Burza Jeżynowej Gwiazdy. Wojownicy. Superedycja 8

Polecam!

Polecam!

Uważam, że Wojownicy powinni byli zakończyć się na czwartej serii a ta super edycja nie jest potrzebna.

Zawiodłam się strasznie, fabuła monotonna i powtarzająca starsze wydarzenia.

Jak uwielbiam Wojowników, tak ta książka jest porażką. Jeżynowa Gwiazda podejmuje absurdalnie złe decyzje a większość kotów straciła charakter.

Oczywiście to tylko moja opinia ^^

Uważam, że Wojownicy powinni byli zakończyć się na czwartej serii a ta super edycja nie jest potrzebna.

Zawiodłam się strasznie, fabuła monotonna i powtarzająca starsze wydarzenia.

Jak uwielbiam Wojowników, tak ta książka jest porażką. Jeżynowa Gwiazda podejmuje absurdalnie złe decyzje a większość kotów straciła charakter.

Oczywiście to tylko moja opinia ^^

📚 „Burza Jeżynowej Gwiazdy” – kolejny rozdział w świecie Wojowników, pełen emocji, straty i walki o przyszłość klanu. 🐾⚡
Pamiętacie koty z klanów? Jeśli tak, to czas poznać Jeżynową Gwiazdę – nowego przywódcę Klanu Pioruna, który przejął dowodzenie po Wielkiej Bitwie, gdy Ognista Gwiazda zginął. 🔥
🌊 Gdy potężna powódź zalewa ich terytorium, kilka kotów traci życie. Czy Jeżynowej Gwieździe uda się ocalić Klan?
😾 A co z relacjami z Klanu Cienia? Jarzębinowa Gwiazda został nowym przywódcą po tym, jak Czarna Gwiazda stracił ostatnie życie podczas burzy... Czy napięcia między klanami doprowadzą do kolejnego konfliktu?
To opowieść o lojalności, stracie i nadziei. Dla wszystkich fanów serii – pozycja obowiązkowa! 🐾

Michał lat 12

📚 „Burza Jeżynowej Gwiazdy” – kolejny rozdział w świecie Wojowników, pełen emocji, straty i walki o przyszłość klanu. 🐾⚡
Pamiętacie koty z klanów? Jeśli tak, to czas poznać Jeżynową Gwiazdę – nowego przywódcę Klanu Pioruna, który przejął dowodzenie po Wielkiej Bitwie, gdy Ognista Gwiazda zginął. 🔥
🌊 Gdy potężna powódź zalewa ich terytorium, kilka kotów traci życie. Czy...

Jeżynowa Gwiazda nigdy nie był moją ulubioną postacią, tutaj jednak jest gorszy. Został przywódcą, a nie ma pojęcia co robić, miota się bezmyślnie przez całą książkę. Nie przypominam sobie, aby tak zachowywał się, będąc zastępcą! (Najwyraźniej nie zasługiwał na zostanie nim). Czy nawet podczas wędrówki i szukania Północy w drugiej serii. Wszyscy mu sugerują, w tym Wiewióra czy Piaskowa, czy nawet uczniowie, co powinien zrobić lub rzucają na głos jakiś pomysł. Po czym okazuje się, że Jeżynowej takie coś do głowy w ogóle nie przyszło i się zgadza, bo to super pomysł. Albo z drugiej strony w bodajże dwóch przypadkach pyta się innych o opinie, po czym wyciąga kartę przywódcy i robi, tak jak chciał od początku. Po co więc pyta?
Sądzę, że nie zachowuje się tutaj jak on z reszty książek.


Z tego co widziałem, to ludzie bardzo narzekają na angielskie wydania z powodu masy błędów. Błędów w budowie świata jak, jako przykład, mylenie imion. Czy polskie wydanie ma te same błędy, czy angielska edycja dostała później jakąś reedycje gdzie zostały poprawione? Nie mam pojęcia, ale jest szansa, że te same nieścisłości fabularne są i tu.


