Najnowsze artykuły
Popularne wyszukiwania
Polecamy

Plastusiowy pamiętnik

Okładka książki Plastusiowy pamiętnik autora Maria Kownacka,
Okładka książki Plastusiowy pamiętnik
Maria Kownacka
0,0 / 10
Wydawnictwo: Nasza Księgarnia Cykl: Plastuś (tom 1) opowieści dla młodszych dzieci
79 str. 1 godz. 19 min.
Kategoria:
opowieści dla młodszych dzieci
Format:
papier
Cykl:
Plastuś (tom 1)
Data wydania:
1961-01-01
Data 1. wyd. pol.:
1961-01-01
Liczba stron:
79
Czas czytania
1 godz. 19 min.
Język:
polski
Średnia ocen
0,0 0,0 / 10
Ta książka nie została jeszcze oceniona NIE MA JESZCZE DYSKUSJI
Bądź pierwszy - oceń książkę
i
Dodaj do biblioteczki
Posłuchaj fragmentu
00:00 /00:00
Reklama

Kup Plastusiowy pamiętnik w ulubionej księgarnii

Porównywarka z najlepszymi ofertami księgarń
W naszej porównywarce znajdziesz książki, e-booki i audiobooki z najpopularniejszych księgarń internetowych. Niektórzy partnerzy przygotowują dla użytkowników naszego serwisu specjalne rabaty, dlatego warto kupować książki przez lubimyczytać.pl.
Oferty są prezentowane w trzech kategoriach: „Oferta dnia” (promocje partnerów),„Polecane księgarnie” (sprawdzeni partnerzy handlowi, z którymi współpracujemy na podstawie umów) oraz „Pozostałe”. W każdej kategorii kolejność prezentacji zależy od ceny produktu przekazanej przez księgarnie lub dostawcę porównywarki.
Lubimyczytać.pl nie prowadzi sprzedaży i nie uczestniczy w procesie zakupowym po przekierowaniu na stronę sklepu. Mimo że dokładamy starań, aby wszystkie linki i informacje były aktualne, nie mamy wpływu na ewentualne nieścisłości cenowe, błędne przekierowania lub zmiany w ofertach księgarni. Jeśli zauważysz nieprawidłowość, prosimy o zgłoszenie jej na adres: admin@lubimyczytac.pl. Dzięki Twojej informacji możemy jeszcze lepiej dbać o jakość działania naszej porównywarki.
Ładowanie Szukamy ofert...

Polecane przez redakcję

Więcej
więcej

Opinia społeczności i

Plastusiowy pamiętnik

BeeBeeep
BeeBeeep
książek na półce przeczytane 855 napisanych opinii 269

Oceny książki Plastusiowy pamiętnik

Średnia ocen
0,0 / 10
0 ocen
Twoja ocena
0 / 10
 
10
0 ocen
9
0 ocen
8
0 ocen
7
0 ocen
6
0 ocen
5
0 ocen
4
0 ocen
3
0 ocen
2
0 ocen
1
0 ocen

OPINIE i DYSKUSJE o książce Plastusiowy pamiętnik

avatar
207
166
werkabooks
16.02.2026
10 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Książka „Plastusiowy pamiętnik” - Maria Kownacka to pełna humoru opowieść o ludziku z plasteliny o imieniu Plastuś, który mieszka w piórniku małej dziewczynki. Książka napisana bardzo dawno temu ale także dziś uczy , bawi ,pobudza wyobraźnię i wychowuje nowe pokolenia.
Mam nadzieję ,że nigdy nie zniknie z kanonu lektur bo jest to naprawdę cenna lektura dla rozwoju małego ucznia jak i czytelnika

