Wynik negatywny

Mam problem z tą książką. No bo czy jeśli oceniam książkę z wątkami autobiograficznymi, to czy oceniam autorkę, czy główną bohaterkę?

Może gdyby książka powstała dwadzieścia lat temu, to byłby jakiś powiew świeżości, ale konkluzja "masz prawo do swojego cierpiernia" jest dla mnie już tak wyświechtana, że mogłaby zostać w formie posta na instagramie.

Główny mój problem, że nie polubiłam głównej bohaterki. Dlaczego? Bo ona chce zajść w ciążę, bo jej się to należy, bo ona też chce wrzucić na social media zdjęcia słodkiego bobasa, tak jak jej koleżanki, też chce otrzymywać gratulacje i wpychać się w kolejkę, a nie może. Dlaczego nie może? Właściwie nie dowiadujemy się tego, ale próbuje. Próbuje medium, pijawek, sproszkowanych pszczółek i pielgrzymek i co? I nic!
I ja bym sobie życzyła że nasza główna bohaterka sobie przemyśli, że może ona nie powinna mieć dzieci, no ale nie. Ona sobie adoptuje dziecko i wrzuci na te sociale.

Pewnie bym inaczej podchodziła do tej książki, gdyby temat mnie tak nie dotykał, ale no dotyka, no szkoda bo temat ważny.

Mam problem z tą książką. No bo czy jeśli oceniam książkę z wątkami autobiograficznymi, to czy oceniam autorkę, czy główną bohaterkę?

Może gdyby książka powstała dwadzieścia lat temu, to byłby jakiś powiew świeżości, ale konkluzja "masz prawo do swojego cierpiernia" jest dla mnie już tak wyświechtana, że mogłaby zostać w formie posta na instagramie.

Główny mój problem,...

Fajnie było przeczytać taką opowieść o matce, która chce nią zostać za wszelką cenę. Autorka świetnie pokazała te wszystkie przeżycia i rozterki, które niemal rozrywają bohaterkę od środka. To niesamowite, jak ta walka o dziecko potrafi kompletnie zdominować życie kobiety i zmienić ją w kogoś zupełnie innego. Książka pokazuje, jak bardzo można się zatracić w dążeniu do celu i jak wielką cenę trzeba za to czasem zapłacić. Bardzo życiowa historia, która zostaje w głowie.

Fajnie było przeczytać taką opowieść o matce, która chce nią zostać za wszelką cenę. Autorka świetnie pokazała te wszystkie przeżycia i rozterki, które niemal rozrywają bohaterkę od środka. To niesamowite, jak ta walka o dziecko potrafi kompletnie zdominować życie kobiety i zmienić ją w kogoś zupełnie innego. Książka pokazuje, jak bardzo można się zatracić w dążeniu do celu...

Bardzo przykre jest to, że w świecie często osoby, które pragną czegoś najmocniej, muszą przejść wyjątkowo trudną i wyboistą drogę, podczas gdy inni, którzy wcale tego nie chcą, otrzymują to bez wysiłku.

Bardzo przykre jest to, że w świecie często osoby, które pragną czegoś najmocniej, muszą przejść wyjątkowo trudną i wyboistą drogę, podczas gdy inni, którzy wcale tego nie chcą, otrzymują to bez wysiłku.

Szczera.
O tym, jak coś z pozoru naturalnego dla każdej kobiety, okazuje się poza zasięgiem. O tym, jak pragnienie macierzyństwa wpływa na życie pragnącej: jej priorytety, relacje, psychikę. I o tym, jak trudno żyć z niespełnieniem w czasach nastawionych na sukces. Ponadto zerknięcie od strony podszewki na kwestię kreacji idealnych żyć w mediach społecznościowych oraz wewnętrzny przymus grania w grę na najbardziej idealne życie.

