Kawa na ławę. Kreta od środka

Wyjątkowa książka - wyjątkowego autora. Prawdopodobnie nie jest to lektura dla każdego. Ale myślę że każdy kto po nią sięgnie, znajdzie coś dla siebie. Mnie urzekła swoją głębią, szczerością i intymnym przekazem. Paweł pobudza nas do myślenia, czucia, wątpienia i sprawdzania. Dużo interesujących historii i inspiracji wspaniałymi dziełami literackimi do których autor nawiązuje.

"Czy warto szczepić dzieci?" Każdy rodzic podejmuje decyzję samodzielnie i bierze tym samym odpowiedzialność za swoje dziecko. A powyższa książka w sposób kompletny przedstawia to, o czym się nie mówi publicznie i jak cel uświęca środki. Treść poparta artykułami i publikacjami naukowymi wraz z odnośnikami. Moim zdaniem lektura obowiązkowa dla przyszłego rodzica.

Niewielka objętościowo, ale jakże treściwa książka autorstwa Bartosza Małeckiego, wydana przez stosunkowo młode Wydawnictwo M23, to ważny głos na temat głupoty (szeroko postrzeganej),która nie omija nas mimo wielu lat pracy i starań naszych przodków by przełamać pewne pokoleniowe schematy, a później dochrapywania się w wolnej Polsce do lepszego, barwniejszego i przyjaźniejszego świata. Dzisiaj, gdy zatrzymamy się na chwilę analizując sytuację kraju, Europy, świata, postęp, który jest przecież nieubłagany, zamknięcie świata w bańce mediów społecznościowych, gdzie dosłownie każdy artykuł, kwestia, komentarz dzieją się "tu i teraz", z natychmiastowym odzewem, wielu zapewne zadaje sobie pytanie: czy to wszystko poszło w dobrą stronę i dokąd tak naprawdę jako społeczeństwa doszliśmy…? Tytuł książki nie jest zresztą przypadkowy; dzieło o takim samym tytule napisał Erazm z Rotterdamu i to już w 1509 roku. Wiele wody w rzekach od tego czasu upłynęło, prawda? I chociaż autor współczesny podszedł do tematu bardziej poważnie niż duchowny i filozof z satyrycznym zacięciem, to jedno pozostaje wciąż niezmienne, zatrważa i niepokoi: osławiona Głupota. Pod piórem Małeckiego jest ona przypisywana przede wszystkim wszechobecnym telefonom, mediom, rozwojowi technologicznemu jako takiemu. Autor porusza liczne kwestie, wśród nich: nowinki techniczne, modę na odchudzanie, komentowanie postów w mediach, podejście do pracy i porannego wstawania, kursy online czy kryzys wieku średniego. Ale czy to wszystko co dzieje się obecnie w szalonym świecie, chociaż trochę nas usprawiedliwia...? „Bo czym jest głupota? To nie zawsze wielkie, spektakularne błędy, które wszyscy zauważają. Czasem to małe, codzienne decyzje, które podejmujemy, przekonani, że wiemy, co robimy. Kupno najnowszego modelu telefonu, choć ten sprzed roku działa doskonale. Przekonanie, że praca od 8.00 do 16.00 to jedyna droga do sukcesu. Albo nieustanne odkładanie ważnych planów na jutro, ponieważ „dziś jest za wcześnie, ale jutro będzie idealnie”. Autor te wszystkie mity i mądrości w fajny, krótki i dosadny sposób rozbraja. Daje w swoich felietonach upust złości i niepokojom, które dręczą mieszkańców nie tylko wielkich miast, rozdartych pomiędzy sławetnym „być” a „mieć”. Nowy telefon, kurs psychologii czy szybkiego czytania, wycieczka z pobytem w luksusowym hotelu, super blender, który rano powita cię radosnym skrzekiem, drogi bilet na koncert i jeszcze droższy iPhone najnowszej generacji. Co tutaj jest głupotą, a co świadomym wyborem, przynoszącym realną satysfakcję? Czy głupota w oczach otoczenia na pewno jest też prawdziwą głupotą w twoim życiu? Czy nie czas nam przystanąć i świadomie, z pokorą wybrać te rzeczy, wydarzenia i ludzi, którzy przynoszą mądrość, wsparcie, dobre korzyści i są prawdziwe? „Jesteś gotów odłożyć telefon i zacząć żyć?” Bartosz Małecki przekomarza się z czytelnikami, nieraz dosadnie, nieraz z przymrużeniem oka "zmusza" do przemyślenia swojego życia już teraz. Uczy stopniowego wprowadzania zmian, świadomych wyborów między tym co konieczne a potrzebne. Odsiewa fejki od informacji przydatnych i rzetelnych. Każdy rozdział kończy się pytaniami dla czytelnika, swoistym podsumowaniem, miejscem na własne przemyślenia oraz notatki. Pod koniec książki Autor niejako podsumowuje temat głupoty – pyta o jej źródła i o recepty na jej wyeliminowanie z niedalekiej przyszłości. Bez patosu, bez wielkich słów, zachęca do zmian na swoim podwórku, do analizy codziennych działań i postaw. Może już czas próbować życie tworzyć samemu, na miarę możliwości,w zgodzie z własnym sercem i przekonaniami, odrzucając wszystko to, co świat tak bezwiednie podaje nam na tacy? Mnie ta lektura otworzyła na nowo oczy na wiele spraw. „Więc może, zamiast czekać na idealny moment, zacznij tworzyć ten moment teraz. Spójrz na swoje marzenia, spójrz na swoje plany i zastanów się, co możesz zrobić, aby zacząć podróżować – choćby małymi krokami. Bo idealny moment nigdy nie przyjdzie sam. Ty musisz go stworzyć”. RECENZJA JEST MOIM AUTORSKIM TEKSTEM. ZAKAZ KOPIOWANIA, POWIELANIA I WYKORZYSTYWANIA CAŁOŚCI LUB CZĘŚCI PUBLIKACJI, BEZ MOJEJ WCZEŚNIEJSZEJ ZGODY. WSZYSTKIE RECENZJE POCHODZĄ ZE STRONY, NA KTÓRĄ ZAPRASZAM: https://www.facebook.com/TatraLang/ mniej

