Światło o poranku

Na Autorkę się natknęłam stojąc na poczcie z awizem. Stwierdziłam że fajne ma nazwisko. Potem znalazłam to nazwisko w czytniku. To się za to zabrałam.
Ot prosta historyjka. Prosto nakreśleni bohaterowie – wkyrzający – chciałoby się nimi potrzasnąć i powiedzieć „weź się ogarnij”. Z drugiej strony co ja tam mogę wiedzieć o współczesnych młodych ludziach. Z trzeciej strony – jeśli dorosła osoba podsłuchuje stare baby na przystanku, potem dorabia sobie do tego historię i czepia się innych – to potrzebna jest jej terapia.
Mam skądś wrażenie, że znam część bohaterów – tych starszych – ale po sprawdzeniu – wiem, że nie z tej serii „Willa pod kasztanem”. Innych serii nie sprawdziłam, bo to płodna pisarka, szkoda czasu.
Z pewnością da się to czytać. Nie męczy. Czasem irytuje głupotą bohaterów. Lekkie coś, w sam raz żeby się odmóżdżyć totalnie, przeczytać i zapomnieć. Tytuł totalnie z d..py.
No i jak przejrzałam pozycje Autorki – okładki pozostawiają wiele do życzenia. Szata graficzna niżej niż treść.

Na Autorkę się natknęłam stojąc na poczcie z awizem. Stwierdziłam że fajne ma nazwisko. Potem znalazłam to nazwisko w czytniku. To się za to zabrałam.
Ot prosta historyjka. Prosto nakreśleni bohaterowie – wkyrzający – chciałoby się nimi potrzasnąć i powiedzieć „weź się ogarnij”. Z drugiej strony co ja tam mogę wiedzieć o współczesnych młodych ludziach. Z trzeciej strony –...

To wyjątkowo subiektywna ocena – bardzo wysoka i być może niesprawiedliwa w zestawieniu z innymi książkami. Ale jako osoba wysoko wrażliwa mocno reaguję na historie o emocjach, relacjach i drugich szansach – a to właśnie dostajemy w „Świetle o poranku” Krystyna Mirek.

To powieść obyczajowa prezentująca wiele ciekawych wątków, fajnie rozegrano zarówno losy Patrycji, Doroty, Konstantego - którzy próbowali przewartościować swoje życie, ale też innych postaci. W tle mamy rodzinne napięcia, niedopowiedziane sprawy i powoli rodzące się uczucie, które nie jest „fajerwerkiem”, tylko procesem.

To, co mnie – jako osobę wysoko wrażliwą – poruszyło najbardziej, to sposób pokazania emocji. Nie ma tu dramatów na pokaz. Są za to sceny codzienne: rozmowy przy stole, wewnętrzne wahania, analizowanie słów, które padły albo nie padły.

Podobało mi się też tempo – spokojne, bez sztucznego podkręcania akcji. Dla jednych może to być wada, dla mnie to plus. Lubię, gdy relacje rozwijają się wiarygodnie, a zmiana nie następuje w trzy strony. Autorka skupia się na emocjonalnym dojrzewaniu, a nie na sensacyjnych zwrotach.

Czy książka jest przewidywalna? Momentami tak. To literatura obyczajowa, więc pewne rozwiązania można przeczuć wcześniej. Ale mimo to czytałam ją z zaangażowaniem, bo bardziej niż „co się stanie” interesowało mnie „jak bohaterka sobie z tym poradzi”. Naprawdę polubiłam tych bohaterów i cieszę się, że jeszcze dwie części przede mną.

Dla mnie to historia o tym, że nawet po trudnym czasie można znaleźć swoje „światło o poranku” – nie spektakularne, ale prawdziwe. 8/10 – za emocje, autentyczność i poczucie, że ktoś rozumie, jak skomplikowane potrafią być zwykłe ludzkie relacje.

To wyjątkowo subiektywna ocena – bardzo wysoka i być może niesprawiedliwa w zestawieniu z innymi książkami. Ale jako osoba wysoko wrażliwa mocno reaguję na historie o emocjach, relacjach i drugich szansach – a to właśnie dostajemy w „Świetle o poranku” Krystyna Mirek.

To powieść obyczajowa prezentująca wiele ciekawych wątków, fajnie rozegrano zarówno losy Patrycji, Doroty,...

Drugą część "Willi pod Kasztanem". Bohaterowie ukladają sobie życie.Babcia Kalina to wzór do naśladowania, ciepła, życzliwa. Przesłaniem powieści jest, że nie warto tłumić swoich uczuć, warto o nich mówić.To powieść o skomplikowanych relacjach, dążeniach do celu. Bohaterowie realistyczni, dobrze wykreowani. Przyjemna lektura.

