Zimowe wilki

Druga część trylogii. Po bitwie pod Crècy Loveday i jego drużyna nie otrzymali żołdu. Muszą sobie radzić, najczęściej grabiąc poległych i mieszkańców. Razem z angielską armią zdążają pod mury Calais. Rozpocznie się oblężenie. Poznajemy dalsze losy członków drużyny, spotkanie ze zdrajcą i prawdziwym obrazem wojny. Jak autor pisze w posłowiu , rzeźba Rodina ukazująca tamtejszych mieszczan ukazuje wizje indywidualnego człowieczeństwa przebijającego przez żałość wojny, oddaje obraz tej wojny. Za działaniami militarnymi stoją ludzie, którzy osiągają swoje cele.

Druga część trylogii. Po bitwie pod Crècy Loveday i jego drużyna nie otrzymali żołdu. Muszą sobie radzić, najczęściej grabiąc poległych i mieszkańców. Razem z angielską armią zdążają pod mury Calais. Rozpocznie się oblężenie. Poznajemy dalsze losy członków drużyny, spotkanie ze zdrajcą i prawdziwym obrazem wojny. Jak autor pisze w posłowiu , rzeźba Rodina ukazująca...

Druga część historii grupy angielskich wojowników którzy wyruszyli na wojnę przeciwko Francji. Po brutalnej bitwie pod Crecy, którą nie wszyscy przeżyli, drużyna wraz z całą armią rozpoczyna oblężenie Calais. W tym czasie zajmują się różnymi zadaniami które pozwalają im przetrwać, szukają sposobu na zarobek i czekaj powrót do domu. Niestety życie nie jest lekkie i przyjemne. Czy przywódca Psów z Essex utrzyma pozostałości drużyny przy życiu? Czy da im to czego szukają?

Druga część historii grupy angielskich wojowników którzy wyruszyli na wojnę przeciwko Francji. Po brutalnej bitwie pod Crecy, którą nie wszyscy przeżyli, drużyna wraz z całą armią rozpoczyna oblężenie Calais. W tym czasie zajmują się różnymi zadaniami które pozwalają im przetrwać, szukają sposobu na zarobek i czekaj powrót do domu. Niestety życie nie jest lekkie i...

„Zimowe wilki” — drugi tom w serii cieszy się znacznie lepszymi opiniami niż pierwszy, jednak w moim odczuciu jest odwrotnie. Książka jest bardziej złożona i bardzo dobrze rozwija motyw zmiany charakteru wojny oraz jej celowego przedłużania przez tych, którym konflikt zaczyna przynosić zyski — i to właśnie uważam za jej największą siłę. Problemem okazują się jednak liczne, często surrealistyczne wydarzenia oraz niepotrzebne komplikacje fabularne, które momentami burzą historyczny klimat powieści i osłabiają spójność całości.

„Zimowe wilki” — drugi tom w serii cieszy się znacznie lepszymi opiniami niż pierwszy, jednak w moim odczuciu jest odwrotnie. Książka jest bardziej złożona i bardzo dobrze rozwija motyw zmiany charakteru wojny oraz jej celowego przedłużania przez tych, którym konflikt zaczyna przynosić zyski — i to właśnie uważam za jej największą siłę. Problemem okazują się jednak liczne,...

Wartka akcja, plastyczne opisy. Dan Jones, świetny historyk, umie pisać fikcję. Druga część lepsza od pierwszej. Podobno trzecia bije drugą. Jeśli autor utrzyma ten trend, to może stać się jednym z lepszych pisarzy powieści historycznych. Dla mnie wisienką na torcie jest dodatek autora, który omawia wydarzenia historyczne zawarte w książce. Czytelnika uderza fakt, że "on tam był"... Polecam.

Wartka akcja, plastyczne opisy. Dan Jones, świetny historyk, umie pisać fikcję. Druga część lepsza od pierwszej. Podobno trzecia bije drugą. Jeśli autor utrzyma ten trend, to może stać się jednym z lepszych pisarzy powieści historycznych. Dla mnie wisienką na torcie jest dodatek autora, który omawia wydarzenia historyczne zawarte w książce. Czytelnika uderza fakt, że...

