Holub. Jak daleko posuniesz się, aby znaleźć zdrajcę?

Przyzwyczajona do książek V.V. Severskiego, byłam rozczarowana. Teoretycznie jest OK, ale suche to, przegadane, brak takiej iskierki, która powoduje, że pochłania się historię, otacza nią, żyje się w niej. Raczej nie sięgnę po dalszy ciąg.

Przyzwyczajona do książek V.V. Severskiego, byłam rozczarowana. Teoretycznie jest OK, ale suche to, przegadane, brak takiej iskierki, która powoduje, że pochłania się historię, otacza nią, żyje się w niej. Raczej nie sięgnę po dalszy ciąg.

Na początku wszystko ok trochę szczegółów z pracy. Później już tylko Yveta i Yveta..... Słabe Kurcze no zawiodłem się.

Na początku wszystko ok trochę szczegółów z pracy. Później już tylko Yveta i Yveta..... Słabe Kurcze no zawiodłem się.

CYKL: "HOLUB" (TOM 1)

W swojej książce Piotr Wroński poprzez pierwszoosobową narrację opowiada historię Piotra Wilamowskiego - agenta kontrwywiadu, który podejmuje się powierzonego mu zadania znalezienia tytułowego "holuba", czyli zdrajcy funkcjonującego wewnątrz służb. Do tego zadania przydzielono mu czeską agentkę - Yvetę Chralovą. Sprawa otrzymuje kryptonim "Holub". Od tej pory fabuła koncentruje się wokół tego wątku. Od teraz główny bohater powieści wraz z koleżanką będą zmuszeni pracować razem. Zmuszeni, gdyż Piotr nie znosi kobiet a już tym bardziej nie wyobraża sobie współpracy z nimi. Sprawy przybierają jednak inny obrót, niż Piotrowi mogłoby się wydawać, gdyż jego partnerka okazuje się nie być taka zła. Zarówno zawodowo, jak i prywatnie...

Co oferuje nam Autor? Wejście w świat kontrwywiadu z wątkiem romantycznym Sporą dawkę szpiegowskiego klimatu podlewa dużą ilością alkoholu, którym agenci raczą się bardzo często. Wroński, były oficer polskich służb specjalnych, wnosi do powieści doświadczenie, którego nie da się podrobić. To właśnie ta autentyczność sprawia, że czytelnik mocno odczuwa powieść. Opisy procedur operacyjnych, metody prowadzenia działań rozpoznawczych czy sposób budowania sieci wpływów — wszystko to tworzy tło, którego prawdziwość czytelnik czuje, nawet jeśli nie zna kulis świata służb. Autor nie musi udowadniać swojej wiedzy, gdyż ona po prostu wybrzmiewa między wierszami. Do tego posłuhuje się swobodnym stylem, co ułatwia czytanie. Tomasz Szwejgiert na okładce książki rekomendując ją pisze: "Zemsta wkurzonego esbeka. Czyta się jednym tchem". Prawdę prawi Pan Szwejgiert - czyta się jednym tche, choć około połowy musiałam przerwać lekturę na kilka miesięcy, gdyż fabuła nieco zwolniła tempo. Na szczęście po połowie przyspieszyła, prowadząc do finału, który był wręcz prawdziwym rollercoasterem wydarzeń.

"Holub (...)" to nie tylko opowieść o zdradzie na poziomie struktur państwa.. To historia, która pokazuje, że zdrada nie zawsze wynika z prostych pobudek, a lojalność nie jest wartością stałą. To również opowieść o osobistej walce, odpowiedzialności i poniesionych konsekwencjach za popełnione czyny. W świecie Wrońskiego każdy ma swoją prawdę, a klucz do przetrwania stanowi właściwe odczytanie czyichś intencji. Wroński prowadzi narrację tak, aby czytelnik stopniowo wchodził w głąb sieci powiązań, interesów i ukrytych motywacji. Autor w swojej książce stawia czytelnikowi wiele pytań, zmuszających do refleksji: czym jest zdrada? Ile jesteśmy w stanie zrobić, aby bronić swoich bliskich, ile poświęcić, gdy gra toczy się o bezpieczeństwo państwa? Jak cienka jest granica między misją a obsesją, między patriotyzmem a wykorzystywaniem wielkich słów do ukrycia prywatnych interesów? Ta refleksyjna warstwa czyni "Holuba (...)" książką bardziej ambitną niż typowa literatura szpiegowska. Wroński zachowuje równowagę między opisami a akcją, dzięki czemu czytelnik może zarówno zanurzyć się w realiach pracy operacyjnej, jak i śledzić rozwijającą się intrygę. To połączenie, które zadowoli zarówno miłośników thrillerów, jak i tych, którzy oczekują bardziej intelektualnego podejścia do tematu.

