W blasku fleszy

Współpraca reklamowa

W Blasku Fleszy
💙❤️💙/5

❤️„– Przestań, nie jestem nikim wyjątkowym.
– I tu się mylisz, Kelsey Lester. Nigdy nie spotkałem takiej dziewczyny jak ty. I już nigdy nie spotkam, bo skończyłem szukać.”

💙Czasem największy blask nie płynie z fleszy, lecz z emocji, które naprawdę potrafią poruszyć — a nie każda historia umie ten blask w sobie utrzymać.

❤️Przeprowadzka do Los Angeles miała być dla Kelsey po prostu nowym początkiem i czasem spędzonym z rodziną w trudnym momencie, ale bardzo szybko staje się czymś znacznie bardziej skomplikowanym. Przez zbieg okoliczności dziewczyna trafia do świata Holdena, młodego piosenkarza, którego życie z zewnątrz może wydawać się spełnionym marzeniem, a w rzeczywistości jest pełne presji, chaosu i ciągłej ucieczki przed cudzą ciekawością. Ich znajomość zaczyna się nagle i w mało sprzyjających okolicznościach, a z czasem przeradza się w relację, która musi zmierzyć się nie tylko z emocjami, ale też z blaskiem sławy i wszystkim, co się z nim wiąże.

📸Kelsey to bohaterka, która wzbudza mieszane odczucia. Z jednej strony ma charakter, potrafi powiedzieć, co myśli, i nie próbuje na siłę dopasować się do otoczenia, co momentami było jej dużym plusem. Z drugiej jednak jej zachowanie, szczególnie wobec Holdena, często wydawało mi się niespójne i przez to bywała irytująca. Miałam wrażenie, że raz wyraźnie go odpycha, a za chwilę znowu sama do niego wraca, przez co trudno było mi w pełni zrozumieć jej emocje. Szkoda też, że wątek jej pasji do fotografii nie został mocniej rozwinięty, bo mógł dodać tej postaci więcej głębi.

🎸Holden to postać, którą ostatecznie odbierałam lepiej niż Kelsey, choć i on nie był bohaterem bez wad. Z jednej strony widać w nim urok, charyzmę i to, że pod całą otoczką sławy kryje się chłopak mierzący się z presją, samotnością i koniecznością ciągłego pilnowania swojego wizerunku. Z drugiej jednak momentami wydawał się dość schematyczny i chwilami brakowało mi w nim czegoś, co naprawdę mocniej by go wyróżniło. Mimo to jego zachowanie było bardziej spójne, a ja łatwiej potrafiłam zrozumieć jego emocje, dzięki czemu finalnie wypadł dla mnie korzystniej.

📸🎸Relacja Kelsey i Holdena miała kilka dobrych momentów, ale całościowo nie do końca mnie przekonała. Pojawiały się między nimi humor i napięcie, jednak rozwój ich uczuć był dla mnie zbyt mało wyraźny. Miałam też wrażenie, że to Holden wnosił do tej relacji więcej emocji i zaangażowania.

💙„W blasku fleszy” to książka, która zostawiła mnie z mieszanymi odczuciami. Nie była zła i przeczytałam ją dość szybko, ale niestety od początku czułam, że ta historia nie daje mi tyle emocji, ile powinna. Momentami było przyjemnie, jednak całość nie wciągnęła mnie tak mocno, jak się spodziewałam.

Na plus na pewno mogę zaliczyć sam motyw sławy i presji, jaka się z nią wiąże. Wątek życia pod obserwacją, obecność paparazzi i pokazanie, jak rozpoznawalność wpływa na prywatność, miały w sobie potencjał i to właśnie te elementy najbardziej mnie tu interesowały. Książkę czyta się też lekko, więc przez historię można płynnie przejść.

Zabrakło mi natomiast większej głębi, oryginalności i lepiej poprowadzonych emocji. Podczas lektury bardzo mocno rzucało mi się też w oczy podobieństwo do filmu „Randka z gwiazdą”, przez co momentami trudno było mi poczuć, że dostaję coś naprawdę świeżego i własnego. Niektóre wątki wydały mi się zbyt powierzchowne, a relacja bohaterów nie wybrzmiała dla mnie tak mocno, jak powinna.

