Pić czy nie pić? Co nauka mówi o wpływie alkoholu na zdrowie

Spodziewałam się czegoś więcej. W dodatku autor stawia tezy dla mnie nie do zaakceptowania np. pozwolenie dla picia nastolatków. Ogólnie można z tej książki wywnioskować, że alkoholik to pije codziennie a jak sobie zrobisz w tygodniu 1-2 dni przerwy to świetnie.
Można powiedzieć, że chwilami wręcz szkodliwa książka.

Spodziewałam się czegoś więcej. W dodatku autor stawia tezy dla mnie nie do zaakceptowania np. pozwolenie dla picia nastolatków. Ogólnie można z tej książki wywnioskować, że alkoholik to pije codziennie a jak sobie zrobisz w tygodniu 1-2 dni przerwy to świetnie.
Można powiedzieć, że chwilami wręcz szkodliwa książka.

Zawiodłam się na tej pozycji. Spodziewałam się więcej wiedzy merytorycznej, wlaczając w to dogłębny opis choroby alkoholowej.. Słabe 6..

Zawiodłam się na tej pozycji. Spodziewałam się więcej wiedzy merytorycznej, wlaczając w to dogłębny opis choroby alkoholowej.. Słabe 6..

To NIE jest książka potępiająca alkohol i jego użytkowników. Autor nie ma złudzeń – pijemy od tysiącleci i nie przestaniemy, pomimo pełnej świadomości konsekwencji, pomimo osobistych doświadczeń i niezliczonych dowodów na toksyczność alkoholu dla jednostki oraz na jego szkodliwość społeczną.

Mając tę świadomość autor nie stara się swoich czytelników przekonać do abstynencji, ale do odpowiedzialnego picia. Przede wszystkim szczegółowo opisuje wpływ alkoholu na całe ciało i poszczególne organy. Dużo miejsca poświęca jego oddziaływaniu na neuroprzekaźniki. Ale to nie wszystko – czytelnik dostaje też garść porad, które mogą mu pomóc zoptymalizować używanie alkoholu w taki sposób, aby zrównoważyć negatywne konsekwencje i pozytywne odczucia związane ze stanem upojenia.

Chyba najbardziej szokujące są jednak rozdziały odsłaniające mechanizm, za sprawą którego alkohol, będący de facto narkotykiem i wyrządzający więcej szkód niż heroina czy mefedron, pozostaje nadal legalny, podczas gdy w większości krajów trzeba się liczyć z konsekwencjami prawnymi za palenie marihuany. Jak zwykle chodzi o pieniądze, które szerokim strumieniem płyną do skarbu państw od przemysłu alkoholowego. I nie ma przy tym znaczenia, że na leczenie konsekwencji picia pochłania znacznie więcej środków.

Ogromną zaletą tej książki jest to, że skorzysta z niej każdy: zarówno abstynent czy osoba pijąca okazjonalnie, która utwierdzi się w swoich wyborach, jak i ci, którzy z piciem przesadzają a nawet uzależnieni, którzy poszukują zrozumienia, wsparcia i pomocy.

To NIE jest książka potępiająca alkohol i jego użytkowników. Autor nie ma złudzeń – pijemy od tysiącleci i nie przestaniemy, pomimo pełnej świadomości konsekwencji, pomimo osobistych doświadczeń i niezliczonych dowodów na toksyczność alkoholu dla jednostki oraz na jego szkodliwość społeczną.

Mając tę świadomość autor nie stara się swoich czytelników przekonać do...

Najlepiej nie pić. Ale jak już i tak pijesz to pij mniej, a jak chlejesz do odciny to zrób sobie dwa dni przerwy żeby nie rozjebać wątroby.

Książka obiektywnie dobra, subiektywnie lekko nużąca. Autor to koleś który oprócz bycia lekarzem zajmuje się badaniem wpływu alkoholu na społeczeństwo a do tego sam nie jest fanatycznym abstynentem (ma nawet winnicę),za to ma kosę z władzami UK którzy według niego siedzą w kieszeni przemysłu alkoholowego. Cudowna mieszanka - takim sposobem dostajemy pragmatyczne podejście poparte badaniami i przykładami z życia. Oprócz statystyk i zestawień danych otrzymujemy też gotowe metody na radzenie sobie z problemami swoimi i najbliższych, dostajemy gotowe wymówki i triki na picie mniej a nawet lżejsze odpowiedniki i drinki. Fajnie też było się dowiedzieć jaki burdel maja w UK.

Najlepiej nie pić. Ale jak już i tak pijesz to pij mniej, a jak chlejesz do odciny to zrób sobie dwa dni przerwy żeby nie rozjebać wątroby.

Książka obiektywnie dobra, subiektywnie lekko nużąca. Autor to koleś który oprócz bycia lekarzem zajmuje się badaniem wpływu alkoholu na społeczeństwo a do tego sam nie jest fanatycznym abstynentem (ma nawet winnicę),za to ma kosę z...

