Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Erystyka. O wolności ludzkiej woli

Okładka książki Erystyka. O wolności ludzkiej woli autora Arthur Schopenhauer, 9788311172999
Okładka książki Erystyka. O wolności ludzkiej woli
Arthur Schopenhauer
6,2 / 10
Wydawnictwo: Bellona Seria: Wielcy humaniści filozofia, etyka
298 str. 4 godz. 58 min.
Kategoria:
filozofia, etyka
Format:
papier
Seria:
Wielcy humaniści
Tytuł oryginału:
Die eristische Dialektik; Die Welt als Wille und Vorstellung
Data wydania:
2024-02-07
Data 1. wyd. pol.:
2024-02-07
Liczba stron:
298
Czas czytania
4 godz. 58 min.
Język:
polski
ISBN:
9788311172999
Tłumacz:
Jan Lorentowicz, Adam Stögbauer
Średnia ocen
6,2 6,2 / 10
8 opinii 49 ocen
Oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Reklama

Kup Erystyka. O wolności ludzkiej woli w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Oceny książki Erystyka. O wolności ludzkiej woli

Średnia ocen
6,2 / 10
49 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
1 ocen
9
3 ocen
8
4 ocen
7
14 ocen
6
17 ocen
5
3 ocen
4
2 ocen
3
3 ocen
2
0 ocen
1
2 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Erystyka. O wolności ludzkiej woli

avatar
45
16
Kordian
19.12.2025
6 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Posiadam

Erystyka nie jest na raz jeśli chce się nabrać wprawy w umiejętności wygrywania sporów. Rozprawa o wolności ludzkiej woli jest dla mnie świetna z perspektywy przykładów odwołań i własnych przemyśleń autora. Dość łatwa do przetworzenia choć by wgryźć się głębiej lub samemu mieć więcej przemyśleń trzeba się porządnie skupić.

Erystyka nie jest na raz jeśli chce się nabrać wprawy w umiejętności wygrywania sporów. Rozprawa o wolności ludzkiej woli jest dla mnie świetna z perspektywy przykładów odwołań i własnych przemyśleń autora. Dość łatwa do przetworzenia choć by wgryźć się głębiej lub samemu mieć więcej przemyśleń trzeba się porządnie skupić.

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
18
8
JanekCh
26.08.2025
8 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Autor wnikliwie i jasno tłumaczy czym jest wola, czemu nie jest wolna i dlaczego, mimo to, człowiek jest odpowiedzialny za swoje czyny. Polecam

Autor wnikliwie i jasno tłumaczy czym jest wola, czemu nie jest wolna i dlaczego, mimo to, człowiek jest odpowiedzialny za swoje czyny. Polecam

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
52
19
Jagna
16.06.2025
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane
,
Posiadam

Książka „Erystyka. O wolności ludzkiej woli” to pozycja nieduża objętościowo, lecz intelektualnie gęsta. Łączy w sobie błyskotliwą analizę praktyki debatowania z głębokim filozoficznym namysłem nad naturą człowieka. Schopenhauer, choć często postrzegany jako filozof trudny i surowy, w tych esejach pokazuje się jako myśliciel niezwykle przenikliwy i zaskakująco współczesny.

Dla miłośników filozofii, logiki czy nawet retoryki, jest to pozycja obowiązkowa – nie tylko do przeczytania, ale i do wielokrotnego przemyślenia.

Książka „Erystyka. O wolności ludzkiej woli” to pozycja nieduża objętościowo, lecz intelektualnie gęsta. Łączy w sobie błyskotliwą analizę praktyki debatowania z głębokim filozoficznym namysłem nad naturą człowieka. Schopenhauer, choć często postrzegany jako filozof trudny i surowy, w tych esejach pokazuje się jako myśliciel niezwykle przenikliwy i zaskakująco...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

190 użytkowników ma tytuł Erystyka. O wolności ludzkiej woli na półkach głównych
  • 104
  • 77
  • 9
71 użytkowników ma tytuł Erystyka. O wolności ludzkiej woli na półkach dodatkowych
  • 55
  • 7
  • 3
  • 3
  • 1
  • 1
  • 1

