Józef. Mężczyzna, mąż, ojciec

Książka dobra, ale jest zbiorem wypowiedzi (kazań/homilii), które w większości słyszałem, więc brakuje tu efektu świeżości. Nie jestem namiętnym słuchaczem ks. Pawlukiewicza, więc albo często powtarzał swoje myśli, albo akurat trafiłem na te, które zostały zapisane. Same w sobie są wartościowe i dałbym 7, ale ten 1 punkt odbieram za brak nowości w treści (która jak redakcja przyznaje jest zapisem jego kazań).

,,A Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas. I oglądaliśmy Jego chwałę, chwałę, jaką Jednorodzony otrzymuje od Ojca, pełen łaski i prawdy.’’ (J 1,14) 📖💜 Dzięki wydawnictwu Rafael miałam okazję przeżyć wspaniałą i niezmiernie ciekawą przygodę z biskupem Rysiem! Była to podróż po Świętej Ziemi miejscu, w którym narodził się, cierpiał i nauczał żywy i prawdziwy Bóg ✝️. W książce zostało opisane wiele ewangelicznych miejsc, które są przybliżane czytelnikowi m.in. dzięki licznym ilustracjom i zdjęciom. Biskup Ryś wnikliwie opisuje odwiedzane miejsca w oparciu o historię. To właśnie jedna z wielu rzeczy, która bardzo mi się w tej książce spodobała - analiza historyczna. Każde z tych miejsc posiada swoje dzieje, niekiedy dość burzliwe, ale z pewnością ciekawe. Autor poddał analizie także nauki Ojców Kościoła, Tradycję, Ewangelię, ale co ważne, podkreślił wielokulturowość odwiedzanych miejsc i odniósł się do elementów, jakie każda z kultur wniosła w historię danego zabytkowego miejsca, np. świątyni. Bardzo spodobały mi się również rozważania Biskupa, które opierał na Ewangeliach, ale nie tylko, miały one swego rodzaju charakter homilii. Książka mnie urzekła i już od dawna miałam ją w swoich planach czytelniczych na ten rok! Postać Bp Grzegorza Rysia jest dla mnie wielką inspiracją i chętnie poznam więcej jego publikacji. A może Wy macie jakąś ulubioną książkę tego autora? Odwiedziliście kiedyś Ziemię Świętą? ✡️✝️☪️ Dla mnie jest to jedno z największych marzeń podróżniczych 😍🌍

Genialna książka. Może nie w kontekście genialności literackiej, ale jak genialnie wpłynęła przynajmniej na mnie. To chyba jedna z najważniejszych książek, a na pewno taka, która najmocniej wpłynęła (i to gwałtownie) na moje życie. Trochę żałuję, że nie przeczytałem jej wcześniej... chociaż nie, wtedy być może nie byłym na nią gotowy i przeszedł nad nią do porządku dziennego. A tak pojawiła się w tym najwłaściwszym momencie, żeby być może uratować mi życie. Nigdy nie zapomnę i nie przestanę dziękować Osobie, która mi ją podarowała...

Bardzo prosta, utrzymana w konwencji konferencji, więc słowa mówionego w konkretnym miejscu i czasie pozycja. Nawet jeśli mam co do części spraw obiekcje, to nie mogę zaprzeczyć żarowi i wewnętrznemu przekonaniu, z którym są formułowane. Nie da się też ukryć, że niektóre argumenty do mnie trafiły skłaniając mnie do przemyślenia pewnych przekonań na nowo, stąd relatywnie wysoka ocena tej pozycji.

Komplicja tekstów z różnych źródeł ks. Grzywocza oraz potwórzenie treści z innych ksiażek państwa Gajdów. Zatem mamy tu do czynienia z wieloma ciekawymi treściami, które raz lepiej raz gorzej ze sobą korespondują. Ja osobiście lubie bardziej uporządkowane merytorycznie ksiażki, bo czuć że to kompilacja tekstów z różnych źródeł, choć oczywiście przemyślana.