Drugą część "Willi pod Kasztanem". Bohaterowie ukladają sobie życie.Babcia Kalina to wzór do naśladowania, ciepła, życzliwa. Przesłaniem powieści jest, że nie warto tłumić swoich uczuć, warto o nich mówić.To powieść o skomplikowanych relacjach, dążeniach do celu. Bohaterowie realistyczni, dobrze wykreowani. Przyjemna lektura.

Książka pozostawiła we mnie pewnien niedosyt głównie dlatego, że chyba liczyłam na pomyślne rozwiązania wszystkich zawiłych losów bohaterów. Nie dowiedziałam się, jak ułożyli sobie życie Magda, Antek i Konstanty. Liczyłam też, że dowiem się może coś o matce Antka i jej powodach niechęci do całej reszty. Liczę jednak, ze autorka skusi się na napisanie trzeciej części, w której poruszy wszystkie te ważne kwestie. Nie mniej jednak książka poruszyła we mnie jakieś głębokie struny - w kliku momentach dławiło mnie w gardle i zwyczajnie się pobeczałam. Autorka potrafi bardzo pięknie pisać i nie sposób oderwać się od książki. Ja miałam z tym bardzo poważny problem - przez cały dzień nie mogłam wydostać się spomiędzy kartek. Ostatecznie książkę skończyłam wieczorem i żałowałam, że nie mam pod ręką kolejnej części.

Książka pozostawiła we mnie pewnien niedosyt głównie dlatego, że chyba liczyłam na pomyślne rozwiązania wszystkich zawiłych losów bohaterów. Nie dowiedziałam się, jak ułożyli sobie życie Magda, Antek i Konstanty. Liczyłam też, że dowiem się może coś o matce Antka i jej powodach niechęci do całej reszty. Liczę jednak, ze autorka skusi się na napisanie trzeciej części, w...

Swoją przygodę z tą serią zaczęłam od ostatniej części, a teraz sięgnęłam po drugą. Z reguły lubię czytać całą serię po kolei, ale cóż tak wyszło, że zapoznałam się z książkami autorki w innej kolejności, niż należy.

Mimo to uważam, że zbyt wiele nie straciłam bez znajomości pierwszej części, którą mam zamiar kiedyś przeczytać, jak również i trzecią. „Światło gwiazd” bardziej mi się podobała, ale ta część też była ciekawa, pełna humoru i miłosnych wzlotów i upadków.

Magda Łaniewska — młoda kobieta pracująca w banku w Krakowie, zawodowo dosyć dobrze sobie radzi, gorzej wygląda jej sfera uczuciowa. Dziewczyna do niedawna myślała, że ma u swojego boku kochającego mężczyznę i od tej chwili w jej życiu wszystko się ułoży i zapanuje szczęście i spokój.

Niestety w jednej chwili zostało jej to odebrane, w dodatku przez jej szefową. W tej części dowiadujemy się bardzo dużo o Magdzie i jej przeszłości, a także o losach jej braci, którzy także mierzą się z miłosnymi problemami.

„Na krótką chwilę doświadczyła tego uczucia ciepła i jasności, jakie w życie wnosi miłość, ale szybko ją z tej krainy wykopano jednym mocnym uderzeniem i znów znalazła się w strefie zimnej i pełnej sprzecznych pragnień”.

Bianka Milewska — to kolejna bohaterka, o której dowiadujemy się nieco więcej. Młoda kobieta studiuje i pracuje, jest zaradna i odpowiedzialna. Całe życie była samodzielna i dbała nie tylko o siebie, ale także o swoją matkę, którą przytłoczyło życie.

Czas spędzony w domu babci Kaliny sprawia, że dziewczyna zaczyna myśleć w inny sposób i wcale nie tęskni do Warszawy i tego, co w niej zostawiła. Poukładane życie to pozory, Bianka cały czas żyła z poczuciem winy.

Mieszkając z dala od matki, mogła nabrać dystansu do spraw z przeszłości i dojrzała do tego, by poznać prawdziwą historię swojej rodziny. Rozmowa z Patrycją nie była łatwa, ale rzuciła nowe światło na wydarzenia sprzed lat.

Patrycja Nowak — atrakcyjna kobieta koło pięćdziesiątki, matka Bianki. Ubiera się i maluje, jak nastolatka, bo uważa, że uroda to jedyne, co jej zostało. Z pozoru pusta kobieta, która nie daje wsparcia swojej córce.

Jednak, kiedy poznajemy jej historię, zupełnie inaczej patrzymy na nią i jej zachowanie. Ona również wiele przeszła w młodości i nie zaznała prawdziwej miłości i szczęścia.

Najbardziej w tej książce zaciekawiły mnie losy rodziny Mirskich. Zarówno losy Konstantego były ciekawe, jak i jego rodziców. Mnie akurat bardziej zainteresowały starania Doroty, która walczyła o swoje małżeństwo.