Inne książki autora

Więcej
więcej
Arthur Schopenhauer
Arthur Schopenhauer
Niemiecki filozof, przedstawiciel pesymizmu w filozofii.
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Sztuka wojenna Zi Sun
Sztuka wojenna
Zi Sun
7/10 Sun Zi w książce „Sztuka wojny” pisze o strategii w sposób prosty, ale zadziwiająco głęboki. Nie skupia się na samej walce, tylko na tym, jak myśleć, żeby unikać chaosu, przewidywać problemy i działać mądrze, zanim zrobi się gorąco. Pomimo tego, że dzieło przypisywane właśnie Sun Zi powstało około 2,5 tysiąca lat temu wiele z jego rad jest bardzo aktualnych. I mimo, że tytuł nawiązuje do wojny, to książka może być odebrana także jako o życiu. Wiele zasad można zastosować dziś, zupełnie poza polem bitwy. Na przykład w relacjach bo przypomina, że impulsywność rzadko prowadzi do dobra, a spokojne zrozumienie drugiej strony daje przewagę i zmniejsza konflikty. Czy w codziennych decyzjach, bo pokazuje, że warto znać swoje mocne i słabe strony, bo dopiero wtedy można działać z pewnością i skutecznie. Sun Zi w gruncie rzeczy mówi: wygrywa ten, kto jest przygotowany i potrafi zachować zimną głowę. Dlatego „Sztuka wojny” nie jest książką o wojnie — to książka o mądrym życiu.
DonCamillo - awatar DonCamillo
ocenił na74 miesiące temu
Obrona Sokratesa; Kriton; Uczta Platon
Obrona Sokratesa; Kriton; Uczta
Platon
Jest to prawdopodobnie najlepszy wstęp do lektur filozoficznych, jaki można sobie zafundować. Nie tylko dotyczy początków istnienia filozofii kontynentalnej, ale i również jest niespodziewanie łatwa, przystępna i przyjemna w czytaniu, co w przypadku tej kategorii książek bywa dość rzadkie. W tej kwestii należy docenić pracę edytora, gdyż objaśnienia wielokrotnie rozwiewały wszelkie wątpliwości, tłumaczyły konteksty kulturowe, postawy, cele, wypowiedzi i dążenia postaci, momentami nawet przytaczając rozważane w kręgach filozoficznych teorie, czysto w ramach ciekawostek. Warto nadmienić, że choć na okładce widnieje Platon, to Platona tu za wiele nie uraczymy. Zawarte historie w pełni poświęcone są Sokratesowi, a Platon jest tu jedynie skrybą redagującym wydarzenia. Po bliższe poznanie Platona należy udać się do Państwa. Za ciekawy uważam dobór kolejności tekstów. Układ wpierw pozwala nam poznać postać i los Sokratesa, a dopiero później jego osobiste przemyślenia i rozważania. Umieszczenie na końcu Uczty stanowi swoisty epilog będący retrospekcją nad postacią, co pozwala czytelnikowi cieszyć się nim odrobinę dłużej. Może właśnie dzięki temu pozostawia mu tak przyjemne wspomnienie. Obrona Sokratesa to zapis przemowy osądzonego o wiarę w innych bogów i psucie młodzieży Sokratesa, jaką wygłosił w trakcie swojego procesu sądowego. Nie mówiąc o samej treści zbyt wiele, momentami łatwo jest się pogubić w tym do czego dąży Sokrates. Próbując ukazać swoją niewinność, tak naprawdę stara się udowodnić swoją rację, a wraz z nią swą wyższość nad innymi istotnymi w starożytnej Grecji figurami. Same wypowiedzi są zazwyczaj historiami, dotyczącymi działań, postrzegania i filozofii Sokratesa. Prezentowane w formie argumentów przeciw stawianym oskarżeniom, momentami bardziej bywają argumentami ad hominem, mającymi ubliżyć wszystkim obywatelom, niż słuszną