Cienie Lasu. Senny obłęd

Atmosfera w Wiekowym Dworze zagęszcza się, giną młode dziewczyny a na czarnym rynku pojawił się nowy dostawca opium i laudanu. Nie tylko demony są potworami, także ludzie są zdolni do zbrodni. Wirona męczy nocna mara, która w połączeniu z problemami rodzinnymi prowadzi do wybuchów agresji.

Atmosfera w Wiekowym Dworze zagęszcza się, giną młode dziewczyny a na czarnym rynku pojawił się nowy dostawca opium i laudanu. Nie tylko demony są potworami, także ludzie są zdolni do zbrodni. Wirona męczy nocna mara, która w połączeniu z problemami rodzinnymi prowadzi do wybuchów agresji.

Panie i Panowie, przed Wami kilka zdań o kolejnej kontynuacji, która już jakiś czas temu wleciała u mnie na warsztat, a teraz nadszedł dobry moment, żeby Wam o niej co nieco poopowiadać.

Tym razem powracamy do słowiańskiej grozy za sprawą serii „Cienie Lasu”, autorstwa Agi „Tutu” Szymańskiej. Na wstępie od razu zaznaczę, że trochę marudziłem, recenzując poprzedni tom. Dostało się przede wszystkim atmosferze, a dokładnie rzecz ujmując budowaniu napięcia - wiecie, brakowało mi w nim tego czegoś, co sprawiłoby, że w każdym nerwie, w każdym kawałku ciała czułbym ciągle narastający lęk oraz niepokój towarzyszący mi przy przewracaniu kolejnych stron. Jednak mimo tego opowieść zainteresowała mnie na tyle mocno, że postanowiłem dać jej szansę, coby przekonać się, jak to wszystko się dalej rozwinie.

I jak wyszło?? No kurde, muszę przyznać, że jestem bardziej zadowolony z lektury tej części, niż z jedynki. Co pierwsze zwraca uwagę, to zdecydowanie mroczniejszy, bardziej przytłaczający, momentalnie wręcz schizofreniczny klimat, który towarzyszy nam od samego początku „Sennego Obłędu”. Zresztą już sam podtytuł sugeruje, że zostaniemy wrzuceni prosto w paszczę szaleństwa. Odniosłem również wrażenie, że w tej części dużo mocniej wyeksponowane zostały elementy słowiańskie, które nadają całości tego, czego brakowało „Blademu Widmu”, czyli atmosfera niepokoju oraz wszechobecnej grozy, dzięki której pozostajemy w ciągłym napięciu przez cały komiks. Pojawiają się nowe postacie z panteonu istot nadnaturalnych, które nie da się ukryć, miały ogromny wpływ na akcję i klimat utworu. Na szczególne wyróżnienie zasługuje Mara Nocna, której obecność w tym komiksie to był strzał w dziesiątkę.

Fabularnie dostajemy historię, rozpoczynającą się dokładnie w momencie zakończenia poprzedniczki. W jej centrum ponownie znajduje się Wiron i niezmiennie to wokół jego osoby budowana jest cała opowieść. Jednak sama jego postać uległa dość potężnej metamorfozie. Obserwujemy jego powolne popadanie w obłęd, zmianę postrzegania świata, utratę wyznawanych wartości oraz coraz większe zagubienie w otaczającej go rzeczywistości. Z jednej strony ogromny wpływ zaczynają wywierać na niego istoty ze świata nadprzyrodzonego, z drugiej natomiast ludzie również mu niczego nie ułatwiają. Muszę przyznać, że autorka stworzyła naprawdę świetną postać dramatyczną.

Grafiki utrzymane są w surowych, posępnych odcieniach szarości oraz realistycznej konwencji, podobnie jak to miało miejsce w pierwszej części. Agnieszka Szymańska ma charakterystyczny styl rysowania, z którym ja nie do końca czuję flow, jednak nie na tyle, żebym musiał jakoś się nad tym wywnętrzać.

