Cisza leczy duszę

Stara maruda (mogę tak pisać, bo nie tylko jestem z tego samego pokolenia, ale i mam kilka lat więcej) warszawska narzeka, że „kiedyś to było, a dzisiaj już nie ma”. I fajnie, bo w dużej mierze ma rację. Co więcej, dzięki temu, że autor zebrał te „narzekania” w zbiór opowiadań, czytelnik może sobie poempatyzować z wspominkowymi westchnieniami po cichu, w domowym zaciszu, bez narażania się na łatkę „starej marudy” ;) A już na poważnie - niezmiennie szanuję za język, dowcip (nawet, a może przede wszystkim, ten kąśliwy) i cieszę się, że mogłam przeczytać kolejną książkę tego autora o moim mieście. Tym bardziej, że w „Było.(…)” to miasto z mojego dzieciństwa i wczesnej młodości. Polecam każdemu, kto lubi od czasu do odbyć nostalgiczna podróż do przeszłości.

Wyjątkowa treść, wyjątkowe ilustracje. Dodająca otuchy i pełna miłości. Idealna nie tylko dla tych, którzy potrzebują pokrzepienia, ale również tych, którzy nie wiedzą, jak wyrazić swoje uczucia. Podręcznik czułych słów i akceptacji. Do herbaty i kocyka, by przytulić siebie... ... lub nauczyć się słów, którymi chcemy obdarować bliskich...

Można i bezkompromisowa książka pokazująca główne postacie prawicowej sceny politycznej zrzeszone w ramach Prawa i Sprawiedliwości. Autor spotkał się z wieloma politykami, urzędnikami, ekspertami i osobami luźno z nimi związanymi aby przyjrzeć się osobom, które w jakieś mierze decydują o władzy w PiS. Z oczywistych względów najwięcej jest o samym Jarosławie Kaczyńskim, ale swoje rozdziały mają Mateusz Morawiecki, Zbigniew Ziobro, Andrzej Duda, Beata Szydło, czy Daniel Obajtek. Każdego charakteryzują jego koledzy albo przeciwnicy (często idzie to w parze bo przecież mój przyjaciel w partii niemal zawsze jest moim największym rywalem). Nie jest to książka spójna i wielopłaszczyznowo, ale z pewnością można w niej wyczytać rysy osobowościowe tych osób, ich cele i motywacje. Po lekturze mam jeden wniosek – do polityki się kompletnie nie nadaję, zbyt mocno szanują innych ludzi by ich ciągle wykorzystywać do własnych celów.

Bardzo przyjemna książka. Nie zmusza do niczego i nie pokazuje jedynej właściwej drogi czy religii. Podoba mi się że czytając różne książki o psychologii natrafia się na omawianie tych samych badań albo instytutów. W niektóre wyniki badań aż trudno uwierzyć.

Koleś pisze w ogóle rozsądnie i wielki szacun, że w 2019 przewidział pełnoskalowy atak na Ukrainę w 2022 i jego cel, a później też główne kierunki uderzeń i warianty rezultatów. W przeciwieństwie do masy zawodowych tzw ekspertów Później oczywiście nie było tak trafnie i rzeczywistość brutalnie zweryfikowała jego analizy, ale i tak są warte przeczytania. Nie docenił w pełni w 2022 roli dronów, ale kto wtedy docenił? MON i WP do tej pory tej roli nie zauważyli. Szacun też za, jak rozjechał czysto merytorycznie koncepcję ANW.

Czy trafiliście już w tym nowym roku na książkę, która na długo pozostanie w Waszym sercu? Dla mnie "Dziewięć dni w nieskończoności" jest właśnie taką książką i wiem, że będę do niej wielokrotnie wracać ❤️ To niezwykle poruszająca opowieść oparta na prawdziwych wydarzeniach. Autorka Anke Evertz w wyniku nieszczęśliwego wypadku w domu uległa bardzo poważnym, rozległym oparzeniom i przez dziewięć dni pozostawała w śpiączce. Ten czas stał się dla niej przełomową i wzruszającą duchową podróżą, która na zawsze zmieniła jej spojrzenie na istniejący świat i człowieka. Podczas pobytu w śpiączce autorka doświadczyła spotkania ze świetlistą postacią wypełnioną miłością i mądrością, która w tych dziewięciu dniach została jej nauczycielem. W trakcie wspólnych przeżyć i rozmów Anke Evertz otrzymała odpowiedzi na fundamentalne pytania dotyczące sensu życia, istnienia, cierpienia i miłości. Matko! Jak to wszystko zostało pięknie i jasno wytłumaczone ❤️ Wraz z autorką odkrywamy, że istnieje głębszy wymiar istnienia, którego na co dzień nie dostrzegamy. To niezwykła książka, która jest przepełniona ciepłem, mądrością, miłością, zmusza do refleksji nad duchowością i jednocześnie dotyka bardzo trudnych i osobistych doświadczeń. Wywarła na mnie ogromne i pozytywne wrażenie. Polecam ją każdemu kto poszukuje odpowiedzi dotyczących sensu istnienia, duchowości i potwierdzenia, że w najtrudniejszych momentach w życiu nie jesteśmy sami ❤️