Rewelacyjna książka! Jeżeli ktoś miałby przeczytać tylko 1 książkę o rolnictwie, to zdecydowanie tą (nie ważne czy jest rolnikiem czy nie ma z rolnictwem żadnej styczności). Autor pisze bardzo wciągająco, aż chce się czytać. Książka zawiera zarówno podstawy podstaw przeprowadzki na wieś, rozpoczęcia "działalności" i przede wszystkim tego czy jest to właśnie dla Ciebie, ale również wiele bardziej "zaawansowanych" informacji dla kogoś kto już trochę siedzi w rolnictwie regeneratywnym/alternatywnym. Zdecydowanie warta zakupu!

Z Kubusiem Puchatkiem mam wyjątkową relację. To jedna z tych historii, które wprowadzają spokój, przypominają o prostych radościach i pozwalają na chwilę zatrzymać się w codzienności. Tym razem miałam okazję wrócić do tej opowieści w wyjątkowej odsłonie, czytając ją po angielsku. To było naprawdę przyjemne i wartościowe doświadczenie. Tekst jest przystępny, a jednocześnie pozwala naturalnie rozwijać język. Ogromnym atutem tego wydania jest jego praktyczność. Słowniczek, wyjaśnienia przy tekście oraz dodatkowe elementy pomagające w nauce sprawiają, że można czytać bez frustracji i z poczuciem realnego postępu. Wszystko jest bardzo dobrze przemyślane i wspiera czytelnika na każdym etapie. Książka jest bardzo estetycznie wydana, co dodatkowo uprzyjemnia kontakt z nią. Dużym plusem jest też dołączone nagranie MP3, dzięki któremu można jednocześnie czytać i słuchać, ćwicząc wymowę i rozumienie. To świetne połączenie klasyki literatury z nowoczesnym podejściem do nauki języka. Dzięki temu można jednocześnie wrócić do pięknej historii i zrobić coś dobrego dla siebie. Jestem bardzo wdzięczna za możliwość sięgnięcia po tę książkę i odkrycia jej na nowo w takiej formie. Jeśli lubicie wracać do książek z dzieciństwa i chcecie rozwijać angielski w przyjemny sposób, to zdecydowanie warto po nią sięgnąć.