Podsumowując, rozkręcają się te „Cienie Lasu”, co - nie ukrywam - bardzo mnie cieszy. Jest progres, jest klimat, jest groza - dla mnie git.

Tyle ode mnie. Do usłyszenia.

Panie i Panowie, przed Wami kilka zdań o kolejnej kontynuacji, która już jakiś czas temu wleciała u mnie na warsztat, a teraz nadszedł dobry moment, żeby Wam o niej co nieco poopowiadać.

Tym razem powracamy do słowiańskiej grozy za sprawą serii „Cienie Lasu”, autorstwa Agi „Tutu” Szymańskiej. Na wstępie od razu zaznaczę, że trochę marudziłem, recenzując poprzedni tom. ...

Autorka ponownie zabiera nas w swój demoniczny, słowiański świat pełen mroku, lęku i strachu.

Wirona męczą senne koszmary, przepełnione makabrycznymi widokami. Mężczyzna nie wie, skąd się one biorą i dlaczego śnią mu się te wszystkie okropieństwa. W międzyczasie dostaje on również niemoralną propozycję, dzięki której mógłby uratować młodszego brata przed wyrokiem. Wiron jest skołowany, nie wie co ma zrobić. Próbuje porozmawiać o tym z Leną, jednak kiedy czyny działają przed słowami, źle się dzieje...
Przyjaźń chłopaka z demonicą zostanie wystawiona na próbę - czy ją przetrzymają?

Uwielbiam tę opowieść. Kiedy tylko wyjdzie już całość, to na pewno zrobię jej reread. Ten komiks ma swoją magię, niepowtarzalny klimat, to "coś", dzięki czemu ciężko się od niego oderwać i nie sposób o nim zapomnieć.

Mnóstwo się tu dzieje. Dostajemy dalszy ciąg przygód naszych bohaterów, jednak nadal wiele pozostaje do wyjaśnienia. Poznajemy też nowe osoby, co zmienia nasze postrzeganie pewnych zdarzeń.

Niezmiennie jest tu jednak mrocznie, przerażająco i demonicznie. A do tego rysunki Agi tak bardzo przyciągają, że ciężko jest się oderwać od czytania. Bardzo lubię jej kreskę, ten styl jest świetny! Wszystko tu ze sobą współgra i perfekcyjnie pasuje.

Nie mogę się też doczekać trzeciej części, bo oczywiście historia kończy się w takim momencie, że chciało mi się krzyczeć! Jak tak można z zimną krwią zostawić czytelnika ja się pytam?

Chcę więcej!!!

Autorka ponownie zabiera nas w swój demoniczny, słowiański świat pełen mroku, lęku i strachu.

Wirona męczą senne koszmary, przepełnione makabrycznymi widokami. Mężczyzna nie wie, skąd się one biorą i dlaczego śnią mu się te wszystkie okropieństwa. W międzyczasie dostaje on również niemoralną propozycję, dzięki której mógłby uratować młodszego brata przed wyrokiem. Wiron...

Kiedy skończyłam pierwszą część "Cieni lasu", aż mnie skręcało, że nie wiem, co dalej z bohaterami, bo, przyznaję, mocno się wciągnęłam w tę opowieść.
I nareszcie dane mi było zapoznać się z kontynuacją, noszącą tytuł "Senny obłęd".

Komiks Agi Tutu Szymańskiej przyciąga jednak nie tylko frapującą historią młodego mężczyzny Wirona, który chce zostać lekarzem, ale też ciekawą kreską, mnogością demonów z wierzeń słowiańskich oraz niepowtarzalnym klimatem początków XX wieku.

Drugi tom przybliża główne postacie, więcej dowiemy się również o tych drugoplanowych.
Dużo więcej tu mroku, moralnych dylematów i... koszmarów.
Wirona podczas snu nawiedzają bowiem makabryczne obrazy, moment pójścia na spoczynek jest początkiem męki.
Wszystko to jest sprawką Erny, demonicy, która znajduje przyjemność i siłę w złych snach swojej ofiary.
Rozwija się też wątek Katarzyny, przed którą aranżowane małżeństwo z Gustawem, dwukrotnie owdowiałym aptekarzem.
Strzyga nadal pozostaje nieuchwytna, a Licho i Bazyl psocą i wprowadzają nieco humoru do historii.
Z kolei tęsknicy Lenie coraz bardziej doskwiera jej demoniczna natura...