Witajcie moi kochani Czy korzystacie z Bullet journala? A może Reading journala? W tym roku ponownie stworzyłam sobie Reading journal. Lecz tym razem, w porównaniu z zeszłorocznym, jest on ulepszony. Mój pierwszy był zeszytem bardziej eksperymentalnym, ponieważ jeszcze nie wiedziałam czego będę potrzebować oraz co będzie dla mnie funkcjonalne. Przy planowaniu pomocna okazała się następująca książka. Tytuł: Bullet journal. 101 pomysłów na zaplanowanie stron Autor: Helen Colebrook Wydawnictwo: Publicat Zawiera w sobie interesujące pomysły dotyczące zaplanowania stron w Bullet journalu. Przykładowo sposoby zapisywania oraz śledzenia nastroju, nawyków, planu dnia lub tygodnia, pamiętnik wdzięczności oraz wiele innych ciekawych inspiracji. Dodatkowo zawiera również grafiki przedstawiające przykłady realizacji danego tematu. W przypadku mojego Reading journalu inspirowałam się typowo kwestiami graficznymi, ponieważ będę jednak zapisywać w nim kwestie tylko dotyczące książek. Jednakże dla osób, które planują prowadzić Bullet journal i tym samym chcą monitorować kwestie swojego życia codziennego to ta książka będzie idealną inspiracją. Polecam, strona.394

Z Kubusiem Puchatkiem mam wyjątkową relację. To jedna z tych historii, które wprowadzają spokój, przypominają o prostych radościach i pozwalają na chwilę zatrzymać się w codzienności. Tym razem miałam okazję wrócić do tej opowieści w wyjątkowej odsłonie, czytając ją po angielsku. To było naprawdę przyjemne i wartościowe doświadczenie. Tekst jest przystępny, a jednocześnie pozwala naturalnie rozwijać język. Ogromnym atutem tego wydania jest jego praktyczność. Słowniczek, wyjaśnienia przy tekście oraz dodatkowe elementy pomagające w nauce sprawiają, że można czytać bez frustracji i z poczuciem realnego postępu. Wszystko jest bardzo dobrze przemyślane i wspiera czytelnika na każdym etapie. Książka jest bardzo estetycznie wydana, co dodatkowo uprzyjemnia kontakt z nią. Dużym plusem jest też dołączone nagranie MP3, dzięki któremu można jednocześnie czytać i słuchać, ćwicząc wymowę i rozumienie. To świetne połączenie klasyki literatury z nowoczesnym podejściem do nauki języka. Dzięki temu można jednocześnie wrócić do pięknej historii i zrobić coś dobrego dla siebie. Jestem bardzo wdzięczna za możliwość sięgnięcia po tę książkę i odkrycia jej na nowo w takiej formie. Jeśli lubicie wracać do książek z dzieciństwa i chcecie rozwijać angielski w przyjemny sposób, to zdecydowanie warto po nią sięgnąć.

Duchowy przewodnik po Polsce" zabierze nas w nawiedzone miejsca w całej Polsce. Odwiedzimy zamki z Białymi Damami, nawiedzone baszty, jeziora, dowiemy się nawet gdzie do naszego kraju zawitali kosmici! Odrzućcie strach, mapa w dłoń i w drogę 😉 W książce przeczytamy historie, które doprowadziły do tego, że w niektórych miejscach straszy. Niektóre są bliższe naszym czasom, inne nawiązują do zamierzchłej przeszłości. Poznamy liczne zjawy, a by do nich dotrzeć w książce znajdziemy dokładnie podane miejsca w każdym z województw. Ten przewodnik z pewnością pomoże zaplanować niezwykłą wycieczkę z dreszczykiem i pozwoli poznać fascynujące historie ludzi, którzy teraz straszą pod postacią zjaw...kto gotowy na wycieczkę? 😱

'Cacao DecoMorreno' to głęboka i pełna emocji opowieść o życiu południowoamerykańskich emigrantów. Mroczna, pełna goryczy narracja idealnie komponuje się z długimi, jesiennymi wieczorami. Książka zmusza do refleksji nad losem ludzi szukających lepszego życia i ukazuje trudne realia emigracji. Zdecydowanie warto przeczytać!"

