Kasta nieskazitelnych. Księża, seks, miłość

Czy grupa, którą bierze w swej książce na tapet Marko Marzano to kasta niewolników poddanych nieludzkiej i bezdusznej Instytucji oraz przystosowanych do funkcjonowania w dobrze opracowanym systemie? Czy to prawda, że Kościół ogranicza zagubionych seminarzystów w podstawowych sferach życia: uczuciowej, emocjonalnej i wreszcie seksualnej? W związku z tym, że pytania moglibyśmy mnożyć, przenieśmy się do najciemniejszych zakamarków tytułowych nieskazitelnych. Nim jednak przejdę do konkretów … słowo wyjaśnienia.

Trafiłam na książkę Kasta nieskazitelnych. Księża, seks, miłość, szukając informacji na temat sytuacji kleryków w seminariach. Z oczywistych względów bardziej interesowały mnie historie polskich członków Kościoła katolickiego. Jednak pozycja do której dotarłam, zdaje się dokładnie nakreślać sedno problemu, niestety w dalszym ciągu nietracącego na aktualności. Zapoznałam się z szeregiem opinii czytelników przyjmujących skrajnie odmienne stanowiska wobec tematu, jakiego dotyka w swej powieści Marzano. Jedno jest pewne – problem ten narasta z każdym skandalem, a Kościół będący stroną, która powinna być najbardziej zainteresowana ich wyjaśnieniem, oddala się od trudnych pytań, od ludzkich wątpliwości, od drugiego człowieka.

Marko Marzano jako wykładowca akademicki Uniwersytetu w Bergamo, ceniony socjolog, eseista oraz ateista przychodzi poszukującemu odpowiedzi niejako z pomocą. Autor w piętnastu (krótszych bądź dłuższych) rozdziałach przybliża proces formowania się człowieka Kościoła, dotyka kwestii związanych z seksualnością kleryków i późniejszych księży, ich intymnych związków z kobietami oraz mężczyznami, odpowiada na pytanie o sens zachowania celibatu, przytacza historie konkretnych osób, którym w celu utrzymania anonimowości, zmienia dane.

Marzano w jednym z początkowych rozdziałów Kasty nieskazitelnych podkreśla wprawdzie, że sam nigdy nie został wykorzystany seksualnie przez duchownego, choć historie jakie wspomina ze swego dzieciństwa oraz wczesnych lat szkolnych, mogłyby sugerować odwrotną odpowiedź. Autor twierdzi więc, że książka powstała „z głębokiej chęci zrozumienia natury związku seksu z formacją kleru, z chęci zrozumienia, dlaczego duchowni publicznie nie okazują zainteresowania seksem, a w życiu prywatnym są nim dręczeni”.

Oto kilka uwag:

1. Życie młodego człowieka przygotowującego się do kapłaństwa odbywa się pod kloszem, będącym z jednej strony gwarancją bezpieczeństwa, spokoju, opieki i co najważniejsze – stabilizacji, z drugiej natomiast obowiązuje wymóg bezwzględnego posłuszeństwa, oraz podporządkowania się Instytucji.
W związku z tym klerycy i późniejsi księża stają się ludźmi oderwanymi od rzeczywistości, którzy decydują się na przyjęcie postawy konformisty. Pojawia się więc pytanie o to, czy w tak hermetycznym, skostniałym i odizolowanym środowisku możliwe jest zachowanie własnej indywidualności?

2. Autor w ciekawy sposób kreuje „model przyszłego księdza”. Odpowiada tym samym na pytanie: Jacy mężczyźni decydują się na wstąpienie w progi seminarium? Marzano zwraca uwagę na indywidualne cechy charakteru – predyspozycje osobiste, a także skupia się m.in. na relacjach z rodzicami,

3. Publicysta dowodzi, że wyjątkowość kleru opiera się wyłącznie na ślubach czystości, na celibacie. W dużym uproszczeniu – gdyby księża mieli żony i dzieci, byliby pospolici. Pragnę w tym miejscu nadmienić, że kwestia zniesienia celibatu w Polsce jest jednym z najgorętszych tematów dotyczących Kościoła, co najmniej od 2019 r., kiedy to Papież Franciszek rozpoczął publiczną dyskusję na temat seksualności księży. Spór pomiędzy zwolennikami a przeciwnikami przybiera na sile, co być może pozwoli na ustosunkowanie się głowy Kościoła do tegoż problemu.

