Spider-Man. Czarny kostium i krew

Sięgając po Spider-Man: Czarny Kostium i Krew, nastawiałem się przede wszystkim na klimat. Nie oczekiwałem może brutalności ani horroru na poziomie historii z udziałem Carnage’a, który pozostaje moim ulubionym tomem z tej serii, ale liczyłem chociaż na klimatyczne opowiadania. Niestety, pod tym względem jest tylko średnio.
Tom składa się z kilku krótkich historyjek osadzonych w okresie, gdy Peter Parker był pod wpływem symbionta. To ciekawy fragment jego historii, ale mam wrażenie, że potencjał nie został tutaj wykorzystany. Owszem, trafiają się niezłe momenty i przebłyski odpowiedniego klimatu, jednak całość pozostaje zaskakująco zachowawcza. Czyta się to bez bólu, nie ma większych wpadek ani szczególnie słabych historii, ale też żadna z nich nie zostaje w głowie na dłużej. Szkoda.
Jak zwykle w tej serii najmocniejszą stroną są ilustracje. Style są mocno zróżnicowane, ale konsekwentne kolorystycznie, ograniczenie do trzech kolorów nadaje całości charakterystyczny, surowy klimat. Każdy rozdział wygląda inaczej. I to właśnie warstwa wizualna robi największe wrażenie i najdłużej zostaje w pamięci.
Ostatecznie to bardzo przeciętny komiks. Nie jest zły, nie rozczarowuje w sposób bolesny, ale też nie daje niczego, co wyróżniałoby go na tle innych historii. Szkoda, bo potencjał był naprawdę duży.

Komiks możesz zobaczyć na moim Instagramie: Lukkegeek
https://www.instagram.com/p/DVDq70uiHxY/?igsh=b2hmOW05bTl2bHhr

Sięgając po Spider-Man: Czarny Kostium i Krew, nastawiałem się przede wszystkim na klimat. Nie oczekiwałem może brutalności ani horroru na poziomie historii z udziałem Carnage’a, który pozostaje moim ulubionym tomem z tej serii, ale liczyłem chociaż na klimatyczne opowiadania. Niestety, pod tym względem jest tylko średnio.
Tom składa się z kilku krótkich historyjek...

"Spider-Man. Czarny kostium i krew" od Mucha Comics to kolejna antologia, która ukazała się w ramach serii "Czerń, biel i krew". Tym razem głównym bohaterem jest pajęczak w swojej mroczniejszej wersji z symbiontem.

Album powstał dla uczczenia 40 rocznicy założenia przez Petera Parkera czarnego wdzianka. Zebrana została szeroka gama twórców, którzy odpowiadają za napisanie i narysowanie tych krótkich epizodów. Tylko czy rzeczywiście potrzebowaliśmy ich aż tyle, aby należycie celebrować ten dzień?
Moim zdaniem największą bolączką tego komiksu jest brak wyrazistości poszczególnych historii. Owszem dobrze wyczuwalny jest pierwszoplanowy motyw, przesłanie mówiące, że "Czarny Spider-Man" to brutalny superbohater. Mściciel, wzbudzający trwogę wśród przestępców, bezlitosny, rządny krwi. Nawet jego bliscy obawiają się takiego wydania "Tygryska".
Lecz na kanwie tego ogólnego wątku, nie udało się zbudować interesujących krótkich opowieści.
Można pochwalić dość spójną szatę graficzną. Pomimo różnych stylów, rysownicy dobrze oddają klimat uniwersum tego bohatera.
Wykorzystani antagoniści i kompanii Spider-Mana też sprawdzają się całkiem nieźle, choć zabrakło mi tych kultowych, jak Lizard, Rhino, czy Green Goblin.

To wszystko jednak za mało, bo komiks po 3 dniach zatarł się w mojej pamięci. Dlatego uważam, że jest to pozycja warta uwagi raczej dla zagorzałych fanów człowieka pająka. Jeśli ktoś chce po prostu poczytać dobrą historię o Spider-Manie, to lepiej sięgnąć po "Niebieskiego", również od Mucha Comics

Po więcej wrażeń i bliższe przyjrzenie się wydaniu oraz przykładowym planszom zapraszam do wideo recenzji na YouTube/@Wombai

"Spider-Man. Czarny kostium i krew" od Mucha Comics to kolejna antologia, która ukazała się w ramach serii "Czerń, biel i krew". Tym razem głównym bohaterem jest pajęczak w swojej mroczniejszej wersji z symbiontem.

Album powstał dla uczczenia 40 rocznicy założenia przez Petera Parkera czarnego wdzianka. Zebrana została szeroka gama twórców, którzy odpowiadają za napisanie...

BACK IN BLACK

Kolejny tom serii „Czerń, biel i krewa” poświęcony został postaci Spider-Mana, ale z czasów, gdy nosił swój czarny kostium. No i tom to, jak tom – nic szczególnego, naprawdę udanych historii jest ledwie kilka plus cała masa zapchajdziur (dlatego, kiedy wydawano to w oryginale, zeszytowo, na każdy zeszyt przypadało średnio jedno warte uwagi nazwisko),które bywają co najwyżej niezłe. Gdyby tak wybrać to, co naprawdę dobre, wyszedłby z tego zeszyt, nie album, ale zrobiono album i ten jako ogół jest niezły, ale też i pełen zbędnego materiału, który albo nic nie wnosi, albo wnosi niewiele.

Całość recenzji: https://ksiazkarniablog.blogspot.com/2025/07/spider-man-czarny-kostium-i-krew-jm.html

BACK IN BLACK

Kolejny tom serii „Czerń, biel i krewa” poświęcony został postaci Spider-Mana, ale z czasów, gdy nosił swój czarny kostium. No i tom to, jak tom – nic szczególnego, naprawdę udanych historii jest ledwie kilka plus cała masa zapchajdziur (dlatego, kiedy wydawano to w oryginale, zeszytowo, na każdy zeszyt przypadało średnio jedno warte uwagi nazwisko),które...