Dj Bambi

Nie jest to typ historii, które zwykle mnie interesują, ale bardzo pozytywnie się nią zaskoczyłam.

Autorka w bardzo subtelny i nienachalny sposób pokazuje życie osoby transpłciowej, jej drogę do spełnionego życia, trudności, wyrzeczenia, początkowe zagubienie. Podobało mi się to, choć uważam, że mogłaby być zdecydowanie dłuższa. Niektóre wątki można by rozwinąć i dać historii lepiej wybrzmieć.

Bambi bardzo przypadła mi do gustu, to bohaterka, która od razu wzbudza sympatię i chce jej się kibicować. Zakończenie mi się podobało i myślę, że w pełni na nie zasłużyła.

Nie jest to typ historii, które zwykle mnie interesują, ale bardzo pozytywnie się nią zaskoczyłam.

Autorka w bardzo subtelny i nienachalny sposób pokazuje życie osoby transpłciowej, jej drogę do spełnionego życia, trudności, wyrzeczenia, początkowe zagubienie. Podobało mi się to, choć uważam, że mogłaby być zdecydowanie dłuższa. Niektóre wątki można by rozwinąć i dać...

Dobrze napisane studium kobiety transseksualnej.

Dobrze napisane studium kobiety transseksualnej.

Opowieść 60-letniej kobiety uwięzionej w męskim ciele. Autorka ze wzruszającą delikatnością opisuje stany ducha osoby trans ale także życie praktyczne, które niekoniecznie wszystkim się podoba. Książka niebanalna, dla chętnych poznania innych. 4+/6

Opowieść 60-letniej kobiety uwięzionej w męskim ciele. Autorka ze wzruszającą delikatnością opisuje stany ducha osoby trans ale także życie praktyczne, które niekoniecznie wszystkim się podoba. Książka niebanalna, dla chętnych poznania innych. 4+/6

Niespieszna, kameralna historia o tęsknocie za innym ciałem, o odważnym poszukiwaniu siebie, budowaniu nowej tożsamości i układaniu się na nowo z naszymi bliskimi. Ciekawa lektura dla osób chcących zrozumieć transpłciowość.

Niespieszna, kameralna historia o tęsknocie za innym ciałem, o odważnym poszukiwaniu siebie, budowaniu nowej tożsamości i układaniu się na nowo z naszymi bliskimi. Ciekawa lektura dla osób chcących zrozumieć transpłciowość.

Muszę przyznać, że ciut bardziej podobała mi się "Blizna" tej autorki. Jednak i ta książka potrafiła mnie poruszyć. Autorka w subtelny, ale nie nachalny sposób pokazuje z czym mierzą się osoby transpłciowe. Szkoda, że ta pozycja jest tak krótka, bo mamy tutaj poruszonych dużo problemów. Od niedopasowania zarówno społecznego, jak i poczucia takiego wewnętrznego dyskomfortu, przez odrzucenie, brak akceptacji przez najbliższe otoczenie i traumy przeżyte w dzieciństwie. Bardzo polubiłam Bambi. Autorka świetnie oddała jej emocje, przez co to, jak się czuła, odczuwałam też na własnej skórze.

Muszę przyznać, że ciut bardziej podobała mi się "Blizna" tej autorki. Jednak i ta książka potrafiła mnie poruszyć. Autorka w subtelny, ale nie nachalny sposób pokazuje z czym mierzą się osoby transpłciowe. Szkoda, że ta pozycja jest tak krótka, bo mamy tutaj poruszonych dużo problemów. Od niedopasowania zarówno społecznego, jak i poczucia takiego wewnętrznego dyskomfortu,...

Poprzednia książka autorki „Blizna” wywarła na mnie duże wrażenie, więc i w tym wypadku myślałam, że ta historia mi się spodoba. Nie mogę stwierdzić, że się zawiodłam, ale również nie wywołała ona we mnie efektu wow.

Autorka porusza temat transpłciowości, poszukiwania siebie oraz trudności w zaakceptowaniu przez innych tego wyboru. Long wśród tłumu ludzi jest samotna, gdyż większość bliskich nie popiera jej decyzji. Tak naprawdę pozostaje przy niej tylko brat bliźniak, który wspiera ją na każdym kroku. Relacja pomiędzy nimi jest wzruszająca i godna podziwu. Sytuacja w jakiej znajduje się Long jest wyjątkowo trudna. Przez większość czasu funkcjonowała jako mąż oraz ojciec, więc dla bliskich taka zmiana wymaga czasu i oswojenia się. Jednak nie może być to powód do odrzucenia i odwrócenia się od drugiej osoby, ponieważ każdy ma prawo do bycia szczęśliwym w swoim ciele. Long pokazuje tym samym, że w każdym wieku można odnaleźć swoje ja i pokochać siebie.

