Piękny zabójca

Książka Piękny zabójca jest najnowszą propozycją od autora, po którego kryminały sięgam od dawna i dotychczas bawiłem się przy nich dobrze. Miałem nadzieje, że tak samo będzie w tym przypadku. Postanowiłem przeczytać mając nadzieje na ciekawą zagadkę, dozę humoru i miłe spędzenie z nią czasu.

Książka Piękny zabójca jest kryminałem wielowątkowym i nie pozbawionym humorystycznych akcentów. Gdy popełnione zostaje morderstwo Komisarz Darski nie ma łatwego życia i musi rozwiązać kolejną sprawę. Jednocześnie poznajemy właścicielkę salonów piękności Lilianę Mazurek mającą swój plan na ominięcie coraz to bardziej nachalnych wierzycieli chcących odzyskać swoje pieniądze. Autor proponuje nie tylko kryminał, lecz także zręcznie zarysowuje warstwę obyczajową z bohaterami mającymi swoje sekrety i za uszami. Robiąc to w swoim stylu, czyli nie pozbawione dawki humoru, absurdalnych sytuacji i przerysowanie wydarzeń jakie mają miejsce w tym przypadku. Zaczynając od relacji między poszczególnymi postaciami i pomału odkrywając wraz z rozwojem akcji poszczególne elementy zagadki. Jednocześnie nie pozwalając sobie za szybkie odkrywanie kart i poznanie prawdy. Dlatego wprowadza zmyłki, fałszywe tropy i podstawia ślepe zaułki. Pojawiające się poszlaki nie ułatwiają zadania i nieraz mącą obraz całości przy tym bawiąc absurdalnymi momentami. Nie wszystko wydaje się takie oczywiste i dopiero znacznie później pomału klaruje się całość. Początkowo poznajemy właścicielkę salonów piękności Lilianę Mazurek chcącą zniknąć swoim wierzycielom z oczu mającą własny plan wtajemniczając przyjaciółkę i Sebastiana. Jednak sprawa wydająca się prosta zaczyna coraz bardziej przypominać farsę i powoduje wiele zabawnych momentów w czasie czytania. Pomimo prostego planu jak wydaje się coraz bardziej wszystko przypomina komedię pomyłek z właścicielką w roli głównej jako ofiary tego stanu rzeczy. Pojawiający się bezwzględny komornik licytujący wszystko, szef gangu chcący odzyskać pieniądze i popełnione morderstwo na dokładkę. Autor pozwala poznać powiązania i wprowadza kilka wątków łączących się ze sobą tworząc fabułę z przymrużeniem oka z absurdalnymi wydarzeniami. W taki sposób zostajemy wciągnięci w wir zdarzeń jakie nam serwuje od samego początku. Śledztwo prowadzone przez Darskiego w świecie celebrytów zawiera zwroty akcji, przesłuchania i badanie zdobytych informacji. Cieszący się, ze w tym gronie nie ma Krull i Hutnik nie wie co go czeka podczas prowadzonej sprawy. Badając każdą możliwą poszlakę pomału poznajemy tajemnice i skrywane sekrety pod płaszczykiem zwyczajnego życia bohaterów jakie toczy się na kartach książki. Mogące mieć wpływ na rozwiązanie sprawy lub prowadzić na fałszywe tropy. Sporo przez to w nich zamieszania, niezwykłych akcji rodem z absurdalnego i czarnego humoru. Jednak najpierw skupia się na warstwie obyczajowej pozwalając poznać przygody bohaterów fabuły, które wraz z rozwojem rozwijają się coraz bardziej. Jednocześnie łącząc wszystko znacznie później z prowadzonym dochodzeniem dostajemy kryminał z dawką humoru i zakręconą akcją jaka występuje. Nie brakowało mi tutaj zwrotów akcji mogących czasami zaskoczyć i skierować moje podejrzenia na inne tory niż snułem własne domysły pod tym względem. Autor wprowadza do fabuły wielu podejrzanych, którzy mogą mieć motywy, lecz do końca nie odgadłem na sto procent kto za wszystkim stoi. Dopiero pod koniec w drugiej części książki odkryłem i poznałem pomału całą prawdę.

