Lista szczęścia

IG: ksiazkowyduet
Historia Emily, która próbuje odnaleźć się w rzeczywistości bez swojej ukochanej matki, to chyba najcięższe co może spotkać każdego z nas, a jednocześnie próbuje zrozumieć, kim naprawdę jest.

Sama fabuła książki toczy się wokół Emily, która po śmierci matki i dramatycznym zerwaniu z chłopakiem stara się odnaleźć sens w życiu, które rozpada się na kawałki. Kiedy odkrywa listę zadań sporządzoną przez matkę przed laty, postanawia – z pomocą Blake, dawnej znajomej z dzieciństwa – podjąć wyzwanie i zrealizować poszczególne punkty.

Postacie są doskonale stworzone i realistyczne. Emily jest bohaterką pełną sprzeczności, ale to czyni ją niezwykle autentyczną. Za to ją najbardziej polubiłyśmy. Z jednej strony widzimy jej żal, poczucie winy i tęsknotę za matką, a z drugiej – rosnącą determinację, by nie dać się pokonać smutkowi. Blake natomiast jest postacią, która wprowadza w życie Emily świeżą energię, a ich relacja rozwija się powoli, naturalnie, stając się jednym z najpiękniejszych aspektów tej książki. Relacja między nimi stopniowo przechodzi od przyjaźni do czegoś głębszego.

Styl pisarski autorki jest lekki, płynny, a jednocześnie pełen emocji. Autorka potrafi doskonale oddać wewnętrzne rozterki bohaterki, a jednocześnie utrzymać fabułę w odpowiednim rytmie. Książka wciąga od samego początku, balansując między melancholią a nadzieją. Dla nas szczególnie dobrze radzi sobie z budowaniem takiego emocjonalnego napięcia, subtelnie odkrywając przed czytelnikiem skrywane uczucia Emily, co sprawia, że rozwój postaci i fabuły wydaje się naturalny i wiarygodny.

Wciąga i porusza, stając się swoistym przewodnikiem po trudach dorastania, radzenia sobie z bólem i odkrywania swojej prawdziwej tożsamości. Tym właśnie jest ta książka. Najcudowniejsza i delikatna. Przeczytać musi ją każdy, kto się na nią natknie.

IG: ksiazkowyduet
Historia Emily, która próbuje odnaleźć się w rzeczywistości bez swojej ukochanej matki, to chyba najcięższe co może spotkać każdego z nas, a jednocześnie próbuje zrozumieć, kim naprawdę jest.

Sama fabuła książki toczy się wokół Emily, która po śmierci matki i dramatycznym zerwaniu z chłopakiem stara się odnaleźć sens w życiu, które rozpada się na...

Uwielbiam ,,Ona I Ona" od tej autorki , ale w tą historię kompletnie nie mogłam się wciągnąć i zaangażować. Styl pisania mam wrażenie , że był jakiś inny. Plus za poruszenie tematu odnajdywania siebie

Uwielbiam ,,Ona I Ona" od tej autorki , ale w tą historię kompletnie nie mogłam się wciągnąć i zaangażować. Styl pisania mam wrażenie , że był jakiś inny. Plus za poruszenie tematu odnajdywania siebie

Powielę opinię przeczytaną poniżej. Typową młodzieżówka, ani zbytnio nie porywa, ale też nie męczy. Lubię wrócić wspomnieniami do młodości i czasami sięgam po literaturę młodzieżową, ale tutaj jednak mocno czułam, że nie jestem grupą docelową. Ogólnie polecam dla młodszych czytelników, ale dla starszych może być nudna.

Powielę opinię przeczytaną poniżej. Typową młodzieżówka, ani zbytnio nie porywa, ale też nie męczy. Lubię wrócić wspomnieniami do młodości i czasami sięgam po literaturę młodzieżową, ale tutaj jednak mocno czułam, że nie jestem grupą docelową. Ogólnie polecam dla młodszych czytelników, ale dla starszych może być nudna.