Jakiś czas temu, będąc w księgarni, natrafiłam na tę książkę. Po prostu sama wpadła mi w ręce. Nie mogłam się zdecydować co kupić. Patrzę po regałach i widzę „Skoro jest miłość..”. Czułam, że muszę ją kupić. Macie tak czasem, że wręcz czujecie przyciąganie danej książki? Ja tak właśnie miałam… . I teraz, po kilku miesiącach, chwyciłam za nią. Zaczęłam wczoraj, skończyłam dziś. I muszę Wam powiedzieć, że to był bardzo dobry zakup tzw. „kota w worku”. To wartościowa lektura, mówiąca o istocie miłości, małżeństwa, macierzyństwa/ ojcostwa, przebaczania. Autor tłumacząc czytelnikowi w/w zagadnienia powołuje się często na treści Starego i Nowego Testamentu, na kontemplacje dwóch papieży : Jana Pawła II oraz Franciszka, na żywota konkretnych świętych. Jest to napisane prostym, bardzo „luzackim” językiem. Ale nie zawsze. Kiedy autor chce coś podkreślić, zaznaczyć, wyjustować- robi to w dość widoczny sposób. Bardzo dobrze mi się ją czytało. Wręcz ciężko było się oderwać od lektury. Mnie ta książka urzekła, ponieważ odkryłam kilka prawd, które dotykają bezpośrednio mnie samej. Dała ona mi sporo do myślenia. Nadal się zastanawiam nad niektórymi sprawami… . Dlatego cieszę się, że ją kupiłam. Cieszę się, że ją przeczytałam. Czuję, że będę do niej jeszcze niejednokrotnie wracać. I was zachęcam do jej przeczytania😉 Polecam i oceniam 9/10.

Rekolekcje... dla mnie noworoczne. Ks. Grzywocz - teolog duchowości, wykładowca, egzorcysta. Co ciekawe w tych rekolekcjach ks. Grzywocz kilkakrotnie odnosi się symboliczne do Alp Francuskich i Szwajcarskich. Ks. Grzywocz w 2017 r. zaginął w Alpach Lepontyńskich, w okolicy szczytu Bortelhorm na granicy między Szwajcarią i Włochami. Rekolekcje proste - nie jako wykładnia ale jako modlitwa i wskazówki do życia prostego, nieprzeładowanego, skromnego, opartego na miłości, wzajemności, bo liczą się rzeczy istotne a nie podrzędne. Bo warto stracić, a żeby skupić się na tym co ważne. "Najprostszy dar do tego co jest istotne, najprostszy gest miłości (jedna modlitwa, jedno ciepłe spojrzenie, jedno podanie dłoni z miłością, jeden wieczór spędzony z dzieckiem) ma olbrzymią, nieporównywalnie większą moc niż cały ogrom destrukcyjnej bezowocności zła tego świata" Bo zło nigdy nie jest potężniejsze od dobra. Warto!

Książka zwięzła i konkretna. Sprawnie, jasno i zrozumiale napisana, tak, że dobrze i szybko się czyta. Lektura nie dla zaawansowanych (pewnie za oczywista dla nich) ale raczej dla początkujących czy też dla mnie, czyli dla trochę zaznajomionych z tematem i szukających uporządkowania informacji oraz nowych impulsów. Dobra lektura, by podnieść jakość swojego życia duchowego.

Miała być audiobook a okazało się ze to nagranie z jakiejś prelekcji podzielone na rozdziały, ale ok. Za Szustakiem nigdy nie przepadałem, ale to nie znaczy, że będę anty w każdym aspekcie, sporo ciekawych rzeczy zawartych w tej pozycji... tylko, że "do tanga trzeba dwojga" a w rodzinie czasem nawet więcej... niestety....