Książka Piękny zabójca posiada wiele postaci bardzo dobrze zarysowanych pod względem psychologicznym. Mających swoje cechy charakteru, zachowania, dokonują wyborów i podejmują decyzje ważące nad ich odbiorem przez nas. Niektóre wypadają sympatycznie, dając się polubić, inne w zależności od poznania motywów działań wzbudzają u nas mieszane odczucia. Jednak posiadają głębie i nie dostałem papierowych bohaterów. Autor zarysował każdą sylwetkę na tyle bardzo dobrze i dobrze, że wypadają ciekawie. Właścicielka salonów piękności Liliana Mazurek jest pomysłową, posiadającą dziurawe szczęście i długi osobą. Już od pierwszego pomysłu jaki wpada jej w głowę wiedziałem, że absurdalność i brak powodzenia będą mnie bawić. Kolejnym jest narcystyczny Sebastian gotowy jej pomóc we wszystkim zapatrzony w siebie, cieszący się powodzeniem u kobiet i nie przywiązujący do niczego wagi. Jego postać wnosi wiele i niektóre sytuacje bawią jakie pojawiają się z jego powodu. Kolejną takim bohaterem jest przyjaciółka Mazurek, która też uczestniczy w jej planie. Pomysłowa i nie bająca się konsekwencji wspiera Lilianę w powziętych postanowieniach. Krzysztof Darski tym razem dostał większą rolę niż miał nieraz i skupia się na prowadzeniu dochodzenia w sprawie morderstwa. Jego postać jest zarysowana bardzo dobrze, poważny, inteligentny, mający smykałkę i podejście co przyczynia się do rozwiązywania trudnych spraw nie tylko związanych z celebrytami. Sympatyczny bohater od samego początku, którego łatwo polubić i kibicować. Oprócz takich główniejszych bohaterów mamy szereg drugoplanowych i na dalszym planie jakie pojawiają się w fabule. Autor przewidział dla nich różne role jakie mają do odegrania we wszystkim. Nieraz występujące częściej, innym razem na moment, a nieraz tylko na chwilę pojawiają się. Jednak można poczuć sympatie, czasami tylko nić sympatii i polubić. Za niektóre trzymałem kciuki i kibicowałem im w czasie trudnych momentów. Sylwetki każdego z nich zostały lekko przerysowane i potraktowane z przymrużeniem oka. Dlatego wywoływały zabawne momenty i absurdalne sytuacje w czasie czytania. Relacje między nimi zostały ukazane bardzo dobrze, wyraziście, z dozą humoru, ironii, nieraz powagi jak zaszła potrzeba i wciągnęły mnie. Nie pozbawione skrywanych tajemnic, sekretów, animozji, docinków, przekomarzań i absurdu w czasie czytania. Dialogi bardzo dobre, wciągające, żywo napisane, z humorem i powagą na dokładkę. Nie przynudzają od początku, ale sprawiły, że świetnie bawiłem się w czasie czytania.

