Czechy. Czemu pohoda to nie pogoda? czyli czeski luz

Przyjemnie się czyta.

Przyjemnie się czyta.

Fajna książka, dużo informacji i odautorskich rekomendacji. Widać, że autorka nie ma dystansu do Czech, ale to dobrze, widać prawdziwą miłość.

Fajna książka, dużo informacji i odautorskich rekomendacji. Widać, że autorka nie ma dystansu do Czech, ale to dobrze, widać prawdziwą miłość.

Fajna, lekka pozycja, będąca uzupełnieniem książek Kaczorowskiego, czy Szczygła. Pisana z perspektywy czechofilki, która na własną rękę zgłębia "kraj Szwejka i Hrabala". Nie traktowałbym tej książki jako przewodnika turystycznego, ani literatury faktu. To po prostu bardzo subiektywne spojrzenie na kraj naszych sąsiadów, mozaika wątków i doświadczeń. A jako że sam jestem czechofilem-amatorem, chętnie degustowałem czeskie refleksje autorki, konfrontując je ze swoimi. Polecam, zwłaszcza że każda nowa polska pozycja o Czechach jest na wagę złota.

Fajna, lekka pozycja, będąca uzupełnieniem książek Kaczorowskiego, czy Szczygła. Pisana z perspektywy czechofilki, która na własną rękę zgłębia "kraj Szwejka i Hrabala". Nie traktowałbym tej książki jako przewodnika turystycznego, ani literatury faktu. To po prostu bardzo subiektywne spojrzenie na kraj naszych sąsiadów, mozaika wątków i doświadczeń. A jako że sam jestem...

Jednym z moich ulubionych kierunków na krótkie wycieczki są Czechy – bliskość granicy pozwoliła mi nie raz odkrywać ich urok. Nic więc dziwnego, że z chęcią sięgnęłam po książkę "Czechy. Dlaczego pohoda to nie pogoda? czyli czeski luz" Doroty Chmielewskiej, by zobaczyć, co ktoś inny pokochał w tym kraju.

To nie jest klasyczny przewodnik ani reportaż w stylu Szczygła, ale jeśli byliście w Pradze, spodobało Wam się i chcecie więcej – to książka dla Was. Niekoniecznie książkowo i poważnie - a na luzie, tak o, jak w rozmowie z koleżanką uwielbiającą Czechy. Trochę ciekawostek, trochę konkretów i mnóstwo ochoty na kolejną podróż!

Książkę czyta się jak dłuższe wpisy na podróżniczym Instagramie – lekko i przystępnie. Ale wiecie, czego mi brakowało? Zdjęć! Opisy ciekawych miejsc, jak architektoniczne perełki wśród dworców, aż proszą się o ilustracje. A skoro nie zdjęcia, to może QR kody? Bo jeśli wpiszecie w Google "Dworzec Chleb", to wyniki mogą was zaskoczyć. Jedno wiem na pewno – kiedy wrócę do Pragi, zabiorę tę książkę ze sobą, razem z "Osobistym przewodnikiem po Pradze" Szczygła. Lubię subiektywne podejście do podróży, gdy ktoś dzieli się ulubionymi miejscami zamiast typowych atrakcji.

Rozdział o czeskiej kuchni to prawdziwa tortura dla smakosza! Czytanie o ulubionych przysmakach bez możliwości ich spróbowania boli. Ale przynajmniej dowiedziałam się, o co chodzi z tą dziesiątką i dwunastką przy zamawianiu czeskiego piwa. Za to trochę rozczarował mnie fragment o zamkach – dla mnie największej atrakcji Czech! Nie jeden urlop spędziłam na zamkowym szlaku, a tu… tylko kilka przykładów. Za to czeskie uzdrowiska zostały opisane bardzo szczegółowo.

Uwielbiam Czechy i zawsze chętnie sięgam po książki im poświęcone. Ta jest lekkim, przyjemnym wstępem dla kogoś, kto chce liznąć trochę czeskiego luzu i zainspirować się do własnej podróży. A taką warto zaplanować – choćby na weekend!

Jednym z moich ulubionych kierunków na krótkie wycieczki są Czechy – bliskość granicy pozwoliła mi nie raz odkrywać ich urok. Nic więc dziwnego, że z chęcią sięgnęłam po książkę "Czechy. Dlaczego pohoda to nie pogoda? czyli czeski luz" Doroty Chmielewskiej, by zobaczyć, co ktoś inny pokochał w tym kraju.

To nie jest klasyczny przewodnik ani reportaż w stylu Szczygła, ale...

Wbrew intencji autorki nie jest to książka dla Czechofilów - osoby interesujące się Republiką Czeską znają zdecydowaną większość przytaczanych tu informacji, które są powielane w wielu wydawnictwach. Doceniam pasję, zaangażowanie i chęć podzielenia się doświadczeniami przez Autorkę. Ciekawa książka powinna być ona spójna, a tymczasem mamy tu wszystko - trochę historii, informacje, jak Autorka podróżuje do Czech, opis Pragi (z dworcami kolejowymi),wykład na temat wymowy i pisowni, trasy rowerowe, jedzenie i picie, opis kilku zamków i uzdrowisk. Nie zabrakło nawet Jary Cimrmana. Całość przypomina mi zdjęcie, na którym fotograf-amator próbuje pokazać wszystko, co go zachwyca, a w rezultacie powstaje fotka pełna przypadkowych elementów i nie wiadomo, co autor chciał pokazać. Autorka z pojedynczych artykułów, które świetnie nadają się na bloga, próbowała stworzyć ciekawą książkę - a powstał zbiór nie zawsze pasujących do siebie i nieraz przypadkowych opowieści...

Wbrew intencji autorki nie jest to książka dla Czechofilów - osoby interesujące się Republiką Czeską znają zdecydowaną większość przytaczanych tu informacji, które są powielane w wielu wydawnictwach. Doceniam pasję, zaangażowanie i chęć podzielenia się doświadczeniami przez Autorkę. Ciekawa książka powinna być ona spójna, a tymczasem mamy tu wszystko - trochę historii,...

Jako czechofil nie znalazłam nic dla studentów ebie w tej książce wręcz miałam wrażenie że są to połączone ze sobą przewodniki. słabe

Jako czechofil nie znalazłam nic dla studentów ebie w tej książce wręcz miałam wrażenie że są to połączone ze sobą przewodniki. słabe

Nudny i drętwy przewodnik-nieprzewodnik.A czeski luz z podtytułu zupełnie niewyeksponowany.

Nudny i drętwy przewodnik-nieprzewodnik.A czeski luz z podtytułu zupełnie niewyeksponowany.

Plus za stronę graficzną książki, wielki plus za ogromną pasję autorki, która jest doskonale widoczna w tekście. Niestety niezwykle irytujące jest nagromadzenie literówek i błędów językowych.

Plus za stronę graficzną książki, wielki plus za ogromną pasję autorki, która jest doskonale widoczna w tekście. Niestety niezwykle irytujące jest nagromadzenie literówek i błędów językowych.