obroną. Mimo tego pozwalają nam dobrze poznać postać Sokratesa, jego osobowość i jego beztroskie, wesołe nastawienie i pomagają zrozumieć co sprawiło, że Sokrates zmienił na koniec swą postawę. Kriton jest najmniej interesującą z zawartych lektur. Opowiada o przyjacielu, Kritonie, próbującym przekonać Sokratesa do ucieczki z więzienia, co w ówczesnej Grecji było nadzwyczaj prostym procesem i wymagało jedynie chęci. Ich dialog dotyczy głównie miejsca obywatela w strukturze państwa i moralnych rozważań dotyczących stosunku jednostki do prawa. Sokrates nawołuje do trzymania się prawa czysto z powinności moralnej. Osobiście odniosłem wrażenie że jest to raczej rozszerzenie informacji znajdujących się już w Obronie Sokratesa. Natomiast Uczta jest jedną z moich ulubionych rozpraw filozoficznych. Poznajemy tutaj wiele historycznych postaci, zwyczaje kulturowe i tradycje Greków. Sam dialog dotyczy głównie próby definicji boga Erosa i zrozumienia tego czym jest miłość, a przynajmniej to miało być tematem samej uczty. Dla jednych Eros to sztuka, dla innych miłość romantyczna, rodzinna, dziedzictwo, czy sława. Postaci w swoich monologach odnoszą się do przedmówców, naśmiewając się z nich, wykazując aprobatę, czy ośmieszając się, próbując zdewaluować cudzą wypowiedź. Ciekawe jest to jak kształtują się podejścia zależnie od pełnionej funkcji danej postaci. Sokrates oczywiście podchodzi do tego tematu jak do debaty, zadaje pytania na które sam odpowiada, przedstawia własne historie i nasuwa słuchaczom gotowe konkluzje. Standardowy czytelnik znajdzie tutaj najwięcej interesujących wątków i wniesie najwięcej do swojego własnego postrzegania świata, szczególnie w kwestiach egzystencji i dążeń. Kończąc, warto zacząć swoją drogę z filozofią od jej początków, szczególnie, gdy postarano się, by zamieścić objaśnienia ułatwiające rozumienie poruszanych w utworach kwestii. Jakub Przywara
kuba przywara - awatar kuba przywara
oceniła na92 lata temu
Wieczna Lewica : Myśli i Aforyzmy Marcin Giełzak
Wieczna Lewica : Myśli i Aforyzmy
Marcin Giełzak
„Wieczna Lewica” to książka do smakowania, nie pożerania. Każdy aforyzm jest jak błysk — krótki, ale zostawia długie echo. Giełzak łączy erudycję z niezwykłą wrażliwością, składając z miniatur zaskakująco spójną wizję lewicowej postawy: czułej, odpowiedzialnej i nieustannie krytycznej wobec samej siebie. Lektura, która naprawdę inspiruje do myślenia o tym, jak chcemy żyć.
Roman Mieniawski - awatar Roman Mieniawski
ocenił na104 miesiące temu
O krótkości życia Seneka
O krótkości życia
Seneka
Recenzowanie filozofii takiego formatu jest niezwykle trudne, bo to trochę tak, jakby wynosić się własnym intelektem ponad Senekę. Druga trudność, to kontekst czasowy, bo dzieli nas aż dwadzieścia wieków! Niemniej, są tutaj prawdy uniwersalne, które dowodzą, że ludzka natura nie jest tak zmienną, jak nam się niekiedy wydaje. Zgadzam się z filozofem, że życie nie jest krótkie, ale marnujemy je na bezsensowne zajęcia, takie jak chciwość, ambicja(czytaj: chora, wydumana) i lenistwo. Że powinniśmy świadomie kształtować nasz czas i przestać go bezmyślnie tracić. Że życie powinno się poświęcić rzeczom wartościowym, mądrości, zagadnieniom filozofii(czytaj: głębokim refleksjom, przemyśleniom),by osiągać w ten sposób „nieśmiertelność” poprzez pracę nad sobą zgodnie z naukami wielkich postaci. Konkluzja? Osobiście obiecuję poprawę!