Książka Piękny zabójca jest kolejna najnowszą propozycja od autora, po jakiego kryminały lubię sięgać zaprawione czarnym humorem i absurdalnymi sytuacjami. W tym przypadku tak samo było i bawiłem się przy niej świetnie w czasie czytania. Skupiając się na początku na ukazaniu powiązań, relacji i na warstwie obyczajowej przygotowuje grunt pod kryminalną zagadkę. Bohaterowie skrywają wiele tajemnic i sekretów jakie mogą rzucić nieco światła na popełnione morderstwo przez sprawcę. Jednocześnie skupiając się na zawiązaniu akcji dostajemy splot postępujących po sobie wydarzeń potraktowanych w krzywym zwierciadle. Nie mająca szczęścia właścicielka salonów piękności, która postanawia zniknąć rozpoczyna serię niefortunnych zdarzeń niczym w komedii pomyłek, gdzie nie wszystko idzie tak jak zaplanowała. Uciekając przed wierzycielami nie cofnie się przed niczym, ale szczęście ją opuszcza bardzo dawno z tego powodu. Normalnie staje się bohaterem z wydarzeniami potraktowanymi z dozą absurdalności, przerysowania i zabawnymi od początku. Autor wprowadzając Sebastiana i jej przyjaciółkę do planu Mazurek tworzy mieszankę wybuchową, gdzie wszystko może zdarzyć się. Oprócz tego pojawiający się komornik, szef mafii chcący odzyskać pieniądze i Darski ze swoim śledztwem dopełnia obrazu całości. Z tych wątków powstała ciekawa fabuła ze zwrotami akcji i przygodami bohaterów, które potrafią bawić w czasie czytania. Autor świetnie prowadzi intrygę wciągając nas w wir wydarzeń i trzymając w napięciu nie pozwalając oderwać się. Potrafi wprowadzić twisty potrafiące zaskoczyć, tropy do zbadania i wypływające wraz z rozwojem sytuacji podpowiedzi. Dlatego na śledztwo nie mogę narzekać i wypadło ciekawie. Jeśli już miałbym przyczepić się to do drugiej połowy książki, gdzie kilka momentów było wyciągnięte jak z kapelusza królik, bo nic tego nie zapowiadało. Czasami irytował swoim podejściem Sebastian ze swoim zapatrzeniem w siebie. Można było trochę rozbudować wątek z szefem gangu, bo pojawił się i później zaniknął zupełnie. Oprócz tego może drobne potknięcia pojawiły się, lecz oprócz tego dostałem ciekawy kryminał z dozą humoru i interesującym tłem obyczajowym na dokładkę. Nie pozbawiony klimatu, lekkości, przystępnie podany, absurdalny i napisany przyjemnym stylem wciągającym mnie od początku do samego końca w fabułę. Zakończenie było dobre i wszystko pomału wyjaśnia się w nim wraz z tożsamością sprawcy zbrodni. Finał dobrze poprowadzony, troszkę za szybki, lecz przyjemny i pasujący do reszty fabuły. Po nim dostajemy końcówkę jaka mnie zaskoczyła i mam nadzieje, że jeszcze z bohaterką przyjdzie mi się spotkać w jakieś kolejnej książce autora.

Książka Piękny zabójca jest kryminałem z dozą humoru i absurdu od autora, po którego książki sięgam już od pierwszej przeczytanej i jak do tej pory nie zawiodłem się. Tak było w tym przypadku, gdzie śledztwo prowadzone przez Krzysztofa Darskiego wciąga i nie pozwala się oderwać. Jednak największą zaletą jest jak zwykle przerysowanie zachowań i sylwetek bohaterów, potraktowanie w krzywym zwierciadle wydarzeń i podanie z przymrużeniem oka przygód jakie ich spotykają. Pełne absurdalnych momentów, nieraz gagów sytuacyjnych, potraktowanie z humorem i czasami ironią zdarzeń. Dlatego bawiłem się przy niej świetnie i miło spędziłem czas. Autor łącząc właśnie czarny humor z zagadką kryminalną potrafił stworzyć ciekawa i wciągającą fabułę od samego początku. Nie pozwalającą się oderwać, która trzyma w napięciu. Prowadzenie intrygi kryminalnej wraz z szalonymi akcjami bohaterów jest podana lekko, łatwo i przyjemnie przez cały czas czytania. Akcja leci do przodu bez zatrzymywania się i wiele dzieje się. Twisty, wychodzące tajemnice, absurdalne sytuacje, tło obyczajowe i zagadka kryminalna. Wydarzenia poprowadzone zostały żwawo do przodu i nie można nudzić się w czasie czytania. Jednocześnie bawiłem się przy książce świetnie śledząc poszczególne przygody bohaterów. Piękny zabójca okazał się kolejną bardzo dobrą najnowszą propozycja od autora, przy której spędziłem przyjemnie czas. Nie zawiodłem się i dostałem lekki kryminał z dozą humoru z zakręconą fabułą. Dlatego tak lubię sięgać po jego książki od dosyć dawna i to nie zmieni się na pewno. Jeszcze nie raz z autorem będę miał styczność przy nowszych jego propozycjach z jakimi na sto procent zaznajomię się i mam nadzieje, że dostanę nie tylko kryminalną zagadkę, lecz będę miał sporo frajdy w czasie czytania.

Książka Piękny zabójca jest najnowszą propozycją od autora, po którego kryminały sięgam od dawna i dotychczas bawiłem się przy nich dobrze. Miałem nadzieje, że tak samo będzie w tym przypadku. Postanowiłem przeczytać mając nadzieje na ciekawą zagadkę, dozę humoru i miłe spędzenie z nią czasu.