4. Homoseksualizm jest w seminariach bardziej akceptowalny, niż jakakolwiek relacja z kobietą. Autor stanowczo podkreśla, że kobieta w KK jest postrzegana jako ta, która prowokuje, uwodzi i oddala duchownego od jego powinności, od samego Boga. Ksiądz w tej sytuacji staje się ofiarą, "zwykłym mężczyzną" ulegającym (jak każdy z nas) pokusom.

5. Wreszcie autor przedstawia seminarium jako miejsce reżimu i wszechobecnej kontroli, będącej swoistym "wytworem szatana". Głos w tej sprawie (w polskim podwórku) zabrał Mariusz Sepioło na łamach książki Klerycy. Życie w polskich seminariach.

6. Marzano zwraca uwagę na problem homofobii wśród księży. Zdaniem publicysty, wroga postawa kapłanów, osób duchownych wobec osób homoseksualnych jest niczym innym, jak "lekarstwem" na zagubienie własnej seksualności.

Podsumowując, temat, który podejmuje Marco Marzano w Kaście nieskazitelnych nie jest prosty, bo nic, co dotyczy struktur kościelnych łatwe nie jest. Z niecierpliwością czekam na dalsze pozycje poświęcone problemom, z jakimi borykają się księża i ludzie Kościoła. Nie zamierzam oceniać słuszności wniosków, do jakich dotarł autor, dlatego ograniczam swój komentarz do minimum, zachęcając jedynie do lektury.

Czy grupa, którą bierze w swej książce na tapet Marko Marzano to kasta niewolników poddanych nieludzkiej i bezdusznej Instytucji oraz przystosowanych do funkcjonowania w dobrze opracowanym systemie? Czy to prawda, że Kościół ogranicza zagubionych seminarzystów w podstawowych sferach życia: uczuciowej, emocjonalnej i wreszcie seksualnej? W związku z tym, że pytania...

Bardzo długo zbierałam się, żeby przeczytać tę książkę. Okładka często rzucała mi się w oczy i kłuła sumienie. Jednocześnie bałam się, że cała treść zawarta jest w tytule i niestety nie pomyliłam się.

Marco Marzano, autor niniejszej pozycji, jest włoskim badaczem religii, zwłaszcza katolickiej, a dokładniej głównie kleru, czyli księży, zakonników itd. Napisał wiele książek w tej tematyce i (przynajmniej jak sam twierdzi) jest dość uznanym w środowisku naukowcem.

Wnioski z tej książki są w sumie zawarte w przedmowie tłumacza (Krzysztof Żaboklicki). 1. Seminarium służy kształtowaniu nowych, lojalnych członków korporacji - wiedza teologiczna, czy rzeczywista żywa wiara ma znaczenie drugorzędne, 2. Większość mężczyzn w seminariach to homoseksualiści, 3. Wszyscy wiedzą, że księża mają stosunki seksualne, ale jest to coś co się robi, a nie coś o czym się mówi.

Na obronę autora napiszę, że faktycznie stara się nie być stronniczy. Tylko, że osoby, które bronią Kościoła odbiorą tę książkę jako atak, a osoby, które już pierwotnie były nastawione negatywnie do tej instytucji, tylko utwierdzą się w swojej opinii.

Bardzo długo zbierałam się, żeby przeczytać tę książkę. Okładka często rzucała mi się w oczy i kłuła sumienie. Jednocześnie bałam się, że cała treść zawarta jest w tytule i niestety nie pomyliłam się.