Powieść historyczna, która została umiejscowiona na samym początku wojny stuletniej (1337-1453) toczącej się pomiędzy królestwami Anglii i Francji. Jest to literacki portret kampanii prowadzonej przez Edwarda III, którego piętnasto tysięczna armia najechała Normandię widziana oczami niewielkiej drużyny Psów z Essex, którzy akurat są kompletnie fikcyjnymi postaciami 😁 jednak w powieści nie brakuje zarówno rzeczywistych wydarzeń jak i postaci co nie może dziwić wszak Dan Jones jest jednym z wybitniejszych historyków zajmujących się okresem średniowiecza 😁 warto dodać, że "Zimowe wilki" to bezpośrednia kontynuacja "Psów z Essex" wydanych w zeszłym roku. 3.tom pt "Lwie serca" ma ukazać się wkrótce. W tym tomie autor skupił się głównie na angielskim oblężeniu francuskiego miasta Calais, które trwało niemal rok, od września 1346 roku do sierpnia 1347. Akcja jak w poprzednim tomie toczy się przede wszystkim wokół bohaterów znanych z pierwszej części, acz autor także wprowadził tajemniczą postać Kapitana, który jak się okazuję w przeszłości był związany z Psami z Essex, a teraz stanął po przeciwnej stronie 😏 losy najemników pod dowództwem Lovedaya są znakomicie wplecione w historyczne realia, oddające trudy życia zwykłego żołnierza w trakcie tak długiej i niebezpiecznej kampanii wojennej. Autor nie oszczędza opisów nawet najbardziej prozaicznych czynności, absolutnie nie romantyzując wojny.

Przyznam, że autor jak na historyka znakomicie poradził sobie z kreacją wyrazistych postaci czy też warstwą dialogową. Może język jakim napisana jest ta powieść jest odrobinę toporny, taki mało intuicyjny, ale pomimo tego ta historia jest wciągająca i trudno się od niej oderwać. Sceny walki są bardzo obrazowo opisane, acz na ogół są przedstawione oczami jednego z bohaterów, co jednak dodaje realiów chaosu jakim jest taka bitwa, tego brudu, odoru ciał, wszechobecnej krwi i okaleczonych zwłok. Lecz ta książka nie stoi akcją, raczej opiera się na bohaterach i tym jak zmienia ich wojna, ile pozostawia po sobie ran, zarówno fizycznych jak i psychicznych. Nie jest to wesoła wyprawa z przyjaciółmi, a wycieńczająca kampania pełna zagrożeń, gdzie to najmniejsza nieuwaga może kosztować zdrowie, a nawet życie. Autor absolutnie nie oszczędza głównych bohaterów, pod tym względem ta powieść przypomina trochę GoTa. Zresztą jeśli chodzi o taki rubaszny humor i cięty, wulgarny język postaci, także przypomina sagę G.R.R. Martina 😁 zwłaszcza Lord Northampton i woj zwany Szkotem pasowaliby do świata Westeros idealnie 😂 pomimo iż ta historia nie pędzi na łeb na szyję, zdarzają się lekkie przestoje w fabule to trudno zarzucić jej nudę. Co prawda po czasie opisy prostego życia czy zwykłych czynności wykonywanych przez wojów w trakcie oblężenia były nużące, to jednak dodawały realizmu i odzierały taką wyprawę z patosu i romantyzmu. Jeśli chodzi o głównych bohaterów to nie każdy z nich został równo potraktowany przez autora. Część z nich ma kilka wiodących cech, a poza tym niewiele o nich wiemy. Za to inni są skrupulatnie nakreśleni, a autor wnika w ich psychikę, przeszłość czy obawy. Warto zaznaczyć, że Psy z Essex są bardzo ludzcy, próżno wśród nich szukać jakiegoś wielkiego bohatera i niepokonanego wojownika czy też niezwykle charyzmatycznego przywódcy. Loveday, czyli dowódca drużyny jest starszym, spokojnym facetem, pełnym wątpliwości i nie lubiącym ryzyka. Dba o swoich ludzi, przejmuje się nimi, lecz nie ma u nich wielkiego autorytetu. Za to w kontakcie z przełożonymi jest bardzo pokorny i uległy. Zresztą autor ciekawie oddał stosunek dowódców i ich podejście do zwykłych żołnierzy, a także całkiem nieźle nakreślił charaktery kilku historycznych postaci. Autor również pozwolił nam uczestniczyć w planowaniu strategii oblężenia, politycznych rozgrywkach, czy też śledzeniu technik i taktyk wojennych stosowanych w tamtych czasach. Niestety wydaje mi się, że było tego znacznie mniej niż w 1.tomie. Naprawdę szczegółowa powieść pozwalająca poczuć klimat XIV wieku, sposobu myślenia ludzi czy ich mentalności.