Lidia - awatar Lidia
oceniła na94 miesiące temu
Rozmyślania Marek Aureliusz
Rozmyślania
Marek Aureliusz
No cóż mnie nie powala, rzeczywiście może zaskoczyć uniwersalność i olbrzymia wiedza a świecie w tamtych czasach, lecz mimo to dla mnie treść była bardzo powtarzająca. W formie, która nie bez powodu należała do osobistego odczytu. Overhyped jak dla mnie pod względem "rozwojowym". Dużo z książki nie wynoszę.
AmyAmyAmy - awatar AmyAmyAmy
ocenił na69 dni temu
Świat przywrócony. Metternich, Castlereagh i zagadnienie pokoju 1812–1822 Henry Kissinger
Świat przywrócony. Metternich, Castlereagh i zagadnienie pokoju 1812–1822
Henry Kissinger
„Świat przywrócony” leżakował na półce od bardzo dawna i nic nie wskazywało na to, że w końcu sięgnę po tą cegłę. Aż przeczytałem „Baltazara” Mrożka, gdzie dowiedziałem się, że opiekunem autora „Tanga” w trakcie jego amerykańskiego stypendium był nie kto inny, tylko Henry Kissinger. To był znak, że czas wziąć się za historię opowiedzianą przez sekretarza stanu i laureata Nagrody Nobla. Autor z wielką szczegółowością, ale też i wyczuciem istotności poszczególnych opisywanych faktów, opowiada nam historię budowania post-Napoleońskiego europejskiego porządku. Oczywiście głównym bohaterem jest Metternich, do którego ewidentnie Kissinger czuje coś na kształt skrywanej admiracji. Co istotne „Świat przywrócony” choć opisuje wydarzenia historyczne, wydaje się przede wszystkim podręcznikiem dyplomacji. Kissinger pokazuje, jak mający najsłabsze, wśród siadających do konferencyjnych stołów karty, austriacki dyplomata, zostaje w praktyce „premierem Europy”, jak działa narzucanie narracji, zajmowanie wyższej pozycji moralnej, zwiększanie swobody działania, konceptualizowanie rozmytych jeszcze pojęć. Ile w negocjacjach znaczy pauza, niedopowiedzenie, komplement rzucony w odpowiednim momencie, decyzja czy rozmawiać w cztery oczy, czy w większym gronie. O ile opowieść historyczna w wykonaniu Kissingera nie porywa, to właśnie wychwycenie tych wszystkich smaczków pozwalających na zrozumienie działań Metternicha to mistrzostwo, dla których warto sięgnąć po „Świat przywrócony”. Nie trzeba wszak wielkiej bystrości, aby zobaczyć, że dokładnie te same zagrywki są nadal skuteczne w obecnej polityce. Nie tylko międzynarodowej.
paszczak - awatar paszczak
ocenił na71 miesiąc temu
Psychologia tłumu Gustave Le Bon
Psychologia tłumu
Gustave Le Bon
Bardziej książka o polityce niż psychologii. Ciekawe odzwierciedlenie czasów życia autora. Sporo przedawnionej wiedzy, ale wciąż dużo treści, które można przełożyć na naszą rzeczywistość. Na pewno warto się zapoznać, ale patrząc jednocześnie z dozą własnej refleksji na to, co stara się przekazać autor.
OniSia - awatar OniSia
oceniła na78 dni temu
Manifest Unabombera. Przyszłość społeczeństwa przemysłowego Theodore John Kaczynski
Manifest Unabombera. Przyszłość społeczeństwa przemysłowego
Theodore John Kaczynski