Marco Marzano, autor niniejszej pozycji, jest włoskim badaczem religii, zwłaszcza katolickiej, a dokładniej głównie kleru, czyli księży, zakonników itd. Napisał wiele książek...

Bardzo dobra pozycja. Rzuca spojrzenie na kontrowersyjne aspekty życia duchownych w Kościele katolickim. Autor, dokonując analizy seminariów duchownych, ukazuje proces formowania przyszłych kapłanów. Książka odsłania ciemne tajemnice, wstrząsając czytelnika zakulisowym obrazem życia kleru, zwracając uwagę na traumatyczne doświadczenia i konsekwencje dla samego duchowieństwa i wspólnoty chrześcijańskiej. Marzano podnosi pytania dotyczące życia uczuciowego księży, systemu milczenia i hipokryzji w Kościele, przyczyniając się do debaty na temat kondycji współczesnej instytucji kościelnej. Wstrząsające świadectwa uczestników badań ukazują realne problemy, co sprawia, że lektura jest prawdziwie wstrząsającym doświadczeniem. Autor otwarcie krytykuje hierarchię kościelną, stawiając pytania o sens sakralizacji postaci kapłana w kontekście współczesności. Książka ta stawia ważne pytania, choć z pewnością jej tematyka może być trudna dla ortodoksyjnie nastawionych czytelników. Ostatecznie, "Mechanizm odczłowieczenia" jest kolejnym wyzwaniem dla istniejącej struktury kościelnej, zmuszając czytelnika do refleksji nad wartościami i etyką w życiu duchownych.

Bardzo dobra pozycja. Rzuca spojrzenie na kontrowersyjne aspekty życia duchownych w Kościele katolickim. Autor, dokonując analizy seminariów duchownych, ukazuje proces formowania przyszłych kapłanów. Książka odsłania ciemne tajemnice, wstrząsając czytelnika zakulisowym obrazem życia kleru, zwracając uwagę na traumatyczne doświadczenia i konsekwencje dla samego duchowieństwa...

Miłe zaskoczenie. Autor podszedł do problemu w sposób bardzo szeroki i psychologiczny. Stara się zrozumieć jak działa cała instytucja i jak to się dzieje, że powstają księża (z takimi a nie innymi usterkami w głowach). Polecam jak najbardziej.

Miłe zaskoczenie. Autor podszedł do problemu w sposób bardzo szeroki i psychologiczny. Stara się zrozumieć jak działa cała instytucja i jak to się dzieje, że powstają księża (z takimi a nie innymi usterkami w głowach). Polecam jak najbardziej.

Tak się jakoś złożyło, że sięgnąłem po tą książkę po słynnej orgii na plebanii w Dąbrowie Górniczej. Bardzo dobry reportaż. Autor skupia się nie tylko na skali demoralizacji ale na ich przyczynach, na tym skąd się to bierze. Nie ma znaczenia czy jesteś wierzący czy nie, warto przeczytać.

Tak się jakoś złożyło, że sięgnąłem po tą książkę po słynnej orgii na plebanii w Dąbrowie Górniczej. Bardzo dobry reportaż. Autor skupia się nie tylko na skali demoralizacji ale na ich przyczynach, na tym skąd się to bierze. Nie ma znaczenia czy jesteś wierzący czy nie, warto przeczytać.

Bardzo dobra książka - i bardzo potrzebna. Ku świadomości ogółu, jak wygląda teoria, a jak praktyka. Polecam.

Bardzo dobra książka - i bardzo potrzebna. Ku świadomości ogółu, jak wygląda teoria, a jak praktyka. Polecam.