Żadna książka mnie tak ostatnio pozytywnie nie zaskoczyła, jak wywiady opublikowane przez wydawnictwo Zona Zero pod tytułem „Prawda wyzwolona”. Autorka książki Katarzyna Obłąkowska zaprosiła do rozmowy szereg znanych osób, profesorów, publicystów, polityków, swego rodzaju autorytetów w swoich dziedzinach. Nie bała się zadawać trudnych pytań o bieżącą sytuację w Polsce i na świecie, o rokowania na przyszłość, o zagrożenia na najbliższy czas. Niestety po lekturze niniejszej książki prognozy na przyszłość nie są zbyt kolorowe. Polskę i naszą zachodnioeuropejską, łacińską i chrześcijańską cywilizację czeka olbrzymi kryzys. Wielkie tąpnięcia będą dotyczyć niemal wszystkich sfer życia. Problemy dotkną sfer wolnościowych, ekonomicznych, gospodarczych, kulturowych i tożsamościowych. Najprawdopodobniej zniknie spokój (pokój) w naszej części Europy, do jakiego przyzwyczailiśmy się od dziesięcioleci, a NATO nie obroni nas przed agresywnym napastnikiem. Unia Europejska już teraz coraz drastyczniej ogranicza wolność państw narodowych i w tej kwestii również czeka nas przełom, w którą stronę, jeszcze nie wiadomo. Młodych Polaków rodzi się coraz mniej (w przeciwieństwie do np. Czechów i Węgrów) i niebawem będzie nas o połowę mniej. A my, czy w ogóle jesteśmy przygotowani do wojny, do obrony naszej ojczyzny, swojej rodziny, swojego domu? Już nie mówię o pozwoleniu i posiadaniu broni, o szkoleniu wojskowym, o przynależności do harcerstwa, czy jakiś innych organizacji paramilitarnych. Ale co mamy zrobić, kiedy zamkną wszystkie sklepy, banki, bankomaty, a w domu skończą się pieniądze? Jak zachować się gdy wyłączą internet, prąd, a w rurach przestanie płynąć woda? Lektura tej książki otwiera oczy na wiele różnych aspektów naszego życia i zagrożeń, z którymi najprawdopodobniej w niedługim czasie będzie dane nam się zmierzyć. To nie jest gotowy poradnik jak zachować się w sytuacji niebezpieczeństwa. To raczej głosy rozsądku, co nasi politycy totalnie „schrzanili” przez ostatnie dziesięciolecia istnienia III RP i co możemy zrobić, żeby choć trochę zniwelować ich okropne błędy. Chętnie dałbym ocenę 10/10, ale muszę odjąć jeden punkt za zbyt małą czcionkę. Rozumiem, że Wydawca chciał zmieścić wszystko w jednym tomie i żeby nie była to „cegła”. Ale ja miałem trudności z czytaniem. Tym niemniej szczerze polecam. Tytuł: Prawda wyzwolona Autor: Katarzyna Obłąkowska Wydawca: Zona Zero Rok wydania: 2025 ISBN: 9788368123371 Stron: 792 Oprawa: twarda Cena około: 90 zł Ocena recenzenta: 9/10