Książka „Plastusiowy pamiętnik” - Maria Kownacka to pełna humoru opowieść o ludziku z plasteliny o imieniu Plastuś, który mieszka w piórniku małej dziewczynki. Książka napisana bardzo dawno temu ale także dziś uczy , bawi ,pobudza wyobraźnię i wychowuje nowe pokolenia.
Mam nadzieję ,że nigdy nie zniknie z kanonu lektur bo jest to naprawdę cenna lektura dla rozwoju małego...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
1
1
emilia244
23.01.2026
1 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Nie rozumiem jakim cudem ta książka jest wciąż w kanonie lektur. Nie dość, że jest z czasów tak odległych, że mnóstwo rzeczy trzeba dziecku przy czytaniu tłumaczyć, to jeszcze wiele zachowań zarówno dzieci jak i nauczycielki jest po prostu szkodliwych. Np. gdy chłopiec wyśmiewa się z fryzury koleżanki pani radzi jej ściąć warkoczyki, bo będzie cytuję: czyściej, zdrowiej i nikt nie będzie się śmiać. Z chłopcem nikt nie rozmawia. Spoiler alert: dziewczynka zmienia fryzurę. Do tego masa krzywdzących stereotypów: dziewczynki to beksy, ale są dobre, nie to co chłopcy. WTF? Nie rozumiem też jak można lubić Plastusia. Typ jest obrażalski, nikogo nie lubi i non stop się wymądrza.

Nie rozumiem jakim cudem ta książka jest wciąż w kanonie lektur. Nie dość, że jest z czasów tak odległych, że mnóstwo rzeczy trzeba dziecku przy czytaniu tłumaczyć, to jeszcze wiele zachowań zarówno dzieci jak i nauczycielki jest po prostu szkodliwych. Np. gdy chłopiec wyśmiewa się z fryzury koleżanki pani radzi jej ściąć warkoczyki, bo będzie cytuję: czyściej, zdrowiej i...

więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo to
avatar
166
164
fafarat
14.01.2026
7 / 10
Na półkach:
Przeczytane

Sentymentalny powrót do lat dzieciństwa. Cudowna opowieść, która bawiła, kształtowała wyobraźnię, a jednocześnie pozwalała się dowiedzieć, co oznaczają tak egzotyczne dla dziecka lat osiemdziesiątych słowa jak stalówka czy zapusty. I te piękne ilustracje...

Sentymentalny powrót do lat dzieciństwa. Cudowna opowieść, która bawiła, kształtowała wyobraźnię, a jednocześnie pozwalała się dowiedzieć, co oznaczają tak egzotyczne dla dziecka lat osiemdziesiątych słowa jak stalówka czy zapusty. I te piękne ilustracje...

Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

11415 użytkowników ma tytuł Plastusiowy pamiętnik na półkach głównych
  • 11 155
  • 260
2108 użytkowników ma tytuł Plastusiowy pamiętnik na półkach dodatkowych
  • 827
  • 424
  • 284
  • 199
  • 134
  • 109
  • 72
  • 59

Inne książki autora

Więcej
Okładka książki Głos przyrody. Wiosna Maria Kowalewska, Maria Kownacka
Ocena 8,0
Głos przyrody. Wiosna Maria Kowalewska, Maria Kownacka
więcej
Maria Kownacka
Maria Kownacka
Polska pisarka, tłumaczka z jęz. rosyjskiego, autorka "Dziennika Dziecięcego" redagowanego w czasie powstania warszawskiego, sztuk scenicznych i słuchowisk radiowych dla dzieci. Współpracowała z czasopismem "Płomyk", na łamach którego debiutowała w 1919 roku[1]. Na wniosek dzieci została Kawalerem Orderu Uśmiechu. W roku 1979 w plebiscycie czytelników "Płomyka" otrzymała "Orle Pióro".
Zobacz stronę autora

