Z rozmowy z wujkiem na temat życia i różnych jego dziwnych kolei zrodziła się inspiracja do przeczytania tej książki; zresztą wujek był na tyle miły, że podarował mi jej egzemplarz. Wyszło więc zupełnie naturalnie, że trafiła w moje ręce.
I o tej naturalności chciałem napisać. Podzielam opinię wujka, który ceni tę klasyczną powieść za prawdę; prawdę emocjonalną, prawdę społeczną, prawdę historyczną - słowem, za poruszającą, życiową autentyczność. Prawda ta była, rzecz jasna, w swoich czasach kontrowersyjna, dzięki czemu powieść zyskała sobie miano wyprzedzającej je.
Fabuła jest wyjątkowo prosta. Śledzimy losy Connie, młodej kobiety pochodzącej z artytycznej rodziny, która wychodzi za mąż za Clifforda, przyszłego lorda Chatterley'a, również młodego mężczyznę, któremu przydarza się to nieszczęście, że wyrusza na I Wojnę Światową i w wyniku odniesionych ran zostaje sparaliżowany od pasa w dół. Poza władzą w nogach, traci więc także zdolność spełniania zadań męża.
Ten prosty punkt wyjścia, tragedia wojenna Clifforda, przy okazji staje się powodem narastającej frustracji Connie. Obserwujemy, jak w jej wyniku nawiązuje romantyczną relację z leśniczym młodego dziedzica, byłym wojskowym, unikającym ludzi Mellorsem. Równolegle śledzimy życie sparaliżowanego Clifforda, który w twórczości literackiej i zarządzaniu majątkiem odnajduje nowy sens życia. W swej istocie pozostaje jednak człowiekiem dogłębnie skrzywdzonym.
Wszystko to Autor prezentuje posługując się pięknym, precyzyjnym językiem. To właśnie warstwa językowa zrobiła na mnie największe wrażenie - z jednym wyjątkiem, o czym później. Ogólnie jednak dawno nie zetknąłem się z taką wnikliwością, ogładą i wymownością literackiego stylu. A przy tym tak sprawnym zastosowaniem narratora wszystkowiedzącego, który w idealnych momentach na odpowiednią długość zaglądał do głów innych bohaterów. Dzięki temu, dzięki swobodzie łączenia scen, omijania wszystkiego, co zbędne, dzięki pewności siebie w wyrażaniu myśli, powracałem do tej lektury z największą przyjemnością. Choćby dla samej dyscypliny umysłu, którą musiał wykazywać się Autor, warto tę powieść poznać.
Kolejną wartością dodaną jest ukazanie realiów społecznych epoki. Jak zwykle pasjonujące było dla mnie poznawanie mentalności, która panowała w czasach nie tak wcale nam odległych - mniej więcej sto lat temu. Sprawiało to dla mnie pewien intrygujący, lecz fascynujący dysonans - czytałem o ludziach, na których cieniem wciąż kładła się epoka wiktoriańska, a którzy jeździli już pierwszymi samochodami! To zderzenie - świata lordów, posiadaczy ziemskich, starej Anglii z epoką przemysłową przeżywającą schyłek swej pierwszej eksplozji (zamykanie kopalni z powodu niskiej rentowności),z rozwojem techniki, z łuną bolszewizmu ze wschodu - dawało wyjątkowy posmak czytania o rzeczach dawno minionych i niemal teraźniejszych. Tematy klasowe zdecydowanie zajmowały Lawrence'a.
Z klasowością wiąże się jedyne moje zastrzeżenie do "Kochanka lady Chatterley". A konkretnie do mego niemal-imiennika, tłumacza. Czytałem tę książkę w tłumaczeniu Marcelego Tarnowskiego, który do ukazania gwarowego angielskiego posłużył się bardzo topornym, swobodnym zapisem gwary śląskiej. Z jednej strony więc Mellors - który odebrał wykształcenie - mówi zupełnie poprawnym językiem, a czasem, gdy mu przyjdzie taki kaprys, wyjątkowo ciężką gwarą. Może i nie miałbym z tym problemu, gdyby dysonans pomiędzy tymi dwoma głosami tego samego bohatera nie był tak bardzo wyolbrzymiony i rażący.
Ale nawet i to zostaje w moich oczach częściowo usprawiedliwione, w bardzo uroczej i zabawnej scenie, kiedy Connie także próbuje mówić do Mellorsa gwarą. Nie jestem typowym czytelnikiem romansów, więc mój gust w tym gatunku nie jest z pewnością wyrobiony, tym niemniej relacje między bohaterami były dla mnie kolejnym, wyjątkowo silnym punktem.