„Dj Bambi” to krótka książka, która zawiera w sobie uderzającą treść, jednak zabrakło mi nieco więcej emocji, a zakończenie pozostawiło po sobie niedosyt. Nie mniej jednak uważam, że jest to historia, którą powinien poznać każdy i dowiedzieć się z jakimi problemami mogą borykać się osoby w tranzycji. Doceniam, jednak nie pozostanie ona ze mną na długo.

Poprzednia książka autorki „Blizna” wywarła na mnie duże wrażenie, więc i w tym wypadku myślałam, że ta historia mi się spodoba. Nie mogę stwierdzić, że się zawiodłam, ale również nie wywołała ona we mnie efektu wow.

Autorka porusza temat transpłciowości, poszukiwania siebie oraz trudności w zaakceptowaniu przez innych tego wyboru. Long wśród tłumu ludzi jest samotna,...

Perspektywa bezcenna, rzadka, niedoreprezentowana. A tu poza starszą transkobiwtą jest islandzki humorek, prawdziwe dramaty ukryte w dialogach i nieznośna lekkość narracji. Cudne, choć finał rozczarowuje

Perspektywa bezcenna, rzadka, niedoreprezentowana. A tu poza starszą transkobiwtą jest islandzki humorek, prawdziwe dramaty ukryte w dialogach i nieznośna lekkość narracji. Cudne, choć finał rozczarowuje

Krótka, afabularna opowieść, a właściwie opowiadanie, jednowatkowe, bardzo konkretne a zarazem wielowymiarowe. Przypomina mi bardzo tworczosc Amèlie Nothomb, ponieważ podobnie jak u belgijskiej pisarki w małej i bardzo prostej formie ujęte jest tyle znaczeń i tyle treści, że bardzo trudno jest to opisać, a przy tym jest to książka epatująca niezwykłą pozytywną energią. Mowa jest o sprawach niełatwych. Największe wrażenie zrobiło na mnie zdanie, że Logn, dla rodziny V, dla brata i babci Bambi, który jest już po sześćdziesiatce i rozumie, że raczej mu już bliżej niż dalej do końca, chciałby przynajmniej umrzeć i być pochowanym jako kobieta, bo czuł się nią przez całe życie. A niełatwo przejść przez życie jako trans kobieta w małej, patriarchalnej społeczności jaką jest Islandia, gdzie już inni mężczyźni przypilnują, żeby być tym, czyje ciało masz. Nie ma szans na wtopienie się w tłum. Niełatwo ma również rodzina. Bliscy są w szoku. Potrzebują czasu na zrozumienie. Z ich perspektywy, zwłaszcza żony i syna, decyzją Logn zostaje odczytana jako kłamstwo i oszustwo. To, co dla Logn jest oczywiste, tzn., że jest kobietą w ciele mężczyzny, dla jego rodziny już takie nie jest. Ale dla Logn korekta płci jest bardzo ważna, najważniejsza w życiu, po przez jego resztę chce żyć jako kobieta, którą jest i przynajmniej móc umrzeć jako kobieta.
W tle rozgrywa się zjadliwa satyra społeczna i rodzinna. Zwłaszcza, że w rodzinie Logn mnóstwo jest silnych a nawet bardzo silnych kobiet, zdecydowanie bardziej męskich, niż Logn kiedykolwiek był jako mężczyzna.

Krótka, afabularna opowieść, a właściwie opowiadanie, jednowatkowe, bardzo konkretne a zarazem wielowymiarowe. Przypomina mi bardzo tworczosc Amèlie Nothomb, ponieważ podobnie jak u belgijskiej pisarki w małej i bardzo prostej formie ujęte jest tyle znaczeń i tyle treści, że bardzo trudno jest to opisać, a przy tym jest to książka epatująca niezwykłą pozytywną energią. ...

Czasem trudno ubrać w słowa recenzję. Mam wrażenie, że cokolwiek powiem o tej książce, to będzie za mało.