I znowu autorka zamyka opowieść w takim momencie, że niby wiemy coś więcej, ale ileż jeszcze przed nami!
Fabularnie ta książka jest bardzo dobrze poprowadzona, napięcie jest wyczuwalne, bohaterowie są przedstawieni naturalnie, mają swoje wzloty i upadki.
Historia z "Cieni lasu" wzbudza wiele emocji, balansuje między grozą, melodramatem, a kryminałem
Na ten komiks warto zwrócić uwagę, bo autorka zrobiła świetną robotę.
Stworzyła wielowymiarowych bohaterów oraz przejrzysty, choć ponury świat przedstawiony.
I oczywiście znowu mnie skręca.
Doczekam do przyszłego roku (bo wtedy ma się ukazać kolejna część)?
Oby!

Kiedy skończyłam pierwszą część "Cieni lasu", aż mnie skręcało, że nie wiem, co dalej z bohaterami, bo, przyznaję, mocno się wciągnęłam w tę opowieść.
I nareszcie dane mi było zapoznać się z kontynuacją, noszącą tytuł "Senny obłęd".

Komiks Agi Tutu Szymańskiej przyciąga jednak nie tylko frapującą historią młodego mężczyzny Wirona, który chce zostać lekarzem, ale też...

Czekam na tom trzeci :)

Czekam na tom trzeci :)

O ile pierwszy tom był bardziej prologiem, wstępem tak tutaj akcja pędzi nie oglądając się za siebie. Nowe postacie, rozwinięcie tych starych a w dodatku snu przeplatające się z jawą. Biedny Wiron walczący sam ze sobą, szukający własnej tożsamości, podobnie jak jego znajoma Tęsknica. Dwa różne spojrzenia na zagubienie, a przecież tak podobne.
No i krew. Dużo krwi :D

O ile pierwszy tom był bardziej prologiem, wstępem tak tutaj akcja pędzi nie oglądając się za siebie. Nowe postacie, rozwinięcie tych starych a w dodatku snu przeplatające się z jawą. Biedny Wiron walczący sam ze sobą, szukający własnej tożsamości, podobnie jak jego znajoma Tęsknica. Dwa różne spojrzenia na zagubienie, a przecież tak podobne.
No i krew. Dużo krwi :D

Nieco ponad rok temu mogliśmy poznać znakomitą, komiksową opowieść spod znaku horroru pt. „Cienie Lasu. Blade widmo”. Autorka tej pozycji - Aga „Tutu” Szymańska, zabrała nas za jej sprawą do małego miasteczka Widmowy Dwór, byśmy mogli poznać tam niezwykłe losy pewnego młodego mężczyzny, który zakochuje się w leśnym demonie... Dziś nadszedł czas na drugi akt tej pięknej historii - album o tytule „Senny obłęd”, jaki to ukazał się właśnie nakładem Wydawnictwa Best Comics.

Wiron wciąż spotyka się leśną demonicą - tęsknicą o imieniu Lena, ciesząc krótkimi chwilami wspólnego szczęścia. Jednakże w jego życiu nie dzieje się najlepiej, by wspomnieć o nieudanej aplikacji na studia, jak i o dramatycznym losie jego starszego brata, który zostaje oskarżony o potworną zbrodnię. Oto jednak pojawi się ktoś, kto zaoferuje mu pomoc w kwestii oczyszczenia brata w podejrzeń, ale w zamian Wiron musiałby dokonać przerażającego czynu. Szybko okaże się, że w sprawie tej wielką rolę odegra również i sama Lena, doprowadzając do pewnego niefortunnego zdarzenia, które może na zawsze rozdzielić ją z Wironem...

