rozwińzwiń

Tajemnice pałacu prezydenckiego

Okładka książki Tajemnice pałacu prezydenckiego autora Dominika Długosz, 9788368401028
Okładka książki Tajemnice pałacu prezydenckiego
Dominika Długosz Wydawnictwo: Czerwone i Czarne reportaż
288 str. 4 godz. 48 min.
Kategoria:
reportaż
Format:
papier
Data wydania:
2025-02-12
Data 1. wyd. pol.:
2025-02-12
Liczba stron:
288
Czas czytania
4 godz. 48 min.
Język:
polski
ISBN:
9788368401028
Średnia ocen

6,2 6,2 / 10

Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Tajemnice pałacu prezydenckiego w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Opinia społeczności i

Tajemnice pałacu prezydenckiego



książek na półce przeczytane 4942 napisanych opinii 1562

Oceny książki Tajemnice pałacu prezydenckiego

Średnia ocen
6,2 / 10
376 ocen
Twoja ocena
0 / 10

OPINIE i DYSKUSJE o książce Tajemnice pałacu prezydenckiego

avatar
52
50

Na półkach:

Przyjemna książka o naszych prezydentach. Zbiór różnych ciekawostek w tym m.in. o zwierzętach w pałacu. Wyłania się z niej obraz prezydentów jako ludzi samotnych, których nikt w polityce nie szanuje. Przykre

Przyjemna książka o naszych prezydentach. Zbiór różnych ciekawostek w tym m.in. o zwierzętach w pałacu. Wyłania się z niej obraz prezydentów jako ludzi samotnych, których nikt w polityce nie szanuje. Przykre

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
214
56

Na półkach:

Plotkarska, lekka, czyta się jednym tchem. Dla zainteresowanych życiem polityków i politką "od kuchni". Należy na nią spoglądać z przymrużeniem oka, część informacji pochodzi prawdopodobnie z prasy brukowej :)

Plotkarska, lekka, czyta się jednym tchem. Dla zainteresowanych życiem polityków i politką "od kuchni". Należy na nią spoglądać z przymrużeniem oka, część informacji pochodzi prawdopodobnie z prasy brukowej :)

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

avatar
150
16

Na półkach:

Lekki zawód. Po takiej dziennikarce można się było spodziewać więcej. Wyszło czytadło. Jakby pisane w pośpiechu, pod wybory.

Lekki zawód. Po takiej dziennikarce można się było spodziewać więcej. Wyszło czytadło. Jakby pisane w pośpiechu, pod wybory.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

597 użytkowników ma tytuł Tajemnice pałacu prezydenckiego na półkach głównych
  • 447
  • 142
  • 8
136 użytkowników ma tytuł Tajemnice pałacu prezydenckiego na półkach dodatkowych
  • 50
  • 44
  • 20
  • 7
  • 6
  • 5
  • 4