Ukazanie uniwersalnych, ponadczasowych prawd psychologii - prawd życia, które zaczyna się rozumieć dopiero z wiekiem - pozostaje niewątpliwie jednym z powodów, dla których "Kochanek lady Chatterley" pozostaje klasykiem, tak często adaptowanym, wznawianym i polecanym. I ja z przyjemnością dołączam tę opinię, wierząc, że każdy człowiek, który ceni szczerą literaturę, odnajdzie w tej książce wielką wartość.
Szukamy ofert...
1061 
849 
OPINIE i DYSKUSJE o książce Niebezpieczne związki
Totalny majstersztyk. Dzikie namiętności ukryte pod wyrafinowanym stylem listów. Intrygi, spryt, hedonizm, libertynizm, który jednak pęka przed największą z sił: PRAWDZIWĄ MIŁOŚCIĄ. Genialna Markiza de Merteulil, która myśli, że kontroluje wszystko. Nawet własne uczucia. I przegrywa
Totalny majstersztyk. Dzikie namiętności ukryte pod wyrafinowanym stylem listów. Intrygi, spryt, hedonizm, libertynizm, który jednak pęka przed największą z sił: PRAWDZIWĄ MIŁOŚCIĄ. Genialna Markiza de Merteulil, która myśli, że kontroluje wszystko. Nawet własne uczucia. I przegrywa
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toDosyć ciekawa, mimo formy epistolarnej, miejscami zabawna, ze świetnymi przypisami Boya-Żeleńskiego. Wymiana listów między markizą de Merteuil i wicehrabim de Valmont przyprawia niekiedy o uniesienie brwi w niedowierzaniu (list do prezydentowej pisany na plecach kochanki; podstęp markizy; ciąża Cecylii),szczególnie po niedawnym przeczytaniu listów zawartych np. w "Mansfield Park", o 30 lat późniejszym, a bardzo konserwatywnym i zachowawczym. Nie wierzę, że Jane Austen byłaby w stanie na własne oczy zobaczyć te niezbożności de Laclosa.
Dosyć ciekawa, mimo formy epistolarnej, miejscami zabawna, ze świetnymi przypisami Boya-Żeleńskiego. Wymiana listów między markizą de Merteuil i wicehrabim de Valmont przyprawia niekiedy o uniesienie brwi w niedowierzaniu (list do prezydentowej pisany na plecach kochanki; podstęp markizy; ciąża Cecylii),szczególnie po niedawnym przeczytaniu listów zawartych np. w...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toŚwietnie się czytało.
Świetnie się czytało.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toTo fascynująca, ale gorzka lektura o tym, jak kobiety uczą się manipulacji, by przetrwać w świecie rządzonym przez mężczyzn.
To fascynująca, ale gorzka lektura o tym, jak kobiety uczą się manipulacji, by przetrwać w świecie rządzonym przez mężczyzn.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPowieść jest napisana w formie listów. Dzięki temu zabiegowi, czytelnicy mogą poczuć się, jakby znaleźli na strychu listy sprzed 300 lat i było im dane odkryć tajemnice żyjących ówcześnie ludzi.Główna fabuła opowiada o spisku dwóch dawnych kochanków – markizy de Merteuil oraz wicechrabiego de Valmont, dla których miłość i uczucia innych osób stanowią grę. Nie angażując się emocjonalnie w związki, wykorzystują różne osoby dla własnej zabawy lub zemsty, niszcząc im przyszłość i reputację. Poza listami tych dwojga mamy też listy „ofiar” ich gry, które niczego nieświadome darzą ich zaufaniem.Podczas lektury momentami miałam mieszane uczucia, duże emocji wzbudzała we mnie wymiana listów między wycehrabią, a markizą. Nie byłam świadoma, że ludzie mogą być tak bezwzględni wobec innych osób. Jednak dzięki ukazaniu tej perspektywy, czytelnik zostaje uświadomiony, na jakie osoby może trafić w życiu i jak trzeba uważać w doborze towarzystwa oraz jak skutecznie radzić sobie z manipulacjami innych osób.Podsumowując, ta powieść bardzo mi się podobała, jedynymi fragmetami, które gorzej mi się czytało były listy wicehrabiego do prezydentowej de Tourvel. Zabiegi nadawcy, mające na celu rozkochanie w sobie tej kobiety, były za bardzo rozciągnięte i za mało treściwe. Miałam wrażenie, że w każdym liście powtarza to samo w sposób zbyt długi, robiąc z siebie ofiarę. Serdecznie polecam przeczytać tę powieść, daje do myślenia, pokazuje jak działa karma, jest ciekawie napisana oraz szybko się ją czyta mimo prawie 400 stron.