- celne obserwacje w zasadzie we wszystkich poruszanych tematach - zastanawiam się czy autor samoświadomie, czy podświadomie atakował również siebie pisząc o psychologii i traumach - trafne zwrócenie uwagi na liberalną manię edukacyjną będącą faktycznie pochwałą propagandy - poglądy na temat bicia dzieci odklejone, a ilość nawiązań do klapsów wręcz groteskowa - antylewicowa fiksacja wydaje mi się spowodowana świadomością, że to lewicowcy mają największą szansę podążania opisaną drogą
Jonasz - awatar Jonasz
ocenił na82 miesiące temu
Wybrane diatryby i Encheiridion. Stoicka sztuka życia Epiktet
Wybrane diatryby i Encheiridion. Stoicka sztuka życia
Epiktet
Trudno się odnieść do całości, gdyż sporo w niej mądrych myśli, ale też mnóstwo takich, które można byłoby stosować tylko w czasach Epikteta. Ogólnie wiele z przemyśleń da się zastosować dzisiaj, ale wtedy to były inne czasy, inne możliwości i oczekiwania. Epiktet miał łeb na karku.
dreamer1897 - awatar dreamer1897
ocenił na67 miesięcy temu
O podstawie moralności Arthur Schopenhauer
O podstawie moralności
Arthur Schopenhauer
Książka niespodzianka, bo jej tytuł nastawia czytelnika na konkretny temat. Tymczasem treść, a przynajmniej większa jej część, odnosi się do Kanta, albo raczej krytki jego poglądów. Gdyby okładkę opatrzono nagłówkiem: "Przeciw Kantowi", byłoby to bardziej spójne. Przeczytałam kilka razy i nie znalazłam niczego nowego o podstawach moralności, ani odpowiedzi na pytanie, o jej źródła, czego oczekiwałam. Autor skupia się na różnorodności, wiedzy, indywidualności jednocześnie odrzuca kodeksy moralne, jako jej fundament. Hmm, nie było mi z tą lekturą po drodze, ale szanuję twórczo - filozoficzny wkład Schopenhauera.
Lidia - awatar Lidia
oceniła na64 miesiące temu
Arthur Schopenhauer. Filozofia koszmaru. Życie i myśl Kamil Karczewski
Arthur Schopenhauer. Filozofia koszmaru. Życie i myśl
Kamil Karczewski
1. Coś wspaniałego! Ten autor ma dar mówienia o rzeczach złożonych, że laik rozumie! 2. Sama postać super interesująca, ciekawie przedstawione, w kontekście, bez lukrowania. 3. Myśl przedstawiona klarownie, książka zachęca i do refleksji i do zgłębiania tematu! 4. Ten autor powinien pisać, pisać i pisać :)
Uliba - awatar Uliba
oceniła na82 miesiące temu
Menon Platon
Menon
Platon
Jestem pozytywnie zaskoczona tym dialogiem. Jaka zwykle lektura dostarcza wiedzy o metodach Sokratesa oraz o jego ironii. Mowa jest o dzielności, do definicji jednej nie dochodzimy. Jednak poznajemy teorie anamnezy, rozumienie cnoty (czy można się jej wyuczyć, czym jest i czy jest jednakowa dla wszystkich),które potem przejmą m.in. stoicy, intelektualizm etyczny (i komentarz krytyczny Witwickiego w objaśnieniach tłumacza),teorię szkodliwość zła dla podmiotu, porównanie Sokratesa do drętwy, rozumienie wiedzy. Najbardziej jednak podobał mi się sam początek dialogu i jego wydźwięk feministyczny:)
CharlieSheen - awatar CharlieSheen
ocenił na73 lata temu
Rozprawa o metodzie; Rozprawa nad zasadami filozofii Kartezjusz
Rozprawa o metodzie; Rozprawa nad zasadami filozofii
Kartezjusz