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Karolcia Maria Krüger
Karolcia
Maria Krüger
Karolcia Marii Krüger to moja najukochańsza książka z dzieciństwa. Zupełnie o tym zapomniałam, ale jak sobie przypomniałam, to zapragnęłam przeczytać ją jeszcze raz. Niestety, z powrotami do ulubionych książek zawsze wiąże się ryzyko. Zwykle okazuje się, że już nie wiemy, co takiego fascynującego kiedyś w nich widzieliśmy. Perspektywa dorosłych zmienia się zupełnie. Ale! Jest ryzyko, jest zabawa. Historia o nieco roztrzepanej dziewczynce i magicznym koraliku to pierwsza fantastyczna książka, jaką przeczytałam. Mam do niej przeogromny sentyment. W moich wspomnieniach jawiła się magicznie wręcz, jak ten niebieski paciorek. 🧿 Wszystko ma swoją cenę Karolcia zobaczyła koralik przypadkiem, w jakiejś dziurze. Sam jej powiedział, że spełnia marzenia, ale nie zdążył uprzedzić, że każde wypowiedziane życzenie ma swoją cenę. Dziewczynka korzysta więc z niego często, rozpraszając moc na przypadkowe zachcianki. Dopiero gdy zauważa, że jego kolor blaknie, zaczyna bardzo ostrożnie podchodzić do tego, co wypowiada. Karolcia wraz ze swoim kolegą Piotrem najpierw łobuzują i się bawią, a później angażują moce koralika w ratowanie ogrodu z placem zabaw. Miejsce to jest wspólne dla wszystkich okolicznych mieszkańców oraz bardzo lubiane i potrzebne. Niestety miasto planuje jego zamknięcie pod budowę restauracji. Karolcia i Piotr udają się więc na wyprawę do Prezydenta Miasta, żeby go przekonać do zmiany decyzji. 🧿 Obudzona wyobraźnia Historia Karolci jest mądrą książką o tym, że świat jest ułożony tak a nie inaczej z konkretnych powodów, a wszystko, każda decyzja i czyn mają swoje konsekwencje. Dziecięce pomysły mogą doprowadzić do rożnych sytuacji. Czasami będzie zabawnie, ale czasami niebezpiecznie. Niewidzialność może się przysłużyć, ale może też być przyczyną czyjejś przykrości. Dorosłość wcale nie jest taka fajna i nie ma się co niej spieszyć. A w ogóle to czarownice istnieją i trzeba się ich wystrzegać. Chciałam mieć taki niebieski koralik. Bardzo. Jako dziecko wierzyłam szczerze, że może znajdę kiedyś taki sam i on spełni moje marzenia. Już nie wierzę w magiczne artefakty, a już na pewno nie takie spełniające życzenia, ale coś z tej książki dalej we mnie tkwi. Otworzyła mi oczy, obudziła wyobraźnię i pokazała, że w książkach można znaleźć nieprawdopodobne. Nie żałuję, że przeczytałam ją jeszcze raz, chociaż nie znalazłam w niej nic, co widziałam w niej kiedyś. Ale ponowna lektura nie zabrała mi wspomnień i poczucia, że Karolcia to wciąż wyjątkowa książka
PrzeCzytana - awatar PrzeCzytana
oceniła na71 miesiąc temu
Anaruk, chłopiec z Grenlandii Czesław Centkiewicz
Anaruk, chłopiec z Grenlandii
Czesław Centkiewicz
Opowieść niby reportaż, lecz Centkiewicz na Grenlandii nigdy nie był. Czy zatem zawarte informacje są nieprawdziwe? O to trzeba zapytać ekspertów... jeśli chodzi o treść, to Anaruk (polecam poszukać co to "imię" oznacza w języku Inuitów) jest bardziej super silnym, sprawnym i mądrym bohaterem bez, którego wioska nie byłaby by w stanie sama funkcjonować. Trochę wydaje się przekoloryzowane.
Sziff - awatar Sziff
ocenił na65 miesięcy temu
Oto jest Kasia Mira Jaworczakowa
Oto jest Kasia
Mira Jaworczakowa Hanna Czajkowska