Nie tylko tzw. kadrom, ale i kierownikom, liderom, albo po prostu... wszystkim, którym przyszło się adaptować do nowej pracy w typowej polskiej rzeczywistości. Gdzie komputer nie czekał na posprzątanym biurku, szkolenia na start - jeśli były - trzeba było łączyć od pierwszego dnia z podstawowymi obowiązkami (bez straty dla tych drugich!),a koledzy i koleżanki niekoniecznie pytali, czy czegoś nam nie trzeba, albo po prostu jak się czujesz. Maja Gojtowska wykonała tytaniczną pracę i zgromadziła bazę wiedzy jak można dobrze dla firmy i dobrze dla człowieka przyjmować go do pracy. I pomóc mu przejść przez to jedno z najbardziej stresujących wydarzeń w życiu, jakim jest zmiana pracy, zaraz po rozwodzie i remoncie (sic!). Polecam więc, bo to nie naukowa dysertacja, a opowieść o tym jak można zmieniać i kształtować środowisko wokół siebie. A narratorami są Ci, którym się to udaje.

Niewielka objętościowo, ale jakże treściwa książka autorstwa Bartosza Małeckiego, wydana przez stosunkowo młode Wydawnictwo M23, to ważny głos na temat głupoty (szeroko postrzeganej),która nie omija nas mimo wielu lat pracy i starań naszych przodków by przełamać pewne pokoleniowe schematy, a później dochrapywania się w wolnej Polsce do lepszego, barwniejszego i przyjaźniejszego świata. Dzisiaj, gdy zatrzymamy się na chwilę analizując sytuację kraju, Europy, świata, postęp, który jest przecież nieubłagany, zamknięcie świata w bańce mediów społecznościowych, gdzie dosłownie każdy artykuł, kwestia, komentarz dzieją się "tu i teraz", z natychmiastowym odzewem, wielu zapewne zadaje sobie pytanie: czy to wszystko poszło w dobrą stronę i dokąd tak naprawdę jako społeczeństwa doszliśmy…? Tytuł książki nie jest zresztą przypadkowy; dzieło o takim samym tytule napisał Erazm z Rotterdamu i to już w 1509 roku. Wiele wody w rzekach od tego czasu upłynęło, prawda? I chociaż autor współczesny podszedł do tematu bardziej poważnie niż duchowny i filozof z satyrycznym zacięciem, to jedno pozostaje wciąż niezmienne, zatrważa i niepokoi: osławiona Głupota. Pod piórem Małeckiego jest ona przypisywana przede wszystkim wszechobecnym telefonom, mediom, rozwojowi technologicznemu jako takiemu. Autor porusza liczne kwestie, wśród nich: nowinki techniczne, modę na odchudzanie, komentowanie postów w mediach, podejście do pracy i porannego wstawania, kursy online czy kryzys wieku średniego. Ale czy to wszystko co dzieje się obecnie w szalonym świecie, chociaż trochę nas usprawiedliwia...? „Bo czym jest głupota? To nie zawsze wielkie, spektakularne błędy, które wszyscy zauważają. Czasem to małe, codzienne decyzje, które podejmujemy, przekonani, że wiemy, co robimy. Kupno najnowszego modelu telefonu, choć ten sprzed roku działa doskonale. Przekonanie, że praca od 8.00 do 16.00 to jedyna droga do sukcesu. Albo nieustanne odkładanie ważnych planów na jutro, ponieważ „dziś jest za wcześnie, ale jutro będzie idealnie”. Autor te wszystkie mity i mądrości w fajny, krótki i dosadny sposób rozbraja. Daje w swoich felietonach upust złości i niepokojom, które dręczą mieszkańców nie tylko wielkich miast, rozdartych pomiędzy sławetnym „być” a „mieć”. Nowy telefon, kurs psychologii czy szybkiego czytania, wycieczka z pobytem w luksusowym hotelu, super blender, który rano powita cię radosnym skrzekiem, drogi bilet na koncert i jeszcze droższy iPhone najnowszej generacji. Co tutaj jest głupotą, a co świadomym wyborem, przynoszącym realną satysfakcję? Czy głupota w oczach otoczenia na pewno jest też prawdziwą głupotą w twoim życiu? Czy nie czas nam przystanąć i świadomie, z pokorą wybrać te rzeczy, wydarzenia i ludzi, którzy przynoszą mądrość, wsparcie, dobre korzyści i są prawdziwe? „Jesteś gotów odłożyć telefon i zacząć żyć?” Bartosz Małecki przekomarza się z czytelnikami, nieraz dosadnie, nieraz z przymrużeniem oka "zmusza" do przemyślenia swojego życia już teraz. Uczy stopniowego wprowadzania zmian, świadomych wyborów między tym co konieczne a potrzebne. Odsiewa fejki od informacji przydatnych i rzetelnych. Każdy rozdział kończy się pytaniami dla czytelnika, swoistym podsumowaniem, miejscem na własne przemyślenia oraz notatki. Pod koniec książki Autor niejako podsumowuje temat głupoty – pyta o jej źródła i o recepty na jej wyeliminowanie z niedalekiej przyszłości. Bez patosu, bez wielkich słów, zachęca do zmian na swoim podwórku, do analizy codziennych działań i postaw. Może już czas próbować życie tworzyć samemu, na miarę możliwości,w zgodzie z własnym sercem i przekonaniami, odrzucając wszystko to, co świat tak bezwiednie podaje nam na tacy? Mnie ta lektura otworzyła na nowo oczy na wiele spraw. „Więc może, zamiast czekać na idealny moment, zacznij tworzyć ten moment teraz. Spójrz na swoje marzenia, spójrz na swoje plany i zastanów się, co możesz zrobić, aby zacząć podróżować – choćby małymi krokami. Bo idealny moment nigdy nie przyjdzie sam. Ty musisz go stworzyć”. RECENZJA JEST MOIM AUTORSKIM TEKSTEM. ZAKAZ KOPIOWANIA, POWIELANIA I WYKORZYSTYWANIA CAŁOŚCI LUB CZĘŚCI PUBLIKACJI, BEZ MOJEJ WCZEŚNIEJSZEJ ZGODY. WSZYSTKIE RECENZJE POCHODZĄ ZE STRONY, NA KTÓRĄ ZAPRASZAM: https://www.facebook.com/TatraLang/ mniej