Szczera.
O tym, jak coś z pozoru naturalnego dla każdej kobiety, okazuje się poza zasięgiem. O tym, jak pragnienie macierzyństwa wpływa na życie pragnącej: jej priorytety, relacje, psychikę. I o tym, jak trudno żyć z niespełnieniem w czasach nastawionych na sukces. Ponadto zerknięcie od strony podszewki na kwestię kreacji idealnych żyć w mediach społecznościowych oraz...

Książka oparta na prawdziwej historii. Bohaterka wraz z mężem starają się o dziecko. Nikt nie rozumie ich problemów, każdy oczekuje że młode małżeństwo będzie miało dziecko. Ciekawie przedstawiona historia, smutna, ale prawdziwa.

Książka oparta na prawdziwej historii. Bohaterka wraz z mężem starają się o dziecko. Nikt nie rozumie ich problemów, każdy oczekuje że młode małżeństwo będzie miało dziecko. Ciekawie przedstawiona historia, smutna, ale prawdziwa.

Bardzo po macoszemu potraktowany proces invitro. Zawiodło mnie zakończenie, po opisie spodziewałam się czegoś innego. Niemniej szczęścia Chrusalino!

Bardzo po macoszemu potraktowany proces invitro. Zawiodło mnie zakończenie, po opisie spodziewałam się czegoś innego. Niemniej szczęścia Chrusalino!

Bardzo mnie ta książka zmęczyła i zezłościła – nie z powodu trudnej historii głównej bohaterki (choć bardzo bym chciała),ale jej egoizmu i złości na cały świat, którą czułam niemal przez całą lekturę. Rozumiem ten mechanizm, w którym pragnienie macierzyństwa przeradza się w obsesję i żal do wszystkich tych, których ten problem nie dotyka. Decyzje Chrustaliny, jakkolwiek byłyby absurdalne, mają jednak swoje wytłumaczenie, w obliczu jej stanu emocjonalnego i poczucia desperacji, że próbowało się już niemal wszystkiego. Niestety, mam wrażenie, że w momencie, w którym główna bohaterka zaczyna rozumieć, że jej relacje, zdrowie psychiczne i poczucie stabilizacji się rozpadają, to zrozumienie jest jednak chwilowe, a jej działania bardzo szybko ponownie stają się bezrefleksyjne, natychmiastowe, trochę na zasadzie „bo tak chcę”. Również pod koniec książki, w której historia Chrustaliny zmierza w pozytywnym kierunku, trudno jest mi czerpać satysfakcję z zakończenia – mąż bohaterki w tej historii w zasadzie nie istnieje, a niechęć do kreowania idealnego świata na Instagramie również okazała się bardzo ulotna. Mój jeszcze większy niesmak budzi fakt, iż znaczna część opisanej historii opiera się na przeżyciach autorki, która postanawia na koniec książki… dodać zdjęcie swojego dziecka.

Bardzo mnie ta książka zmęczyła i zezłościła – nie z powodu trudnej historii głównej bohaterki (choć bardzo bym chciała),ale jej egoizmu i złości na cały świat, którą czułam niemal przez całą lekturę. Rozumiem ten mechanizm, w którym pragnienie macierzyństwa przeradza się w obsesję i żal do wszystkich tych, których ten problem nie dotyka. Decyzje Chrustaliny, jakkolwiek...

Napisana z rozbrarającą szczerością.

Napisana z rozbrarającą szczerością.