Bardzo przyjemnie się czytało! Książka ta jest dość typowa na ten czas propozycja dla nastolatków z motywem lgbt, ale w przeciwieństwie do innych nie narzuca tu niczego. Główna bohaterka rozmawia z dorosłymi, z rówieśnikami, analizuje własne myśli i odczucia, by samej zdefiniować siebie, by dojść do wniosku kogo kocha i się do tego przyznać ! Bardzo mi się to podobało. To powolne dochodzenie do swojej tożsamości. Poza tym wątek żałoby po stracie matki, tez dobrze pokazany, to „omijanie” tematu, życie „na sile” normalnie, ta cisza… ogólnie polecam książkę :)

Bardzo przyjemnie się czytało! Książka ta jest dość typowa na ten czas propozycja dla nastolatków z motywem lgbt, ale w przeciwieństwie do innych nie narzuca tu niczego. Główna bohaterka rozmawia z dorosłymi, z rówieśnikami, analizuje własne myśli i odczucia, by samej zdefiniować siebie, by dojść do wniosku kogo kocha i się do tego przyznać ! Bardzo mi się to podobało. To...

"Dopiero w samym środku zimy przekonałem się, że noszę w sobie niepokonane lato." ~ Albert Camus
🍀
Autorka pięknie zawarła i przekazuje wartości dla czytelnika. "Lista szczęścia" to Cudowna powieść, która sprawiła, że sama chciałam stworzyć taką listę i znaleźć szczęście. ❤️ Wspiera na duchu i każe walczyć o swoje życie.
To nie tylko książka o dwóch przyjaciółkach i o liście szczęścia. Przede wszystkim o stracie najbliższej osoby, o zerwaniu z Mattem i odtrąceniu od przyjaciół. O zadaniu sobie pytania kim ja tak naprawdę jestem. O byciu sobą, o zaakceptowaniu samej siebie, o przezwyciężaniu strachu. O nowym etapie życia i otworzeniu się na życie.

Bardzo pokochałam Elle i Blake. Podoba mi się nastawienie do życia Blake. To, że niczego się nie bała i niczym przejmowała. Blake jest taką dziewczyną, którą bym chciała za przyjaciółkę.. Która nie osądza, lubi cię taką jaka jesteś. Wspiera i robi z tobą szalone rzeczy. Natomiast tok myślenia Elle, samo zachowawczość, strach, przejmowanie się opinią innych, bycie people pleasure dużo daje w tej historii.
Elle jest nastolatką, która mierzy się ze współczuciem, brakiem chęci do życia po śmierci mamy, samotnością. Na swojej drodze ma wiele wyzwań do pokonania. Pięknie pokazano relacje Elle z mamą. Sporo było przykrych momentów, gdzie najbliżsi nie liczą się ze zdaniem dziewczyny, sprawiają, że zamyka się w sobie i woli nie mówić tego czego chce przed obawą niezrozumienia, oceny, odtrącenia, wyrzutów sumienia.
🌻
Każdy koniec jest początkiem...czegoś nowego. Każde zakończenie daje Ci szanse na przeżycie czegoś dotąd nieznanego.
🌻
Choć nie powiem przez całą książkę zadawałam sobie pytanie: Blake czy Matt? Łzy same napływały mi do oczu i płakałam jak bóbr pod koniec. Miałam swój typ i na szczęście zakończenie usatysfakcjonowało mnie i moją nadzieję. 😍

"Dopiero w samym środku zimy przekonałem się, że noszę w sobie niepokonane lato." ~ Albert Camus
🍀
Autorka pięknie zawarła i przekazuje wartości dla czytelnika. "Lista szczęścia" to Cudowna powieść, która sprawiła, że sama chciałam stworzyć taką listę i znaleźć szczęście. ❤️ Wspiera na duchu i każe walczyć o swoje życie.
To nie tylko książka o dwóch przyjaciółkach i o...

Po prostu zwykła młodzieżówka. Nie porwała mnie jakoś mocno. Momentami była wręcz nudnawa. Szybko się czytało i może jakbym była młodsza to bardziej by mi się spodobała.