Nie planowałem pisać tej opinii. Nie o każdej książce dla dzieci je piszę, bo to trochę zakłamuje statystykuli a nie o to mi chodzi. W ciągu ostatniego półrocza przeczytałem ją córce jakieś 8 razy a do tego pewnie ok. 20 razy przesłuchaliśmy audiobooka. Żadna książka nie wkręciła się córce aż tak jak ta. Znamy ją oboje na pamięć, na wyrywki. Z ciekawości sprawdziłem jakie opinie ma książka na lc....i byłem w lekkim szoku. Nie mam problemu z tym, że to co mi się podoba innym może nie pasować. Nie mam problemów z tym aby wspominać o minusach tej książki, bo takie oczywiście są. Ok. Od tego tu jesteśmy. Jednak ilość kłamstw i nadużyć w komentarzach jest dla mnie szokująca. Mamy tu przedstawione perypetie małej dziewczynki, która nagle czuje, że cały jej świat legł w grupach a wszyscy najbliżsi zapomnieli o niej po tym jak w domu (niespodziewanie dla Kasi) pojawiła się młodsza siostrzyczka. Niewątpliwie dla rozpieszczanej i zewsząd chwalonej ,,małej księżniczki " był to szok. Widzimy co się dzieje z Kasią z jej perspektywy. Mamy przedstawione jej traumy, ale i wewnętrzną przemianę w dłuższej perspektywie. Mega ważne tematy dla dzieci w podobnej sytuacji. Fantastyczny materiał na analizę z uczniami, dlatego bardzo dobrze, że jest to lektura i jest możliwość wytłumaczenia zaistniałych sytuacji młodym uczniom. Szkoda, że niektórym z piszących tu wcześniej opinię nikt tego nie tlumaczył, bo ewidentnie lektura ich przerosła. Oczywiście książka ma swoje lata co daje się łatwo wyczuć. Nie ma komórek, są obowiazki. Nie ma nowoczesnego języka, jest wymagany respekt do rodziców, czy nauczycieli. Jest palenie papierosów, jako coś normalnego. Są wreszcie nagrody i kary. Dziś niektóre z tych rzeczy wydają się szkować, ale przecież żadna z tych spraw nie jest tu MOTYWEM PRZEWODNIM a jedynie odzwierciedleniem czasów w których książka została napisana! Czynienie jej z tego powodu zarzutów jest tak irracjonalne jak np. wytykanie książce mówiącej o starożytności wspomnienia o niewolnikach. W komentarzach pojawiają się określenia, że książka jest okropna, ochydna itp. miedzy innymi dlatego, że mama Kasi ,,nic nie robi, tylko rodzi dzieci". Masakra-jak można tak sobie dopowiadać? Przecież nic nie wiemy ani o tym, czy mama realizuje się zawodowo czy nie. Poznajemy ją w 9 miesiacu ciąży. Trudno, żeby wtedy realizowała największe plany zawodowe w swojej karierze. To przecież logiczne, że wtedy rodzi dziecko a nie siedzi w biurze? Ludzie, ale macie problemy. Może po urlopie wychowawczym zrobi mega karierę?!? Co za roznica?!? Nie o tym jest ta książka! To nie walka o światopogląd. Nie znamy wyborów tej Pani a zresztą jakie by one nie były, to przecież jej wybory a nie narzucanie wam jakiejś jedynej słusznej wizji. To książka o emocjach małej dziewczynki. Zbyt skomplikowane? Te emocje są bardzo dobrze pokazane. Ale nie tylko Kasi emocje. Mamy tu złożone sytyacje. Relacje ze starszym bratem, z koleżankami itd. Trochę się irytuję pisząc tę opinię, ale jak przejść obojętnie wobec tego, że skrajnie źle pisze o niej osoba, która ewidentnie książki nie przeczytała? Nie ma takiej możliwości, po prostu jest to niemożliwe, żeby ktoś kto książkę przeczytał, napisał w swojej opinii, że Kasia była jedynaczką przed pojawieniem się w domu Agnieszki. Najbardziej roztrzepana osoba na świecie, czytającą i jednocześnie robiąca 42 inne czynności i tak musiałaby wyłapać, że Kasia ma starszego brata. Przecież jest on tam bardzo ważną postacią i pierwszą osobą wraz z tytułową bohaterką, ktorą poznajemy. Na podstawie streszczeń można by taki mylny wniosek wyciągnąć, ale na pewno nie po przeczytaniu książki. Dzieci odnajdują w tej książce siebie. Swoje problemy, swoje reakcje i konsekwencje czynów (mówię to nie tylko na podstawie swoich odczuć, czy opinii córki). Mega dobra książka w której chyba część osób doszukuje się więcej niż powinna a nie zauważa najważniejszego. Takie jest moje zdanie. Musiałem to napisać, jesli kogoś gdzieś uraziłem w tej opinii to przepraszam :-)