“Ledwie dziew zyskach przyjdzie na świat, zaszczepia się w jej głowie przekonanie,że sens jej istnienia leży w małżeństwie i dzieciach [...] W naszym maleńkim życiu przerażała nas tak naprawdę tylko jedna myśl:że mogłybyśmy nigdy nie wyjść za mąż” czyli moje przemyślenia po lekturze książki Wynik negatywny.
Od razu zacznę od tego,że książką wręcz wbiła mnie w fotel. Uważam,że jest to książka wręcz obowiązkowa dla każdej kobiety w wieku rozrodczym i nie tylko. Książkę należy traktować jako ważny głos w debacie- jak rozmawiać- jak próbować stanowić-wsparcie dla kobiet- które- często po cichu przechodzą żałobę po nieudanej procedurze, czy też starają się o ciążę.
Autorka słusznie zauważa, iż osoby dotknięte bezpłodnością są marginalizowane przez społeczeństwo. Wszak kobieta w wieku rozrodczym, co słusznie zauważa- autorka- bombardowana jest zewsząd “życzliwymi pytaniami”-kiedy ciąża- bo lata lecą i młodsza nie będziesz. Unaocznia też rozdźwięk wsŕod staraczek- jeśli starasz się krótko nie masz prawa narzekać, bo jakaś para stara się dłużej i również nie wychodzi. Cały czas mało mówi się o fakcie- jak obciążające dla pary (rola partnera też jest poruszona w książce- jednakże temat jest trochę liżniety- autorka w całości skupia się na swoich emocjach towarzyszącym staraniom).
Duży nacisk położony jest na sferę dominacji starań o ciążę w każdym życiowym aspekcie.
Przede wszystkim wielkie ukłony w stronę autorki- za lekki, intymny, pamiętnikarski dziennik walki z niepłodnością. Jest to poniekąd rodzaj autoterapii i spełnienia dziecięcego marzenia o zostaniu pisarką.
Podoba mi się także wątek normalizacji adopcji w społeczeństwie i poruszone w nim zagadnienia związane z wątpliwości czy uda się pokochać dziecko urodzone przez inną kobietę. Jestem ciekawa kolejnych książek tej autorki.
10/10
#nieplodnosc#para#relacja#staraniaociaze#adopcja#leczenie#invitro#ebook#kindle

“Ledwie dziew zyskach przyjdzie na świat, zaszczepia się w jej głowie przekonanie,że sens jej istnienia leży w małżeństwie i dzieciach [...] W naszym maleńkim życiu przerażała nas tak naprawdę tylko jedna myśl:że mogłybyśmy nigdy nie wyjść za mąż” czyli moje przemyślenia po lekturze książki Wynik negatywny.
Od razu zacznę od tego,że książką wręcz wbiła mnie w fotel....

Współpraca barterowa z @artragepl
SPOILER ALERT: POLECAM CAŁYM SERCEM (teraz tylko przeczytajcie dlaczego tak bardzo).

Wynik negatywny to historia kobiety, która pragnie być mamą. Sama nie wie dlaczego, ale wie, że od zawsze tego pragnie. I cały wszechświat nie pochyla się nad nią, by pomóc jej w tym pragnieniu. Wręcz przeciwnie. Ten najbliższy wszechświat, ten spotykany przypadkowo, ten na Ukrainie i ten w Czarnogórze, wszystkie wszechświaty sprzysięgają się przeciw niej, a ona nie wie dlaczego. Bo przecież cały czas próbuje. Robi wszystko jak trzeba. Uśmiecha się, gdy inni, bez tych wszystkich starań, dostają to, czego ona nie może dosięgnąć. Ucisza prawdziwe emocje, a one robią wszystko, by się z niej wyrwać, znaleźć ujście, zaistnieć.

To trudna droga kobiety, w której jest sama, mimo kochającego męża. Bo nie chce go zawieść, a czuje, że jednak zawodzi. Bo nie chce się przyznać do tych "złych" emocji, bo jeszcze nie wie, że tak naprawdę one nie są złe, tylko ludzkie.

Wszystkiego dopełnia wspaniałe pióro autorki i cykliczne konfrontowanie tego, co prawdziwe z tym, co Instagramowe.

Karina Sawaryna pozostawiła mnie w zachwycie.

Współpraca barterowa z @artragepl
SPOILER ALERT: POLECAM CAŁYM SERCEM (teraz tylko przeczytajcie dlaczego tak bardzo).

Wynik negatywny to historia kobiety, która pragnie być mamą. Sama nie wie dlaczego, ale wie, że od zawsze tego pragnie. I cały wszechświat nie pochyla się nad nią, by pomóc jej w tym pragnieniu. Wręcz przeciwnie. Ten najbliższy wszechświat, ten spotykany...