Fabularnie połowa albo może i 2/3 to kopiuj wklej wszystkiego co już kilkukrotnie było na przestrzeni serii. Jest też często dość prosto i przyziemnie. (Akurat z tą przyziemnością to zaleta). Polowania, patrole, interakcje z innymi. Niestety schematyczność dobija. Nie dzieje się też nic nowego czy zaskakującego. (Chociaż nie chciałbym nic zaskakującego. Zaskakujące to będzie przejmowanie ciał przez duchy). Kolejny raz jakaś klęska (W tym przypadku powódź i zalanie połowy mapy świata, że tak to powiem żartem. Obozy klanów jak i pół terytoriów zalane. Więc gdzie przenoszą się koty KP? Do tuneli! Do tuneli które podczas deszczu były zalewane),czy włóczędzy, czy borsuki, czy spory klanowe. Wszystkie istotne wydarzenia z poprzednich książek dotyczące klanów nie mają większego znaczenia... do czasu kilku ostatnich stron. Tam następuje coś zaskakującego, ale o tym później. Do tego czasu fabuła nie wydaje się być zbytnio istotna. Dzieją się rzeczy, ot tyle. Mogłaby być skrócona o połowę, przyjemniej by się czytało.


Przepis na kolejną książkę o wojownikach:

Problem z klanem cienia? check
Klan cienia przekraczający granice? check
Potem kłamią, mówiąc, że nie przekraczają? check
Problem z innym klanem na granicy, bo to i to i to? check
KP będący dobrym i nieszukającym kłopotów? check
Zajęcie części terytorium KP przez inny klan? check
Inne klany mające ich gdzieś i będące do nich wrogo nastawione? check (z wyjątkiem klanu rzeki)
Jakiś problem wpływający na wszystkie klany? check
KP martwiący się o innych, mimo iż ci inni mają ich chwilę wcześniej /lub zawsze/ gdzieś? check
Kolejna współpraca lub jakakolwiek pomoc innym, bo jednak ktoś ciągle potrzebuje pomocy KP? check
Pomoc udzielona przez KP, mimo iż inny klan/kot mówi jednoznacznie, że nie chce tej pomocy? check
Powrót do "normalności" gdzie KP tylko przeszkadza i się wtrąca oraz gdzie nikt nigdy im nie pomaga? che... hmmm może jednak nie? To zależy od bycia konsekwentnym przez Erinki w kolejnych książkach, aczkolwiek jak wiemy, nie są one konsekwentne, więc nadzieje są zerowe.

Czy o czymś zapomniałem?


Kiedy KW zajmuje kawałek terytorium KP to, co robi Jeżynowa? Oczywiście, że macha na to ogonem, bo nie chce walki.

Tym razem to KR był tym miłym klanem i powitał KP z większym uśmiechem niż inni.

Najbardziej wyróżniającą się postacią, mimo iż wcale nie jest ona najważniejsza to Piękniś. Jego teksty wymiatają.

Czytanie pierwszej połowy książki jest bardzo męczące. Nie tylko ze względu na fabułę, ale przede wszystkim schematyczność. Druga połowa była lepsza, dała większą satysfakcję, ale też bez przesady. Wydaje się też w pewnym sensie zlepkiem różnych scen które szybko zostają rozwiązane jak walka z włóczęgami czy borsukami.

Chyba jedyną rzeczą która jest czymś nowym to odwiedzanie domu dwunożnych. Nie tego starego i zniszczonego co mają na swoim terytorium, tylko w tej małej wsi obok. Szara Pręga dostał w końcu możliwość zaprezentowania swojej wiedzy o dwunożnych, wyjaśnia niektóre z rzeczy innym kotom, naprawdę super.

Jak się okazuje, Jeżynowy pomaga innym jeszcze bardziej niż Ognisty. Nie sądziłem, że jest to możliwe, a jednak sprowadza do obozu kilku pieszczochów. Idzie dokładnie w jego ślady, mamy Ognistego pod innym imieniem. Możecie spać spokojnie, fabuła KP pozostaje bezzmienna jak gry ubisoftu, dziedzictwo jest kontynuowane.

Kolejny raz KP pomaga innym. Kiedy KC wchodzi na tereny KP, co robi Jeżynowy? Zamiast pilnować granic, to idą rozwiązać sedno problemu. Mimo iż KC jednoznacznie powiedział, że nie chcą żadnej pomocy, bo dadzą sobie radę. Sednem problemu jest grupa kotów która spycha KC z jednej strony granicy. Potem KC ma kolejny problem z borsukami, czy muszę mówić, co robi Jeżynowa, czy jest to oczywiste?

Jedną z większych zalet jest pokazanie jak koty które kiedyś miały moce, teraz sobie radzą. A jak sobie radzą? Źle, nie chcą się pogodzić z ich utratą, zarówno Gołębkie jak i Lwi, Sójcze jest zaś taki jak zawsze. Aczkolwiek jego moc nie była aż tak bardzo wpływająca na codzienne funkcjonowanie jak pozostałej dwójki. Niestety jest to wątek bardzo poboczny. Właśnie to mogłoby być ważniejszą częścią książki.