Marcin83 - awatar Marcin83
ocenił na1010 dni temu
Awantura o Basię Kornel Makuszyński
Awantura o Basię
Kornel Makuszyński
Jest to chyba ta książka, którą łatwiej jest wysłuchać niż przeczytać. Autor pisze w sposób kwiecisty, co może stanowić pewną trudność w odbiorze dla młodego czytelnika. Kiedy zaś ten już biegle czyta, treść może wydawać mu się przeznaczona dla młodszego odbiorcy ... Niemniej sama fabuła ciekawa .... oparta na pomyłce, emocjonująca, do końca trzymająca w napięciu ...
Łowczyni_historii - awatar Łowczyni_historii
ocenił na72 miesiące temu
Kajtkowe przygody Maria Kownacka
Kajtkowe przygody
Maria Kownacka
Książka w odbiorze miejscami trudna. Trudności te spowodowane są archaicznym słownictwem. Jednakże przez mieszkanie na terenach wiejskich, myślę, że łatwiej ją było nam przyswoić, niż osobom z miast. Pomimo to przygody Kajtka kilkukrotnie rozśmieszyły moje dziecko. Myślę, że warto ją przeczytać, ponieważ w lekki sposób przybliża dziecku obraz tamtejszej wsi, którą już ciężko spotkać w obecnych czasach.
patka - awatar patka
oceniła na85 miesięcy temu
Kubuś Puchatek Alan Alexander Milne
Kubuś Puchatek
Alan Alexander Milne
Kubuś Puchatek Autor: Alan Alexander Milne Moja ocena: ★★★★★★★★★★ (10/10) Literatura dziecięca, która pozostaje bajką — i właśnie jako bajkę należy ją czytać. Jednak pod tą pozorną prostotą kryje się coś znacznie głębszego: opowieść niezwykle subtelna, mądra i ponadczasowa, trafiająca zarówno do młodszych, jak i dorosłych czytelników. To książka rewelacyjna — wspaniała w swojej delikatności, a jednocześnie zaskakująco inteligentna. Autor z niezwykłym wyczuciem buduje świat Stumilowego Lasu, pełen prostych historii, które niosą ze sobą uniwersalne prawdy o przyjaźni, relacjach i codziennych drobnych radościach. Język jest lekki, momentami wręcz minimalistyczny, ale jednocześnie bardzo precyzyjny i pełen uroku. Szczególne wrażenie zrobiły na mnie dialogi oraz sposób konstruowania postaci. Każda z nich ma swój charakter i sposób patrzenia na świat — często kontrastowy wobec innych. Przykładem może być spotkanie Puchatka z Sow ą — zestawienie prostoty i naturalności z pewną pretensjonalną „mądrością”, które w niezwykle subtelny sposób ukazuje różne sposoby myślenia i komunikacji. Czytając tę książkę, trudno nie docenić wyczucia autora — zarówno w formie przekazu, jak i w budowaniu nastroju. To jedna z tych lektur, przy których można się zatrzymać, zwolnić i po prostu cieszyć samym procesem czytania. Klasyka literatury dziecięcej w najlepszym wydaniu — książka, do której warto wracać niezależnie od wieku. Zdecydowanie polecam. 📖 22:42 · 28.03.2026 · 30/2026 · (P)
Paweł - awatar Paweł
ocenił na1013 dni temu
Doktor Dolittle i jego zwierzęta Hugh Lofting
Doktor Dolittle i jego zwierzęta
Hugh Lofting
Do serii mam sentyment. Były to jedne z pierwszych książek przeczytanych samodzielnie. Z pozycji dorosłego czytelnika czytającego dziecku oceniam ją nadal pozytywnie. Akcja toczy się wartko, przygód jest co nie miara. Uczy szacunku do zwierząt. Jedyny problem to fragment jawnie rasistowski, nie przystający do dzisiejszej wrażliwości. Ciężko to wytłumaczyć dziecku.
Kossak - awatar Kossak
ocenił na75 miesięcy temu
O psie, który jeździł koleją Roman Pisarski
O psie, który jeździł koleją
Roman Pisarski