Moja ocena to 8. Lubię kazania ks. Pawlukiewicza, trafiają prosto w serce, a i pośmiać się czasem można. Stawiam 10, bo irytują mnie użytkownicy typu kociolek, Eltrecht, czy semantycznenaduzycie, którzy stawiają 1 każdej katolickiej książce. Widziałam nawet, że potrafią postawić 1nki trzem różnym edycjom tej samej, byle zaniżyć ocenę. Nie wierzę, że ktoś przeczytał 3 razy tą samą książkę, albo że jak jedna mu się "spodobała" na 1nkę, to brnie i czyta wszystkie książki danego katolickiego autora. Zgłoszenie sprawy zespołowi lubimyczytac nic nie dało

„…Innymi słowy, kiedy Bóg stwarzał aniołów, robił to z myślą o nas. Duchowa przestrzeń ich życia to rzeczywistość, w której także i my mamy się poruszać…” Kiedy jest sielsko i anielsko? Życie to wiele nieprzewidzianych wydarzeń, wzlotów i upadków. Tym razem z czytelniczym zacięciem przeczytałam książkę, która daje taki spokój i poprawia nastrój. Aniele Mój … ten jest tuż obok. Czy jesteś gotów na niebiańską podróż? No to zaczynamy! Każdy Anioł jest inny i niesie dobrą nowinę, lub przesłanie prawdziwego szczęścia. To towarzysz trudnej codzienności i małych radości. Ochrania i umacnia, szczególnie - Anioł Stróż albo ten Anioł, który zwiastował Maryi. Ten pokazuje Nam sens wiary. Sama nazwa „anioł” wywodzi się od greckiego słowa angelos. Anioł to stabilność i gwarancja bezpieczeństwa. Kiedy próbujemy ocalić nasz dobrostan? Co się wtedy z nami dzieje? Sposób patrzenia na zagadnienie nie ogranicza i nie krępuje. Dla anioła dystans np. nie jest żadną przeszkodą. Anioł zawsze na Nas czeka i nie robi sobie wolnego. To jest moim zdaniem najfajniejsze. Aniołowie są istotami czysto duchowymi, nie posiadają ciała fizycznego, choć w Biblii mogą przyjmować postać, by komunikować się z ludźmi. Kim są Serafini i Cherubini? Kiedy dostrzegamy, że coś jest dobre, a nawet lepsze – mimowolnie się uśmiechamy. Człowiek myśli, analizuje, dedukuje, ale momentami zwyczajnie się boi, kiedy w powietrzu unosi się niepewność o jutro. To chyba taki symbol naszych czasów – niepewność. Literatura, sztuka i muzyka. Każda z nich ma coś wyjątkowego. Putto czyli popularny w sztuce renesansu i baroku motyw dekoracyjny przedstawiający pulchnego, nagiego małego chłopca, często uskrzydlonego. Anioł nie myśli się. Nie zmienia decyzji. Aniołów znajdziemy na kartach Pisma Świętego. W Księdze Rodzaju, w Apokalipsie. Z kolei w Dziejach Apostolskich anioł ratuje Piotra z więzienia. Anioł ocala też na pustyni niewolnicę Hagar. Aniołowie, to temat interesujący, coś co pociąga – tematyka prawdziwa. Kościół i jego nauczanie są dynamiczne. Biblia, to słowo stałe. To od Nas zależy, co wyniesiemy z jej tekstu. Padają ważne słowa: „…Tym, który jako pierwszy przywita nas po śmierci, będzie nasz Anioł Stróż…”. Anioł to taki przewodnik i stróż. Ludzie nawet dzisiaj czują się samotni. Gabriel znaczy „Bóg jest mocny”. Maryja jest Królową Aniołów. Rafael „Bóg leczy, Bóg uzdrawia”, a archanioł Michał „Któż jak Bóg”. Nie zapominajmy o problemie Aniołów upadłych. To też zwodzenie pokusami na wolności. Każda interpretacja jest indywidualna. Czytamy „...Widzą świat zupełnie inaczej. A zatem jest przy nas istota, która funkcjonuje w sposób niezależny od materii...”. Na koniec moich rozważań nawiążę do twórczości Zbigniewa Herberta i słów, które pokazują zarówno odwagę człowieka i anioła: „…bądź odważny gdy rozum zawodzi bądź odważny w ostatecznym rozrachunku jedynie to się liczy…”. Gorąco polecam Katarzyna Żarska https://zarska18.blogspot.com/ Wydawnictwo: RTCK – Rób to co kochasz Wydanie I Oprawa: miękka Liczba stron: 164 (nowość wydawnicza) w mojej prywatnej, domowej biblioteczce

