Zimny ogień

Nie wciągnęła mnie.

Nie wciągnęła mnie.

Pięć gwiazdek to byłoby jednak za mało, ale... O ile początek naprawdę wciąga, to w miarę trwania akcja rozciąga się jak podgrzany ser żółty. Zakończenie to już całkowite rozczarowanie. Jakby autorowi brakło pomysłu.

Pięć gwiazdek to byłoby jednak za mało, ale... O ile początek naprawdę wciąga, to w miarę trwania akcja rozciąga się jak podgrzany ser żółty. Zakończenie to już całkowite rozczarowanie. Jakby autorowi brakło pomysłu.

Jestem wielką fanką Koontza od kilkunastu lat. Często wracam do jego książek, które mają specyficzny klimat, bywają intrygujące, klimatyczne a niektóre wręcz nieodkładalne. I jest to opinia o wszystkich jego książkach, które czytałam (a sporo tego było 🙂)Koontz kreuje oryginalnych bohaterów, przeciwstawia dobro i zło, które wciąż się ze sobą ściera. Wplatanie przez autora zdarzeń paranormalnych lub nieco fantastycznych wychodzi mu tak dobrze, gładko i sprytnie, że czytając jego książki można by się zastanowić czy oby napewno są to wydarzenia niemożliwe?😉 W powieściach Koonza napięcie jest budowane w szczególnie emocjonujący sposób, akcja dynamiczna a tajemniczość powala. Ten człowiek ma orginalne, niepowtarzalne i genialne pomysły na fabuły w swoich książkach 😀 Bardzo polecam.

Jestem wielką fanką Koontza od kilkunastu lat. Często wracam do jego książek, które mają specyficzny klimat, bywają intrygujące, klimatyczne a niektóre wręcz nieodkładalne. I jest to opinia o wszystkich jego książkach, które czytałam (a sporo tego było 🙂)Koontz kreuje oryginalnych bohaterów, przeciwstawia dobro i zło, które wciąż się ze sobą ściera. Wplatanie przez autora...

Chyba po raz pierwszy w życiu miałem ochotę wyrzucić książkę do śmieci zaraz po jej skończeniu (właściwie przeczytałem tylko kilkadziesiąt pierwszych stron, resztę przebrnąłem po łebkach, gdyż byłem ciekaw zakończenia). Nie dość, że drętwe i nieżyciowe dialogi, nie dość, że cała historyjka toczy się według oczekiwań bohaterów, bez najmniejszych przeszkód, a gościem nie interesuje się ani policja, ani inne władze, nie dość, że co kilka stron sceny nie mają najmniejszego sensu, to w dodatku cała historyjka.... niczego głupszego w życiu nie spotkałem, a lubię sciencie-fiction.

Gdyby dało się "odzobaczyć" tylko jedną książkę w życiu, wybrałbym właśnie tą.

Polecam... omijać to badziewie jak najszerszym łukiem!!!

Dobrze, że w innych recenzjach użytkownicy piszą, że to "typowy Koontz" - będę wiedział, żeby nigdy więcej nie czytać "dzieł" tego autora.

Chyba po raz pierwszy w życiu miałem ochotę wyrzucić książkę do śmieci zaraz po jej skończeniu (właściwie przeczytałem tylko kilkadziesiąt pierwszych stron, resztę przebrnąłem po łebkach, gdyż byłem ciekaw zakończenia). Nie dość, że drętwe i nieżyciowe dialogi, nie dość, że cała historyjka toczy się według oczekiwań bohaterów, bez najmniejszych przeszkód, a gościem nie...

Bardziej kryminalna, choć dość rozlazła - nie objętościowo, co fabularnie. Do tej pory nie trafiłem jeszcze na książkę Koontza, która by mi się spodobała, a lubię pulpę. Nie wiem, czemu nie możemy się dogadać. A mam tego cały stosik jeszcze. Może następnym razem.

Bardziej kryminalna, choć dość rozlazła - nie objętościowo, co fabularnie. Do tej pory nie trafiłem jeszcze na książkę Koontza, która by mi się spodobała, a lubię pulpę. Nie wiem, czemu nie możemy się dogadać. A mam tego cały stosik jeszcze. Może następnym razem.

Następna książka tego autora, która nie spełniła moich oczekiwań.

