Tajemnica mojego syna. Dlaczego Carlo Acutis jest uznawany za świętego?

Ten młody człowiek nosił w sobie mnóstwo radości. Jego rodzice nie mieli z nim żadnych problemów wychowawczych, typowych dla okresu dojrzewania. Co więcej, matka - a jednocześnie autorka tej książki - przyznaje, że dzięki synowi jej życie całkowicie się odmieniło, a ona sama się nawróciła.

Carlo Acutis jest postacią znaną wśród młodych i starszych pokoleń. Jako 15-letni chłopiec odszedł niespodziewanie i szybko z tego świata. Niespodziewanie dla jego bliskich, ale on sam przeczuwał, że tak będzie. Czytając tę powieść, miałam niezmienne wrażenie, że już jako mały chłopiec prowadził rodziców przez życie, pokazując im jego najważniejsze aspekty. Niezwykła dojrzałość, wewnętrzny spokój, opanowanie i powściągliwość, uderza za każdym razem, gdy matka przytaczała fakty z życia Carla.

Jak wiadomo, rodzice zazwyczaj idealizują swoje dzieci, ale bardzo chciałabym wierzyć, że istniał ktoś tak doskonały i nieskazitelny jak młody Carlo Acutis. Jednak tak duże miejsc, wydarzeń, dokonań i napisanych tekstów na temat duchowości, tylko przez jednego nastoletniego, bardzo zajętego na co dzień chłopca? Czy to możliwe?

No i to takie zaskakujące, że (jak dobrze zrozumiałam z treści książki) w tej zamożnej, włoskiej rodzinie prowadzącej wydawnictwo, bywali już wcześniej inni członkowie wynoszeni na ołtarze.

W świecie pełnym manipulacji, trudno mi już bezkrytycznie wierzyć we wszystko, co ktoś napisze o kolejnym błogosławionym czy świętym....Ale ta historia ma potencjał na dużą porcję wzruszeń.

Ten młody człowiek nosił w sobie mnóstwo radości. Jego rodzice nie mieli z nim żadnych problemów wychowawczych, typowych dla okresu dojrzewania. Co więcej, matka - a jednocześnie autorka tej książki - przyznaje, że dzięki synowi jej życie całkowicie się odmieniło, a ona sama się nawróciła.

Carlo Acutis jest postacią znaną wśród młodych i starszych pokoleń. Jako 15-letni...

Religijna książka o młodym świętym.

Papież Franciszek zdążył jeszcze za życia zatwierdzić dekret o kanonizacji Carla Acutisa.
Kanonizacja jest historycznym momentem, który uwydatnia jego życie jako przykład świętości we współczesnym świecie.
Właśnie dlatego zainteresowałam się tą pozycją.

Książkę napisała matka Carla, chłopca który zmarł wskutek choroby nowotworowej w wieku 15 lat.
Treść przybliża historię włoskiego chłopca, jego miłość do Eucharystii, niezwykłą pobożność, oddanie Bogu, pasję informatyczną do komputerów. Wspaniałe jest to, że napisana została przez najbliższą osobę , która go przecież najbardziej znała. Kto może wiedzieć więcej jak matka?
Książka oddaje całą jej miłość i czułość do syna.
Matka daje świadectwo o swoim dziecku – jako najlepszym synu, i zarówno świętym.
Niezwykła sylwetka Carla inspiruje nie tylko dzieci , młodzież ale i dorosłych.
Połączenie wiary z modernistyczną technologią. Świętość nie wymaga od nikogo rezygnacji ze swoich pasji. Można pogodzić jedno z drugim. Świętość też nie zależy od wieku.

Piękna pozycja powstała z miłości do syna jako dokument, świadectwo i tęsknota za utraconym dzieckiem.

Zbliża się okres majowy w kościele katolickim. Książkę można podarować dzieciom z rodzin wierzących , przystępujących do Pierwszej Komunii Świętej, ale niekoniecznie. Może zainspirować również kogoś niewierzącego. Wszystko jest dla ludzi i każdy dla mnie jest równy.