Nie tylko tzw. kadrom, ale i kierownikom, liderom, albo po prostu... wszystkim, którym przyszło się adaptować do nowej pracy w typowej polskiej rzeczywistości. Gdzie komputer nie czekał na posprzątanym biurku, szkolenia na start - jeśli były - trzeba było łączyć od pierwszego dnia z podstawowymi obowiązkami (bez straty dla tych drugich!),a koledzy i koleżanki niekoniecznie pytali, czy czegoś nam nie trzeba, albo po prostu jak się czujesz. Maja Gojtowska wykonała tytaniczną pracę i zgromadziła bazę wiedzy jak można dobrze dla firmy i dobrze dla człowieka przyjmować go do pracy. I pomóc mu przejść przez to jedno z najbardziej stresujących wydarzeń w życiu, jakim jest zmiana pracy, zaraz po rozwodzie i remoncie (sic!). Polecam więc, bo to nie naukowa dysertacja, a opowieść o tym jak można zmieniać i kształtować środowisko wokół siebie. A narratorami są Ci, którym się to udaje.

„SYNDROM SKORPIONA” TO LITERACKI ODPOWIEDNIK FILMOWYCH SCENARIUSZY QUENTINA TARANTINO. JEST SUGESTYWNĄ ILUSTRACJĄ LUDZKIEJ PERFIDII Z NIEPRZEWIDYWALNYM, KRYMINALNYM AKCENTEM W ZAKOŃCZENIU. ZAWIERA ELEMENTY NARRACYJNE W DZIEDZINIE PSYCHOLOGII EMOCJI, ROZBIJANIA CUDZYCH ZWIĄZKÓW, DOKONYWANIA KATASTROFICZNYCH W SKUTKACH WYBORÓW I PRZENIKANIA GŁĘBOKO UKRYWANYCH, WROGICH LUDZKICH INTENCJI. OPOWIADANIE SKŁADA SIĘ Z CZTERECH ROZDZIAŁÓW, GDZIE KAŻDY Z NICH MA SWOJĄ INTEGRALNĄ LOGIKĘ, SENS I PUENTĘ. CZYTAJĄC NATOMIAST CAŁOŚĆ, WE WSKAZANEJ PRZEZ AUTORA KOLEJNOŚCI, OKAZUJE SIĘ, ŻE PARADOKSALNIE, ZUPEŁNIE ODRĘBNE ZDARZENIA I ICH BOCHATEROWIE Z TRZECH PIERWSZYCH ROZDZIAŁÓW, SPLATAJĄ SIĘ W KRZYŻOWEJ LOGICE ROZDZIAŁU CZWARTEGO, TWORZĄC W EPILOGU ZASKAKUJĄCĄ, ACZ CENNĄ PUENTĘ. PIERWSZY ROZDZIAŁ WNOSI DLA CZYTELNIKA WIELE PSYCHOLOGICZNYCH INSPIRACJI I REFLEKSJI Z ZAKRESU KRYZYSU SAMOOCENY, DEPRESJI I STANU EGZYSTENCJALNEJ BEZRADNOŚCI. DRUGI ZAŚ ROZDZIAŁ, PRZYBLIŻA CZYTELNIKOWI HERMETYCZNY, PEŁEN OKRUCIEŃSTWA, DEWIACJI I WULGRYZMU ŚWIAT PROSTYTUCJI. BEZ EUFEMIZMÓW OPISUJE RÓŻNORODNE OBLICZA MORALNEGO UPADKU, FAŁSZU, PSYCHICZNEGO BESTIALSTWA I SADYZMU. TRZECI ROZDZIAŁ, TO ANATOMICZNY OBRAZ WYRAFINOWANYCH MECHANIZMÓW ROZBIJANIA CUDZYCH ZWIĄZKÓW, BARWNY ATLAS EMOCJONALNOŚCI KOBIET I ICH NATURALNEGO FENOMENU ZACHOWAŃ INTUICYJNYCH. CZWARTY ROZDZIAŁ JEST SCHILLEROWSKIM ZAKOŃCZENIEM TEGO OPOWIADZANIA. KRZYŻUJE ON LOSY WSZYSTKICH BOHATERÓW, A TAKŻE WPROWADZA MOTYWY ZEMSTY, ODWETU, ZAWIŚCI, PRESJI, SZANTAŻU I KONSEKWENCJI LUDZKICH, CZY TEŻ, NIELUDZKICH POSTAW. OPOWIADANIE TO, MOŻNA OKREŚLIĆ MIANEM BELETRYSTYCZNEJ INSTRUKCJI UNIKANIA ZAGROŻEŃ, ROZPOZNAWANIA SKRYWANYCH LUDZKICH MOTYWÓW I PODEJMOWANIA NAJISTOTNIEJSZYCH, EGZYSTENCJALNYCH DECYZJI. „ SYNDROM SKORPIONA” - TO METAFORA SAMOZNISZCZENIA, ANALOGICZNA DO CECHY TEGO WŁAŚNIE PAJĘCZAKA, KTÓRY W STANIE ZAGROŻENIA, DOKONUJE AKTU SAMOZAGŁADY. OWA CECHA SKORPIONA W UJĘCIU LUDZKIM, KORESPONDUJE Z MOTTEM, ŻE „ ZŁO NISZY SIĘ SAMO”. OPOWIADANIE PRZEZNACZONE JEST DLA CZYTELNIKÓW DOJRZAŁYCH. W DRUGIM ROZDZIALE ZAWIERA OPISY PERWERSYJNYCH, SEKSUALNYCH, BRUTALNYCH I SADYSTYCZNYCH ZACHOWAŃ. NIE JEST TO JEDNAK ZAMYSŁ SZOKOWANIA ODBIORCY, A JEDYNIE INTENCJA REALNEGO ZILUSTROWANIA, TEGO NIEDOSTĘPNEGO MARGINESU ŚWIATA I LUDZI.