Po "Archistorie" sięgnęłam zachęcona lekturą "Koszykowej 55". "Archistorie" były dla mnie fascynujące - pokazały mi architekturę jako ciąg logicznych powiązań, tak naprawdę reakcji, jakie na bieżąco tworzył człowiek, żeby odpowiedzieć na pojawiające się wyzwania. Książka napisana w sposób bardzo przystępny dla laika, a do tego przemawiający do wyobraźni. "Często bywa tak, że architektura lepiej opowiada o czasach, kiedy powstawała, niż najlepsze podręczniki historii. Trzeba tylko wiedzieć, jak na nią patrzeć".

Książka ni to o chorobie ni to o podróżach. Podróżach na pewno nie dla zwykłych ludzi. Zwykli ludzie zmagający się z chorobą nowotworową raczej nie jeżdżą na tak ekskluzywne wakacje bo zwyczajnie ich na to nie stać- wszelkie oszczędności przeznaczają na leczenie.Po lekturze pozostaje mi poczucie fałszu, kto bowiem po powrocie z L4 dostaje awans i premię?

Rewelacyjna książka! Jeżeli ktoś miałby przeczytać tylko 1 książkę o rolnictwie, to zdecydowanie tą (nie ważne czy jest rolnikiem czy nie ma z rolnictwem żadnej styczności). Autor pisze bardzo wciągająco, aż chce się czytać. Książka zawiera zarówno podstawy podstaw przeprowadzki na wieś, rozpoczęcia "działalności" i przede wszystkim tego czy jest to właśnie dla Ciebie, ale również wiele bardziej "zaawansowanych" informacji dla kogoś kto już trochę siedzi w rolnictwie regeneratywnym/alternatywnym. Zdecydowanie warta zakupu!

Baza to zgrabnie napisany dokument fabularyzowany, która zgłębia temat tajemniczej służby specjalnej Watykanu – jednej z najlepszych na świecie, mimo że oficjalnie nie istniejącej. Książka łączy elementy faktów historycznych z fikcją, co pozwala na podróż przez mroczne kulisy watykańskiej polityki i intryg. Co ją wyróżnia z tłumu, to mega ciekawe dodatki wizualne – w środku są fotografie wykonane przez autora (duży plus) oraz unikalne grafiki wygenerowane przez AI, co nadaje książce nowoczesny i nietypowy charakter - to ciekawy eksperyment! Baza prowokuje do myślenia, łączy fakty z fikcją w sposób, który zachęca do samodzielnego poszukiwania prawdy o często mrocznych tajemnicach Watykanu, a przede wszystkim ludzi tego miejsca! Absolutnie polecam tę pozycję!