Jednym z największych atutów powieści jest sposób kreowania bohaterów. Są to postaci niejednoznaczne, pełne sprzeczności, ale wciąż napędzane poczuciem obowiązku. Autor nie idealizuje ich. Wręcz przeciwnie - odsłania ich słabości, pokazuje momenty zwątpienia i moralne kompromisy, które stają się nieuniknione, kiedy gra zaczyna toczyć się o wysoką stawkę.

Jeśli chodzi o korektę, to zauważyłam literówki w niektórych miejscach, powtarzanie "jakiś", gdy powinno być "jakichś" oraz przynajmniej jeden błąd ortograficzny ("skórzane" - s. 177). Jednak największym minusem są dialogi, w których druga osoba wypowiada swoją kwestię, bądź odpowiada na wcześniej zadane pytanie, w tej samej linii. Jest to irytujące, gdyż wprowadzą chaos podczas lektury, sprawiając, że czytelnik musi się niejednokrotnie cofnąć wstecz, jeśli chce dokładnie wiedzieć kto wypowiedział się w danym momencie. Utrudnia to lekturę, zwłaszcza na początku. Z czasem można się do tego przyzwyczaić, co jednak nie zmienia faktu, iż jest to irytujące.

Literatura sensacyjna rzadko oferuje połączenie autentyczności, emocjonalnej głębi i uczciwie skonstruowanej intrygi. "Holub. Jak daleko posuniesz się, aby znaleźć zdrajcę?" Piotra Wrońskiego to przykład dobrej powieści, która wyrasta ponad schemat klasycznego thrillera. Jest to książka, która nie tylko wciąga, ale również skłania do refleksji nad lojalnością, moralnością i ceną, jaką płacimy za podejmowane decyzje. Zwłaszcza w świecie, gdzie granice między dobrem, a złem nie są oczywiste. To książka dla tych, którzy cenią inteligentne thrillery oraz lubią powieści sensacyjne z romantycznym wątkiem, ale też dla tych, którzy poszukują historii z głębszym przesłaniem.

Opinia opublikowana na moim blogu:
https://literackiepodrozebooki.blogspot.com/2025/11/holub-jak-daleko-posuniesz-sie-aby.html

CYKL: "HOLUB" (TOM 1)

W swojej książce Piotr Wroński poprzez pierwszoosobową narrację opowiada historię Piotra Wilamowskiego - agenta kontrwywiadu, który podejmuje się powierzonego mu zadania znalezienia tytułowego "holuba", czyli zdrajcy funkcjonującego wewnątrz służb. Do tego zadania przydzielono mu czeską agentkę - Yvetę Chralovą. Sprawa otrzymuje kryptonim...

Alkoholowy romans (żenujący) ze służbami specjalnymi w tle, ale tak na trzecim albo czwartym planie.

Alkoholowy romans (żenujący) ze służbami specjalnymi w tle, ale tak na trzecim albo czwartym planie.

Niestety rozczarowanie. Duże, bo jako fan wydawnictw Pińskiego z serii "Historia..." oczekiwania miałem wysokie.

Przejrzałem inne krytyczne opinie i nie będę ich powielał. Wystarczy napisać, że z większością z nich po prostu się zgadzam.

Niestety rozczarowanie. Duże, bo jako fan wydawnictw Pińskiego z serii "Historia..." oczekiwania miałem wysokie.

Przejrzałem inne krytyczne opinie i nie będę ich powielał. Wystarczy napisać, że z większością z nich po prostu się zgadzam.

Beznadzieja ale po kolei.

Książka jest źle przygotowana do druku. Kwestie dialogowe są błędnie (a właściwie nie są) porozdzielane. Efekt jest taki, że musimy się domyślać kto co powiedział bo leci to ciągiem. Karygodny w mojej ocenie błąd. Kolejny błąd, to papier. Poprzez niego ksiażka jest ciężka a w związku z tym nie da się jej długo trzymać w rękach. Po co?