Drugą część biografii o. Dolindo odsłuchałam w fomie audiobooka w serwisie Esprit Audio. Ta publikacja tonprawdziwa skarbnica duchowych przeżyć, proroctw i historii, które jeszcze mocniej odkrywają jego niezwykłą misję. Ten audiobook poruszył mnie do głębi, bo pokazuje, że życie o. Dolindo nie skończyło się wraz z jego śmiercią - jego misja trwa dalej, wciąż dotykając serc ludzi na całym świecie. Joanna Bątkiewicz-Brożek prowadzi nas przez nieznane fakty, ukazuje jego proroctwa, a także przypomina o słowach kapłana skierowanych do Polski: „Błogosławię Polskę”. To audiobook pełen duchowej mocy, a sposób, w jaki został nagrany, sprawia, że słucha się go z uwagą i wzruszeniem. Lektor swoim głosem oddaje powagę, ale i nadzieję, jaką niosą te treści. Każdy rozdział to inspiracja do refleksji i modlitwy. To historia kapłana, który przeszedł przez odrzucenie i cierpienie, a mimo to pozostał wierny Kościołowi i Bogu. Audiobook daje poczucie bliskości z o. Dolindo i sprawia, że jego przesłanie staje się żywe tu i teraz.

Są książki, które poza okładką nie zawierają nic dobrego. Są książki, które mają koszmarne okładki i zawierają kapitalną treść. Są też książki, które są super wydane, kapitalnie zaprojektowane i zawierają treści tak celne i dobrze podane, że chce się do nich wracać po latach. I taka książką jest "Nie umrzeć za życia. Wiara Krzyż Nawrócenie" ks. Roberta Skrzypczaka. Erudycja idzie w parze z intelektem u ks. Roberta. Logika wywodu, żywa wiara i chęć wyprowadzenia na dobrą drogę czytelników to norma w tej książce. Ks. Skrzypczak nie cytuje wersetów Biblii dla samego cytowania. Widać, że to co darmo otrzymał, darmo daje. Głęboką wiarę i katolicką wykładnię wiary. Czytać, czytać i jeszcze raz czytać! Polecam.

Chciałbym powiedzieć rewelacja, ale liczyłem na coś zupełnie innego. Przedstawiona książka to wywiad rzeczka między o. Tomaszem a ks. Wojciechem, który został spisany na podstawie audycji w radiu Emaus, które są dostępne na YouTube, zarówno na kanale radia jak i Dominikanów. Jeśli ktoś chciałby dostać darmowego ebooka tej książki to polecam zajrzeć. Ja jednak miałem nadzieję, że dostanę tutaj wiedzę bardziej skondensowaną, nie w formie dialogu, który słuchałem już dwa razy, ale raczej prozy z rozbudowaną bibliografią, do której można by zajrzeć i coś sobie doczytać. Nie mniej jest to książka, jak się wydaje, wyczerpująca temat na poziomie szarego wiernego, a nawet więcej.

Niezasłużona przychylność – tak definiuje łaskę Marcin Zieliński. Łaskę od Boga. W bardzo krótkiej książce opisuje czym dla niego jest łaska, jak przejawia się jej działanie oraz co naprawdę oznacza pełnia życia w pełni łaski. Najbardziej wartościowe części książki dotyczą małych i dużych świadectw Marcina oraz bliskich mu osób. Najbardziej rozbroiła mnie opowieść o małych dzieciach jego przyjaciela – to z jaką ufnością potrafią się modlić o uzdrowienia fizyczne nieznajomego człowieka. Choćby dla tych 2 stron warto przeczytać tą książkę. Może znajdziesz w niej coś dla siebie, a może jeszcze nie, ale wiedz jedno – Bóg czeka i kocha, i nie męczy się jednym ani drugim. Nie męczy się tę przebaczaniem.

