Dzień cezarów

W całej książce faktem historycznym jest jedynie otrucie Brytanika podczas uczty na polecenie Nerona. Może dlatego tak niska ocena z mojej strony.

W całej książce faktem historycznym jest jedynie otrucie Brytanika podczas uczty na polecenie Nerona. Może dlatego tak niska ocena z mojej strony.

O tej serii muszę napisać.
Wydaje się nieskończoną historią, obecnie 22 t.
Jestem ciekaw czy pobije moją " Encyklopedię Britannicę " 49 tomów.
Nie żebym narzekał.
Dwóch rzymskich wojaków przemierza olbrzymie tereny Cesarstwa, problemy po prostu ich uwielbiają, dlatego nie dziwi, że gladius luźno siedzi im w pochwie.
Czyta się dobrze, widać, że autowi temat nie jest obcy.
POLECAM dla miłośników tematu.

O tej serii muszę napisać.
Wydaje się nieskończoną historią, obecnie 22 t.
Jestem ciekaw czy pobije moją " Encyklopedię Britannicę " 49 tomów.
Nie żebym narzekał.
Dwóch rzymskich wojaków przemierza olbrzymie tereny Cesarstwa, problemy po prostu ich uwielbiają, dlatego nie dziwi, że gladius luźno siedzi im w pochwie.
Czyta się dobrze, widać, że autowi temat nie jest...

Po raz szesnasty mogłem zmierzyć się z przygodami dwójki przyjaciół, prefekta Katona i centuriona Macro, i dalej jest to pasjonująca lektura, nie pozwalająca się nudzić, rozgrywająca się w wiecznym mieście..
Nasi żołnierze w blasku chwały wracają z misji w Hispanii do Rzymu, mając nadzieję spokojnie służyć w gwardii pretoriańskiej, niestety zostają wplątani w walkę o władzę między Neronem a Brytanikiem.
Mamy w powieści krwawą walkę o tytuł cesarza, dwie rywalizujące ze sobą frakcje, spiski, porwanie, bratobójcze walki, a gwardia pretoriańska staje się pionkiem w politycznej grze o wielką skalę.

Po raz szesnasty mogłem zmierzyć się z przygodami dwójki przyjaciół, prefekta Katona i centuriona Macro, i dalej jest to pasjonująca lektura, nie pozwalająca się nudzić, rozgrywająca się w wiecznym mieście..
Nasi żołnierze w blasku chwały wracają z misji w Hispanii do Rzymu, mając nadzieję spokojnie służyć w gwardii pretoriańskiej, niestety zostają wplątani w walkę o...

Wersja papierowa.
To fenomenalne uczucie kiedy po już 16 tomie ciągle się czuje głód kolejnych części a jest ich co najmniej 5 i wiem bo mam je na półce😉
Słodko-gorzkie losy Katona i Macro znowu przyniosły mi dużo emocji. Ta dwójka kieruje się honorem ale Rzym.... Już nie koniecznie.....
Warta przeczytania książka, Scarrow tu ulepił całą siatkę intryg.

Wersja papierowa.
To fenomenalne uczucie kiedy po już 16 tomie ciągle się czuje głód kolejnych części a jest ich co najmniej 5 i wiem bo mam je na półce😉
Słodko-gorzkie losy Katona i Macro znowu przyniosły mi dużo emocji. Ta dwójka kieruje się honorem ale Rzym.... Już nie koniecznie.....
Warta przeczytania książka, Scarrow tu ulepił całą siatkę intryg.