Czytać czy nie czytać… można przeczytać ale wystarczy przedmowę i wnioski.. pozycja totalnie nic nie wnosząca w moim odczuciu. Wszystko o czym wspomina autor było już powiedziane bądź napisane przez innych wcześniej. Koniec końców decyzja należy do ciebie.. tak jak czy pić czy też nie 🫣

Czytać czy nie czytać… można przeczytać ale wystarczy przedmowę i wnioski.. pozycja totalnie nic nie wnosząca w moim odczuciu. Wszystko o czym wspomina autor było już powiedziane bądź napisane przez innych wcześniej. Koniec końców decyzja należy do ciebie.. tak jak czy pić czy też nie 🫣

Bardzo ciekawa pozycja, rzetelnie podchodząca do tematu, dostarczając obiektywnych informacji odnośnie negatywnych, ale także pozytywnych skutków spożywania alkoholu.

Bardzo ciekawa pozycja, rzetelnie podchodząca do tematu, dostarczając obiektywnych informacji odnośnie negatywnych, ale także pozytywnych skutków spożywania alkoholu.

Bardzo ciekawa pozycja poruszająca wiele tematów wokół alkoholu. Napisana obiektywnie - są podane w większości minusy, ale autor znalazł też plusy picia. Gwiazdki odjęte za powtórzenia i podejście, że z abstynencji lub ograniczenia picia alkoholu trzeba się tłumaczyć i podawania przykładów jakie dawać argumenty (kłamstwa) czyli np. "biorę leki".

Bardzo ciekawa pozycja poruszająca wiele tematów wokół alkoholu. Napisana obiektywnie - są podane w większości minusy, ale autor znalazł też plusy picia. Gwiazdki odjęte za powtórzenia i podejście, że z abstynencji lub ograniczenia picia alkoholu trzeba się tłumaczyć i podawania przykładów jakie dawać argumenty (kłamstwa) czyli np. "biorę leki".

Taka książka wpadła mi w ręce. Czytam, zachwycam się i myślę ale super będę mógł polecić wam arcydzieło. I nagle czytamy, że alkoholicy mają pecha bo nie wiedzieli, że pijąc mogą się uzależnić. Bo alkohol jest legalny.

I powiem wam, że nie umie już czytać tej książki. To co mają powiedzieć dzieci alkoholika albo ich partnerzy? Mój ojciec pił bo miał pecha bo amfetamina jest nielegalna ale alkohol już legalny. Bo dla mnie pech mojego ojca, to zniszczone dzieciństwo oraz typowe problemy dda. Niska samo ocena, toksyczni partnerzy.

Dlatego ja wolę jednak czytać książki ludzi, którzy byli na dnie piekła i znalezi drogę, zebutsje wydostać. Naprawdę szkoda.

Taka książka wpadła mi w ręce. Czytam, zachwycam się i myślę ale super będę mógł polecić wam arcydzieło. I nagle czytamy, że alkoholicy mają pecha bo nie wiedzieli, że pijąc mogą się uzależnić. Bo alkohol jest legalny.

I powiem wam, że nie umie już czytać tej książki. To co mają powiedzieć dzieci alkoholika albo ich partnerzy? Mój ojciec pił bo miał pecha bo amfetamina...

Książka przedstawia pewna perspektywę ale nie demonizuje picia alkoholu. Przyjemna lektura.

Książka przedstawia pewna perspektywę ale nie demonizuje picia alkoholu. Przyjemna lektura.

Bardzo cieszy mnie fakt że autor nie mówi wprost „picie alkoholu jest złe” albo „picie alkoholu jest dobre” bynajmniej nie dlatego że ktoś mógł by szukać usprawiedliwienia dla swojego uzależnienia tylko dlatego że każdy czytelnik może podjąć bardziej świadoma dezycję. Bo z uwagi na to jak picie alkoholu jest zakorzenione w społeczeństwie ludzie nie widzą problemu ze za dużo piją a nawet nad tym się nie zastanawiają a gdyby każdy kto używa alkoholu do celów rekreacyjnych żeby fajnie spędzić czas ze znajomymi usiadł i przemyślał to wszystko to mogło by się okazać że alkohol nie jest nie zbędny do dobrej zabawy. Oczywiście alkohol rozplątuje język i bawi się po nim lepiej ale jeśli jesteśmy w gronie osób pijanych i nie zastanawiamy się nad swoją trzeźwością to może okazać się że bawimy się równie dobrze bo domyślnie dostosowujemy się osób które nas otaczają.

Bardzo cieszy mnie fakt że autor nie mówi wprost „picie alkoholu jest złe” albo „picie alkoholu jest dobre” bynajmniej nie dlatego że ktoś mógł by szukać usprawiedliwienia dla swojego uzależnienia tylko dlatego że każdy czytelnik może podjąć bardziej świadoma dezycję. Bo z uwagi na to jak picie alkoholu jest zakorzenione w społeczeństwie ludzie nie widzą problemu ze za dużo...