Najbardziej szkoda mi chyba tego, że sięgałam po tę książkę z dużą sympatią, bo bardzo lubię twórczość Aleksandry Lalak. Tym razem ta historia zdecydowanie nie spełniła moich oczekiwań i niestety nie została ze mną na dłużej. Myślę, że może spodobać się osobom szukającym lekkiej młodzieżówki, ale ja po prostu liczyłam na coś więcej.

❤️Motywy jakie tu znajdziecie to❤️:
📸 hate-love
🎸on zakochuje się pierwszy
📸grumpy and sunshine
🎸strangers to lovers
📸sława
🎸paparazzi
📸życie w blasku fleszy
🎸presja popularności
📸letni klimat
🎸idol i zwyczajna dziewczyna
📸zakazana relacja
🎸świat show-biznesu
📸pierwsza miłość

Współpraca reklamowa

W Blasku Fleszy
💙❤️💙/5

❤️„– Przestań, nie jestem nikim wyjątkowym.
– I tu się mylisz, Kelsey Lester. Nigdy nie spotkałem takiej dziewczyny jak ty. I już nigdy nie spotkam, bo skończyłem szukać.”

💙Czasem największy blask nie płynie z fleszy, lecz z emocji, które naprawdę potrafią poruszyć — a nie każda historia umie ten blask w sobie...

Nie jest najgorsza, ale fakt, że łudząco przypomina popularny film jest bardzo odtrącający, przez to nie było elementów zaskoczenia

Nie jest najgorsza, ale fakt, że łudząco przypomina popularny film jest bardzo odtrącający, przez to nie było elementów zaskoczenia

Skądś to już znam... Rozumiem inspirację, ale w pewnym momencie byłam kompletnie zmęczona tym, że wiem co stanie się zaraz. Fajnie wrócić do historii z nastoletnich lat, ale w takim wypadku wolę obejrzeć film

Skądś to już znam... Rozumiem inspirację, ale w pewnym momencie byłam kompletnie zmęczona tym, że wiem co stanie się zaraz. Fajnie wrócić do historii z nastoletnich lat, ale w takim wypadku wolę obejrzeć film

