Słowa są jak ptaki, które uczymy śpiewać. O znaczeniach i tajemnicach języka

Sympatyczny zbiór esejów z pogranicza językoznawstwa i socjologii. Autor pokazuje najróżniejsze wymiary języka i robi to całkiem ciekawie, aczkolwiek nijak to wszystko ma się do opisu książki z okładki/strony wydawcy. Myślałem, że jednak tematem przewodnim oprócz słów ma być autyzm. Tematyka autyzmu jest tylko w pierwszym rozdziale i to też tak naprawdę w tle. Nie żałuję, że to przeczytałem, ale też tak naprawdę nie wiem komu można by to polecić i czy jakbym wiedział więcej o tej książce, to czy w ogóle bym po nią sięgnął.

Sympatyczny zbiór esejów z pogranicza językoznawstwa i socjologii. Autor pokazuje najróżniejsze wymiary języka i robi to całkiem ciekawie, aczkolwiek nijak to wszystko ma się do opisu książki z okładki/strony wydawcy. Myślałem, że jednak tematem przewodnim oprócz słów ma być autyzm. Tematyka autyzmu jest tylko w pierwszym rozdziale i to też tak naprawdę w tle. Nie żałuję,...

Piękny tytuł - tylko że nieprawdziwy. Nie pojęłam ani zamysłu autora co do treści, podziału na rozdziały itp., ani co gorsza nie potrafiłam wyłapać sensu zdań. Odpływałam myślami przy każdym akapicie, nie pomogło wracanie się, ponowne czytanie. Jakby słowa były odrębnymi bytami. Pojedyncze, i wylistowane w zdaniu - ok widzę, ale ciągu przyczynowo-skutkowego nie za bardzo. W zamyśle książka miała nam to wytłumaczyć, ale autorowi wystarczyło, że on widzi te powiązania. A już najbardziej było mi żal tych kobiet z Litwy które dostały takiego nauczyciela angielskiego, po jednej lekcji bym zrezygnowała (no może nie, ale przeklinałabym w duchu na tak prowadzone lekcje).

Piękny tytuł - tylko że nieprawdziwy. Nie pojęłam ani zamysłu autora co do treści, podziału na rozdziały itp., ani co gorsza nie potrafiłam wyłapać sensu zdań. Odpływałam myślami przy każdym akapicie, nie pomogło wracanie się, ponowne czytanie. Jakby słowa były odrębnymi bytami. Pojedyncze, i wylistowane w zdaniu - ok widzę, ale ciągu przyczynowo-skutkowego nie za bardzo. W...

Czytało się przyjemnie i lekko. Kilka dobrze opowiedzianych historii z zakresu języka, wyjaśniających czym ten język jest dla autora, a później również dla wielu innych osób i kultur

Czytało się przyjemnie i lekko. Kilka dobrze opowiedzianych historii z zakresu języka, wyjaśniających czym ten język jest dla autora, a później również dla wielu innych osób i kultur

Autora gubi pycha. Książka powinna mieć tytuł "Uważam, że jestem taki zajebisty", ale naprawdę... wiedza i pamięć to nie wszystko. Uwagi o podobieństwach słów cokolwiek infantylne, taka etymologia ludowa... Specjalistów książka zażenuje, laików - znudzi.

Autora gubi pycha. Książka powinna mieć tytuł "Uważam, że jestem taki zajebisty", ale naprawdę... wiedza i pamięć to nie wszystko. Uwagi o podobieństwach słów cokolwiek infantylne, taka etymologia ludowa... Specjalistów książka zażenuje, laików - znudzi.

Spodziewałam się czegoś lepszego. Głębszego, bardziej poetyckiego, ale i przenikliwego, inteligentnego. Niestety, poza kilkoma ciekawostkami typu "słowo czekolada pochodzi z języka azteckiego" niczego się nie dowiedziałam. Ostatnie kilka rozdziałów strasznie wymęczone. Jakby autor sam modził i usiłował jeszcze coś sklecić, ale było coraz nudniej.
Ta książka niczego nie wnosi, a podtytuł "O znaczeniach i tajemnicach języka" jest całkowicie mylący. Nie polecam.

Spodziewałam się czegoś lepszego. Głębszego, bardziej poetyckiego, ale i przenikliwego, inteligentnego. Niestety, poza kilkoma ciekawostkami typu "słowo czekolada pochodzi z języka azteckiego" niczego się nie dowiedziałam. Ostatnie kilka rozdziałów strasznie wymęczone. Jakby autor sam modził i usiłował jeszcze coś sklecić, ale było coraz nudniej.
Ta książka niczego nie...

Pierwszy raz mnie książka wkurzyła. Podziwiam talent Tammeta polegający na tym, ze potrafi świetnie wiele rzeczy zmemoryzować, ale na miłość boską dlaczego tematy są o wszystkim i o niczym. Spodziewałem się czegoś innego i się srodze zawiodłem...

Pierwszy raz mnie książka wkurzyła. Podziwiam talent Tammeta polegający na tym, ze potrafi świetnie wiele rzeczy zmemoryzować, ale na miłość boską dlaczego tematy są o wszystkim i o niczym. Spodziewałem się czegoś innego i się srodze zawiodłem...