Przyjemnie się czyta, napisana lekkim współczesnym stylem; są miejscami ciekawe spostrzeżenia/wglądy dotyczące niektórych fragmentów Ewangelii, ale są też miejsca, gdzie autor pozwala sobie na dziecinne i nielogiczne wnioski (jak np. komunia na rekę jest ok, bo jak pojedziesz do innego kraju to zobaczysz że tak się robi..). Ogólnie warta przeczytania, ale spodziewałem się bardziej praktycznych rad dotyczących codziennego czytania PŚ ...

„… emocje, są jak konie pociągowe. Bez nich nie zrobisz tego, co postanowiłeś, one mają siłę pociągnąć nas do działania, ale nie mogą być koniem, który prowadzi wóz…” Co jest siłą kobiety? Najważniejszą misją? To bycie matką, żoną, gospodynią, kobietą o sprecyzowanej drodze kształtowania kariery zawodowej. Może tym razem zastanowimy się nad tymi słowami: „…O tym kim jest kobieta, stanowi jej relacja z Bogiem…”. W pewnym momencie dla Tamar świat męski przestaje istnieć. Wszak do odkrycia własnej tożsamości nie jest potrzebny żaden mężczyzna. Po długiej nieobecności na blogu, pora nadrobić książkowe zaległości i wejść do świata literatury, który daje wiele dobrego, rozwija myśli, pobudza wyobraźnię, wzbudza radość i przede wszystkim wpływa też na aspekt wewnętrznej przemiany i duchowości. Książka, o której pragnę napisać kilka słów podpowiada kobietom wiele wskazówek. Nie zawsze trzeba być szarą myszką, która boi się odezwać. Uległość i pokora nie stanowią przykładu prawidłowego funkcjonowania. Cieszę się, że jako (dziewczyna – kobieta) – mogę przyjrzeć się innemu punktowi widzenia – Adama Szustaka OP. Dominikanin, wędrowny kaznodzieja. Dzieli się Słowem Bożym z każdym, kto tego potrzebuje i gdzie jest taka możliwość… Intensywnie udziela się w Internecie prowadząc kanał YouTube „Langusta na palmie” z blisko 800 tys. subskrybentów. Tamar to kolejna – po Judycie i Esterze – niezwykła kobieta z kart Biblii, której historia opowiedziana w książce pokazuje ponadczasową tożsamość kobiet, wskazuje źródła piękna i siły. Historia Tamar opisuje to, z czym kobiety spotykają się w świecie, z czym się mierzą i jak są traktowane. Biblia lubi opowiadać o tych nieszczęśliwych kobietach. To też obraz tego, jak na niewiastę patrzy Bóg. Dla Tamar moment trudny stanie się jednak kluczowy. Nieprzewidywalny. Niejednokrotnie mężczyźni traktują kobiety bardzo przedmiotowo. Widzą je najczęściej w kuchni i domu przy sprzątaniu, gotowaniu i wychowaniu dzieci. Wdowy są np. bacznie obserwowane, bo jak dadzą sobie radę po śmierci męża… To z jednej strony rodzaj swoistej ciekawości. Przyznaję, że wzorem dla mnie jest np. moja Mama, kobieta silna i charakterna. Tamar – pragnienie macierzyństwa. Juda wziął żonę dla Eva, swego pierworodnego, a jej imię to Tamar. Ta staje się kobietą nieszczęśliwą, taką która dosłownie przynosi nieszczęście. Zdana jest na łaskę i niełaskę otoczenia. Tamar uwodzi Judę. Poprosiła od niego sygnet, sznur i laskę. Zaszła w ciążę z Judą. Jej były mąż – syn Judy był niepłodny, ale wówczas było to niedopuszczalne. Wszyscy myśleli, że synowa dopuściła się nierządu. Mieli ją wyprowadzić i ukamienować. Wtedy powiada: „…Z mężczyzną, do którego to należy, ja jestem w ciąży”. Juda wtedy odpowiada: „..Ona jest sprawiedliwsza ode mnie…”. Tamar powiła bliźnięta, dwóch synów (Peres i Zerach). Tamar i o tym musimy pamiętać - zbuntowała się przeciw przyjętym obyczajom, dlatego jest na swój sposób wyjątkowa. Juda po części obwiniał kobietę za śmierć swoich synów. Czytając książkę poznamy także zasadę „pięciu P”, czyli: - Przemyśl - Pytaj - Przewiduj - Przemódl - Poczekaj Tamar jest kobietą, która doświadczyła wszystkich możliwych nieszczęść, smutków i tragedii – głównie za przyczyną mężczyzn. Spotkało ją najgorsze, a jej świat stał się niczym nieurodzajna ziemia. Na własne oczy możemy zobaczyć, jak w Tamar zachodzi zmiana i staje się ona zupełnie nową, spełnioną kobietą. Tamar wraca, też do Ewy – matki żyjących, czyli także symbolicznego źródła kobiecości. To przedstawienie namiętności mężczyzn względem kobiet. Zaspokojenie żądz. Tamar jest niezależna. Pokazane zostaje, że każda kobieta, ma swoją misję. To walka o siebie. „Tamar. Wszystkie nieszczęścia kobiet” to symboliczna opowieść o tym, z jakim rodzajem męskości zderza się kobieta we współczesnym świecie. Tamar nie walczy i nie próbuje przekonywać męskiego otoczenia do swoich racji. Maryja i Tamar mają wiele wspólnych cech i wydarzeń z życia. Obie kobiety mieszkały z mężem, który (wziął ją do siebie), ale z miłości i czci dla Bożych spraw nie zbliżał się do niej. W książce przeczytamy o dwóch rodzajach żałoby. To żałoba zdrowa i patologiczna. Za pojawienie się tej drugiej, odpowiada sfera emocjonalna. Gorąco polecam wartościową publikację. Katarzyna Żarska https://zarska18.blogspot.com/ Wydawnictwo: RTCK Rób to co kochasz Oprawa: miękka Projekt okładki: Jakub Kosakowski Liczba stron: 136 Wydanie I (nowość wydawnicza) w mojej prywatnej biblioteczce