"René Descartes (Kartezjusz) urodził się w roku 1596 w La Haye w Turenii". Zmarł w 1650 roku. W ciągu swojego życia napisał kilka bardzo ciekawych dzieł filozoficznych. Ta książka z serii "Biblioteka filozofów" prezentuje część jego wyróżniającej się i niepospolitej intelektualnej spuścizny. Książka rozpoczyna się od bardzo ciekawego wstępu autorstwa Feliksa Kierskiego. Kolejną częścią książki jest "List Kartezjusza do księdza Picot" w przekładzie Wojciecha Dobrzyckiego. Trzecią ocenianą przeze mnie częścią książki jest "Rozprawa o metodzie dobrego powodowania swoim rozumem i szukania prawdy w naukach" w przekładzie Tadeusza Boya-Żeleńskiego. Co zawiera to dzieło Kartezjusza? Oddajmy głos autorowi: "Jeżeli ta rozprawa wyda się zbyt długa, aby ją przeczytać na jeden raz, można ją podzielić na sześć części: w pierwszej znajdą się rozmaite rozważania, tyczące się nauk; w drugiej - główne reguły metody, jakiej szukał autor; w trzeciej - niektóre zasady moralne, jakie wydobył z tej metody; w czwartej - racje, za pomocą których udowadnia istnienie Boga i duszy ludzkiej, co stanowi podwalinę jego metafizyki; w piątej - porządek zagadnień fizycznych, jakich poszukiwał, a w szczególności wytłumaczenie czynności serca i niektórych innych trudności, należących do medycyny, następnie również różnicę, jaka istnieje pomiędzy naszą duszą, a duszą zwierzęcia; w ostatniej wreszcie, jakie rzeczy uważa za potrzebne, aby posunąć się w badaniach przyrody dalej niż dotychczas, oraz jakie racje skłoniły go do pisania". Kolejną częścią niniejszej książki są "Reguły do kierowania umysłem" w tłumaczeniu Wojciecha Dobrzyckiego. Po nich odnajdziemy "Rozmyślania nad zasadami filozofii dowodzące istnienia Boga i różnicy pomiędzy duszą i ciałem" w tłumaczeniu Ignacego Karola Dworzaczka. "Rozmyślania" te składają się z "Wprowadzenia tłumacza", "Przedmowy Kartezjusza do czytelnika", krótkiego streszczenia autora pt. "Treść sześciu następnych rozmyślań" oraz sześciu rozdziałów, czyli wspomnianych rozmyślań. Podtytuły mówią o treści tych rozmyślań: "Rozmyślanie pierwsze o rzeczach, o których wątpić można", "Rozmyślanie drugie o naturze umysłu ludzkiego, który dostępniejszy jest dla poznania, aniżeli ciało", "Rozmyślanie trzecie o istnieniu Boga", "Rozmyślanie czwarte o prawdzie i fałszu", "Rozmyślanie piąte o istocie rzeczy materialnych i znowu o istnieniu Boga", "Rozmyślanie szóste o istnieniu rzeczy materialnych i rzeczywistej różnicy między duszą i ciałem". Przedostatnim elementem książki jest "Dodatek René Kartezjusza dowody, stwierdzające istnienie Boga i różnice między duszą ludzką a ciałem, ułożone w porządku matematycznym" (przełożył Ignacy Karol Dworzaczek). Ostatni element książki (nie licząc spisu treści) to jednostronicowa "Krótka nota bibliograficzna". Bardzo ciekawa książka. Każdy z wymienionych wyżej elementów składowych bardzo interesujący. Rewelacja - 8/10.
Jarosław Wiśniewski - awatar Jarosław Wiśniewski
ocenił na81 rok temu
Historia polityczna Polski 1989-2023 Antoni Dudek
Historia polityczna Polski 1989-2023
Antoni Dudek