Po pierwsze, co chyba wszyscy wiedzą, jest to historia znana z filmu Starstruck. Tylko że w przypadku omawianej książki od samego początku irytowali mnie praktycznie wszyscy bohaterowie oraz pierwsza przejażdżka samochodem miała mniej sensu niż w filmie.
W przeciwieństwie do filmu autorka książki daje bohaterom więcej czasu na rozwój relacji, pozwala im spotkać się kilkukrotnie w różnych okolicznościach, ale przez to też ciężej mi uwierzyć w to, że Kelsey spędzałaby czas z Holdenem, którego w żaden sposób nie lubi. Nie do końca potrafię zrozumieć, czemu ich spotkania dalej się odbywają.
Nie znam się na świecie showbiznesu, ale czy gwiazdy podpisują umowy o bycie w fałszywym związku? Czy faktycznie jakieś małe wygłupy mogą decydować o odwołaniu trasy koncertowej, kiedy spowoduje to tylko wielomilionowe straty dla wytwórni, która będzie musiała wycofać się ze wszystkich umów o wynajęcie sal, hal, terenów otwartych i oddać bilety rozwścieczonym, żądnym zemsty fanom? Cała ta drama wydawała mi się grubymi nićmi szyta.
Główna bohaterka myśli o sobie w taki sposób: „nie chciałam być jedną z tych , które uważają się za lepsze, bo preferują inne formy rozrywki”. Ale w rzeczywistości właśnie tak jest kreowana. Jako wyjątkowa dziewczyna, która przecież nie jest taka jak inne. I jest to trochę nudne. Na plus to, że przynajmniej nie jest książkarą tak jak milion innych „wyjątkowych” bohaterek😊. Innym razem Kelsey myśli krytycznie o innej bohaterce: „nie rozumiała, że ktoś może mieć zupełnie inne hobby”. Tymczasem sama tego nie rozumiała, co było dobitnie pokazane w tym, jak pogardza swoją starszą siostrą za to, że ta jest fanką młodego piosenkarza.
Główny bohater zaś potrafi być naprawdę nieprzyjemny, Na samym początku pomyślał sobie: „Niedostępna. Lubię takie”, co wyjątkowo mnie odrzuciło. Jest to po prostu niesmaczne. Ale muszę przyznać, że relacja romantyczna pomiędzy dwójką naszych gołąbeczków rozwinęła się w całkiem zdrowy sposób – podkreślano, że czują się ze sobą dobrze, otaczają wsparciem i opieką, nie było w tym związku przemocy, alkoholu, używek i do tego wielokrotnie pojawiały się opisy, że bohaterowie zapinają pasy w samochodzie, więc tutaj ogromny plus dla osób pracujących nad książką, że pokazali zdrowe otoczenie i nie próbowali wmówić, że toksyczne zachowania są pociągające i romantyczne.
Podobało mi się też rozwinięcie wątku relacji siostrzanych i ogólnie rodzinnych. Doceniam, że autorka zdecydowała się pokazać, że między rodzeństwem może panować zgoda i członkowie rodziny są także po to, by okazywać sobie wsparcie (oczywiście o ile nie pochodzą z patologicznych środowisk).
Jeśli chodzi o fabułę, to moim zdaniem była troszeczkę przeciągnięta. Niekiedy zbyt łopatologicznie tłumaczono coś, czego czytelnik jest w stanie się domyślić, często powtarzały się te same przemyślenia i te same problemy. Można by pomyśleć nad ich skondensowaniem. Czasem czułam powiew „polskości”, np. użycie słynnego cytatu „Kobieta mnie bije”. Rozbawił mnie też fragment: „Dziewczyna popatrzyła na mnie, jakby spadł z byka, a potem sama się w niego zamieniła. Dosłownie”. Jeśli chodzi o rozróżnianie słów: dosłownie i metaforycznie, odsyłam do Serii Niefortunnych Zdarzeń.
Piosenki "narzucone" i piosenki "prawdziwe" jak dla mnie w ogóle się od siebie nie różnią. Wszystko ma jedno kopyto.
Widać, że autorka żyje w świecie Disneya i boysbendów – pojawiają się więc nawiązania do High School Musical, One Direction, The Vamps i innych. Playlista umieszczona na końcu książki (dlaczego na końcu?) wspaniale oddaje ducha tej książki. Jednak na koniec muszę dodać, że nie jest ona napisana złym językiem. Przynajmniej ja nie miałam takiego wrażenia – nie pojawiały się tutaj błędy, niezręczności czy lapsusy językowe.
Książka może spodobać się bardzo konkretnym odbiorcom, którzy chcą przeczytać coś, co mogłoby lecieć na Disney Channel w sobotni poranek.

Po pierwsze, co chyba wszyscy wiedzą, jest to historia znana z filmu Starstruck. Tylko że w przypadku omawianej książki od samego początku irytowali mnie praktycznie wszyscy bohaterowie oraz pierwsza przejażdżka samochodem miała mniej sensu niż w filmie.
W przeciwieństwie do filmu autorka książki daje bohaterom więcej czasu na rozwój relacji, pozwala im spotkać się...

Nie miałam za wiele oczekiwań od tej książki, przez to, że widziałam wiele o niej na platformie X i za każdym razem były to negatywne opinie. A ja przez to, byłam jeszcze bardziej ciekawa jej i i tak postanowiłam dać jej szansę.

Po pierwszych dwóch rozdziałach, miałam już podejrzenia co do fabuły, a raczej do tego jak przepiegnie jej część. Mieliśmy tutaj typowy start - on sławny piosenkach, ona nie lubi go i nie widzi sensu i całego aspektu, dlaczego jest sławny, co pokazywała komentując zachowania swoje siostry, która w porównaniu do niej jest jego ogromną fanką.

Kelsey przeprowadza się z swoją rodziną do Los Angeles - do miasta w którym mieszka Holden Carson. Jej starsza siostra Jade już w dniu przeprowadzki dowiaduje się, że przyjaciel Holdena - Milo - organizuje imprezę i postanawia, że musi na nią iść bo ma nadzieję na spotkanie swojego idola. Jej mama się na to zgadza tylko pod warunkiem, że weźmie Kelsey z sobą. Kelsey ostatecznie się na to zgadza i razem na nią jadą. Tam już na samym początku dziewczyna się natyka na chłopaka i go uderza w brzuch, po czym wydaje fakt, że jest on na imprezie. On zmusza ją do ucieczki z nim z imprezy, ponieważ nikt nie mógł się dowiedzieć, że on tam był.

