Wyrocznia

Tak średnio bym powiedziała, tak średnio.
Początek dawał nadzieję, że będzie świetnie. Niestety im dalej, tym bardziej opowieść dla nastolatków. Były momenty brutalne, owszem, ale mieszczące się w granicach normy.
Sądzę, że w wielu lat 13/14 byłabym zachwycona.

Tak średnio bym powiedziała, tak średnio.
Początek dawał nadzieję, że będzie świetnie. Niestety im dalej, tym bardziej opowieść dla nastolatków. Były momenty brutalne, owszem, ale mieszczące się w granicach normy.
Sądzę, że w wielu lat 13/14 byłabym zachwycona.

Dawno nie czytałam książki z tak zmarnowanym potencjałem. Początek świetny- intrygująca tajemnica, dobrze napisane postacie. Moim zdaniem autor przedobrzył. Bardzo dużo różnych wątków wplótł w fabułę. W rezultacie otrzymaliśmy przeciągnięty niby horror, który jest połączeniem Archiwum X, The Last of Us i Agnetow NCIS. Od połowy książka potwornie mnie wymęczyła. Po spektakularnym „Hexie” po tym tytule spodziewałam się czegoś więcej.

Dawno nie czytałam książki z tak zmarnowanym potencjałem. Początek świetny- intrygująca tajemnica, dobrze napisane postacie. Moim zdaniem autor przedobrzył. Bardzo dużo różnych wątków wplótł w fabułę. W rezultacie otrzymaliśmy przeciągnięty niby horror, który jest połączeniem Archiwum X, The Last of Us i Agnetow NCIS. Od połowy książka potwornie mnie wymęczyła. Po...

Odkrycie XVIII-wiecznego żaglowca o nazwie "Wyrocznia" przez dwójkę nastolatków na obrzeżach rodzinnego miasta brzmi jak zapowiedź przygody, która jednak szybko przeradza się w historię pełną grozy.
Autor umiejętnie buduje niepokojącą atmosferę: mglisty poranek, sfatygowany statek oraz otwarty właz do ładowni tworzą razem sugestywną scenerię, która od początku zapowiada, że wydarzy się coś złego.

Od momentu zniknięcia Emmy po uderzeniu pokładowego dzwonu opowieść nabiera coraz mroczniejszego klimatu, a kolejne zniknięcia przyjaciół dziewczyny, ojca Luki oraz policjantów potęgują poczucie bezsilności wobec nieznanej siły żyjącej w głębinach morskich.

Ksiażka wyróżnia się mroczną atmosferą i umiejętnie stopniowanym napięciem, pozostawiając czytelnika w stanie ciągłego niepokoju i domysłów, jakie będzie zakończenie tej historii.

Odkrycie XVIII-wiecznego żaglowca o nazwie "Wyrocznia" przez dwójkę nastolatków na obrzeżach rodzinnego miasta brzmi jak zapowiedź przygody, która jednak szybko przeradza się w historię pełną grozy.
Autor umiejętnie buduje niepokojącą atmosferę: mglisty poranek, sfatygowany statek oraz otwarty właz do ładowni tworzą razem sugestywną scenerię, która od początku zapowiada,...

Pierwsza połowa książki świetna, zamysł genialny. Niestety w drugiej połowie potencjał został zmarnowany. Niektóre wątki kompletnie niepotrzebne i nie do końca wyjaśnione. Decyzje bohaterów pod koniec absurdalne. Zapowiadało się dobrze, wyszło, jak wyszło.

Pierwsza połowa książki świetna, zamysł genialny. Niestety w drugiej połowie potencjał został zmarnowany. Niektóre wątki kompletnie niepotrzebne i nie do końca wyjaśnione. Decyzje bohaterów pod koniec absurdalne. Zapowiadało się dobrze, wyszło, jak wyszło.

Uwielbiam styl autora. Początek książki super, potem jednak zrobiło sie science fiction, a to nie jest moj typ.

Uwielbiam styl autora. Początek książki super, potem jednak zrobiło sie science fiction, a to nie jest moj typ.

Bardzo słabiutko. Po wcześniejszych pozycjach miałem bardzo duże oczekiwania. Niestety coś poszło nie tak. Komiksowa fabuła, sztuczne dialogi, schematyczni bohaterowie itd. Mimo wszystko trzymam za autora kciuki, zobaczymy co naskrobie następnym razem.

Bardzo słabiutko. Po wcześniejszych pozycjach miałem bardzo duże oczekiwania. Niestety coś poszło nie tak. Komiksowa fabuła, sztuczne dialogi, schematyczni bohaterowie itd. Mimo wszystko trzymam za autora kciuki, zobaczymy co naskrobie następnym razem.