,,Dzień Cezarów" płynnie wprowadza nas w klimaty Rzymu za panowania nowego cesarza- Nerona. Lecz nic nie jest takie, jak się na początku wydaje. Neron to nie jest nieszkodliwy głupek, bo tak postrzegany był poprzedni cesarz Klaudiusz. To żądny władzy nastolatek, który nie cofnie się przed niczym, żeby utrzymać władzę. Żyje jego rywal do tronu, prawowity syn Klaudiusza- Brytanik, który zgromadził wielu sprzymierzeńców wśród senatorów, pretorianów i obywateli Rzymu, którzy zawiązują spisek.
W wydarzenia wmieszani zostają Katon i Macro. Próba przekupienia ich na nic się zdaje, więc jak nie prośbą to groźbą. Synek Katona zostaje porwany, a on- posądzony o morderstwo senatora, musi ukrywać się, jednocześnie myśląc o tym, jak odzyskać syna. Wplątany w nieswoją grę, zmuszony jest opowiedzieć się po jednej ze stron. Ale czy dokonał dobrego wyboru? Czy życie dziecka uda się uratować?
Ta część jest pełna emocji, wzruszeń i brutalności. I do tego świetnie się czyta.

,,Dzień Cezarów" płynnie wprowadza nas w klimaty Rzymu za panowania nowego cesarza- Nerona. Lecz nic nie jest takie, jak się na początku wydaje. Neron to nie jest nieszkodliwy głupek, bo tak postrzegany był poprzedni cesarz Klaudiusz. To żądny władzy nastolatek, który nie cofnie się przed niczym, żeby utrzymać władzę. Żyje jego rywal do tronu, prawowity syn Klaudiusza-...

„Dzień cezarów” to drugi tom cyklu, którego fabuła rozgrywa się w Rzymie. Czy jest to korzystne dla „Orłów imperium”?

Szesnasty tom już na wstępie wita nas znamiennym wydarzeniem. Cesarz Klaudiusz odchodzi w zaświaty. Następcą zostaje Neron, syn jego bratanicy oraz żony, Agrypiny. Jednak nie jest on jedynym pretendentem do schedy po ojcu. Rodzony syn Klaudiusza, Brytanik, cieszy się wysokim poparciem wśród rzymskich elit.
W poprzednich tomach motyw intrygi stale nam towarzyszył. Pozostawał jednak w cieniu wojny. Tym razem jest inaczej. Zostajemy wrzuceni w sam środek spisków, knowań i podstępów, które są na porządku dziennym w stolicy cesarstwa.
„Orły imperium” wiele zyskują na owej odmianie. „Dzień cezarów” zdecydowanie jest jednym z najlepszych tomów.
Chociaż przeważają konspiracyjne działania, scen batalistycznych również nie brakuje. Jak zawsze wypadają korzystnie. Stanowią potrzebne urozmaicenie w kontekście poprzednich tomów, które przedstawiały walkę z barbarzyńcami.
Fragmenty skupiające się na prywatnym życiu bohaterów pozwalają nam odetchnąć. Ukazują nam Katona i Marco nie jako rzymskich bohaterów, a zwyczajnych ludzi. Prefekt odnajduje się w roli ojca. Centurion buduje więź z kobietą, w której nie widzi wyłącznie jednorazowej uciechy, a równoprawną partnerkę.
„Dzień cezarów” nie jest pozbawiony wad będących znakiem rozpoznawczym cyklu.
Bohaterowie drugoplanowi w większości przypadków nie mają niczego ciekawego do zaoferowania. Nierzadko odróżniają ich wyłącznie imiona.
Zwroty akcji, które mają nas zaskoczyć, często są łatwe do przewidzenia. Nie są oczywiste, ale brakuje im niuansów. Z drugiej strony fakt, że wydarzenia są oparte na historii, znacząco ogranicza kreatywność Simona Scarrowa.
SPOILERY:



Dwóch intrygantów, Narcyz i Pallas, będących w przeciwnych obozach politycznych. Z początku autor próbował nakreślić różnice między nimi. Pierwszy miał się kierować dobrem Rzymu, drugi być najzwyczajniejszym w świecie karierowiczem. Ostatecznie Scarrow odszedł od tego zamysłu. Szesnasty tom ukazuje nam ich obu jako zepsutych, egoistycznych i pozbawianych wyższych celów. Nie ma w tym cienia tego, co udało się wykreować Martinowi w „Pieśni lodu i ognia”. Stworzył postacie dwóch spiskowców, Littlefingera oraz Varysa. Teoretycznie byli przez pewien czas nawet z jednej frakcji politycznej. Jednak różnice, które czyniły z nich indywidualnych, ciekawych bohaterów, same rzucały się w oczy.
Książka pozwala nam pierwszy raz doświadczyć starcia między wojskami rzymskimi. Jest to jeden z najmocniejszych punktów „Dnia cezarów”. Nie jest to bynajmniej zwyczajna walka między bliźniaczymi jednostkami. Rzymscy legioniści ścierają się z pretorianami. Poprzez walkę autor ukazał różnice między dwiema formacjami. Biorąc za przykład wyposażenie, legioniści mają tarcze bardziej nadające się do walki w zwarciu. Pretorianie używają włóczni umożliwiających starcia na większym dystansie. Niemniej jednak, ponieważ pierwszy raz w historii cyklu doszło do takiej potyczki, szczegółów było za mało. Tym bardziej że prawdopodobnie podobne bitwy nieprędko się powtórzą.



KONIEC SPOILERÓW:
Polecam sięgnąć po „Dzień cezarów” fanom, którzy czytają cykl wybiórczo. Pozwoli on wypocząć wszystkim tym, którzy odczuwają zmęczenie zmaganiami z barbarzyńcami.

„Dzień cezarów” to drugi tom cyklu, którego fabuła rozgrywa się w Rzymie. Czy jest to korzystne dla „Orłów imperium”?

Szesnasty tom już na wstępie wita nas znamiennym wydarzeniem. Cesarz Klaudiusz odchodzi w zaświaty. Następcą zostaje Neron, syn jego bratanicy oraz żony, Agrypiny. Jednak nie jest on jedynym pretendentem do schedy po ojcu. Rodzony syn Klaudiusza, Brytanik,...

Po przerwie spowodowanej zawirowaniami z tłumaczeniem i wydaniem w Polsce kolejnych tomów wróciłem do swoich ulubionych "harlekinów", niestety jestem zawiedziony. Wszystko wtórne coraz bardziej przewidywalne. Nadal lubie serie jako taką i mam nadzieje że wydawnictwo wyda ją w Polsce do końca bez kilkuletniej przerwy tak jak przed tym tomem. Polecam tylko fanom Orłów Imperium.

Po przerwie spowodowanej zawirowaniami z tłumaczeniem i wydaniem w Polsce kolejnych tomów wróciłem do swoich ulubionych "harlekinów", niestety jestem zawiedziony. Wszystko wtórne coraz bardziej przewidywalne. Nadal lubie serie jako taką i mam nadzieje że wydawnictwo wyda ją w Polsce do końca bez kilkuletniej przerwy tak jak przed tym tomem. Polecam tylko fanom Orłów...

16 Tom przygód o Katonie i Macro tym razem dziejący się w Rzymie i walka o władzę synów Klaudiusza a w środku zamieszania dwójka naszych bohaterów. Tym razem mamy zdecydowanie mniej walk a więcej jest szpiegostwa i mylenia czytelnika w fabule. Oczywiście czyta się to wszystko szybko i zupełnie nie nuży mimo dużej ilości tomów. Autor w każdej części potrafi czytelnika zainteresować i zaskoczyć czymś innym. Jak zwykle mocno polecam całą serię.

16 Tom przygód o Katonie i Macro tym razem dziejący się w Rzymie i walka o władzę synów Klaudiusza a w środku zamieszania dwójka naszych bohaterów. Tym razem mamy zdecydowanie mniej walk a więcej jest szpiegostwa i mylenia czytelnika w fabule. Oczywiście czyta się to wszystko szybko i zupełnie nie nuży mimo dużej ilości tomów. Autor w każdej części potrafi czytelnika...

Przeczytanie 16-go tomu wciąż sprawia radość - to wielka siła tej serii.

Przeczytanie 16-go tomu wciąż sprawia radość - to wielka siła tej serii.

Moja ulubiona seria. Każdy tom to prawdziwa uczta. Pllecam

Moja ulubiona seria. Każdy tom to prawdziwa uczta. Pllecam