Zmusza dziewczynę do pojechania z nim na plażę, a potem do jego domu i tam spędzają razem czas. Dziewczyna cały czas pokazuje i mówi jak jej się to nie podoba, a Holden i tak tego nie zauważa. Odwozi ją po jakimś czasie do domu, jednak następnego dnia rano wychodzi artykuł - nie widać tam jej twarzy, jednak wiadomo że Holden był na imprezie i uciekł z niej z kimś kto nie był jego dziewczyną.

Szczerze na tym etapie byłam przekonana, że książka albo była najpierw fanfikiem albo została napisana na podstawie fanfika.  Fabuła rozwijała się identycznie jak w nich i czytając co chwilę tylko myślałam „o czytałam to już na wattpadzie kiedyś". Jednak mimo tego miałam nadzieję, że będzie się choć trochę różniło.

Niestety się myliłam. W dalszej części książki, bohaterowie zaczynają ze sobą spędzać coraz więcej czasu, mimo tego, że ona go rzekomo nie lubi. Mimo tego gdy Holden jest zmuszony ją wystawić Kelsey jest zazdrosna i chłopak musi się mocno postarać by mu wybaczyła. Następnie jego udawana dziewczyna - Catalina, dowiaduje się, że Holden znalazł sobie kogoś i postanawia zerwać z nim współpracę, czym ta dwójka wywołuje kłótnie z ojcem chłopaka i ogólnie w wytwórni.

Jego ojciec czyli również menadżer, przekazuje głównej bohaterce, że ma zerwać z nim jakikolwiek kontakt. Ta robi to, czym Holdena całkowicie załamuje. W międzyczasie ich relacja wychodzi na jaw i wszystkie starania dziewczyny, by ukryć fakt, że zna chłopaka, przed swoją siostrą i rodzicami idą się pożegnać. Jade oczywiście jest wściekła, jednak już następnego dnia po „zerwaniu" pociesza siostrę, mówiąc że przesadziła i że wszystko jest okej.

Ostatecznie, kończą ze sobą i wszyscy są szczęśliwi tak jak można było się spodziewać. Jedyny wątek, który mnie zaciekawił bardziej to historia Cataliny i to co się stało z nią dalej, ponieważ jest wspominane, że ktoś zaczął jej wysyłać dziwne rzeczy i obecnie musi chodzić z ochroną.

Ogólnie sama książka nie była zła. Język był dla mnie lekki i przyjemny, jednak nie zachwycił mnie jak niektóre książki robią. Raczej wątpię, że będę o niej myślała jakoś więcej i że kiedyś do niej wrócę. Uważam, że przypasowała mi gdybym nie czytała lata temu tyle fanfików na wattpadzie. Niestety ale do samego końca, fabuła była według mnie praktycznie identyczna, jedynie z zmienionymi imionami, w porównaniu do tych, które ja czytałam.

Jeśli ktoś szuka książki, zakazana relacja, czy popularny i nieśmiała, jestem w stanie tej osobie polecić.

Mam nadzieję, że może wam przypadnie lepiej do gustu niż mi!

Nie miałam za wiele oczekiwań od tej książki, przez to, że widziałam wiele o niej na platformie X i za każdym razem były to negatywne opinie. A ja przez to, byłam jeszcze bardziej ciekawa jej i i tak postanowiłam dać jej szansę.

Po pierwszych dwóch rozdziałach, miałam już podejrzenia co do fabuły, a raczej do tego jak przepiegnie jej część. Mieliśmy tutaj typowy start - on...

Pomimo dużej podobności do innej książki całkiem przyjemna młodzieżówka.

Pomimo dużej podobności do innej książki całkiem przyjemna młodzieżówka.

Dawno nie czytałam młodzieżówek i ta książka uświadomiła mi jak za nimi tęskniłam. Dobrze było wrócić do tych klimatów, mimo że było to tak dla mnie znane klimaty, bo była to jakaś nowość wśród tego co ostatnio czytam.

