Gra va Banque

REFLEKSJA AUTORA Jean-Marc Kania Ph.D., Eng. Sc. D., University professor (retd) Fascynacja nauką odzwierciedla miłość Casanovy do pięknych kobiet – uczucie jest stałe, ale zmienia się obiekt zainteresowań. Urodziłem się, jak każdy homo sapiens, nie z własnej woli, a z przypadku, nawet jeśli było to planem moich rodziców, w co wątpię. To biologiczne, niemalże nieprawdopodobne zdarzenie, spowodowało, że jestem z Wami. Muszę jednak przyznać, że nicość, przed moją krótką wizytą w Uniwersum, w świetle problemów, na które napotykam codziennie, wydaje mi się coraz bardziej interesująca. Pomimo tego nie spieszę się do niej, bowiem złożoność ludzkiej natury skutkuje mnogością różnorakich zachowań, dostarczających nie tylko przykrości, ale także przyjemności, z których trudno byłoby zrezygnować. Jest jednak różnica między istotą tego, co było przed życiem, a tym, co będzie po nim, pomimo że nicość pozostaje niezmienna. Uwarunkowane jest to świadomością, której nie posiadamy przed przyjściem na świat, ale z którą odchodzimy z niego w otchłań nicości. Właśnie ta ostatnia myśl, zaistniała w świadomości człowieka, stanowi dla niego most, po którym przechodzi do bytu, jaki sobie wymarzył, jakkolwiek nie fizycznego, ale pomyślanego i tym samym najlepszego, i to bez żadnych poświęceń za życia. Być może dlatego w mojej naturze jest więcej hedonizmu niż zachwytu i podziwu, szczególnie w odniesieniu do okrzykniętych autorytetów i ich wydumanych poglądów. Praca naukowa, którą od lat się zajmuję, bezspornie należy do najtrudniejszych i najcięższych zajęć. Ma jednak w sobie magię o mocy opium. W chwilach uniesień naukowych, a takowe miewam często, otoczony jestem odmienną od codziennej rzeczywistością, a kiedy ten „wzniosły„ stan mija, zauważam inne wartości, które okazują się być równie interesujące jak nauka, związek z którą przypomina mi moje małżeństwo z D’ – zawsze jesteśmy razem, chociaż czasami mamy siebie dość. Tkwiąca we mnie Natura hedonisty spowodowała, że od czasu do czasu korzystam z uciech świata klasycznych wartości, pomimo, a może dlatego, że jest on iluzją tego, co jest. Miało to ogromny wpływ na moje podejście do życia, bowiem zauważyłem inne potrzeby, które usatysfakcjonowały mnie w nie mniejszym stopniu niż praca w laboratoriach badawczych czy salach wykładowych. No cóż, naukę można pokochać do pewnego stopnia, ale bez wzajemności. Mimo tego trudno z niej zrezygnować.