Polecam tym, których interesuje ta tematyka .

Religijna książka o młodym świętym.

Papież Franciszek zdążył jeszcze za życia zatwierdzić dekret o kanonizacji Carla Acutisa.
Kanonizacja jest historycznym momentem, który uwydatnia jego życie jako przykład świętości we współczesnym świecie.
Właśnie dlatego zainteresowałam się tą pozycją.

Książkę napisała matka Carla, chłopca który zmarł wskutek choroby nowotworowej w...

Na twarzy dziecka wszystkie emocje są łatwiej zauważalne. Smutek, zachwyt, żal, radość.

„Nawet zwykły uśmiech, z pozoru niewiele znaczący, może głęboko poruszyć osobę, którą nim witamy”

Z oddalenia łatwiej dostrzec człowieka dźwigającego swoje niedoskonałości, piętno odrzucenia, bezdomności. Z bliska widać zamyślenie w oczach, spokój oczekiwania na akceptację, miłość, spełnienie marzenia. Zamyślony i ufny Carlo codziennie stawał przed ikonami.

„Dla niego to nie były malowidła: nie stanowiły portretu realnych postaci, lecz coś w rodzaju okna, przez które oglądający może wejrzeć w duchowy świat”

Świat teraźniejszy niestety często jest ponury, czekający na pojawienie się wrażliwego człowieka. To swoista pustynia beznadziei.

„Jest wiele rodzajów pustyni. Istnieje pustynia ubóstwa, pustynia głodu i pragnienia, pustynia opuszczenia, samotności, zniszczonej miłości”

Po ulicach, wśród ludzi obojętnych na cierpienie, często ukradkiem jak duchy, poruszają się nędzarze bez domu, bez jedzenia, bez sił, pomocy i bez nadziei. Takimi widział ich chłopiec z Bogiem w sercu – Carlo Acutis.

„Mój syn mawiał, że zamiast uskarżać się na swój los, powinniśmy pamiętać o tych, którym wiedzie się znacznie gorzej, przede wszystkim o męczennikach, którzy dali świadectwo wiarą i uczynkiem, stając się „żywą Ewangelią”.”

Codziennie Carlo tkał swoją milczącą siatkę przyjaźni. On kochał ludzi „niewidocznych”, kalekich, zagubionych, szukających drogi do serca Matki Bożej.

„Siostra Łucja nazwała kiedyś Niepokalane Serce Maryi „bezpiecznym portem dla wszystkich rozbitków tego świata”.”

Kiedy Carlo przed tabernakulum adorował Chrystusa, wyznawał mu swoją miłość. Zapraszał Go do siebie mówiąc: „Rozgość się, Jezu! Poczuj się jak w domu!”. Domu, którego szukała Święta Rodzina.

„Niezamożna piętnastoletnia dziewczyna i biedny cieśla stali się rodzicami Boga, który wybrał ubóstwo, a nie przepych”. Carlo też miał piętnaście lat, kiedy zmarł.
Dopóki żył, wykorzystywał swoje pokłady miłości do ludzi i talenty.

„Carlo nie dbał o rzeczy doczesne; był jak powiedzielibyśmy dzisiaj, prawdziwym i przekonującym influencerem Boga”

Antonia Salzano Acutis, mama Carla, odsłoniła przed nami tajemnicę swojego syna. Ja odebrałem tę książkę po prostu jako opowieść o wspaniałym chłopaku. Antonia Salzano Acutis i Paolo Rodari przedstawili nam wspomnienia, opinie różnych osób. O jego modlitewnym wstawiennictwie i cudach zapewne będzie można przeczytać jeszcze w wielu biografiach. Bardzo poruszyła mnie opowieść o tym niezwykłym nastolatku. Charakter, wrażliwość i pobożność sprawiły, że dawał siebie innym ludziom w imię miłości. Pamiętajmy, że wszyscy święci i błogosławieni byli kiedyśpo prostu wyjątkowymi ludźmi, którzy w pewnym okresie życia osiągnęli doskonałość. „Tajemnica mojego syna. Dlaczego Carlo Acutis jest uznawany za świętego” to biograficzna opowieść o chłopcu, który przed swoją rychłą śmiercią starał się czynić jak najwięcej dobra. Nie odniosłem wrażenia, że chciał pospieszyć się przed śmiercią. Gorąco polecam tę książkę, a na koniec zostawiłem cytat ze wspomnianej w treści książki autorstwa Richarda Bacha „Mewa”:

„To nie latanie, lecz jedzenie ma dla nich największe znaczenie”

Na twarzy dziecka wszystkie emocje są łatwiej zauważalne. Smutek, zachwyt, żal, radość.

„Nawet zwykły uśmiech, z pozoru niewiele znaczący, może głęboko poruszyć osobę, którą nim witamy”

Z oddalenia łatwiej dostrzec człowieka dźwigającego swoje niedoskonałości, piętno odrzucenia, bezdomności. Z bliska widać zamyślenie w oczach, spokój oczekiwania na akceptację, miłość,...

W "Tajemnicy mojego syna" poznajemy bł. Carla z perspektywy Jego Mamy. Mamy, która nagle i niespodziewanie straciła swoje piętnastoletnie dziecko. Mamy, która doczekała się Jego beatyfikacji. Mamy, która nawróciła się jako już dorosła kobieta właśnie dzięki głębokiej i dojrzałej wierze swojego dziecka.

Najmocniej ujęło mnie, a nawet zaimponowało mi to, że ta wyjątkowa kobieta nie siebie i swoje przeżycia stawia w centrum wspomnień. Ba, nawet nie swojego błogosławionego syna, ale Boga i sprawy z wiarą związane. Nieustannie podkreśla, że Carlo był skromnym chłopcem, nigdy nie chciał "błyszczeć", zawsze usuwał się w cień. Ona sama robi to samo.

"Nie chciałabym, żeby Carlo zapisał się w pamięci ludzi jako ktoś na kształt Supermana. Mój syn był takim samym dzieckiem i młodzieńcem jak inni, zawsze jednak potrafił i pragnął - ufać miłości Boga. Ścieżka, którą obrał, jest dostępna dla każdego z nas".

I właśnie tę ścieżkę, którą kroczył Carlo (symbolicznie utrwalany na zdjęciach zawsze z plecakiem),próbuje przybliżyć Antonia Salzano Acutis. Opisuje Jego fascynację Eucharystią, sprawami ostatecznymi i świętym Franciszkiem. Cytuje Jego wypowiedzi.

Jej wspomnienia wzbierają i opadają, nie poddając się powierzchownemu sentymentalizmowi i porządkowi chronologicznemu, ale zachowując porządek wiary i serca.

I rzeczywiście znajdziemy w książce opisy matczynych przeżyć, szczególnie tych związanych z nagłą chorobą Carla. Znajdziemy też Jego portret kreślony przez bliskich, kolegów i znajomych. Ale tak naprawdę mam poczucie, że matka Carla kontynuuje dzieło swojego syna. Mówiąc najprościej: ewangelizuje. Głosi Dobrą Nowinę.

Dlatego po zakończeniu lektury "Tajemnica mojego syna" mam poczucie, że nie były to zwykłe wspomnienia, ale niemal rekolekcje. Rekolekcje, które odbyłam pod duchową opieką bł. Carla, "Bożego influencera", który wskazuje mi drogę do zbawienia...

Z całego serca polecam tę piękną książkę!

W "Tajemnicy mojego syna" poznajemy bł. Carla z perspektywy Jego Mamy. Mamy, która nagle i niespodziewanie straciła swoje piętnastoletnie dziecko. Mamy, która doczekała się Jego beatyfikacji. Mamy, która nawróciła się jako już dorosła kobieta właśnie dzięki głębokiej i dojrzałej wierze swojego dziecka.

Najmocniej ujęło mnie, a nawet zaimponowało mi to, że ta wyjątkowa...