Ta książka to typowa młodzieżówka, mamy tutaj znane schematy popularnego chłopaka, zbuntowanej dziewczyny, która nie chce mieć z nim nic wspólnego itd., ale mimo że były to oklepane motywy, to nie przeszkadzało mi to. Czasem lubię wrócić do tych typowych schematów i zostały one w tej historii dobrze przedstawione, więc mimo że czytałam podobną historię już tysiąc razy to i tak się świetnie na niej bawiłam.

Moim małym zarzutem jest główny bohater, który na początku nie do końca polubiłam, wydawał się przy głównej bohaterce zbyt pewny siebie, taki z wybujałym ego i za bardzo narzucał się bohaterce. Na szczęście potem polubiłam się z nim dużo bardziej, zrobił tylko źle pierwsze wrażenie, potem stał się chłopakiem w którym można się zakochać.

Dawno nie czytałam młodzieżówek i ta książka uświadomiła mi jak za nimi tęskniłam. Dobrze było wrócić do tych klimatów, mimo że było to tak dla mnie znane klimaty, bo była to jakaś nowość wśród tego co ostatnio czytam.

Ta książka to typowa młodzieżówka, mamy tutaj znane schematy popularnego chłopaka, zbuntowanej dziewczyny, która nie chce mieć z nim nic wspólnego itd., ale...

Jest to moja pierwsza książka od wydawnictwa Niezwykłego. Chciałem przekonać się czy literatura przez nich wydawana naprawdę jest tak zła i niestety... Te plotki potwierdziły się.

Książka "W blasku fleszy" znacząco bije inspiracją, jak i nie kopią, istniejącego już dzieła "Randka z gwiazdą". Wszystkie motywy się pokrywają:
- siostra, która kocha się w piosenkarzu,
- starsza siostra, która nienawidzi tego piosenkarza i jest jej obojętny cały ten świat sławy,
- muzyk i siostra wpadają na siebie przypadkiem, tak się poznają,
- na początku jest trudno, ale chodzą na potajemne schadzki,
- dziewczyna udaje niedostępną, ale jakimś cudem dalej spotyka się z gwiazdorem i to, że piosenkarz ma dziewczynę w postaci innej celebrytki nie staje im na żadnej przeszkodzie,
- w końcu zakochują się w sobie, ale oczywiście musi przyłapać ich w końcu jakieś paparazzi,
- wybucha drama, fake oświadczenia od gwiazdora, dziewczyna jest zawiedziona,
- w końcu i tak wszystko się wyjaśnia, dają jakąś wholesome wiadomość do mediów o kochaniu kogo chcesz i nie wcinaniu się w życie innych osób,
- gwiazda i szara dziewczyna zostają parą i żyją długo i szczęśliwie.

Po tym opisie zgaduję, że przeciętny człowiek nawet by nie zauważył, że mówię o tej książce. Bo brzmi to dosłownie identycznie jak fabuła "Randki z gwiazdą". Nie da się tego odróżnić.

Rozumiem koncept takich książek, które mają być pisane dość prostym językiem i z nieskomplikowaną fabułą, jednak W pewnym momencie miałem wrażenie, że coś pominąłem. Jakiś rozdział mi się skleił. Tempo fabuły pędziło jak szalone. Dopiero co się nienawidzili, a już się całują i mówią sobie "Kocham cię". Odzywki też skręcały mnie z zażenowania. Oczywiście nie obyło się bez klasyków, takich jak gra w butelkę i żałosne wyzwania przekraczające strefę osobistą dziewczyny. Tylko po to by pokazać jakim gentelmanem jest nasz główny bohater.

Nie rozumiem również sceny Carsona z matką. Ojciec tyle ukrywał, że matka chłopaka mieszka nie aż tak daleko i w sumie jej wszystkie dane, w tym gdzie pracuje i gdzie można ją znaleźć na co dzień, są na wyciągnięcie ręki. Oni też kompletnie się nie znali, przecież porzuciła go jak jeszcze był dzieckiem. A oboje rozpoznali się od razu, rzucili się w swoje ramiona, płakali i powtarzali swoje imiona jak mantrę.