Aga Szymańska kontynuuje w świetnym stylu tę klimatyczną, osadzoną w naszej polskiej przeszłości, niezwykle intrygującą opowieść o słowiańskich demonach, magii, uczuciowych dramatach, jak i też zbrodni. I czyni to ona w znakomitym stylu, ukazując nam nie tylko dalsze losy doskonale znanych już bohaterów - Wirona, Leny, Adama itd..., ale też i wprowadzając na tę komiksową scenę grozy zupełnie nowe postacie, którą będą mieć tu do odegrania niezwykle ważne role. I jest w tym wszystkim to doskonale działające połączenie grozy z obyczajowym dramatem i kryminałem, którym to zachwycaliśmy się podczas lektury pierwszej części cyklu.

Głowna oś wydarzeń skupia się oczywiście na losach Wirona i Leny, którzy to nie z własnej woli znajdą się na zakręcie swojej wyjątkowej, ale też i tak naprawdę trudnej do określenia relacji. Bo oto pojawią się źli ludzie, pojawi się swego rodzaju szantaż, jak i odezwie się też demoniczna natura Leny, która nie chcąc tego, skrzywdzi Wirona. Oczywiście są tutaj i inne ciekawe wątki - m.in. losy pewnego naukowca, niecne plany morderczej strzygi, czy też ujmujące relacje pomiędzy dwoma demonicznymi kotami, które są naprawdę przezabawne. Na koniec mamy zaś mocny finał, który jednocześnie zapowiada ciąg dalszy tej historii.

Podobnie, jak to miało miejsce w przypadku pierwszej części cyklu, tak i tym razem ilustracje do niniejszego komiksu stworzyła sama Aga „Tutu” Szymańska. To klimatyczne, pięknie surowe, wypełnione realizmem i emocjami rysunki, które mają w sobie coś z twórczości sprzed lat, ale też i są one jak najbardziej współczesne. To również dobre kadrowanie, dbałość o szczegóły i detale oraz piękna, szara kolorystyka, gdzie to właśnie szarość, czerń i biel znaczą obraz tego komiksowego świata z pogranicza realnego życia i demonicznej baśni.

Mnie najbardziej zachwycił jednak klimat tego komiksu - z jednej strony oczywiście nasza słowiańska mitologia, czy też raczej demonologia, gdzie pojawiają się doskonale znane nam postacie właśnie z dawnych wierzeń i legend..., ale z drugiej strony jest też i ten dawny, polski świat lat 20-tych ubiegłego stulecia, gdzie mamy małą miejscowość, ludzkie nadzieje i rozczarowania oraz zło, które nie kryje się tylko w potworach rodem z horroru, ale też i w człowieczym pragnieniu bycia kimś lepszym, ważniejszym, wyjątkowym. I to właśnie ten klimat sprawia, że ta czytelnicza podróż zapewnia nam tak wyjątkową przyjemność...

Album „Cienie Lasu. Senny obłęd” jest dla mnie czymś na kształt komiksowego serialu telewizyjnego, gdzie autorka dała nam nie tylko porywającą opowieść, ale i gdzie udało się jej pomieścić tak wiele ważnych i intrygujących wątków, że nie sposób wyjść z podziwu. To horror, kryminał, miłosny dramat i szczypta czarnej komedii, gdzie wszystkie te literackie elementy składają się na naprawdę znakomitą, mądrze poprowadzoną, porywającą historię.

Piękne jest także to, że czeka nas co najmniej jeszcze jedno spotkania z tym cyklem, na które już nie mogę się doczekać. Tymczasem zaś gorąco polecam i zachęcam was do sięgnięcia po ten komiks – naprawdę warto.

Nieco ponad rok temu mogliśmy poznać znakomitą, komiksową opowieść spod znaku horroru pt. „Cienie Lasu. Blade widmo”. Autorka tej pozycji - Aga „Tutu” Szymańska, zabrała nas za jej sprawą do małego miasteczka Widmowy Dwór, byśmy mogli poznać tam niezwykłe losy pewnego młodego mężczyzny, który zakochuje się w leśnym demonie... Dziś nadszedł czas na drugi akt tej pięknej...