Czuwajcie, czyli żyjcie. Ewangelia ma moc

Prawda Boga, czy prawda Jacka Prusaka?

Prawda Boga, czy prawda Jacka Prusaka?

Całkiem niezły zbiór kazań Jacka Prusaka - księdza, jezuity i psychoterapeuty, raczej związanego z liberalnymi kręgami Kościoła katolickiego. Dobrze się to czyta, kazania nie są za długie, a jednak warte przemyślenia. Bez lania wody, bez jakichś osobistych historii, które mogą nużyć w formie książkowej. Niektóre interpretacje biblijne ciekawe i zmuszające do myślenia. Można powiedzieć, że jego kaznodziejstwo przypomina księdza Tomasa Halika, więc jak ktoś się w tym nurcie odnajduje, to tutaj też się odnajdzie (chociaż Prusak nie jest chyba tak radykalny jak Halik). Na pewno jeszcze wrócę.

"Gdy Jezus mówi: „Jarzmo moje jest słodkie, a moje brzemię lekkie”, to zdradza jeszcze kolejną rzecz, którą niełatwo nam przyjąć. Mianowicie trudno nam zaakceptować, że nie chodzi o znoszenie czegoś z zaciśniętymi zębami. Wielu z nas w taki sposób podchodzi do swojego życia – skutkuje to książkowym przykładem nerwicy. Jezusowi nie o taką postawę chodzi. Są takie obszary w życiu, których nie zmienimy i nad którymi nie będziemy mieli kontroli – koniec, kropka. Będziemy chcieli przed nimi uciec, spróbujemy je stłumić albo też będziemy fantazjować, że wreszcie kiedyś uda nam się je opanować lub ktoś to zrobi w naszym imieniu i za nas. Tak się jednak nie stanie. „Przyjdźcie i weźcie”, czyli nie myślcie, że musicie uciekać przed wszystkim, co jest trudne w życiu, żeby było wam lepiej. Niełatwo przyjąć ten fakt do wiadomości; niektórzy uświadamiają to sobie dopiero w momencie, w którym już nic nie mogą, czyli kiedy umierają."

"Święty Marek mówi, że Jezus był kuszony, ale nie wspomina, co stało się treścią tego kuszenia. Chce przez to powiedzieć coś znacznie więcej – takie jest właśnie nasze ludzkie życie. Mówi to w bardzo prosty sposób, używając symboli. Zwróćmy uwagę: Jezus był ze zwierzętami, aniołowie zaś Mu służyli. Doświadczał więc napięcia pomiędzy popędami i duchem, agresją i miłością, tym, co cielesne, i tym, co duchowe. Dokładnie tak, jak każdy z nas."

"Jezus często się gniewał, ale robił to w konkretnym celu. Ważne, żebyśmy potrafili odróżnić gest prorocki od ewangelizowania złością, bo niestety to drugie staje się coraz bardziej popularne wśród chrześcijan."

"Jeśli odczuwasz skruchę, żal z powodu tego, co zrobiłeś bliźniemu albo jak zachowałeś się w stosunku do Boga, to właśnie jest Jego przebaczenie – to, że odczuwasz i widzisz, że coś jest nie tak. Bóg nie zmienia się w wyniku naszych decyzji. One zmieniają naszą relację do Boga, a nie Jego relację względem nas."

"Żeby uzmysłowić to sobie jeszcze bardziej, powróćmy do ostatniej rozmowy Jezusa z Piotrem, już po zmartwychwstaniu. Znamy ją najczęściej jako ten dialog, w którym Jezus pyta trzy razy; "Piotrze, czy kochasz Mnie?". I Piotr rzekomo trzy razy odpowiada: "Ty wiesz, że Cię kocham". Tyle że, jeśli popatrzylibyśmy na tę wymianę zdań w oryginale, to tam występuje gra dwóch słów: fileo i agapao. Fileo oznacza przyjaźń. Po polsku najłatwiej byłoby to przetłumaczyć jako: "Uważam cię za przyjaciela", "Jesteś moim przyjacielem". Z kolei agapao to: "Kocham cię". Jeśli teraz wrócimy do tej wymiany między Jezusem a Piotrem - z uwzględnieniem tego, że tam padają dwa różne czasowniki - ukazuje się nam istotna rzecz, która pozwala zrozumieć, co znaczy, że Jezus chce, byśmy byli Jego przyjaciółmi. Ten dialog zaczyna się wtedy pytaniem Jezusa: "Szymonie, czy miłujesz Mnie miłością zupełną?" I znając Piotra, wiemy, że przed swoim zaparciem się Jezusa pewnie natychmiast by powiedział "Oczywiście, że miłuję Cię bez reszty. Przecież Ty to wiesz". Ale Piotr pytany jest o to już po zdradzie, której bolesną świadomość w sobie nosi. I odpowiada: "Panie, wiesz, że jestem naprawdę Twoim przyjacielem". Nie: "Ty wiesz, że Cię kocham" tylko: "Panie, wiesz, że jestem naprawdę Twoim przyjacielem", co moglibyśmy przetłumaczyć na bliższe naszej wrażliwości: "Miłuję Cię tak, jak umiem, swoją kruchą i niedoskonałą miłością". Ale to już jest nasze tłumaczenie słów Piotra. Tymczasem on mówi: "Panie, wiesz, że jestem naprawdę Twoim przyjacielem".

Całkiem niezły zbiór kazań Jacka Prusaka - księdza, jezuity i psychoterapeuty, raczej związanego z liberalnymi kręgami Kościoła katolickiego. Dobrze się to czyta, kazania nie są za długie, a jednak warte przemyślenia. Bez lania wody, bez jakichś osobistych historii, które mogą nużyć w formie książkowej. Niektóre interpretacje biblijne ciekawe i zmuszające do myślenia. Można...