Książki o księżach, czy Kościołach to jest bardzo trudna pozycja. Nie wszystkim może ona przypaść do gustu czytelniczego, jedni mogą poczuć się zgorszeni, czytając taki tekst, drudzy z kolei będą zainteresowani tematem i będą wyszukiwać więcej informacji o tym. Ostatnio bardzo dużo brudów jest wywlekanych na światło dzienne, nie ma litości dla pedofilii, wykorzystywania seksualnego dzieci, już chyba nic nie jestem w stanie nas zdziwić i zaskoczyć.
Czy miłość i seks może istnieć w zakonach, seminariach czy Kościołach? Czy celibat wobec księży istnieje naprawdę, a śluby czystości to mit?
.
Autor pokusił się o podsumowanie jego wieloletnich obserwacji, przeprowadzanych wywiadów w celu ukazania zażyłych relacji i intymności wobec księży, a szczególnie wśród włoskiego kleru. Zawarł on w tej książce kilka intymnych historii przepełnionych bólem i udręką opowiedzianych przez duchownych. Wyjawiają wiele skrywanych tajemnic, które po raz pierwszy ujrzą światło dzienne. "Kasta nieskazitelnych" to przede wszystkim opowieść o młodych ludziach, którzy trafiają do seminarium ze względu na nacisk ze strony rodziny, a szczególnie matki, która swoją zaborczością popycha syna w stronę Kościoła. Tam uczą się swojej posługi, jak służyć Bogu i pomagać wiernym, ale tym samym uczą się również swojej seksualności i cielesności.
.
Chętnie bym przeczytała książkę nawiązującą do naszego polskiego kleru, aby ktoś odkrył karty i pokazał jak to wygląda za kulisami naszego rodzimego Kościoła, chociaż pewnie za wiele się tym nie różni. I chociaż nic nie ma co do homoseksualizmu, a jak można się domyślić, Kościół jest nim przepełniony, to najbardziej irytuje mnie przekonywanie księży do ich wartości, jakie są przez nich głoszone. Sami robią to, co chcą, a innych ludzi potępiają za ich czyny i grzechy🤔

Książki o księżach, czy Kościołach to jest bardzo trudna pozycja. Nie wszystkim może ona przypaść do gustu czytelniczego, jedni mogą poczuć się zgorszeni, czytając taki tekst, drudzy z kolei będą zainteresowani tematem i będą wyszukiwać więcej informacji o tym. Ostatnio bardzo dużo brudów jest wywlekanych na światło dzienne, nie ma litości dla pedofilii, wykorzystywania...

Autor koncentruje się tylko na wymienionych w podtytule problemach - seks i miłość – i jako socjolog z zawodu wnika w konsekwencje takiego stanu rzeczy, jaki mamy w seminariach i po święceniach. Pomija niemal całkowicie inne aspekty życia seminarzystów, a później księży – donosicielstwo, całkowita zależność od widzimisię biskupów, podejście do finansów. Ogranicza się do oceny seminariów włoskich, w których sytuacja nie odbiega od sytuacji w seminariach innych krajów. Kto czytał "Korporacja kościół. Wyznania księdza" - Piotra Babińskiego, „Klerycy. O życiu w polskich seminariach” Mariusza Sepioło, „Sakrament obłudy” Roberta Samborskiego czy książki Artura Nowaka, ten nie dowie się od Marzana niczego nowego. Dlatego przeczytałam ponad połowę ebooka, a resztę przekartkowałam.

Dla nieznających tej tematyki polecam jednak bardziej książki Babińskiego i Sepioło, obejmują dodatkowo wiele innych aspektów.

Autor koncentruje się tylko na wymienionych w podtytule problemach - seks i miłość – i jako socjolog z zawodu wnika w konsekwencje takiego stanu rzeczy, jaki mamy w seminariach i po święceniach. Pomija niemal całkowicie inne aspekty życia seminarzystów, a później księży – donosicielstwo, całkowita zależność od widzimisię biskupów, podejście do finansów. Ogranicza się do...

Mechanizm odczłowieczenia.