Niestety wydaje mi się, że 2.tom jest słabszy od 1.tomu. Przede wszystkim dzieje się tu znacznie mniej niż w poprzedniej części, a kilka wątków czy postępowanie bohaterów bywa niezrozumiałe. Zwłaszcza nie podobał mi się wątek gdzie jeden z bohaterów widział i rozmawiał z jednym ze swoich wcześniej zmarłych kompanów 😏 bardzo nie lubię takich odrealniających zabiegów. Ogólnie jednak jest to dobra, epicka powieść historyczna, mająca zbliżony vibe do takich seriali jak "Wikingowie" czy "Upadek królestwa". Ten tom przede wszystkim ciekawie i relanie oddaje znój długotrwałego oblężenia miasta, któremu towarzyszy brud, smród, głód, nuda, choroby czy fizyczne i psychiczne wycieńczenie. Przez co brakuje trochę tej akcji i epickich bitew jak w tomie 1 😁 ciekawy jestem jak autor zamknie te serię, wszak w tym tomie sporo głównych wątków zostało domkniętych 🔥

Powieść historyczna, która została umiejscowiona na samym początku wojny stuletniej (1337-1453) toczącej się pomiędzy królestwami Anglii i Francji. Jest to literacki portret kampanii prowadzonej przez Edwarda III, którego piętnasto tysięczna armia najechała Normandię widziana oczami niewielkiej drużyny Psów z Essex, którzy akurat są kompletnie fikcyjnymi postaciami 😁 jednak...

Zacznę od tego samego, o czym pisałem przy pierwszym tomie cyklu, czyli z jednej strony przepiękne wydanie, a z drugiej masa błędów i literówek w środku. Co do samej treści, to jeśli komuś przypadła do gustu poprzednia część przygód tytułowych Psów, to i tym razem nie będzie zawiedziony. Na jakąś szybką akcję nie ma, niestety, co liczyć. Nie znajdziemy tu monumentalnych bitew czy spisków, raczej mamy tu do czynienia ze żmudnym oblężeniem twierdzy w Calais. Codzienne obowiązki, kopanie rowów i powolny ostrzał miasta. Do tego braki w wyżywieniu, wszelakie choroby, niewygody oraz codzienna rutyna, to chleb powszedni naszych bohaterów. Coś dla fanów powieści historycznej, aczkolwiek nie jest to najwyższa półka w tym gatunku. Jest mnóstwo lepszych cyklów od tego, choć czas poświęcony na lekturę, nie będzie czasem straconym.

Zacznę od tego samego, o czym pisałem przy pierwszym tomie cyklu, czyli z jednej strony przepiękne wydanie, a z drugiej masa błędów i literówek w środku. Co do samej treści, to jeśli komuś przypadła do gustu poprzednia część przygód tytułowych Psów, to i tym razem nie będzie zawiedziony. Na jakąś szybką akcję nie ma, niestety, co liczyć. Nie znajdziemy tu monumentalnych...

Kontynuacja przygód Psów z Essex czyli grupy najemników angielskich podczas wojny z Francją. Po ostatnich przygodach kilku z nich straciło życie a reszta jest już wojną zmęczona. Dobrze osadzona w realiach opowieść ukazująca nam życie grupy najemników którzy aby zarobić zdani są na łaskę możnych i ich zakulisowych gierek. Dobrze napisana I wciągająca książka o walce, zdradzie, knowaniach, głodzie i desperacji. Czekam na następny tom.

Kontynuacja przygód Psów z Essex czyli grupy najemników angielskich podczas wojny z Francją. Po ostatnich przygodach kilku z nich straciło życie a reszta jest już wojną zmęczona. Dobrze osadzona w realiach opowieść ukazująca nam życie grupy najemników którzy aby zarobić zdani są na łaskę możnych i ich zakulisowych gierek. Dobrze napisana I wciągająca książka o walce,...