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Patopaństwo. O tym, jak elity pustoszą nasz kraj Jan Śpiewak
Patopaństwo. O tym, jak elity pustoszą nasz kraj
Jan Śpiewak
Książka "Patopaństwo" została podzielona na rozdziały opisujące różne patologie w Polsce. Niektóre z tych rozdziałów są ciekawsze, inne mniej. Początkowo ciężko brnęło mi się przez kolejne strony. Dostajemy sporą dawkę współczesnej historii Polski, której zresztą nie uczą w szkołach, więc nie bardzo można to przekartkować. Dodatkowo autor zdobył tytuł doktora nauk humanistycznych, przez co (mimo mojego sporego oczytania) często musiałam googlować, co dane słowo znaczy. A jestem raczej w temacie i słownictwie Janka na bieżąco, bo śledzę go na socialach. Z każdym rozdziałem było mi lżej, a ostatnie - o pracy, alkoholu i deweloperce - czytałam z zapartym tchem. Z Jankiem można się zgadzać lub nie, co wyjątkowo trafnie podsumował Żulczyk w blurbie. Przyrównał autora do maczety, która wycina drogę przed nami. Doceniam, że książka jest napisana rzeczowo i schludnie pod względem przypisów. Gdy jakiś temat nie został w moim odczuciu wystarczająco wyjaśniony, mogłam skorzystać z uporządkowanego indeksu na końcowych stronach. Mam wrażenie, że autorowi raz czy dwa posypał się lekko szyk zdania, przez co nie do końca zrozumiałam przekaz, ale przymykam na to oko. Całościowo uważam, że warto przeczytać, aby skonfrontować się z tak ugruntowanym światopoglądem. I warto zawalczyć o siebie i swoje życie, a w grupie siła. Moim zdaniem to książka, którą lepiej kupić niż wypożyczyć, bo mnie osobiście zajęła więcej czasu niż dopuszcza wypożyczenie (szczególnie przez tą nieszczęsną historię, która po stronie mnie usypiała - później szło już szybciej).
Dobranocka - awatar Dobranocka
oceniła na83 dni temu
W cieniu AI. Jak sztuczna inteligencja ingeruje w nasze życie? Madhumita Murgia
W cieniu AI. Jak sztuczna inteligencja ingeruje w nasze życie?
Madhumita Murgia
Sięgając po tę książkę, nie spodziewałam się, że będę jej słuchać z taką skrupulatnością. Autor poświęcił ogrom czasu, by zebrane materiały i rozmowy uczynić przystępnymi, a jednocześnie odkryć przed nami obszary, które pozostają niewidoczne w dobie powszechnej dystrybucji rozwiązań opartych na sztucznej inteligencji. Lektura wymaga pełnego skupienia – opisy bywają tak szczegółowe, że łatwo zgubić wątek początkowy, a każdy element przedstawionych historii ma kluczowe znaczenie dla zrozumienia całości. Szokujące jest to, jak wiele teoretycznych zagrożeń zdążyło się już ziścić. Często słyszymy ostrzeżenia dotyczące publikowania zdjęć w sieci, ale tutaj dostajemy konkretne, drastyczne historie. Autor opisuje losy kobiet, które – w ramach odwetu za odmowę randki – padły ofiarą technologii deepfake. Ich twarze wklejano w filmy pornograficzne, co w krajach globalnego Południa stało się początkiem dramatycznej walki o bezpieczeństwo i godność. W miejscach, gdzie prawa kobiet są ograniczone, skutki takich działań są dewastujące. Drugim, niezwykle istotnym i przemilczanym obszarem, jest proces „uczenia” AI. Okazuje się, że za algorytmami nie stoją wyłącznie inżynierowie z Doliny Krzemowej, ale rzesze słabo opłacanych pracowników z krajów trzecich: - Są oni zatrudniani przez długi łańcuch pośredników, co pozwala gigantom technologicznym zdjąć z siebie odpowiedzialność. - Ich zadaniem jest oznaczanie najbardziej brutalnych, rasistowskich i seksistowskich treści. - Wielogodzinna ekspozycja na takie obrazy skutkuje u nich realnymi symptomami PTSD (zespołu stresu pourazowego). To przerażające, że obok nowoczesnych technologii rozwija się współczesne niewolnictwo, ukryte pod płaszczem cyfrowego postępu. Książka daje szeroką perspektywę i pokazuje oczywiste zjawiska w bardzo nieoczywistym świetle. Jestem ciekawa, czy nagłaśnianie problemów istniejących w „cieniu AI” doprowadzi do ich ograniczenia, czy też postęp technologiczny wygeneruje kolejne, jeszcze trudniejsze do opanowania kryzysy. To lektura niezwykle cenna, otwierająca oczy na zmiany, które już teraz kształtują naszą rzeczywistość.
Matimajczyta - awatar Matimajczyta
oceniła na920 dni temu
Wojna Bob Woodward
Wojna
Bob Woodward
Kulisy władzy i działania administracji do spraw międzynarodowych za prezydentury Bidena. Książka napisana jest w formie zmieszanych krótkich rozmów (z autorem lub między sobą) i relacji uczestników wydarzeń, uporządkowanych w narrację autora. Czyta się to płynnie, tym bardziej, że w treści jest to de facto thriller polityczny. Napięcie stale rośnie i opada, eskalacja ściga się z chęcią stabilizacji. Osią książki jest chronologiczne przedstawienie wydarzeń w polityce zagranicznej USA za kadencji Biedna. Afganistan, Ukraina, Bliski Wschód i Izrael. Pomiędzy te wątki wplecione są sprawy wewnętrzne USA - powiązane z wyborami (byłymi i przyszłymi),Trumpem (jego niechlubnym odejściem i wielkim powrotem),imigracją i Bidenem (w tym wątek syna