy znają proroctwo że Bri ma wydrzeć koronę prawowitemu władcy i nie życzą sobie,...

[Współpraca reklamowa @wydawnictwo.beya ]
Dziękuję ślicznie, za egzemplarz do recenzji!

༄ Korona Przeznaczenia
Królestwa Okrith tom 3
A.K. Mulford

Mam wrażenie, że z każdym kolejnym tomem tej serii autorka schodzi o poziom niżej. Poprzednie dwa tomy skradły moje serce — ten wydał mi się już mocno naciągnięty i nie jestem pewna, czy w ogóle będę miała ochotę sięgać po dalsze części tej serii.

Cała akcja poprowadzona była naprawdę chaotycznie. Nie do końca potrafiłam złapać, o co i gdzie chodzi, a główny wątek całego śledztwa był dla mnie dość płytki. Zabrakło mi tu tych ikonicznych akcji i ciekawych momentów z poprzednich tomów. Autorka zbyt mocno skupiła się na relacji głównych bohaterek, działając tym samym na niekorzyść całej fabuły i spłycając najlepsze momenty.

Wątek romantyczny zdecydowanie wysunął się tu na pierwszy plan, a tajemnice, bitwy i niebezpieczeństwo były jedynie dodatkiem. Uważam, że zdecydowanie lepiej wyszłoby, gdyby zamienić te elementy miejscami na liście priorytetów i poprowadzić relację romantyczną w tle.

Nie było tu żadnych większych plot twistów — wielu rzeczy można było domyślić się dużo wcześniej, co sprawiło, że zamiast czekać z napięciem na dalsze wydarzenia, wyczekiwałam momentu, aż bohaterowie w końcu połączą kropki.

Nie lubię zostawiać niedokończonych serii, więc prawdopodobnie i tak w końcu przeczytam następne tomy, ale raczej nie będę wyczekiwać ich z tak wielkim entuzjazmem jak dotychczas.

[Współpraca reklamowa @wydawnictwo.beya ]
Dziękuję ślicznie, za egzemplarz do recenzji!

༄ Korona Przeznaczenia
Królestwa Okrith tom 3
A.K. Mulford

Mam wrażenie, że z każdym kolejnym tomem tej serii autorka schodzi o poziom niżej. Poprzednie dwa tomy skradły moje serce — ten wydał mi się już mocno naciągnięty i nie jestem pewna, czy w ogóle będę miała ochotę sięgać po...

Wolność wyboru czy siła przeznaczenia? Ten dylemat pojawia się w wielu historiach, a obie opcje mają zarówno swoich zwolenników, jak i przeciwników.

"Korona przeznaczenia" to kolejny, trzeci już tom z serii "Królestwa Okrith". Tym razem akcja przenosi się do Zachodniego Dworu, gdzie dobrze nam znana Briata przybywa na prośbę swojej przyjaciółki Delty, by chronić księżniczkę Abalinę.

Królowa Zachodu została brutalnie otruta, łowcy czarownic działają w ukryciu, a wróg może nosić maskę przyjaciela. Dodatkowo Orlica musi zmierzyć się z niechęcią miejscowych, którą wywołuje proroctwo, wygłoszone w czasie jej narodzin... Czy w obliczu tylu problemów, znajdzie czas na miłość?

Moim zdaniem, serie fantasy mają to do siebie, że z każdym kolejnym tomem trudniej jest zaskoczyć i zaciekawić czytelnika. Niewielu się to udaje i niestety do tej grupy nie mogę zaliczyć powyższego tytułu. "Korona przeznaczenia" nieco mnie znużyła i czytanie jej nie dawało mi takiej przyjemności, jaką czerpałam przy poprzednich częściach.

Gubiłam się w świecie wykreowanym przez autorkę i szczerze mówiąc nawet po przeczytaniu całości nie wiem już o co dokładnie chodzi. Pomysł na fabułę jest ciekawy, ale wykonanie nieco chaotyczne.

Wiem, że cała seria liczy pięć tomów, ale moja przygoda z tą historią kończy się właśnie tutaj. Jednak, jeśli jesteście ciekawi dalszych losów bohaterów i poukładaliście elementy tej układanki sprawniej niż ja, to nie rezygnujcie.

Współpraca reklamowa z @wydawnictwo.beya

Wolność wyboru czy siła przeznaczenia? Ten dylemat pojawia się w wielu historiach, a obie opcje mają zarówno swoich zwolenników, jak i przeciwników.

"Korona przeznaczenia" to kolejny, trzeci już tom z serii "Królestwa Okrith". Tym razem akcja przenosi się do Zachodniego Dworu, gdzie dobrze nam znana Briata przybywa na prośbę swojej przyjaciółki Delty, by chronić...