Książka Piękny zabójca jest kryminałem wielowątkowym i nie pozbawionym...

"Piękny zabójca" to kolejna komedia kryminalna, która mnie wciągnęła i rozbawiła.

Humor autora idealnie wpasował się w mój gust. Mam wrażenie, że Rogoziński potrafi przedstawiać cechy ludzkie, bohaterowie są tak różnorodni, że każda postać jest tam po coś.

Historia kręci się wokół Liliany Mazurek, która traci spory majątek i wpada w skrajną biedę. Ma ogromne długi, więc jak możecie się domyślać ścigają ją dłużnicy, komornik i uwaga - szef gangu. Nie jest to najlepsza sytuacja 👀🫣 Rozmowa Liliany z księgowym tylko mnie utwierdziła w tym, że autor potrafi stosować idealne porównania. Do tego ten "Danse macabre", który miał uświadomić bohaterce powagę sytuacji mnie rozbawił. Naprawdę trzeba mieć niesamowite zdolności żeby narobić sobie długów dosłownie wszędzie.

Co począć w takiej sytuacji? Mazurek postanawia sfingować swoją śmierć. Ale najlepsze przed nami. Liliana wpada na pomysł, angażuje w to swojego byłego, który do tego jest strasznym kobieciarzem. Jakby mógł to pewnie stworzyłby swój własny harem 😅
Giną też kobiety, chociaż wątek kryminalny nie jest tym głównym.

Autor idealnie pokazuje świat, w którym pieniądz i perfekcyjny wizerunek jest pożądany przez tzw. "wyższe sfery". Gdzie niezbyt rozsądne wybory mogą pokrzyżować plany. Trochę mi brakowało więcej wątków kryminalnych, ale mimo wszystko bawiłam się dobrze do samego końca.

Okładka pasuje do całej fabuły, czcionka dobra dla oczu.

"Piękny zabójca" to kolejna komedia kryminalna, która mnie wciągnęła i rozbawiła.

Humor autora idealnie wpasował się w mój gust. Mam wrażenie, że Rogoziński potrafi przedstawiać cechy ludzkie, bohaterowie są tak różnorodni, że każda postać jest tam po coś.

Historia kręci się wokół Liliany Mazurek, która traci spory majątek i wpada w skrajną biedę. Ma ogromne długi, więc...

Alek Rogoziński jest mistrzem komedii kryminalnych. Lekki, humorystyczny styl, dynamiczne dialogi, barwne postacie, odrobina sarkazmu i ironii, odwołania do naszej aktualnej rzeczywistości i fabuła pełna nieprzewidzianych zdarzeń to cechy powieści tego utalentowanego pisarza.

Tych, którzy znają twórczość autora, na pewno nie trzeba namawiać do czytania kolejnych powieści. Świetna zabawa zawsze gwarantowana. W dodatku spotykamy wciąż niektóre postacie znane z innych utworów.

Tym razem policjant Krzysztof Darski będzie szukał mordercy kilku osób. Znów będzie się obracał w świecie celebrytów. Główną bohaterką jest Lilianna Mazurek. Kobieta ta ma ogromne długi, których nie zamierza spłacać. Postanawia inaczej załatwić swój problem. Obok Lilki pojawia się przystojny komornik, który konfiskuje jej majątek. Jest też były chłopak Sebastian. Uwielbiają go wszystkie kobiety, bo jest niezwykle piękny i zadbany. Ten oczywiście wykorzystuje sytuację i spotyka się z czterema paniami na raz. Co z tego wszystkiego wyniknie? Kto zginie? Kto zabije? Kogo skażą? Czy Lilka wybrnie z długów?

Lekka, przyjemna książka, która jest po części rozrywką a po części gimnastyką dla mózgu (to w końcu kryminał i to z dużą liczbą postaci).

W moim mniemaniu Alek Rogoziński jest godnym następcą wspaniałej niegdyś Joanny Chmielewskiej.

Alek Rogoziński jest mistrzem komedii kryminalnych. Lekki, humorystyczny styl, dynamiczne dialogi, barwne postacie, odrobina sarkazmu i ironii, odwołania do naszej aktualnej rzeczywistości i fabuła pełna nieprzewidzianych zdarzeń to cechy powieści tego utalentowanego pisarza.