Huntera, który tak mocno osobiście prezydenta dotknął) Dobrze widać tu kulisy władzy, sposób działania administracji, jak wygląda podejmowanie decyzji i ich dynamika, jak zmienna jest rzeczywistość i jak bardzo oparta jest na strachu i niepewności, pozorowaniu i asekuracyjności. Widać jak dużą rolę odegrały USA na Ukrainie i jak bardzo stały się zakładnikiem polityki Izraela na Bliskim Wchodzie. Szczególnie ciekawym fragmentem książki jest opis rozgrywek dyplomatycznych na Bliskim Wschodzie, z udziałem lokalnych arystokratycznych, wykszatłconych na zachodzie, jedynowładców. Jeśli szukać wad, to należałoby wskazać na nieukrywany brak obiektywizmu autora w kontekście Trumpa (Trump jest tutaj jednoznacznym oszołomem) z jednej strony, a z drugiej w kontekście Bidena (mało tu słów krytyki autora). Ale ostatecznie Woodward skupia się głównie na faktach i opisowym przedstawieniu rzeczywistości. Stosunek do niej autora jest drugorzędny. Polecam, dobry reportaż. 7+
PModzelewski - awatar PModzelewski
ocenił na725 dni temu
Kryminalna historia Watykanu Arkadiusz Stempin
Kryminalna historia Watykanu
Arkadiusz Stempin Artur Nowak
Choć to, że KK jest instytucją z długą historią "kryminalną" nie ulega wątpliwości i na ten temat napisać możnaby niejedną książkę, to jakoś nie przepadam za tymi antykościelnymi publikacjami p. Artura Nowaka. Sprawiają one wrażenie bardziej wywlekania wszelkich możliwych brudów i gonienia za sensacją. Ten reportaż rozpada się dodatkowo na dwie części: do połowy jest mowa o czasach historycznych - średniowiecznych i renesansowych. Padają to standardowe imiona kontrowersyjnych papieży, które zawsze są na tapecie (Sykstus IV, Aleksander Borgia) i były to raczej kwestie dość dobrze mi znane, a działalności innych - mniej znanych papieży tu z kolei nie omówiono. Nie do końca też rozumiem co ze zbrodniami kościelnymi wspólnego miało tak szczegółowe omówienie panowania Medyceuszy we Florencji. Natomiast potem następuje dziwny przeskok do XX wieku (jakby przez te 400 lat się nic nie działo godnego uwagi) i do afer watykańskich ostatnich papieży, które stanowią litanię różnych nazwisk i powiązań, co szybko zaczyna nużyć. Łącznikiem między częścią historyczną a współczesną jest pontyfikat Piusa XII i tego, jaki był jego stosunek do nazizmu, co zainteresowało mnie najbardziej. Warto też zwrócić uwagę na działalność Opus Dei oraz rzadko chyba podnoszoną kwestię "produkcji świętych". Do całości mam mieszane odczucia, bo choć mamy tu do czynienia z faktami, i to często porażającymi w kontekście tego, że mowa o ludziach i instytucji, roszczącej sobie prawo do moralnych pouczeń innych ludzi, to jednak budzi moje zastrzeżenia ton tej publikacji: sensacyjny i dość chaotyczny. Gdzieś tam zabrakło też dbałości o szczegóły, wkradają się drobne błędy (takie jak np. zaliczenie Władysława Hermana w poczet królów). A taki ton może służyć jako argument na podważanie rzetelności podanych informacji.
joly_fh - awatar joly_fh
ocenił na61 dzień temu
Wybrałam Allaha. Polki, które przeszły na Islam Danuta Awolusi
Wybrałam Allaha. Polki, które przeszły na Islam
Danuta Awolusi
Książka, po którą sięgnęłam z czystej ciekawości. Bo temat – przyznajmy – dość nietypowy. Islam i Polki? Jakoś się to nie łączy. Może czasem się słyszy, że jakaś dziewczyna wyszła za mąż za muzułmanina, że ktoś przywiózł z wakacji „miłość życia” — i tyle. Ale żeby z własnej woli przejść na islam? Tak solo? I to nie z kaprysu, lecz po dłuższych poszukiwaniach duchowych? Nie, to raczej nie u nas. A jednak – są takie kobiety, skrywające się za hidżabem. Autorka pokazuje kilka z nich. Każda ma swoją historię, swoje powody. Ciekawe, to fakt, ale jakoś nie mogłam się pozbyć wrażenia, że to wszystko jest mocno wybiórcze. Ugrzecznione, wygładzone, jakby autorka nie chciała nikogo urazić. Nie wiem, czy to kwestia ograniczeń rozmówczyń, czy świadomego wyboru autorki, ale zabrakło mi głębszej analizy, kontekstu, a przede wszystkim — dystansu.A szkoda. Nie wiem też, na ile można tej książce ufać. Wszystko się tu jakoś za bardzo układa, za spokojnie. Zero wahań, zero trudnych emocji. A przecież konwersja na islam w Polsce to nie jest bajka o duchowym przebudzeniu. To chyba walka – z rodziną, znajomymi, stereotypami? A może faktycznie wcale nie? Tego mi zabrakło. Nie twierdzę, że książka nic nie wnosi. Coś tam pokazuje – kilka historii, kilka perspektyw. Ale czy daje pełniejszy obraz? Nie. Raczej migawki, fragmenty. Wiem więcej niż wiedziałam, ale nadal niewiele. I nie jestem wystarczająco zaciekawiona, by dociekać głębiej, takiej potrzeby autorka we mnie nie wzbudziła,. Podsumowując – temat świetny, ale wykonanie średnie. Potencjał ogromny, ale wyszło dość zachowawczo. Ciekawie, ale bez iskry.
Ewa Kowalska - awatar Ewa Kowalska
oceniła na65 miesięcy temu

Cytaty z książki Tajemnice pałacu prezydenckiego

Więcej
Dominika Długosz Tajemnice pałacu prezydenckiego Zobacz więcej
Więcej