Ta książka to złoto! W prostych słowach i konkretnym oparciu o fragmenty z Biblii autor wyjaśnia, że Bóg nie jest "sprawcą" ani tym bardziej "zsylaczem" zła na świat i ludzi w przeróżnej formie (cierpienie psychiczne, wypadki, choroby, cierpienia fizyczne i wiele, wiele innych). Książka zawiera też bardzo przydatne treści dotyczące tego jak podejść do ludzi uzależnionych (również dzieci), krzywdzących nas, zdradzających... Czy "cierpieć dla "dobra" rodziny?" czy może "Nie rzucać pereł przed wieprze i zawalczyć o siebie?" Warto przeczytać! Ważne dla mnie: ☝️Jezus nie mówi: "Przyjdź do mnie, a nałożę Ci swój krzyż." Przeciwnie! Mówi o moim, a nie Jego krzyżu. Zachęca, abym przyszła z całą swoją trudna sytuacją osobista, finansowa, zdrowotna, cierpieniami związanymi z przeszłością... do Niego. On będzie stopniowo uwalniał, albo dodawał sił, abym nigdy nie przestała kochać. ☝️Bóg jest radością, a nie cierpieniem. ☝️Jezus cierpiał tylko raz bo chciał pozostać posłuszny Bogu Ojcu - pragnął naszego zbawienia. Nie była więc to reguła, ale wyjątek! ☝️Wyjątkiem są też duchowi mistrzowie, jak np. święta Faustyna czy Ojciec Pio - my nie mamy udawać, że ich naśladujemy. Mamy być sobą. Mamy uczyć się podstawowych zasad odnośnie miłości i cierpienia. A poziomy więzi z Bogiem w/w świętych mamy zostawić na razie, a może odkryć dopiero po śmierci ich sens. ☝️Bóg chce naszej radości - Bożej radości, a nie przyjemności. Warto to rozróżniać! ☝️Gorsza sprawa jest to, czy przestałam kochać, niż to czy cierpię. W końcu "będę sądzona z miłości". ☝️Nie trzeba krzywdzić bliskiej osoby, by ogromnie cierpiała. Wystarczy nie okazywać jej miłości. ☝️Jezus jest miłością, prawda i radością i to trzeba pamiętać w chwilach, gdy myślimy jakby tu "pouzalac" się dodatkowo nad sobą dla "dobra". ☝️Masz prawo do obrony przed krzywdzicielem. Gdy wpadasz w depresję i cierpienie przez krzywdziciela, uciekaj, separuj się! A nie "cierp dla dobra". 🎈Ps. Mam wrażenie że osoby dające negatywne oceny tej książce, w ogóle jej nie zrozumiały. Ksiądz jasno pisze, że potępiamy grzech, a ludzi traktujemy z miłością braterską.