Tych, którzy znają twórczość autora, na pewno nie trzeba namawiać do czytania kolejnych powieści. ...

Ona zimna, ona biedna, on tonący w kobiecych wdziękach rozpacz... Szału bez.

Ona zimna, ona biedna, on tonący w kobiecych wdziękach rozpacz... Szału bez.

I to jest właśnie to czego ostatnio szukałam! Cieszę się, ponieważ przez dłuższy czas nie mogłam trafić na lekturę, która potrafiłaby mnie tak rozbawić. Fabułę książki tworzy historia opierająca się na absurdalnym pomyśle głównej bohaterki polegającym na tym, aby sfabrykować własną śmierć, w celu uniknięcia bankructwa, więzienia i zemsty okrutnych wierzycieli. Wykonawcą tego planu i tym samym „pięknym zabójcą” miałby być jej były chłopak - człowiek o niezwykle przystojnej aparycji. Powieść sprawiła mi ogromną przyjemność i ubawiła do łez. Na pewno sięgnę po inne tytuły tego Autora. Polecam!

I to jest właśnie to czego ostatnio szukałam! Cieszę się, ponieważ przez dłuższy czas nie mogłam trafić na lekturę, która potrafiłaby mnie tak rozbawić. Fabułę książki tworzy historia opierająca się na absurdalnym pomyśle głównej bohaterki polegającym na tym, aby sfabrykować własną śmierć, w celu uniknięcia bankructwa, więzienia i zemsty okrutnych wierzycieli. Wykonawcą...

dawno tak nie śmiałam się czytając. Bardzo dobra lektura na poprawę humoru i ... rozpoczęcie Nowego roku

dawno tak nie śmiałam się czytając. Bardzo dobra lektura na poprawę humoru i ... rozpoczęcie Nowego roku

Alek jak zawsze w świetnej formie. Dziękuje za rozjaśnienie ostatnio tak smutnych dni

Alek jak zawsze w świetnej formie. Dziękuje za rozjaśnienie ostatnio tak smutnych dni

Uwielbiam książki Alka Rogozińskiego, mają one swój niepowtarzalny charakter. Gdy po nie sięgam wiem, że się nie zawiodę, że czeka tam na mnie dawka świetnego humoru i przygody. Tym razem miałam okazję przeczytać "Pięknego zabójcę" i znów się nie zawiodłam.

"– Cza­sem naj­waż­niej­sze de­cy­zje trze­ba pod­jąć szyb­ko. Zwłasz­cza jeśli mogą zmie­nić całe twoje życie na takie, o jakim każdy może tylko po­ma­rzyć."

Lilianna Mazurek jest właścicielką sieci salonów piękności i ma niewątpliwie talent do upłynniania swoich pieniędzy, nie tylko tych, które posiada na koncie, ale nawet tych, których jeszcze na nie nie dotarły. Niesyty przez jej rozrzutność zadłużyła się u wielu osób, w tym u jednego gangstera. Kombinując jak przetrwać i nie wydać już ani złotówki na wiszące nad nią zobowiązania wpada na genialny i prosty w jej mniemaniu pomysł - musi umrzeć. Do sfingowania własnej śmierci potrzebuje do pomocy dwóch osób - najlepszej przyjaciółki i byłego partnera,który jest w stanie zrobić dla niej wszystko, a nawet i więcej z nadzieją, że znów będą razem. Niestety Lilianna wybiera źle swojego głównego mordercę, bo wraz z nim dostaje rzeszę wielbicielek i problem z realizacją zadania.

Książki Alka Rogozińskiego będę zawsze polecać, bo obojętnie czy są to historie z Różą Krull czy z innymi bohaterami, to warto je przeczytać żeby się pośmiać i miło spędzić czas.

Uwielbiam książki Alka Rogozińskiego, mają one swój niepowtarzalny charakter. Gdy po nie sięgam wiem, że się nie zawiodę, że czeka tam na mnie dawka świetnego humoru i przygody. Tym razem miałam okazję przeczytać "Pięknego zabójcę" i znów się nie zawiodłam.

"– Cza­sem naj­waż­niej­sze de­cy­zje trze­ba pod­jąć szyb­ko. Zwłasz­cza jeśli mogą zmie­nić całe twoje życie na...