Recenzja,, O psie który jeździł koleją" autorstwa Romana Pisarskiego to lekturą klasy 1-3. Przynajmniej za moich czasów. Jest to bardzo krótka ale piękna opowieść o wyjątkowej siłę przyjaźni jaka może połączyć zwierzę i człowieka. Tytułowym bohaterem jest pies Lampo, który nauczył się jeździć koleją całkiem sam. Książka bawi, uczy i wzrusza małe jak i duże serca. Wyjątkowa lekturą dla dziecko kochających przygody i zwierzęta. Warto po nią sięgnąć.
werkabooks - awatar werkabooks
ocenił na101 miesiąc temu
Puc, Bursztyn i goście Jan Grabowski
Puc, Bursztyn i goście
Jan Grabowski
Zapewne mało które współczesne dziecko nie zanudziłoby się przy tej lekturze na śmierć, być może żadne, ale - cóż - to jedna pozycji, na których się wychowałem i nadal mnie bawi, jak się okazuje. Przygoda, przyjaźń, ciepło i nauka w starym wydaniu. No dobrze, starodawnym :)
PapierowyTygrys - awatar PapierowyTygrys
ocenił na108 miesięcy temu
Lassie, wróć! Eric Knight
Lassie, wróć!
Eric Knight
To chyba nie był dobry pomysł czytać TĘ książkę 3 tygodnie po tym jak odszedł mój ukochany pies😭😭😭 Książka jest piękna i wzruszająca, wzruszy największego twardziela. To historia suczki rasy collie o imieniu Lassie. Przyjaciółki chłopca przede wszystkim. Codziennie czekała na niego przed szkołą. Nastały jednak trudne czasy, ojciec psa sprzedał, bo nie stać go było na jego utrzymanie. Lassie uparcie uciekała i wracała do domu. Wreszcie nowy właściciel wywiózł ją do swojej psiarni do dalekiej Szkocji. Był pewny, że teraz już będzie to jego pies. Ale Lassie zdołała uciec. Przemierzyła trasę ze Szkocji do angielskiego Yorkshire, to w prostej drodze jest 400 mil. A przecież po drodze zdarzały się wypadki, ktoś ją uwięził, inny pobił, pogryzły ją psy. Pogoda też nie zawsze sprzyjała. Ale wierny pies uparcie dążył do celu, na południe, do swojego ukochanego chłopca. Niesamowita historia, pięknie napisana, a ja średnio co 4 kartki miałam kluchę w gardle. Kto nie czytał, oczywiście polecam.
Małgorzata S - awatar Małgorzata S
ocenił na826 dni temu
Spotkanie nad morzem Jadwiga Korczakowska
Spotkanie nad morzem
Jadwiga Korczakowska
Przypomniała mi się ta lektura ze szkoły podstawowej. Pamiętam, że mi się podobała, bo przeczytałam ją w jeden dzień. Teraz jak sobie odświeżyłam, też myślę, że jest przyjemna. Nie myślałam, że była napisana tak dawno. Ogromny plus za kaszubski. Wzrusza pod koniec, słodko się zakończyła.
SturmGeist - awatar SturmGeist
ocenił na66 miesięcy temu
Dzieci z Bullerbyn Astrid Lindgren
Dzieci z Bullerbyn
Astrid Lindgren
Uwielbiałam "Dzieci z Bullerbyn" jako dziecko. Jako dorosła kobieta widzę, że mój odbiór niewiele się zmienił. Nadal uważam tę książkę za uroczą, wręcz sielankową. Tylko że teraz widzę w nim dużo ciekawych smaczków. Jak kiedyś jako mała dziewczynka zazdrościłam Lisie, że ma własny pokój, tak teraz widzę ciekawe postaci dziadziusia, Svipa (psa Ollego, a cała jego historia jest naprawdę mocna, chyba najlepsza w całej książce) i Agdy. Oczywiście, w "Dzieciach z Bullerbyn" dorośli są tłem, ale nie takim byle jakim. Autorka umiejętnie łączy świat widziany oczami dziecka z tym, co prezentują dorośli. Są to często bystre i mądre spostrzeżenia, które nawet dziś mogą spodobać się współczesnym czytelnikom. A obecne dzieci? Mogą się zdziwić, że jakoś można było się bawić bez tabletów i smartfonów, i to jeszcze na podwórku. Może i stare, ale jare ☺️
kryptonite - awatar kryptonite
ocenił na73 miesiące temu
Chatka Puchatka Alan Alexander Milne
Chatka Puchatka
Alan Alexander Milne