Język i mowa to coś co towarzyszy nam nieustannie. Zaryzykuję nawet stwierdzenie, że nie ma chwili, gdy jesteśmy od nich oderwani. Bo nawet gdy nie mówimy to jednak się komunikujemy, czytamy nawet gdy nie siedzimy nad książką lub czasopismem - odczytujemy znaki, gesty, zachowania, mimikę twarzy. Wszystko to składa się na język. Tylko czy sobie to uświadamiamy? Czy zastanawiamy się co właściwie składa się na nasz własny, indywidualny język? Czy wiemy jakie znaczenia mają słowa? Ja i moim znajomi mamy czasem przebłyski :) Przypominam sobie nasze sensacyjne odkryci, że przecież platfus to z niemieckiego ,,platt fuss" czyli dosłownie płaska stopa. Nie ukrywam, że to banalne odkrycie kiedyś zrobiło nam dzień.

Są jednak ludzie, który zdecydowanie więcej czasu poświęcili na analizowanie języka i znacznie głębiej weszli w świat słów, znaczeń i niuansów językoznawczych. Ta książka to właściwie zbiór kilku reportaży, felietonów, rozważań o języku i ludziach. Patrzymy na zupełnie nowy aspekt tego to normalnie traktujemy jako oczywistość. Ale tak nie jest. Jest o australijskim poecie, który bardzo fantazyjnie podchodził do słów jako formy, którą dowolnie można kształtować, jest o głuchych i ich języku i tym jak bardzo niejednolity jest to język, o Angliku, który czuwa nad czystością języka francuskiego, o ludziach, dla których pierwszym językiem jest esperanto. Ale to nie wszystko. Każda historia skrywa wiele sekretów i otwiera na język. Pokazuje, że to co przyjmujemy jako oczywistość wcale takie nie jest. Język ewoluuje zmienia się i staje się barometrem społeczeństwa. Jedne języki umierają i dopiero upór i determinacja nielicznych mogą doprowadzić to ich zachowania i kontynuacji.

Języki były determinantem mówiącym o odrębności tych, którzy się nimi posługiwali. Teraz trwa proces globalizacji, ujednolicania, dążenia do tego by komunikacja była możliwa zawsze i wszędzie dlatego świadomość własnego języka nabiera większego znaczenia. Dopiero zerknięcie głębiej, próba dotarcia do wnętrza słowa, rozłożenie go na czynniki pierwsze może sprawić, że docenimy ich piękno i zapragniemy przechować do przyszłych pokoleń. Bo język, mowa, słowa to moc, potęga, o którą trzeba dbać i którą trzeba rozumieć. Polecam!

Język i mowa to coś co towarzyszy nam nieustannie. Zaryzykuję nawet stwierdzenie, że nie ma chwili, gdy jesteśmy od nich oderwani. Bo nawet gdy nie mówimy to jednak się komunikujemy, czytamy nawet gdy nie siedzimy nad książką lub czasopismem - odczytujemy znaki, gesty, zachowania, mimikę twarzy. Wszystko to składa się na język. Tylko czy sobie to uświadamiamy? Czy...

Świetna. Dwie wady: za mało oraz są literówki (jak na to wydawnictwo, to trochę za dużo).

Świetna. Dwie wady: za mało oraz są literówki (jak na to wydawnictwo, to trochę za dużo).

Rozczarowanie, po prostu rozczarowanie. Liczyłem na poznanie tytułowych tajemnic języka, a dostałem biografię Zamenhofa i filozofię życiową kenijskiego pisarza. Niektóre rzeczy w tej książce były ciekawe, ale żadna z nich nie była tym, co obiecał mi podtytuł i opis z tyłu.

Rozczarowanie, po prostu rozczarowanie. Liczyłem na poznanie tytułowych tajemnic języka, a dostałem biografię Zamenhofa i filozofię życiową kenijskiego pisarza. Niektóre rzeczy w tej książce były ciekawe, ale żadna z nich nie była tym, co obiecał mi podtytuł i opis z tyłu.

Jak pisałem przy okazji innej książki Tammeta (Zanurzeni w liczbach) dla niektórych będzie wariatem i świrem. Gdyby mogli, nie daliby mu szansy na rozwój, tak jak wciąż nie daje się takiej szansy wielu osobom w Polsce - z taką czy inną niepełnosprawnością. Nie widząc nic poza nią. Żadnego potencjału, żadnych możliwości, żadnych talentów. Poprzednia książka Tammeta dotyczyła liczb, matematyki, ale były one punktem wyjścia do znacznie szerszego spojrzenia na świat. W najnowszej - Słowa są jak ptaki, które uczymy śpiewać - tym punktem wyjścia jest język. Bardzo szeroko pojęty. Tammet ma niesłychane doświadczenie na tym polu - w dzieciństwie ledwo mówiący, nie rozumiejący znaczenia słów i języka, musiał zbudować sobie własny obraz znaczeń. W tym pomocne stały się liczby. Gdy zaczął zupełnie po swojemu rozszyfrowywać, na czym polega komunikacja słowna, nie zatrzymał się wyłącznie na ojczystym angielskim.Do dziś nauczył się kilkunastu języków, całkowicie odmiennych, niektóre z nich uznawane są za wyjątkowo trudne. Książka to zbiór esejów, dotyczących rozważań tego, jak różne języki na świecie determinują postrzeganie tego świata.

[...]
całość:
https://www.speculatio.pl/slowa-sa-jak-ptaki-ktore-uczymy-spiewac/

Jak pisałem przy okazji innej książki Tammeta (Zanurzeni w liczbach) dla niektórych będzie wariatem i świrem. Gdyby mogli, nie daliby mu szansy na rozwój, tak jak wciąż nie daje się takiej szansy wielu osobom w Polsce - z taką czy inną niepełnosprawnością. Nie widząc nic poza nią. Żadnego potencjału, żadnych możliwości, żadnych talentów. Poprzednia książka Tammeta dotyczyła...