Następna książka tego autora, która nie spełniła moich oczekiwań.

Bardzo ciekawa, polecam.

Bardzo ciekawa, polecam.

Typowa powieść Koontza . Obdarzony nieznanymi sobie zdolnościami główny bohater podświadomie kierowany jest ku miejscom gdzie ma nastąpić tragedia . Ratując życie obcym sobie osobom spotyka niespełnioną dziennikarkę , która próbuje rozwikłać zagadkę mężczyzny , w którym się zakochuje . Momentami mroczna opowieść o tragedii z dzieciństwa , która zamienia życie dziesięciolatka w koszmar . Zjawiska paranormalne i szczęśliwy koniec . Koontz zbudował ciekawą historię, aczkolwiek momentami że zbyt długimi opisami . Obowiązkowa lektura dla fanów autora

Typowa powieść Koontza . Obdarzony nieznanymi sobie zdolnościami główny bohater podświadomie kierowany jest ku miejscom gdzie ma nastąpić tragedia . Ratując życie obcym sobie osobom spotyka niespełnioną dziennikarkę , która próbuje rozwikłać zagadkę mężczyzny , w którym się zakochuje . Momentami mroczna opowieść o tragedii z dzieciństwa , która zamienia życie...

Mężczyzna z niezwykłym darem i całkiem zwykła dziennikarka połączeni w niesamowitym splocie zdarzeń. Od samego początku książkę czytało mi się naprawdę dobrze. Akcja ruszyła z kopyta i kolejno następujące po sobie wydarzenia prześcigały się w swojej potworności. To co mnie drażniło to niestety mało wiarygodne sylwetki głównych postaci oraz odrealnione dialogi. Również znowu autor pokazał jak bardzo lubi genialną książkę zepsuć nijakim i do maksimum rozwleczonym zakończeniem. Całe zbudowane napięcie przepadło wraz z rozpoczęciem zbyt dogłębnego wyjaśniania losów głównych bohaterów. Ogólny zarys fabuły jednak tak mi się spodobał, że z pewnością tytuł ten będę wspominać z dużą dozą sentymentu.

Mężczyzna z niezwykłym darem i całkiem zwykła dziennikarka połączeni w niesamowitym splocie zdarzeń. Od samego początku książkę czytało mi się naprawdę dobrze. Akcja ruszyła z kopyta i kolejno następujące po sobie wydarzenia prześcigały się w swojej potworności. To co mnie drażniło to niestety mało wiarygodne sylwetki głównych postaci oraz odrealnione dialogi. Również...

Uczciwie powiem, że ta książka mnie wymęczyła. Mam za sobą parę wymagających lektur, chciałem sobie wrzucić na warsztat coś niespecjalnie wymagającego, odmóżdżającego przed następną serią ambitniejszych dzieł ;) Miałem coś takiego w szafie, nie wiem nawet skąd, nie pamiętam czy czytałem... I nie okazało się to ani lekkie, ani przyjemne. Z niespecjalnie obszerną książką walczyłem (dosłownie) ponad tydzień, a to tylko dlatego, że nie lubię porzucać lektur w połowie (chyba, że się okażą totalnie złe, a ta taka nie była).
Generalnie, pierwsza część jako taka, druga to jakiś pseudofilozoficzno-teologiczny bełkot (sorry, ale Platonem to Koontz nie jest...),generalnie ratuje powieść ostatnia część, jakieś 40 stron z ponad 500. Nie jest to najwybitniejsze dokonanie pisarza (a może już po prostu mi się gust zmienił, i z wszelakich Koontzów, Mastertonów itp. po prostu wyrosłem)...
Nie mogę polecić, odradzać też nie będę. Ta powieść jest jak najtańsze piwo z Biedronki: da się wypić jak nie ma nic innego pod ręką, ale jak się ma wybór i pieniądze to lepiej kupić coś z porządnego browaru ;)

Uczciwie powiem, że ta książka mnie wymęczyła. Mam za sobą parę wymagających lektur, chciałem sobie wrzucić na warsztat coś niespecjalnie wymagającego, odmóżdżającego przed następną serią ambitniejszych dzieł ;) Miałem coś takiego w szafie, nie wiem nawet skąd, nie pamiętam czy czytałem... I nie okazało się to ani lekkie, ani przyjemne. Z niespecjalnie obszerną książką...