Nie kupuję również tych spisków znajomych wokół tej dwójki zakochanych. Catalina, która robi transformację MC i zabiera ją na jakiś tajemniczy koncert Holdena??? Rodzina, która wrabia ją w spotkanie z chłopakiem, chociaż ona wyraźnie dawała znaki, że nie chce go znać??? Wszystko wydaje się sztuczne, wynikające z niczego, biegnące bardzo szybko.
Dodatkowo dużo zwrotów zapożyczonych z innych języków.

W połowie już prosiłem, by dotrzeć tylko do końca i zostawić to na półce, nigdy więcej nie wracać.

Ogólnie lubię bardzo takie motywy - zakazana miłość, gwiazdor ze zwykłą dziewczyną, ukrywanie się. Tu po prostu to nie wyszło.

Jest to moja pierwsza książka od wydawnictwa Niezwykłego. Chciałem przekonać się czy literatura przez nich wydawana naprawdę jest tak zła i niestety... Te plotki potwierdziły się.

Książka "W blasku fleszy" znacząco bije inspiracją, jak i nie kopią, istniejącego już dzieła "Randka z gwiazdą". Wszystkie motywy się pokrywają:
- siostra, która kocha się w piosenkarzu,
-...

📖 Recenzja książki „W blasku fleszy” – Aleksandra Lalak ✨

„W blasku fleszy” to historia, która dosłownie wciąga od pierwszych stron. Aleksandra Lalak zabiera nas w świat pozornie pełen luksusu, sukcesu i pięknych ludzi, ale pod tą błyszczącą powierzchnią pokazuje coś znacznie głębszego emocje, słabości i tęsknoty, które kryją się za idealnym wizerunkiem.

Czytając, miałam wrażenie, że stoję tuż obok bohaterów, czując ich stres, ekscytację i momenty zwątpienia. Autorka świetnie pokazuje, że świat mediów i popularności nie zawsze jest taki piękny, jak wygląda na Instagramie.

To opowieść o marzeniach, które potrafią być zarówno błogosławieństwem, jak i przekleństwem, o miłości, która pojawia się tam, gdzie najmniej się jej spodziewamy, i o potrzebie bycia sobą w świecie, który ciągle coś od nas oczekuje.

Styl pisania Aleksandry Lalak jest lekki, naturalny i bardzo emocjonalny przez to książkę czyta się jednym tchem. Wciąga nie tylko fabuła, ale też sposób, w jaki autorka buduje napięcie i ukazuje relacje między bohaterami. Z każdą stroną coraz bardziej chciałam wiedzieć, co się wydarzy dalej, a kiedy dotarłam do końca… miałam ochotę na więcej!

To nie tylko romans, to także opowieść o odkrywaniu siebie, walce z presją i odwadze, by iść własną drogą nawet jeśli nie jest ona najłatwiejsza.

Jeśli szukacie książki, która porusza, inspiruje i pokazuje, że za każdym sukcesem stoi prawdziwy człowiek z emocjami i słabościami „W blasku fleszy” zdecydowanie jest dla Was. 🌟

#WBlaskuFleszy #AleksandraLalak #RecenzjaKsiążki #CzytamBoLubię #PolskaAutorka #NowośćKsiążkowa #Książkoholiczka #Bookstagram #CzytelniczeEmocje #KsiążkaPełnaUczuć

📖 Recenzja książki „W blasku fleszy” – Aleksandra Lalak ✨

„W blasku fleszy” to historia, która dosłownie wciąga od pierwszych stron. Aleksandra Lalak zabiera nas w świat pozornie pełen luksusu, sukcesu i pięknych ludzi, ale pod tą błyszczącą powierzchnią pokazuje coś znacznie głębszego emocje, słabości i tęsknoty, które kryją się za idealnym wizerunkiem.

Czytając, miałam...

Całkiem przyjemna ale mocno przewidywalna. Trochę mało głębi, ciężko uwierzyć, że w ludziach w wieku 17-19 lat nie ma przyciągania i pożądania, a są tylko wyznania - mało wiarygodne i przez to trochę płytkie.

Całkiem przyjemna ale mocno przewidywalna. Trochę mało głębi, ciężko uwierzyć, że w ludziach w wieku 17-19 lat nie ma przyciągania i pożądania, a są tylko wyznania - mało wiarygodne i przez to trochę płytkie.