Szeroko pojęty Kościół katolicki to w ostatnich latach bardzo trudny i coraz bardziej kontrowersyjny temat. Mieszanie się duchownych w świeckie sprawy, pedofilskie skandale, nadużycia, niemożność (i niechęć) zrozumienia, że w XXI wieku XIX-wieczne (lub starsze) formuły postępowania nie mają już racji bytu. To wszystko od lat stanowi temat publicznej debaty. Niniejsza książka bardzo mocno do tej debaty nawiązuje, a to za sprawą dokonanej przez Marco Marzano analizy tego... jak "powstaje" ksiądz. Oto bowiem Marzano zabiera nas za kulisy duchownych seminariów, w których będziemy obserwować proces uformowania przyszłego kapłana. Jeśli macie słabe nerwy, to ostrzegam - ta zakulisowa wycieczka będzie mocno wstrząsająca.

Tajemnice księży, poczucie winy, zmowa milczenia począwszy od nauki w seminarium, aż po aktywne duszpasterstwo po złożeniu ślubów. Przed nami pogłębione, książkowe studium o najmniej znanych skutkach sakralizacji postaci kapłana (a także o najmniej znanych aspektach owej sakralizacji).

W jaki sposób seminaria formują i kształcą kapłanów? Niestety odpowiedź na to pytanie nie będzie miła i przyjemna. Seminaria w wyłonionym po serii wywiadów i analiz obrazie jawią się bowiem jako miejsca, w których przede wszystkim ŁAMIE się człowieka. Odbiera się mu jego "ja", wpaja mu się uległość i poczucie niższości wobec przełożonych po to, aby móc potem "napełnić' tak "wyczyszczonego" z ludzkich myśli i odruchów człowieka wiedzą duchową, która w swej istocie... pozostawia wiele do życzenia. Koszmar...

Osobna, ale związana z tematem sprawa, to pytanie o to, dlaczego Kościół katolicki broni ślubu czystości księży? Wszak sama czystość księży, pojmowana w dzisiejszy sposób, nie istniała od samego początku istnienia Kościoła (w rycie rzymskim funkcjonuje od XI-XII wieku, w Polsce od 1197 roku). Jak dziś Kościół podchodzi do drażliwego zagadnienia życia uczuciowego członków kleru? W jaki sposób lata spędzone w seminarium decydują o życiu seksualnym przyszłych księży? Wszak ciężko udawać, że adepci seminariów życia seksualnego nie posiadają...

Oto pytania, na które stara się odpowiedzieć Marco Marzano w studium udokumentowanym ścisłą analizą literatury fachowej oraz dziesiątkami wywiadów z księżmi i osobami, które stan duchowny opuściły. Wyłania się z niego obraz intymnego życia kleru formowanego – poczynając od seminarium – przez obejmującą go instytucję tak, aby ukrywał część swojej egzystencji zamiast w pełni, swobodnie z niej korzystać. Zebrane w ciągu kilkuletnich badań w terenie słowa składają się na osobiste historie przepełnione bólem, udręką i poczuciem samotności. Ujawniają też oparty na kłamstwach i sekretach system, który powoduje dramatyczne konsekwencje dla samych kapłanów i dla całej wspólnoty chrześcijańskiej.

Lektura może być dla katolika doświadczeniem prawdziwie wstrząsającym. Ortodoksyjnie nastawieni odbiorcy zapewne i książkę i jej autora albo oleją, albo otwarcie zaatakują, to jednak nie zmieni faktów. A te są takie, że Kościół systematycznie traci na poważaniu, znaczeniu i jakimkolwiek prawie do sprawowania rządów nad ludzkimi duszami. No bo niby dlaczego ma mieć do tego prawo grupa hipokrytów, którzy w swoim skostnieniu nie dostrzegają człowieka? Grupa hipokrytów, którzy osłaniają własne zbrodnie, a na dodatek tworzą - za sprawą seminariów - kolejne rzesze następnych, potencjalnych krzywdzicieli i zbrodniarzy (tak, nie boję się użyć tu tego słowa). Książka Marzano to kolejny wyłom w i tak już chwiejącej się konstrukcji. Może to jednak dobrze - może lepiej, żeby takie pomniki hipokryzji runęły, zamiast krzywdzić i wycierać sobie ciągle twarz czymś, czego nie pojmują i co stale wypaczają: prawdziwą nauką Chrystusa.