Po prostu zwykła młodzieżówka. Nie porwała mnie jakoś mocno. Momentami była wręcz nudnawa. Szybko się czytało i może jakbym była młodsza to bardziej by mi się spodobała.

Rachael Lippincott pisze najlepsze młodzieżówki ever i "Lista szczęścia" wcale nie jest wyjątkiem. Uwielbiam ten wątek szczęścia w książce, zdecydowanie bardzo pomysłowy.
Uwielbiam pomysł z tą listą, to wszystko było wręcz magiczne. Skakanie z klifów, spanie pod gwiazdami, pikniki i... pocałowanie pewnego osobnika. Bo w końcu zrodzi się pytanie: Blake czy Matt?

Rachael Lippincott pisze najlepsze młodzieżówki ever i "Lista szczęścia" wcale nie jest wyjątkiem. Uwielbiam ten wątek szczęścia w książce, zdecydowanie bardzo pomysłowy.
Uwielbiam pomysł z tą listą, to wszystko było wręcz magiczne. Skakanie z klifów, spanie pod gwiazdami, pikniki i... pocałowanie pewnego osobnika. Bo w końcu zrodzi się pytanie: Blake czy Matt?

Historia skupia się na nastolatce(Emily) , która mieszka w małym miasteczku razem z ojcem. Niestety nie ma mamy , bo ta zmarła. I jak się okazuję dziewczyna jest samotna i wykluczona , ponieważ ostatnio na oczach całej szkoły pocałowała po pijaku innego chłopaka i to sprawiło , że rozstała się z chłopakiem(Matt) , a ich wspólni przyjaciele również Ją olali i dziewczyna ma tylko jedną przyjaciółkę(Kiera) , która niestety wyjechała na obóz, a jakby tego było mało Jej ojciec sprzedaję dom i będą musieli przenieść się do innego mieszkania. A na początku książki do miasteczka powraca najlepszy przyjaciel ojca Emily wraz ze swoją nastoletnią córką(Blake) i okazuję się , że dziewczyny znają się od dziecka , ale ostatnio widziały się 10 lat temu. I Emily oraz Blake od razu łapią wspólny język i pewnego dnia podczas pakowania Emily odnajduję listę zadań , które spisała Jej mama , gdy była w Jej wieku i Blake zachęca Emily by wypełniła zadania , które wyznaczyła sobie Jej mama i dzięki temu Emily będzie mogła uwolnić emocję , a także dzielić te same przeżycia co dzieliła Jej mama. I Emily ma również nadzieję , że dzięki wykonaniu zadań ogarnie swoje życie i pogodzi się z przyjaciółmi oraz Mattem. I dziewczyna zaczyna wypełniać zadania , a Blake zawsze jest przy Niej i dziewczyny coraz bardziej się do siebie zbliżają , a w pewnym momencie Blake wyznaję , że jest lesbijką. I wychodzi też na jaw , że Emily kiedyś była bardziej wyluzowana i lubiła ryzykować , ale po śmierci mamy wszystko się zmieniło. I mówi także Blake , że po pijaku pocałowała innego , bo poczuła , że między Nią , a Mattem nie ma już tej iskry co kiedyś. I podczas wykonywania jednego z zadań(kąpiel na golasa w basenie) Emily i Blake prawie się całują , ale chwila zostaję przerwana przez Matta , który wrócił na chwilę na basen(pracuję tam) , bo czegoś zapomniał i jest pod wrażeniem tego jak Emily się zmienia. I rozmawiają jak dawniej. I następnie mija czas i bohaterka wraz z Blake wykonuję dalsze zadanie , a przy kolejnym(spanie pod gwiazdami) zasypiają trzymają się za ręce. I w końcu nadchodzi ognisko szkolne na które wraca również Kiera i właśnie tam Emily chcę odzyskać Matta i wszystko idzie po Jej myśli(nawet pogodzenie z paczką przyjaciół) , ale niespodziewanie Blake wyznaję Jej miłość i mimo , że Emily czuję , że Ona również ma jakieś uczucia wobec Niej(od momentu spania pod gwiazdami czuję coś do niej) to odrzuca Blake , bo uważa , że powinna być z Mattem skoro inni tego od Niej oczekują(między innymi Kiera) , a później , gdy wszyscy grają w prawdę czy wyzwanie Emily dostaję wyzwanie by kogoś pocałować i całuję Matta. Jednak po pocałunku nie czuję żadnych uczuć i od razu zerka na Blake , ale ta odchodzi załamana i mimo , że Emily Ją goni to Blake nie chcę mieć z Nią nic wspólnego. I załamana Emily wraca do domu i dociera do Niej , że Ona również kocha Blake i schrzaniła po całości i mówi o wszystkim Kierze oraz Mattowi i Ci nie są źli , a nawet Ją wspierają. I dzięki ich pomocy oraz reszty paczki odnajduję Blake i wyznaję Jej miłość , a także pokazuję Jej własną listę , którą zrobiła , a konkretnie plan wakacyjny i każdą rzecz chcę z zrobić z Blake i dziewczyny się całują i całą paczką biegną w nieznane. A do bohaterki dociera , że dzięki liście wróciła do bycia dawną sobą , a także odnalazła prawdziwą miłość. I tak się kończy książka. Mimo , że poprzednia książka autorki – „Ona i Ona” podobała mi się bardziej to ta również jest cudowna. Na plus świetne Blake i Emily choć pod koniec Emily trochę mnie wkurzyła. Zakończenie jak zawsze w takich historiach przewidywalne , ale to w ogóle nie przeszkadzało. Mam nadzieję , że autorka jeszcze napiszę kilka takich książek jak ta oraz „Ona i Ona”