Opisanie historii, która dzieje się na naszych oczach, to zadanie karkołomne. Antoni Dudek po raz kolejny udowadnia jednak, że jest bodaj najlepszym „kronikarzem” III Rzeczypospolitej, potrafiącym zachować chłodny dystans tam, gdzie emocje wciąż biorą górę nad analizą. Dlaczego warto przeczytać tę książkę? Obiektywizm w dobie polaryzacji: To największa zaleta Dudka. Autor nie bierze strony żadnego z politycznych plemion. Punktuje błędy zarówno ekipy balcerowiczowskiej, jak i rządu „dobrej zmiany”. Jeśli szukasz potwierdzenia swoich uprzedzeń – możesz się zawieść. Jeśli szukasz faktów – będziesz zachwycony. Kompletność i ciągłość: Książka prowadzi nas od przełomu 1989 roku, przez trudne lata transformacji, wejście do NATO i UE, aż po wybory z 15 października 2023 roku. Pozwala to zrozumieć, że obecne podziały nie wzięły się z próżni, lecz są efektem procesów trwających od dekad. Styl i język: Mimo ogromnej objętości i naukowego rygoru, książkę czyta się niemal jak pasjonujący thriller polityczny. Dudek sprawnie operuje anegdotą, kulisami gabinetowych gier i precyzyjną analizą wyników wyborczych. Kluczowe wątki analizy Dudek mistrzowsko kreśli ewolucję polskiej sceny politycznej, dzieląc ją na konkretne etapy: Fundamenty (1989–1991): Trudne kompromisy Okrągłego Stołu. Kształtowanie się duopolu: Jak dawny podział na „postkomunę” i „Solidarność” został zastąpiony przez trwający do dziś konflikt PO-PiS. Kryzys konstytucyjny i nowe wyzwania: Autor nie ucieka od trudnych ocen ostatnich lat, analizując zmiany w sądownictwie oraz wpływ pandemii i wojny na Ukrainie na polską politykę wewnętrzną. „Historia polityczna nie jest jedynie zapisem dat i nazwisk, ale fascynującym studium tego, jak naród uczy się (lub nie) korzystać z odzyskanej wolności”. Skąd ocena 9/10, a nie pełna dycha? Dychę rezerwuję dla dzieł, które mają już pełną perspektywę historyczną. W przypadku wydarzeń z lat 2020–2023 wciąż jesteśmy „w środku” procesu, co siłą rzeczy sprawia, że ostatnie rozdziały mają nieco bardziej charakter publicystyczno-kronikarski niż głęboko historyczny (co zresztą sam autor uczciwie przyznaje). Podsumowanie To nie jest książka do przeczytania w jeden wieczór – to pozycja do studiowania, wracania i sprawdzania faktów, gdy debata publiczna staje się zbyt gorąca. Jeśli chcesz zrozumieć, dlaczego polska polityka wygląda tak, jak wygląda, lepszego przewodnika niż Antoni Dudek nie znajdziesz.
Karolus815 - awatar Karolus815
ocenił na910 dni temu
Technofeudalizm: co zabiło kapitalizm Yanis Varoufakis
Technofeudalizm: co zabiło kapitalizm
Yanis Varoufakis
Książka jest według mnie chaotyczna. Porusza zdecydowanie ciekawy problem i proponuje dość innowacyjny sposób patrzenia na niego, co czyni ją warta przeczytania. Struktura książki jednak jest bardzo zmienna, co dla mnie działa na jej niekorzyść. Autor zaczyna od bardzo pamiętnikowego otwarcia, przechodzi co luźnych przemyślan na temat techofeudalizmu, które regularnie przecina rozdziałami wypełnionymi bardzo konkretnymi informacjami o ekonomii i wydarzeniach z niej. Te jednak zdecydowanie przekraczają swoją złożonością, złożoność przemyśleń socjologiczno-filozociznych. Na koniec mamy czysto podręcznikowy sposób streszczenia z wykresami. Mimo dziwnej struktury bardzo polecam zapoznać się z tym co jest w środku bo samo spostrzeżenie autora o zmianach jakie zaszył w kapitalizmie, są bardzo ciekawe.
Igor - awatar Igor
ocenił na73 miesiące temu
Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki 1607–2024. Od osady do mocarstwa Zbigniew Lewicki
Historia Stanów Zjednoczonych Ameryki 1607–2024. Od osady do mocarstwa
Zbigniew Lewicki