W tej części miałam okazję poznać Mariusza i jego miłość do firmy, w której produkuje sprężyny. Mężczyzna żyje tylko firmowymi sprawami i podpisywaniem nowych kontraktów. W domu chętnie organizuje służbowe kolacje, jednak zapomina, że bez żony i jej wykwintnych dań nie byłoby tego wszystkiego.

Jedyne, co mi się nie podobało w tej książce to rozwój relacji Michała i Bianki. Na początku praktycznie ze sobą nie rozmawiali, a później wszystko wystrzeliło, jak rakieta. Według mnie za szybko pojawiły się takie poważne plany w ich relacji, bo uważam, że tak naprawdę to oni się w ogóle nie znali.

Swoją przygodę z tą serią zaczęłam od ostatniej części, a teraz sięgnęłam po drugą. Z reguły lubię czytać całą serię po kolei, ale cóż tak wyszło, że zapoznałam się z książkami autorki w innej kolejności, niż należy.

Mimo to uważam, że zbyt wiele nie straciłam bez znajomości pierwszej części, którą mam zamiar kiedyś przeczytać, jak również i trzecią. „Światło gwiazd”...

Mnie nie zachwyciła to seria. Niestety.

Mnie nie zachwyciła to seria. Niestety.

Światło o poranku. Druga odsłona cyklu Willa pod Kasztanem. I znowu ten sam schemat tylko na pierwszy plan wychodzą inne postacie. Zaczynamy od smutku a kończymy na szczęśliwym zakończeniu. Największa zaleta to to że czyta się szybko. Niestety powieść miejscami bardzo irytuje ze względu na absurdalne zachowania bohaterów.
Wszystko toczy się wokół babci Kaliny i to ona spina całość cyklu. Jest to typowa obyczajówka czyli mamy tutaj życiowe problemy przeplatane z miłosnymi . A że wszyscy niczym ćmy lgną do babci Kaliny to nie ma ona chwili dla siebie.
Najtrudniej uwierzyć w wątek miłosny bohaterowie którzy rzekomo darzą się uczuciem...problem w tym że oni w ogóle ze sobą nie rozmawiają. Mało tutaj akcji więcej wzdychań wewnętrznych wywodów przeplatanych życiowymi mądrościami a potem rach ciach...i wielka miłość.

Światło o poranku. Druga odsłona cyklu Willa pod Kasztanem. I znowu ten sam schemat tylko na pierwszy plan wychodzą inne postacie. Zaczynamy od smutku a kończymy na szczęśliwym zakończeniu. Największa zaleta to to że czyta się szybko. Niestety powieść miejscami bardzo irytuje ze względu na absurdalne zachowania bohaterów.
Wszystko toczy się wokół babci Kaliny i to ona...

„Świtało o poranku” Krystyna Mirek

Kalina cieszy się, że na nowo skompletowana rodzina próbuje wspólnie funkcjonować ze sobą. Wnuczek i wnuczka się wspierają ale nagła aktywizacja byłej synowej burzy krótkotrwały spokój duszy i serca.

Sasiadka Magda musi stawić czoła byłemu narzeczonemu oraz jego matce, która postanawia zmienić diametralnie swoją codzienność. Jej bracia rozpoczynają rywalizację choć cele każdego z nich są zupełnie różne.

Miłość czy przyjaźń ?
Rodzina i poświęcenie czy spełnienie i samotność ?
Prawda czy kłamstwo ?

Książki Pani Krystyny czyta się wybornie. To idealne połączenie ludzkich perypetii z sercowymi okolicznościami. Bohaterowie porywają a kolejne losy wciąż ciekawią.

Mamy seniorkę rodu, która próbuje poukładać cały ziemski bałagan. Kobiety w średnim wieku, które odnajdują się na nowo. I dorosłych stawiających swe kroki w trudnych wyborach i życiowych porażkach.

To kolejny tom z serii „Willa pod kasztanem” i autentycznie można poczuć się otulonym ciepłem tego wyjątkowego miejsca oraz ludzi w nim przebywających. Do następnego zobaczenia.

„Świtało o poranku” Krystyna Mirek

Kalina cieszy się, że na nowo skompletowana rodzina próbuje wspólnie funkcjonować ze sobą. Wnuczek i wnuczka się wspierają ale nagła aktywizacja byłej synowej burzy krótkotrwały spokój duszy i serca.

Sasiadka Magda musi stawić czoła byłemu narzeczonemu oraz jego matce, która postanawia zmienić diametralnie swoją codzienność. Jej...

Jakże, ja pokochałam serię "Willa pod Kasztanem" od Krystyny Mirek. Dziś przedstawiam Wam drugi tom a mianowicie "Światło o poranku".