To moje pierwsze spotkanie z autorem. Czy okazało się udane? Jak najbardziej 🙂
Opis tej książki niezwykle mnie zaintrygował. Jak tylko przeczytałam o XVIII-wiecznym żaglowcu, pojawiającym się nagle na polu, z dala od morza, od razu wiedziałam, że muszę tę książkę przeczytać. Uwielbiam powieści zawierające w sobie mroczne zagadki, czekające na odkrycie. Świetnym zabiegiem zastosowanym przez autora jest wplecenie w akcję listów i zapisków z przeszłości, które odkrywają przed czytelnikiem dawne wydarzenia. Akcja powieści jest bardzo dynamiczna, cały czas coś się dzieje. Bohaterowie są dobrze wykreowani i wzbudzają sympatię, szczególnie Luca. Pomimo sporej objętości, książkę przeczytałam "na raz". Chęć poznania tajemnicy "Wyroczni" nie pozwoliła mi odłożyć książki ani na moment. Świetnie się bawiłam podczas lektury, były momenty, kiedy czułam ciarki na plecach, autor potrafi stworzyć atmosferę grozy. Powieść bardzo mi się podobała i na pewno sięgnę po inne książki autora. Polecam 🙂

To moje pierwsze spotkanie z autorem. Czy okazało się udane? Jak najbardziej 🙂
Opis tej książki niezwykle mnie zaintrygował. Jak tylko przeczytałam o XVIII-wiecznym żaglowcu, pojawiającym się nagle na polu, z dala od morza, od razu wiedziałam, że muszę tę książkę przeczytać. Uwielbiam powieści zawierające w sobie mroczne zagadki, czekające na odkrycie. Świetnym zabiegiem...

Czytałam poprzednią książkę autora i naprawdę mi się podobała. W ostatnim czasie sięgam po trochę więcej horrorów, więc to miał być wybór idealny. Czy tak się stało?

'Nagle poczuł strach, prawdziwy lęk, ponieważ wiedział, co się wydarzy. Ale było za późno.'

W niewyjaśnionych okolicznościach na polu tulipanów zostaje odnaleziony wrak statku o nazwie Wyrocznia. Pierwszymi, którzy go znajdują są Luca i Emma, którzy docierają na pole podczas drogi do szkoły. Dziewczyna wchodzi do wnętrza statku i już z niego nie wraca. Chłopak dzwoni po pomoc do ojca, który również znika, a następnie los ten spotyka jeszcze kilka innych osób. Co się z nimi stało? Dlaczego nagle zaginęli i tym samym dokąd trafili? I czy wrócą?

Statek, który pojawia się nagle na środku pola. Brzmi intrygująco, prawda? Do tego wszystkiego znikający ludzie i organizacje rządowe, które bardzo interesują się tym zjawiskiem. Ostatecznie wyłącznie nastolatek i mężczyzna, który w przeszłości miał już do czynienia ze zjawiskami paranormalnymi może rozwiązać zagadkę. Czy im się to uda?

Historia podzielona na części, które finalnie połączyły się w jedną, zaskakującą całość. Naprawdę kawał dobrze napisanej i wciągającej historii.

'Patrząc na żaglowiec myślał o żabnicach z ich hipnotyzującymi światełkami, które niczym błędne ogniki w morskich głębinach wabią ofiary coraz bliżej i bliżej, aż jest za późno. Dostrzegasz paskudne stworzenie czające się za światełkiem dopiero wtedy, gdy rozwiera paszczę pełną ostrych jak brzytwy kłów. Tak właśnie można było wyjaśnić tajemnicę Wyroczni.'

Historia statku jest naprawdę zagadkowa i trzyma w napięciu. Były momenty grozy, jednak nie one były najważniejsze. Całość pomimo objętości czytało się naprawdę szybko i przyjemnie. Historia statku okazała się być nieprzewidywalna, a rozwiązanie zaskakujące. Naprawdę kawał dobrej i jednocześnie niepokojącej rozrywki. Szczerze polecam, teraz na jesienne wieczory szczególnie!

'Niepokoiła go bliskość statku. Zupełnie jakby żaglowiec z niego kpił, a teraz, kiedy zostali sami, wydało mu się, że znowu słyszy dźwięk dzwonu.'

Czytałam poprzednią książkę autora i naprawdę mi się podobała. W ostatnim czasie sięgam po trochę więcej horrorów, więc to miał być wybór idealny. Czy tak się stało?

'Nagle poczuł strach, prawdziwy lęk, ponieważ wiedział, co się wydarzy. Ale było za późno.'

W niewyjaśnionych okolicznościach na polu tulipanów zostaje odnaleziony wrak statku o nazwie Wyrocznia. Pierwszymi,...

Kolejna świetna historia autora – ciekawa i spójna. Niejednokrotnie musiałem przerywać lekturę z powodu braku czasu czy innych obowiązków, ale i tak łapałem się na tym, by przeczytać choćby jeszcze kawałek, nawet rano przed pracą. Polecam z całego serca!

Kolejna świetna historia autora – ciekawa i spójna. Niejednokrotnie musiałem przerywać lekturę z powodu braku czasu czy innych obowiązków, ale i tak łapałem się na tym, by przeczytać choćby jeszcze kawałek, nawet rano przed pracą. Polecam z całego serca!

Autor nie zawiódł, choć jest tu mniej mrocznie niż w poprzednim HEX. Tym, co wyjątkowo zwraca uwagę, jest gibki, dostosowany do realiów XXI w. język oraz dobrze zbalansowana narracja wieloraka.

Groza jest, ale w dawkach, które mogłyby zostać zwiększone. Niemniej obecne są także unikatowy humor i bohaterowie, dla których chce się czytać kolejne rozdziały.

Pogłębiona recenzja: https://vm.tiktok.com/ZNdbAMNtE/

Autor nie zawiódł, choć jest tu mniej mrocznie niż w poprzednim HEX. Tym, co wyjątkowo zwraca uwagę, jest gibki, dostosowany do realiów XXI w. język oraz dobrze zbalansowana narracja wieloraka.

Groza jest, ale w dawkach, które mogłyby zostać zwiększone. Niemniej obecne są także unikatowy humor i bohaterowie, dla których chce się czytać kolejne rozdziały.

Pogłębiona...