Historia skupia się na nastolatce(Emily) , która mieszka w małym miasteczku razem z ojcem. Niestety nie ma mamy , bo ta zmarła. I jak się okazuję dziewczyna jest samotna i wykluczona , ponieważ ostatnio na oczach całej szkoły pocałowała po pijaku innego chłopaka i to sprawiło , że rozstała się z chłopakiem(Matt) , a ich wspólni przyjaciele również Ją olali i dziewczyna ma...

Do przeczytania zachęciła mnie średnia ocena książki, jej motyw oraz okładka. Drugi raz sięgnęłam po książkę Rachael Lippincott i uważam, że styl autorki jest ogólnie dobry (chociaż nie jakiś niesamowity). Jeśli chodzi o tę książkę, to była dosyć ciekawa, chociaż przewidywalna. Bardzo spodobała mi się postać Blake, pozostałe postacie drugoplanowe moim zdaniem płaskie. Miałam wrażenie, że rozumiem główną bohaterkę, ale z drugiej strony jej tok myślenia był po czasie denerwujący, tak samo jak wplatane i powtarzane w kółko TE SAME 2-3 wspomnienia, ujęte jedynie innymi słowami za każdym razem. Podoba mi się przemiana „umysłowa” głównej bohaterki i jak dojrzała przez wakacje. Sam pomysł odkrywania swojej orientacji również dobrze został zrealizowany przez autorkę.
No ale ogólnie przeczytałam, oceniam na 7, ponieważ książka nie była zła, ale też nie była niesamowicie dobra.

Do przeczytania zachęciła mnie średnia ocena książki, jej motyw oraz okładka. Drugi raz sięgnęłam po książkę Rachael Lippincott i uważam, że styl autorki jest ogólnie dobry (chociaż nie jakiś niesamowity). Jeśli chodzi o tę książkę, to była dosyć ciekawa, chociaż przewidywalna. Bardzo spodobała mi się postać Blake, pozostałe postacie drugoplanowe moim zdaniem płaskie....

Ciepła, otulająca, przyjemna. Dla niektórych z pewnością wzruszająca, niespieszna. Idealna odskocznia, szczególnie na lato.

Ciepła, otulająca, przyjemna. Dla niektórych z pewnością wzruszająca, niespieszna. Idealna odskocznia, szczególnie na lato.