Zabawna książka i byłaby naprawdę dobra, gdyby nie to, że autorowi tak bardzo zależało na zaskakującym zakończeniu, że w trakcie historii nie ma żadnego wskazania, kto jest zabójcą. A kiedy na końcu się tego dowiadujemy, jest to całkowicie sprzeczne z deklaracjami zabójcy, z początkowych scen, kiedy rozmawia ze swoim wspólnikiem w zbrodni.

Zabawna książka i byłaby naprawdę dobra, gdyby nie to, że autorowi tak bardzo zależało na zaskakującym zakończeniu, że w trakcie historii nie ma żadnego wskazania, kto jest zabójcą. A kiedy na końcu się tego dowiadujemy, jest to całkowicie sprzeczne z deklaracjami zabójcy, z początkowych scen, kiedy rozmawia ze swoim wspólnikiem w zbrodni.

Okładka książki dominuje kolorem czarnym z dodatkiem między innymi czerwieni. Jest matowa z wytłuszczeniami. Ma skrzydełka, które stanowią dodatkową ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytacie fragment książki, a na drugim kilka zdań o autorze. Stronice są kremowe, czcionka wystarczająca. Coś się tu podziało albo w momencie składu, albo druku, ponieważ górne i dolne marginesy zaczynają się w różnych miejscach... Jak to bywa w powieściach autora - na samym początku mamy spis bohaterów.

Jest to nie wiem już, która przeczytana powieść tego autora. Kiedy już myślami jestem blisko końca, autor zaskakuje nas kolejną premierą i stan zero oddala mnie o kolejne pozycje. ;) Cieszę się mimo to, ponieważ bardzo lubię lekkie i przystępne pióro autora. Dzięki niemu niejednokrotnie poprawił mi się humor i mogłam się zrelaksować. Odpocząć od tego, co siedzi w głowie. Czyta się szybko i przyjemnie, nie ma tu jakichkolwiek blokad - dlatego serdecznie polecam.

Mamy mnóstwo postaci, dlatego ten spis z początku jest bardzo przydatny. Oczywiście są to niezwykle barwne, charakterystyczne osobowości, które dostarczą Wam całą paletę emocji i rozrywki. Uwierzcie mi, nie będziecie się przy nich nudzić. Autor wie, jak poprowadzić koleje losu postaci, by nas zainteresować. Czy miałam ulubionego bohatera w tej pozycji? Ależ oczywiście. Pana policjanta od przypadków beznadziejnych w show biznesie - Krzysia Darskiego. Jeśli mieliście okazję czytać inne pozycje od autora, z pewnością wiecie, o kogo mi chodzi. ;)

Dzieje się w tej lekturze bardzo dużo, dlatego nie będziecie się nudzić. Powiedziałabym wręcz, że czasami trudno za tymi ludźmi nadążyć... Zaskakują nas nie tylko swoimi decyzjami, ale i myślami, słowami... Niejednokrotnie zadziwiają nas, dzięki czemu bawimy się wyśmienicie. Żeby nie było tak łatwo, i oni potrafią nas wpuścić w maliny, przez co nie wiemy, kto jest winny. A trupy są... Tropy również... I wielu podejrzanych.

Zawsze, gdy sięgam po książki autora bawię się świetnie. Nigdy mnie nie zawodzi i dzięki jego pozycjom mogę oderwać się od natłoku spraw codziennych... Mnie nie przeszkadza sarkazm, ironia, czy nawet jakieś podobieństwa do prawdziwego życia. Z radością witam nowe egzemplarze w swojej biblioteczce i czekam na kolejne powieści, mimo iż czasami nie wyrabiam z ich czytaniem. ;)

Reasumując serdecznie polecam wam też komedię kryminalną. Mamy trupy, ale i dobry, czarny humor. Zdecydowanie nie ma co się skarżyć czy marudzić, z pewnością odciągnie Was od codzienności i sprawi, że będziecie czytać powieść z ogromną ciekawością. Serdecznie polecam!

Okładka książki dominuje kolorem czarnym z dodatkiem między innymi czerwieni. Jest matowa z wytłuszczeniami. Ma skrzydełka, które stanowią dodatkową ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytacie fragment książki, a na drugim kilka zdań o autorze. Stronice są kremowe, czcionka wystarczająca. Coś się tu podziało albo w momencie składu, albo druku,...