Przepiękna książka, tylko pozornie dziecięca, bo pełna głębszych przemyśleń. Pamiętam, że gdy czytałam ją w drugiej, a może trzeciej klasie szkoły podstawowej książka mnie wynudziła, a ja czułam się na nią za stara. Nic bardziej mylnego; byłam zwyczajnie za mała! „Chatkę Puchatka” doceniłam dopiero później. Książka zabawna, szczera i słodka, a na końcu ogromnie wzruszająca!
Franek-76 - awatar Franek-76
ocenił na82 miesiące temu
Plastusiowy pamiętnik ; Przygody Plastusia Maria Kownacka
Plastusiowy pamiętnik ; Przygody Plastusia
Maria Kownacka
Czytając 2 tom Plastusia nie ukrywam że poszedłem nieco za ciosem. Pamiętam jak, jako dziecko ubolewałem nad tym, że nigdzie nie mogłem przeczytać jego kolejnych części aż w końcu nadarzyła się okazja w życiu dorosłym! Plastuś nadal bawi swoimi przygodami tym razem na wsi, gdzie na skutek "zguby" spędza tym razem nie z Tosią a z jej kuzynką Hanią Poznaje on środowisko wiejskie. Przyjaciół Hani a także zwierzątka mieszkające w pobliżu. Dla Plastusia jest to wielka przygoda ; ) Reasumując jest to wspaniała kontynuacja pierwszej części. Czas poznać kolejną ; )
Freudysta - awatar Freudysta
oceniła na93 lata temu
Szatan z siódmej klasy Kornel Makuszyński
Szatan z siódmej klasy
Kornel Makuszyński
Bardzo zabawna, wielowątkowa powieść detektywistyczna ... o powoli kiełkującym pierwszym uczuciu miłości, o roli przyjaźni, o pomocy i lojalności, troszkę o harcerstwie, a przede wszystkim o tym, jak pokonywać trudności, jak nie poddawać się, jak "walczyć w imię dobra" ... i o tym, w jaki sposób drogą dedukcji dojąć do rozwiązania zagadki ... np. zaginionych drzwi ... Emocje gwarantowane! (U mnie to lektura w VI klasie)
Łowczyni_historii - awatar Łowczyni_historii
ocenił na72 miesiące temu
Chłopcy z ulicy Pawła Ferenc Molnár
Chłopcy z ulicy Pawła
Ferenc Molnár
Pierwsza powieść (która wówczas była lekturą szkolną),która zachęciła mnie do czytania i zainteresowania literaturą oraz szerzej - kulturą. Z sentymentem wróciłem i o matko jedyna, ale to jest piękna podróż. Typowo chłopięca historia z głębszym przekazem. W tej historii miłość ojczyzny i poświęcenie idą w parze z czystością idei, uczciwością oraz szlachetnym współzawodnictwem. A o przeznaczeniu ostatecznym naszego kawałka ziemi i tak zadecydują inni, za biurkami, niezwiązani z ziemią, którzy w chłodnej kalkulacji przeznaczą ją na przeróżne cele. Z sentymentem i po latach ta historia nadal wzbudza we mnie wiele emocji i przemyśleń.
lustrokultury - awatar lustrokultury
ocenił na1017 dni temu
O krasnoludkach i o sierotce Marysi Maria Konopnicka
O krasnoludkach i o sierotce Marysi
Maria Konopnicka
Wstyd się przyznać, ale kupiłam tę książkę ze względu na ilustracje. Są tak bogate, fantazyjne, a przy tym niepokojące i kompletnie nie słodko-bajkowe. Nawet posunęłabym się do stwierdzenia że niejedno dziecko mogłoby się ich przestraszyć. Uwielbiam je za to, że są tak poruszające.
Syngonium_mottled - awatar Syngonium_mottled
ocenił na92 miesiące temu
Witaj, Karolciu! Maria Krüger
Witaj, Karolciu!
Maria Krüger