Bardzo dobra książka pokazująca bardzo ciekawy kraj, jakim są Stany Zjednoczone w skondensowany i przystępny sposób. Autor jest naukowcem, więc bazuje na faktach i nie ma w tej książce bzdurnych teorii spiskowych, czego mogliby życzyć sobie tak zwani "myślący" samodzielnie. Gorąco polecam tę pozycję każdemu kto chce dowiedzieć się czegoś o historii USA lub uporządkować sobie fakty. Dodatkowo, po prostu dobrze się ją czyta.
Abotak - awatar Abotak
ocenił na92 miesiące temu
Etyka Baruch de Spinoza
Etyka
Baruch de Spinoza
Zupełnie zmiata z planszy choćby Descartesa. Twiedzenia zawarte w ,,Etyce" są dość bezpieczne i dobrze udowodnione, ciężko je zatem odrzucić. Spinoza świetnie też krytykuje postępowanie większości ludzi, zwłaszcza ich religijność - wiara w Boga osobowego jest bowiem próbą życzeniowego kreowania świata wraz z przecenianiem człowieka - wiara taka bowiem stymuluje miłe, acz naiwne poczucie wyjątkowości.
Milan Wagner - awatar Milan Wagner
ocenił na102 miesiące temu
Uzasadnienie metafizyki moralności Immanuel Kant
Uzasadnienie metafizyki moralności
Immanuel Kant
🧭⚖️ Prawo, które nie pyta, czy ci wygodnie ⚖️🧭 🎭 Gatunek: filozofia moralna / „instrukcja obsługi sumienia” bez obrazków
 🌡️ Nastrój: chłodna precyzja + surowa uczciwość + momenty, gdzie mózg mówi „proszę pana, ja już wysiadam”
 🎧 Tryb czytania: krótkimi seriami; po kilku stronach przerwa, bo to książka, która nie idzie — ona wymaga
 ⭐ Moja ocena: 7/10 — za literaturę słowa z tamtych lat, za twardą formę myślenia i uczciwy imperatyw… choć momentami przysporzyła mi kłopotów z rozumowaniem 🧠 Sedno 🧠
 Kant próbuje zrobić rzecz bezczelną (i piękną): znaleźć moralność, która nie jest „bo mi się opłaca”, „bo tak czuję”, „bo tak wypada”, tylko: bo tak należy, kropka. A potem daje test: jeśli twoja zasada działania nie nadaje się na prawo powszechne, to znaczy, że w środku siedzi sprytny wytrych — działa tylko wtedy, gdy inni go nie używają i nadal grają fair. 🧊 Co mnie tu kupiło 🧊
 🔹 Uczciwość bez znieczulenia — Kant nie próbuje cię uwieść. On cię sprawdza.
 🔹 Rygor myślenia — moralność jako logika: „czy to da się uogólnić, nie rozbijając sensu reguły?”.
 🔹 Język — stary, gęsty, czasem jak marmur, ale ma w sobie godność i ciężar. 🪓 Co mnie uwierało 🪓
 🔸 Imperatyw jest niełatwy — bo nie pyta „czy dobre serce?”, tylko „czy twoja zasada przeżyje, gdy wszyscy ją przyjmą?”. To potrafi odebrać komfort.
 🔸 Kłopot z rozumowaniem — momentami miałem wrażenie, że Kant buduje most z pojęć nad przepaścią i mówi: „przejdź, to proste”, a ja patrzę: „tak, tylko gdzie tu jest poręcz?”.
 🔸 Chłód — bywa, że człowiek chciałby oddechu, a dostaje kolejną śrubę logiczną. 🎯 Dla kogo 🎯
 Dla kogoś, kto lubi, gdy książka nie „opowiada świata”, tylko go porządkuje — i nie boi się tego, że porządek czasem boli. 💡 Clue 💡
 To nie jest książka, która daje moralność do kieszeni. To jest książka, która sprawdza, czy kieszeń w ogóle jest uczciwa.
Endryou Poczopko - awatar Endryou Poczopko
ocenił na72 miesiące temu

Cytaty z książki Erystyka. O wolności ludzkiej woli

Więcej
Arthur Schopenhauer Erystyka. O wolności ludzkiej woli Zobacz więcej
Arthur Schopenhauer Erystyka. O wolności ludzkiej woli Zobacz więcej
Arthur Schopenhauer Erystyka. O wolności ludzkiej woli Zobacz więcej
Więcej