Ta książka to nie jest wykład ani słownictwo tylko dla wtajemniczonych. To prosta rada dla każdego jak lepiej zrozumieć siebie i innych. Przedstawia najprostszy podział na cztery osobowości, który każdy lepiej lub gorzej zna. Do tego są opisane zabawnie i za pomocą ciekawych przenośni. Choć czasami jest to mocno wyolbrzymione. Najlepsze jest to, że nie tylko opisuje zachowania poszczególnych typów osobowości, ale też DLACZEGO takie zachowanie występuje. Niektóre fragmenty z tej książki chętnie bym wykrzyczała całemu światu. Momentami denerwowało mnie podejście do melancholików (czyli również mnie). Czemu bez przerwy pokazuje się ich jako ponurych i pesymistycznych? Szczerze, bolało mnie to. Za to innym razem jak autor napisał coś i dodał, że najwyżej melancholik się obrazi... Fakt, obraził się, ale nie na długo. Bo to była prawda, smutna, ale prawda. Mimo to, lubię czytać tę książkę, bo ciągle uświadamia mi co jest we mnie piękne, z czym muszę popracować i przede wszystkim, że nie tylko ja tak mam, że są inni ludzie, którzy myślą tak samo. Piękna książka. Polecam.

„Alicja Lenczewska. Świadectwo życia“ -Tomasz P. Terlikowski Ebook w abonamencie legimi, bez dopłaty. Na postać Lenczewskiej zwróciłam już uwagę, czytając wspaniałą książkę Ewy K. Czaczkowskiej „Mistyczki. Historie kobiet wybranych“. Niedawno trafiłam na youtube na wywiad ze szwagierką Lenczewskiej, żoną jej brata, i z tej rozmowy dowiedziałam się o zapiskach Lenczewskiej, które zostały opublikowane drukiem. Jako przygotowanie do oryginalnych materiałów Lenczewskiej sięgnęłam po książkę Terlikowskiego, który szczegółowo opisuje całe jej życie oraz czasy, w jakich żyła. Nieco nużyły mnie za to szczegółowe dywagacje teologiczne dotyczące jej objawień, bo nie jestem teologiem i takie teoretyczne szczegóły nigdy mnie nie interesowały. Zaskoczylo mnie stanowisko Lenczewskiej w sprawie objawień w Medjugorje. Sama mam wiele watpliwości ich dotyczących. Słusznie też autor zauważa, że wcześniejsze objawienia w innych miejscach powodowały duże zmiany w życiu osób, którym się Maryja objawiła, a w Medjugorje tego nie ma.Pozycja warta przeczytania, zanim się sięgnie po oryginalne teksty Lenczewskiej. Polecam.