W całej tej historii warto także moim zdaniem zaznaczyć jeszcze jedno, a mianowicie: warto o tym wszystkim mówić. I to głośno. Nawet jeśli opisywane kwestie dotyczą świata duchownych, a więc pewnej rzeczywistości funkcjonującej "obok" świeckiego świata, to jednak nie może przesłaniać to prawdy o człowieku. A także o ludziach, którzy tworzą kościelne instytucje i jedynie formalnie żyją "obok" nas - w istocie rzeczy Kościół i księża bardzo się w nasz świecki świat wtapiają i nieraz odgrywają w nim większą rolę, niż powinni. Nie można zatem, w imię niczego, żadnej prawdy o Kościele przemilczać. Przesłanie niniejszej książki doskonale oddaje tę myśl.

Dziękuję Wydawnictwu Czarna Owca za egzemplarz recenzencki.

#kastanieskazitelnych #marcomarzano #semianriaduchowne #kościółkatolicki #wynaturzenie #upadekkościoła #hipokryzjakościoła #patologiakościoła #cosnapolce #dobraksiazka #czytamksiazki #bookstagram #bookstagrampolska #recommendedbooks

https://cosnapolce.blogspot.com/2023/01/kasta-nieskazitelnych-ksieza-seks-miosc.html

Mechanizm odczłowieczenia.

Szeroko pojęty Kościół katolicki to w ostatnich latach bardzo trudny i coraz bardziej kontrowersyjny temat. Mieszanie się duchownych w świeckie sprawy, pedofilskie skandale, nadużycia, niemożność (i niechęć) zrozumienia, że w XXI wieku XIX-wieczne (lub starsze) formuły postępowania nie mają już racji bytu. To wszystko od lat stanowi temat...

Mam za sobą już kilka bardzo dobrych książek na temat KK, ale to właśnie ta jest tym tytułem, który  powinno się przeczytać jako pierwszy, gdyż doskonale ukazuje cały mechanizm odczłowieczania, jaki przechodzą kandydaci na księży, z czego wynikają potem te wszystkie nadużycia, o których czytamy choćby w książce Martela czy Obirka.

„Kasta nieskazitelnych. Księża, seks, miłość” Marco Marzano to dokładna, intymna opowieść o braku pewności siebie, o emocjonalnym impasie, tożsamościowych zachwianiach i samotności. Tak wewnętrznie rozdygotany młody człowiek znajduje pozorne schronienie w seminariach, a tam obrabiany jest jak świeża glina. Psychologiczne tortury, systemowe znieważanie, odbieranie osobowości kawałek po kawałku, aż do całkowitej neutralności materiału. Zdyscyplinowanie i uległość to cechy celującego kleryka. W tak doskonale przygotowane naczynie wlewa się następnie odpowiednie formuły, z czego najważniejsza z nich to:

„Wierni są PRAWNIE ZOBOWIĄZANI traktować ludzi wyświęconych jako takich z rewerencją, czyli z LĘKIEM i pełnym względów SZACUNKIEM należnym im z powodu DUCHOWEJ WYŻSZOŚCI, oraz okazywać im POSŁUSZEŃSTWO jako posiadającym WŁADZĘ, pod groźbą kar w przypadku zachowania przeciwnego”.

Chyba jasne teraz się staje, dlaczego większość księży, nie wszyscy, ale większość, zachowuje się tak, jak się zachowuje. Zachęcam do sięgnięcia po tę pozycję, zwłaszcza jeśli zastanawiacie się nad opuszczeniem szeregu wiernych poddanych.

IG @angelkubrick

Mam za sobą już kilka bardzo dobrych książek na temat KK, ale to właśnie ta jest tym tytułem, który  powinno się przeczytać jako pierwszy, gdyż doskonale ukazuje cały mechanizm odczłowieczania, jaki przechodzą kandydaci na księży, z czego wynikają potem te wszystkie nadużycia, o których czytamy choćby w książce Martela czy Obirka.

„Kasta nieskazitelnych. Księża, seks,...