Babcia Kalina, której dom zwany Willą pod Kasztanem kusi przepysznymi wypiekami, woskowymi świecami odpalanymi w oknie i ciepłym swojski klimatem to oaza dla Bianki i Antka czyli rodzeństwa Milewskich. Ale nie tylko. Czas bowiem uwielbiają także tu spędzać sąsiedzi Magda, Michał i Bartek Łaniewscy, których tragiczna historia rodzinna z przeszłości bardzo do siebie zbliżyła. W poprzedniej części Magda została porzucona przez narzeczonego Konstantego prawie przed ołtarzem. Mało tego musi chodzić do pracy, gdzie on chwali się nową narzeczoną Luizą... Antek, który się w niej cicho kocha nie może na to patrzeć. Bianka również się miota, jej serce chce pozostać w Krakowie, jednak dom i matkę, która ją skrzywdziła ma w Warszawie... Michał również cierpi bo jego wstydliwe usposobienie nie pozwala wyznać uczuć Biance, mało tego oboje zachowują się tak jakby za sobą nie przepadali. Bianka wraca do Warszawy i buduję na nowo relacje z matką Patrycją... Pewnego dnia dziewczyna znika bez śladu a matka rusza w ślad za nią do Krakowa... Konstanty chce odzyskać Magdę, jego narzeczona Luiza planuje zemstę a cierpią za to rodzice Konstantego.... Jak zakończy się historia tak bardzo poplątanych losów bohaterów? Musicie się przekonać.

To fantastyczna, pełna ciepła historia, z bardzo wciągającą fabułą i wspaniałymi bohaterami, którym to będziecie kibicować od początku do końca. Jeśli jeszcze nie znacie Kasztanowej willi nadrabiajcie to szybciutko a ja zabieram się niebawem za trójeczkę ❤️😍❤️😍❤️ Polecam 🌷🌷🌷

Jakże, ja pokochałam serię "Willa pod Kasztanem" od Krystyny Mirek. Dziś przedstawiam Wam drugi tom a mianowicie "Światło o poranku".

Babcia Kalina, której dom zwany Willą pod Kasztanem kusi przepysznymi wypiekami, woskowymi świecami odpalanymi w oknie i ciepłym swojski klimatem to oaza dla Bianki i Antka czyli rodzeństwa Milewskich. Ale nie tylko. Czas bowiem uwielbiają...

"Światło o poranku” Krystyny Mirek to druga część serii Willa pod Kasztanem, w której wracamy do losów rodzeństwa: Magdy, Michała i Bartka, a także Antka i Bianki – wnuków Kaliny.

Babcia Kalina wciąż stara się, by jej dom był pełen ciepła, zapachu domowych wypieków i serdecznej atmosfery, lecz coraz częściej martwi się o swoich bliskich. Zmartwienie odbiera jej radość ze zwykłych, codziennych czynności.

Rodzice Konstantego przechodzą kryzys – Dorota zaczyna dostrzegać, jak bardzo brakuje jej w małżeństwie prawdziwej bliskości. Jej mąż traktuje związek jak dobrze funkcjonującą firmę, co nie wystarcza, by zbudować szczęśliwą relację. Dorota pragnie gestów czułości, lecz jej mąż nie wie jak je wykonać.

Szczególnie poruszający jest wątek przyrodniego rodzeństwa – Bianki i Antka – których łączy nie tylko pokrewieństwo, ale też doświadczenie emocjonalnego opuszczenia przez ojca. Ich relacja rozwija się powoli, w cieniu trudnych wspomnień i prób budowania zaufania na nowo.

Michał i Bartek darzą Biankę uczuciem, ale między braćmi nie dochodzi do otwartej rywalizacji. Jeden z nich decyduje się wycofać, by nie narażać ich relacji, co jest gestem dojrzałości, choć niesie ze sobą smutek i rezygnację. Ostatecznie to Bianka podejmie decyzję, z kim chce związać swoją przyszłość i czy będzie to któryś z braci.

Z kolei Luiza podejmuje pochopną decyzję, która negatywnie odbija się na jej reputacji. Jej historia pokazuje, jak ważne jest zaufanie do własnych kompetencji i ostrożność w interpretowaniu cudzych intencji.

Książkę lekko się czyta, a perypetie bohaterów są z życia wzięte – dotyczą pracy, rodziny i miłości.

"Światło o poranku" to ciepła, refleksyjna opowieść, z której płynie prosty, ale ważny wniosek: najważniejsze są miłość, bliskość i wsparcie najbliższych nam ludzi.

"Światło o poranku” Krystyny Mirek to druga część serii Willa pod Kasztanem, w której wracamy do losów rodzeństwa: Magdy, Michała i Bartka, a także Antka i Bianki – wnuków Kaliny.

Babcia Kalina wciąż stara się, by jej dom był pełen ciepła, zapachu domowych wypieków i serdecznej atmosfery, lecz coraz częściej martwi się o swoich bliskich. Zmartwienie odbiera jej radość ze...