Dan Jones, znany przede wszystkim jako ceniony historyk i autor bestsellerowych dzieł non-fiction, w „Zimowych wilkach” po raz kolejny udowadnia, że równie przekonująco potrafi poruszać się w świecie beletrystyki. Drugi tom trylogii o najemnikach z Essex to opowieść twarda, sugestywna i pozbawiona lukru – historia ludzi, którzy w brutalnym świecie XIV-wiecznej Europy muszą wybierać między honorem a przetrwaniem.
Będąc absolutnym wielbicielem książek Jonesa i ogromnym fanem „Psów z Essex”, bałem się, czy kolejne części trylogii w ogóle się pojawią, bo od czasów tomu pierwszego minęło dużo czasu; na „Zimowe wilki” przyszło nam czekać aż 14 miesięcy, ale daję słowo, że było warto. A teraz już odliczam czas do finalnego tomu trylogii, „Lwie serca”.
Jones kupił mnie realizmem, bezkompromisowym podejściem do historii i nowoczesnym stylem powieści przygodowych. Akcja książki ma swój początek w cieniu bitwy pod Crécy, jednej z najkrwawszych konfrontacji wojny stuletniej. Jones nie idealizuje średniowiecza – jego wizja jest mroczna, pełna błota, krwi i politycznych intryg. Najemnicy Lovedaya, niegdyś zwarta drużyna, teraz przypominają stado wygłodniałych wilków: zdesperowanych, rozdartych między lojalnością a pragnieniem ucieczki od wojennej machiny. Autor mistrzowsko oddaje atmosferę oblężenia Calais, gdzie głód, choroby i wszechobecna śmierć stają się codziennością.
Największą siłą „Zimowych wilków” są oczywiście bohaterowie – nie heroiczni rycerze, lecz zwykli żołnierze, których morale kruszy się z każdym dniem. Loveday, ich przywódca, staje się coraz bardziej oderwany od rzeczywistości, pogrążony w obsesji na punkcie przeszłości, a wszyscy pozostali bohaterowie zdają się ulepieni z gliny, w której brak dyplomacji i subtelności. Jest w niej za to autentyzm, dosadność oraz spryt.
Autor unika prostych rozwiązań – jego postacie są pełne sprzeczności, a ich decyzje często prowadzą do nieoczekiwanych konsekwencji. W tle przewijają się wątki zdrady, zemsty i trudnych wyborów, które nadają fabule finezyjnej głębi.
Dan Jones pisze z iście reporterską precyzją, a jego doświadczenie historyka widać w drobiazgowym oddaniu realiów epoki. Bitwy są chaotyczne i okrutne, żołnierze brudni, głodni i wiecznie niezadowoleni, a polityczne rozgrywki – cyniczne. Nie ma tu miejsca na patos; nawet najdzielniejsi bohaterowie bywają słabi, a ich zwycięstwa okupione są stratami. I tu należy wspomnieć, że tłumaczenie Jakuba Jedlińskiego znakomicie oddaje surowość prozy Jonesa, zachowując przy tym jej płynność i ekspresję.
„Zimowe wilki” to powieść dla tych, którzy cenią sobie realizm i nie boją się spojrzeć w oczy średniowieczu bez różowych okularów. Jones nie schlebia czytelnikowi – jego świat jest twardy, a moralność niejednoznaczna. Mimo to (a może właśnie dlatego) książka wciąga bez reszty, pozostawiając niedosyt i entuzjastyczne oczekiwanie na finał trylogii.
Wydawnictwo „Znak Horyzont” po raz kolejny zadbało o najwyższą jakość edytorską. Twarda oprawa oraz elegancka grafika okładki sprawiają, że „Zimowe wilki” to nie tylko świetna lektura, ale też książka, która szybko przyciąga wzrok i z pewnością przetrwa długie lata na półce, dając ogromną przyjemność z powrotów do zawartej w niej treści. Mając kontakt z tekstem oryginalnym, mogę z całą odpowiedzialnością przyznać, że tłumaczenie Jakuba Jedlińskiego zasługuje na uznanie, ponieważ oddaje zarówno brutalność, jak i niuanse oryginału, co czyni lekturę jeszcze bardziej satysfakcjonującą.
„Zimowe wilki” to pozycja, która łączy w sobie literacką wartość z pięknem fizycznego wydania.

https://www.facebook.com/hultajliteracki/

Dan Jones, znany przede wszystkim jako ceniony historyk i autor bestsellerowych dzieł non-fiction, w „Zimowych wilkach” po raz kolejny udowadnia, że równie przekonująco potrafi poruszać się w świecie beletrystyki. Drugi tom trylogii o najemnikach z Essex to opowieść twarda, sugestywna i pozbawiona lukru – historia ludzi, którzy w brutalnym świecie XIV-wiecznej Europy muszą...