Brunatna skóra — siostra Jeżyny, kotka z KC, mówi Jeżynowemu, że KC powinien okazać im wdzięczność za pomoc. HA! Prędzej jeże zaczną latać. Nigdy się to nie stanie.

Pod koniec Ognisty gada jakieś bzdury Jeżynie, że klany muszą się wspierać i podaje przykład K Nieba jako coś, co kiedyś przywódcy zrobili źle. Problem leży w tym, że KN prosił o pomoc, a KC nie chciał żadnej pomocy i byli źli, że Jeżyna im pomaga.

Jeżyna zakochuje się w jednym z pieszczochów których sprowadził. Nie widzę powodu, czemu miałby się w niej zakochać, ale to robi. Pod koniec ów pieszczoch odchodzi z klanu, aby nie stać na przeszkodzie między nim a Wiewiórą.

Ostatnie strony książki dają spore nadzieje na to jak będzie wyglądała przyszłość wszystkich klanów. Do Kodeksu Wojownika zostaje wprowadzona nowa zasada, że jeśli jakiś klan (bądź klany) będzie w potrzebie lub niebezpieczeństwie, wszystkie klany muszą się zjednoczyć i pomóc. Powinno stać się to już dużo wcześniej. Nawet jeśli nie między wszystkimi czterema klanami to przynajmniej między dwoma, mogliby się bardziej wspierać. I nie przez chwilę, tylko już konkretniej, w końcu te koty tyle razy współpracowały, aby potem znów być dla siebie wrogami... aby po chwili znów współpracować. Jest to irytujące, nie uczą się na błędach. Lecz zastanawia mnie w jakim stopniu to rzeczywiście będzie działało w kolejnych książkach. Kolejnych książkach których stety niestety nie zamierzam czytać, a przynajmniej jeśli chodzi o książki kontynuujące fabułę która rozgrywa się od 6 serii. Więc się tego nie dowiem, ALE założyłbym się, że nic się nie zmieni.

Jeżynowa Gwiazda nigdy nie był moją ulubioną postacią, tutaj jednak jest gorszy. Został przywódcą, a nie ma pojęcia co robić, miota się bezmyślnie przez całą książkę. Nie przypominam sobie, aby tak zachowywał się, będąc zastępcą! (Najwyraźniej nie zasługiwał na zostanie nim). Czy nawet podczas wędrówki i szukania Północy w drugiej serii. Wszyscy mu sugerują, w tym Wiewióra...

Cieszę się że nie mam powtórki z rozrywki jaką miałam z „Próbą Wroniego Pióra " . Książka ciekawa i wciągająca ,dużo się dzieje ,mówi także o życiu jednego z członków klanu .... Oczywiście wracamy do historii która miała miejsce w starym lesie .... Książka pozwoliła mi bardziej znienawidzić zadufanego w sobie nowego przywódcę klanu Cienia którego własną duma jest cenniejsza ,i niech klan gwiazdy sprawi że jego zastępca będzie leprzym przywódca ...Szkoda że w jakimś sensie Jeżynowa gwiazda idzie w ślady Ognistej gwiazdy .Nie jest to doceniane .Polecam !!

Cieszę się że nie mam powtórki z rozrywki jaką miałam z „Próbą Wroniego Pióra " . Książka ciekawa i wciągająca ,dużo się dzieje ,mówi także o życiu jednego z członków klanu .... Oczywiście wracamy do historii która miała miejsce w starym lesie .... Książka pozwoliła mi bardziej znienawidzić zadufanego w sobie nowego przywódcę klanu Cienia którego własną duma jest...

Przez część Książki, gdzie pojawia się Janka miałam tylko jedną myśl
" Jeżynowa Gwiazdo .... nawet nie próbuj"
Na szczęście skończyło się tak jak miałam nadzieję 😅

Przez część Książki, gdzie pojawia się Janka miałam tylko jedną myśl
" Jeżynowa Gwiazdo .... nawet nie próbuj"
Na szczęście skończyło się tak jak miałam nadzieję 😅

Nawet git

Nawet git

Cieszę się, że Jeżynowa Gwiazda zdecydował się wybrać Wiewiórczy Lot.

Cieszę się, że Jeżynowa Gwiazda zdecydował się wybrać Wiewiórczy Lot.