Maria Krüger, autorka książek dla dzieci i młodzieży oraz dziennikarka w prasie dla dorosłych czytelników. Ukończyła Wydział Humanistyczny UW oraz Akademię Nauk Politycznych w Warszawie. Z zawodu ekonomistka. Debiutowała w 1928 w "Płomyczku". Pisała również do czasopism: "Świerszczyk", "Płomyk" oraz przedwojennych: "Dziatwa", "Słonko" i "Poranek". Wymyśliła znaną telewizyjną audycję "Miś z okienka", do której długo pisała teksty. Jej najbardziej znana książeczka dla dzieci to "Karolcia" (1959),przetłumaczona na kilka języków, ale w twórczości autorki znajdziemy jeszcze takie utwory jak "Godzina pąsowej róży", "Szkoła narzeczonych", "Odpowiednia dziewczyna", "Gdyby nie te grymasy", "Serce dzwonu" czy "Było, nie było". "Witaj, Karolciu!" to wydana w 1970 roku książka będąca kontynuacją uwielbianej przez dzieci "Karolci". Tym razem Karolcia i jej kolega przeżywają zabawne przygody dzięki czarodziejskiej niebieskiej kredce. Ich mały skarb, podobnie jak niebieski koralik, posiada moc spełniania życzeń. Czytana przeze mnie książka, wydana przez wydawnictwo Siedmioróg, liczy sobie 112 stron a na rynku czytelniczym ukazała się w 2014 roku. Przyznam, że to było moje pierwsze spotkanie z drugą częścią przygód Karolci. W dzieciństwie uwielbiałam tę bohaterkę i marzyłam o takim błękitnym koraliku, ale nigdy nie miałam okazji przeczytać kontynuacji jej przygód i marzyć o niebieskiej kredce. A też by się taką chciało ;). W moim odczuciu druga część jest nieco słabsza od pierwszej, ale to może przez to, że w dzieciństwie jej nie znałam, przeczytałam dopiero teraz, jako dorosły czytelnik, i nie mam takiego sentymentu jaki mam do Karolci posiadającej magiczny koralik. W fabule przenosimy się o rok - mija rok odkąd Karolcia znalazła koralik i za jego sprawą uszczęśliwiła mnóstwo ludzi. Tym razem w ręce jej i Piotra wpada magiczna kredka, dzięki której ożywają wszelkie narysowane nią rysunki. Dzieci znów mają mnóstwo zabawnych i magicznych przygód, ale muszą też stawić czoła groźnej Filomenie, która znów usiłuje ukraść ich magiczny artefakt. Na szczęście pomocą służy im niebieski kot, który udziela dzieciom dobrych rad gdy tylko tego potrzebują. W opowieści o Karolci pojawia się tak lubiane przez dzieci połączenie świata realnego, zwyczajnego, otaczającego nas wszystkich, z elementem magii. Główna bohaterka znów uwrażliwia czytelników na to, że nie oni sami są najważniejsi tylko należy nieść pomoc innym. Przygody dziewięcioletniej dziewczynki, która znajduje spełniającą życzenia niebieską kredkę, zainteresują każde dziecko, a szczególnie dziewczynki. Dzięki tej książce nawet dorośli poczują się jak dzieci i zamarzą o niebieskiej kredce. Uważam, że "Witaj, Karolciu!" to godna uwagi kontynuacja znanej i lubianej książki z dzieciństwa, którą wypada znać. W końcu nigdy nie jest za późno na ponowne spotkanie z Karolcią. WYZWANIE CZYTELNICZE - STYCZEŃ 2025 - PRZECZYTAM KLASYCZNĄ POWIEŚĆ.
Marcela - awatar Marcela
oceniła na61 rok temu
Mała księżniczka Frances Hodgson Burnett
Mała księżniczka
Frances Hodgson Burnett
Jest to lektura obowiązkowa dla fanów Ani z Zielonego wzgórza, Emilki ze Srebrnego Nowiu, Pollyanny oraz Tajemniczego ogrodu (ta sama autorka),gdyż bohaterką jest tu tak samo dziewczynka o silnej osobowości, która straciła rodziców i przechodzi w swoim życiu trudne zmiany. Chociaż należy wspomnieć, że o ile w Ani z Zielonego wzgórza można znaleźć wiele wątków z goła komediowych to Mała księżniczka jest powieścią silnie osadzoną w brutalnej rzeczywistości. Także język (a może to wina tłumacza) jest cięższy niż w dziełach Montgomery czy Porter, co nie znaczy, że nie warto zapoznać się z nią samemu lub czytać wraz z dzieckiem. Mała księżniczka jest wzruszającą i ciepłą historią o niezłomności, mocy wyobraźni i sile przyjaźni.
gosienka26ii - awatar gosienka26ii
ocenił na81 miesiąc temu

Inne materiały dotyczące książki Plastusiowy pamiętnik

Cytaty z książki Plastusiowy pamiętnik

Więcej
Maria Kownacka Plastusiowy pamiętnik Zobacz więcej
Więcej