Wślizgnąłem się z powrotem w zakurzone buty ocalałych z Psów z Essex tuż po bitwie pod Crécy. Dan Jones nie daje nam odetchnąć – zamiast powrotu do domu, król wrzuca naszych zdziesiątkowanych bohaterów w mroźne kleszcze oblężenia Calais. To nie jest opowieść o rycerskiej chwale, lecz o bezwzględnej machinie wojny, mielącej dusze zwykłych ludzi służących za pionki króla i jego możnych.
Jones mistrzowsko portretuje psychologiczne spustoszenie. Loveday, nasz pękający przywódca, gnany jest widmami przeszłości, a młody Romford – świetny łucznik, lecz rozdarty wewnętrznie – stacza się w mrok. Oblężenie Calais to nie tylko walka z Francuzami, to przede wszystkim bój z głodem, nudą, chorobą i rosnącą goryczą. Autentyzm uderza: błoto, krew, przekleństwa hojnie sypane jak grochy z kapoty i wszechobecny smród rozpaczy. Jones nie cofa się przed niczym, pokazując wojnę jako bezsensowny młyn, napędzany chciwością możnych, gdzie życie żołnierza jest tanie jak zgniła rzepa.
Średniowieczną wojnę widzimy oczyma tych, którzy dźwigają jej ciężar – nie rycerzy w lśniącej stali, lecz zmęczonych, przeklinających piechurów, zdanych na łaskę małostkowych dowódców. Wielowątkowa narracja, choć czasem nieco rozproszona, buduje fascynującą mozaikę ludzkich dramatów i politycznych intryg. Oblężenie oglądamy głównie z zewnątrz, z obozu Anglików – to świeże, klaustrofobiczne i niesamowicie wciągające. Powieść ta to przejmująco surowy portret ludzkiej kondycji w ekstremum. Jones znów tchnął życie w zakurzone kroniki, ukazując, że za wielką historią bitew stoją ludzkie tragedie, pot i łzy. Jeśli szukasz powieści historycznej, która wstrząśnie Tobą jak cios halabardą i zostawi ślad niczym blizna po wojnie – "Zimowe wilki" sprawdzą się doskonale.

Wślizgnąłem się z powrotem w zakurzone buty ocalałych z Psów z Essex tuż po bitwie pod Crécy. Dan Jones nie daje nam odetchnąć – zamiast powrotu do domu, król wrzuca naszych zdziesiątkowanych bohaterów w mroźne kleszcze oblężenia Calais. To nie jest opowieść o rycerskiej chwale, lecz o bezwzględnej machinie wojny, mielącej dusze zwykłych ludzi służących za pionki króla i...

Cóż, nie doczekałem tłumaczenia i przeczytałem w oryginale. Dan Jones jako powieściopisarz wyraźnie się wyrabia. Akcja coraz bardziej wartka, zwroty akcji wyraziste, zamykają się pewne wątki, inne otwierają, jeszcze inne są kontynuowane.
Powieść nadal jest dość surowa i jest kilka mocnych scen, choć Jones konsekwentnie unika wielkich panoram bitewnych w stylu Cornwella - może i dobrze, bo mnie zawsze nudzą. Poza tym w fabule znajdziemy typowe dla tego autora odniesienia do wydarzeń współczesnych, np. arystokraci przyglądający się z trybun szturmowi na Calais jako żywo przywodzą na myśl dzisiejszych widzów wiadomości. Mamy znany z pierwszego tomu wątek antagonizmów klasowych i (silniej zaznaczony) międzynarodowy spisek podsycający konflikt (znów nawiązanie do współczesności). Jednym słowem dostajemy literaturę rozrywkową w najlepszym wydaniu, bo skłaniającą do namysłu nad aktualnymi wydarzeniami.

Cóż, nie doczekałem tłumaczenia i przeczytałem w oryginale. Dan Jones jako powieściopisarz wyraźnie się wyrabia. Akcja coraz bardziej wartka, zwroty akcji wyraziste, zamykają się pewne wątki, inne otwierają, jeszcze inne są kontynuowane.
Powieść nadal jest dość surowa i jest kilka mocnych scen, choć Jones konsekwentnie unika wielkich panoram bitewnych w stylu Cornwella -...