Powieść jest napisana w formie listów. Dzięki temu zabiegowi, czytelnicy mogą poczuć się, jakby znaleźli na strychu listy sprzed 300 lat i było im dane odkryć tajemnice żyjących ówcześnie ludzi.Główna fabuła opowiada o spisku dwóch dawnych kochanków – markizy de Merteuil oraz wicechrabiego de Valmont, dla których miłość i uczucia innych osób stanowią grę. Nie angażując się...
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo tosuper
super
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPolecam.
Polecam.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPowieść pełna intryg, manipulacji i zmysłowego napięcia. Laclos mistrzowsko pokazuje świat francuskiej arystokracji XVIII wieku, w którym gra pozorów, rywalizacja i emocjonalne manipulacje decydują o losach bohaterów.
Powieść pełna intryg, manipulacji i zmysłowego napięcia. Laclos mistrzowsko pokazuje świat francuskiej arystokracji XVIII wieku, w którym gra pozorów, rywalizacja i emocjonalne manipulacje decydują o losach bohaterów.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo toOd jakiegoś czasu miałam ,,Niebezpieczne związki" w planach czytelniczych, więc w końcu postanowiłam sięgnąć po tę pozycję. Nie ukrywam, że przyciągnęła mnie forma epistolarna - nigdy jeszcze nie zetknęłam się z książką pisaną całkowicie w listach, dlatego jej lektura była zupełnie nowym i bardzo przyjemnym doświadczeniem.
Pięknie napisana powieść o brzydkich sprawach: manipulacji, zepsuciu duchowym i moralnym, zemście i walce o dominację, a to wszystko w XVIII-wiecznej Francji, tuż przed rewolucją francuską, kiedy w kręgach arystokracji szerzy się libertynizm, a elita odrzuca jakiekolwiek zasady moralne, seksualne i uczuciowe w imię pozornego wolnomyślicielstwa i rozpusty.
Śledzenie korespondencji bohaterów, szczególnie markizy Merteuil i wicehrabiego Valmonta, było równoznaczne ze studiowaniem tego, jak głęboko ulec można rozkładowi własnej duszy, jak genialnym intrygantem i pustym człowiekiem trzeba być, aby krzywdzić niewinnych ludzi, brudzić ich nieskazitelność, a to wszystko, byleby nie wyjść na przegranego w grze, która nawet nie istnieje.
Szczególnie ciężko znieść było Valmonta - jego traktowanie kobiet jako zabawki służące męskiej przyjemności budziło we mnie wstręt od pierwszego do ostatniego listu.
Końcówka wydawała mi się wymowna - w mizoginistycznym świecie mężczyzn, którym wszystko uchodzi płazem, to zawsze kobieta jest tą winną, która zasługuje na potępienie.
I choć markiza i wicehrabia rywalizowali ze sobą w swojej własnej grze, obydwoje ostatecznie przegrali, doprowadzając się do destrukcji.
Bez dwóch zdań jest to fascynujące studium ludzkiej natury, zakłamania i przede wszystkim manipulacji. Bycie niemal naocznym świadkiem gier, jakie prowadzili bohaterowie, fałszywych wizji i bezduszności ich postaci, było niezwykle intrygujące.
Przyznam, że pojawiały się w powieści takie momenty, które mogły nużyć i odpychać czytelnika powtarzalnością, ale mnie zatrzymały mimo wszystko.
Świetnie czytało się te listy - dobór słownictwa, wzniosłość wypowiedzi i ich ton pochłaniały do reszty.
Zostanie ze mną ta książka na bardzo długo jako wnikliwa analiza człowieka i jego zepsucia.
Z czystym sumieniem, polecam 💌.
Od jakiegoś czasu miałam ,,Niebezpieczne związki" w planach czytelniczych, więc w końcu postanowiłam sięgnąć po tę pozycję. Nie ukrywam, że przyciągnęła mnie forma epistolarna - nigdy jeszcze nie zetknęłam się z książką pisaną całkowicie w listach, dlatego jej lektura była zupełnie nowym i bardzo przyjemnym doświadczeniem.
więcejOznaczone jako spoiler Pokaż mimo toPięknie napisana powieść o brzydkich sprawach:...
Otworzyła mnie na spojrzenie: „Relacje to nie tylko romantyzm, ale też władza, gra, konsekwencje”. To nie jest idealna powieść dla każdego, ale jeśli jesteś gotowa na trochę trudniejszą literaturę, warto.
Otworzyła mnie na spojrzenie: „Relacje to nie tylko romantyzm, ale też władza, gra, konsekwencje”. To nie jest idealna powieść dla każdego, ale jeśli jesteś gotowa na trochę trudniejszą literaturę, warto.
Oznaczone jako spoiler Pokaż mimo to