Fabuła... Odnoszę wrażenie, że pisał ja nastolatek z burzą hormonalną a nie dojrzały facet. W skrócie:
As polskiego wywiadu ale esbek przy okazji i patriota, piękna, seksowna Czeszka po dramatycznych przejściach i jej wysoko postawiony ojciec w służbach, miłość od pierwszego wejrzenia, ślub, meblowanie mieszkania, sportowe fury, mistrz kierowcy, układy z gangsami, wóda na śniadanie obiad i kolację. No Bond to pan pikuś. Naprawdę, tego nie da się czytać.
Dodatkowo: Opisy ulic, przejść, muzyki jaką aktualnie słuchają, gdzie się pieprzą i na czym, słodkich dialogów i SMS jakie zakochani do siebie piszą- żenujące.

Szkoda bo sama fabuła szpiegowska ciekawa. Ale tutaj z kolei autor milczy i nic nie wyjaśnia z żargonu szpiegów. Betki, PZ i inne określenia z wywiadu trzeba rozwikłać samemu. Właśnie w miejscu gdzie autor mógłby zabłysnąć.

Ta książka to jakiś mokry sen autora na dodatek z błędami technicznymi.

Jeśli kiedykolwiek czytaliście książki Severski-ego to dajcie sobie spokój. To jak by porównywać napalonego licealistę z pryszczami i małym ego do profesora z wieloletnią praktyką.

Beznadzieja ale po kolei.

Książka jest źle przygotowana do druku. Kwestie dialogowe są błędnie (a właściwie nie są) porozdzielane. Efekt jest taki, że musimy się domyślać kto co powiedział bo leci to ciągiem. Karygodny w mojej ocenie błąd. Kolejny błąd, to papier. Poprzez niego ksiażka jest ciężka a w związku z tym nie da się jej długo trzymać w rękach. Po co?

Fabuła......

Mogę śmiało powiedzieć WYBITNA. Świetnie napisana i jeszcze lepiej przeczytana przez autora. Polecam audiobook.

Mogę śmiało powiedzieć WYBITNA. Świetnie napisana i jeszcze lepiej przeczytana przez autora. Polecam audiobook.

No coz moja pierwsza ksiazka tego autora to bym Metatron, Holub sie okazal przedwiosniem Metatronu, te same szczegoly, to same uwielbienie i wszechmoc glownego bahotera, nawet imiona bohaterow tak samo banalne.... ehhh szkoda czasu.

No coz moja pierwsza ksiazka tego autora to bym Metatron, Holub sie okazal przedwiosniem Metatronu, te same szczegoly, to same uwielbienie i wszechmoc glownego bahotera, nawet imiona bohaterow tak samo banalne.... ehhh szkoda czasu.

Esbecki rycerz na polskim koniu ratuje z opałów czeską księżniczkę. niby to historia o służbach a jednak o miłości. pies na baby, który udaje że bab nie lubi, poza tym palacz i alkoholik z wielkim ego a przy okazji samozwańczy nauczyciel operacyjnej roboty. po drugiej stronie granicy- ojciec stręczący swoją córkę, agentka infantylna papla -no po prostu czeski film czyli i śmiesznie i strasznie. jeżeli tak wygląda europejski wywiad to jest to wiadomość niepokojąca. często pan agent powtarza też, że nie awansuje bo się nie podlizuje tym samym ujawniając co go najbardziej boli a dobry agent nie powinien zdradzać swojego słabego punktu, gra się do końca. denerwował mnie bohater trochę i denerwował mnie lektor a raczej jego brak. wydaje mi się, że odbiór tej książki poprawiłoby zatrudnienie profesjonalnego aktora do jej przeczytania. opowieść mogłaby też zostać skrócona o opisy zakupów na przykład i dzięki temu zyskać lepsze tempo.

Esbecki rycerz na polskim koniu ratuje z opałów czeską księżniczkę. niby to historia o służbach a jednak o miłości. pies na baby, który udaje że bab nie lubi, poza tym palacz i alkoholik z wielkim ego a przy okazji samozwańczy nauczyciel operacyjnej roboty. po drugiej stronie granicy- ojciec stręczący swoją córkę, agentka infantylna papla -no po prostu czeski film czyli i...

Dla mnie za długa, nie mogłem się doczekać az w końcu się skończy. Ogólnie książka dobra. Zgadzam się z opiniami innych, autor nie powinien czytać własnej książki. Raczej nie wezmę się za 2 część

Dla mnie za długa, nie mogłem się doczekać az w końcu się skończy. Ogólnie książka dobra. Zgadzam się z opiniami innych, autor nie powinien czytać własnej książki. Raczej nie wezmę się za 2 część