Dj Bambi to krótka książka, niespełna 200 stron, ale niech was nie zwiedzie jej długość. Jest bogata w treść. Nie jest to zwykła powieść. To książka, która porusza bardzo trudny temat, bardzo kontrowersyjny temat, w sposób łatwy i przystępny. Ciężko nie polubić Logn i ciężko nie kibicować jej.

Postanowiłam dzisiaj nie umierać.
Jedyne, co nie pozwala mi dać się ukołysać fali do snu to myśl, że ciało w trumnie nie będzie ciałem kobiety. Nie mam zamiaru umierać, dopóki największe nieporozumienie mojego życia nie zostanie skorygowane - potworny błąd Stwórcy, który kazał mi się urodzić chłopcem.

Autorka porusza temat transpłciowości. Poszukiwaniu siebie, akceptacji siebie. Temat wolności. Wolności, która może być bardzo, ale to bardzo samotna. Czy Logn, która ma sześćdziesiąt lat, będzie szczęśliwa, gdy pójdzie pod nóż i dokona pełnej tranzycji? Czy bliscy ją zrozumieją?

Zdaję sobie sprawę, że to bardzo kontrowersyjny temat, ale wierzę, że mam tutaj społeczność, która szanuje wybory innych. Uważam, że tę książkę powinni przeczytać wszyscy! Głównie dlatego że to nie jest reportaż, ale mógłby nim być. Historia zagubionej Bambi we własnym ciele i umyśle.

W tej książce bardzo ważne i piękne są relacje międzyludzkie. Logn urodziła się jako chłopiec i ma brata bliźniaka. Jako dorosły mężczyzna miała żonę, syna. Perspektywa osób z rodziny, niezrozumienie przez byłą żonę czy fakt, że syn nie potrafi powiedzieć: mamo do kogoś, do kogo mówił większość życia: tato, jest całkiem zrozumiała. Tranzycja nie wpływa tylko na tę konkretną osobę.

Seria Dzieł Pisarzy Skandynawskich nie zawiodła mnie (jakoś bardzo) do tej pory. Nie czytałam wcześniejszej Blizny tej autorki, ale na pewno to nadrobię. Książkę polecam, to jest piękna literatura piękna. Mimo wszystko, mimo tematu, bardzo życiowa.

Czasem trudno ubrać w słowa recenzję. Mam wrażenie, że cokolwiek powiem o tej książce, to będzie za mało.

Dj Bambi to krótka książka, niespełna 200 stron, ale niech was nie zwiedzie jej długość. Jest bogata w treść. Nie jest to zwykła powieść. To książka, która porusza bardzo trudny temat, bardzo kontrowersyjny temat, w sposób łatwy i przystępny. Ciężko nie polubić Logn i...

Pierwsze zdanie tej bezpretensjonalnej książki wymiata, brzmi tak: "Nie proszę o wiele, tylko o ciało podobne do mnie. To wszystko."
Polubiłam Bambi, bohaterkę tej książki. Kibicowałam jej. Współodczuwałam z nią. Przejmowała mnie.
Właśnie takie książki więcej zdziałają niż demonstracje i aktywiści. Bo kiedy wejdziemy w buty drugiego człowieka, choćby był nie wiem jak odmienny od nas, kiedy poczujemy to, co on czuje, kiedy podejdziemy bardzo blisko, trudniej nam oceniać, moralizować i potępiać.
To, co tak lubię w literaturze skandynawskiej to to, że skupia się na człowieku w jego codziennym życiu. Nie szuka spektakularnych wydarzeń i emocji. I okazuje się, że najbardziej ekscytujące jest jednostkowe, osobiste doświadczenie.
"DJ Bambi" to bezpretensjonalna, niewielkich rozmiarów książka na bardzo ważny temat. Dotyczy nie tylko osób transpłciowych i ich problemów, ale także ich bliższego i dalszego otoczenia, reakcji na zmianę. Napisana jest w formie monologu głównej bohaterki, lekko, z dystansem, poczuciem humoru, można i tak opowiadać o trudnych tematach. Polecam!

Pierwsze zdanie tej bezpretensjonalnej książki wymiata, brzmi tak: "Nie proszę o wiele, tylko o ciało podobne do mnie. To wszystko."
Polubiłam Bambi, bohaterkę tej książki. Kibicowałam jej. Współodczuwałam z nią. Przejmowała mnie.
Właśnie takie książki więcej zdziałają niż demonstracje i aktywiści. Bo kiedy wejdziemy w buty drugiego człowieka, choćby był nie wiem jak...