Czy trafiliście już w tym nowym roku na książkę, która na długo pozostanie w Waszym sercu? Dla mnie "Dziewięć dni w nieskończoności" jest właśnie taką książką i wiem, że będę do niej wielokrotnie wracać ❤️ To niezwykle poruszająca opowieść oparta na prawdziwych wydarzeniach. Autorka Anke Evertz w wyniku nieszczęśliwego wypadku w domu uległa bardzo poważnym, rozległym oparzeniom i przez dziewięć dni pozostawała w śpiączce. Ten czas stał się dla niej przełomową i wzruszającą duchową podróżą, która na zawsze zmieniła jej spojrzenie na istniejący świat i człowieka. Podczas pobytu w śpiączce autorka doświadczyła spotkania ze świetlistą postacią wypełnioną miłością i mądrością, która w tych dziewięciu dniach została jej nauczycielem. W trakcie wspólnych przeżyć i rozmów Anke Evertz otrzymała odpowiedzi na fundamentalne pytania dotyczące sensu życia, istnienia, cierpienia i miłości. Matko! Jak to wszystko zostało pięknie i jasno wytłumaczone ❤️ Wraz z autorką odkrywamy, że istnieje głębszy wymiar istnienia, którego na co dzień nie dostrzegamy. To niezwykła książka, która jest przepełniona ciepłem, mądrością, miłością, zmusza do refleksji nad duchowością i jednocześnie dotyka bardzo trudnych i osobistych doświadczeń. Wywarła na mnie ogromne i pozytywne wrażenie. Polecam ją każdemu kto poszukuje odpowiedzi dotyczących sensu istnienia, duchowości i potwierdzenia, że w najtrudniejszych momentach w życiu nie jesteśmy sami ❤️

Po "Archistorie" sięgnęłam zachęcona lekturą "Koszykowej 55". "Archistorie" były dla mnie fascynujące - pokazały mi architekturę jako ciąg logicznych powiązań, tak naprawdę reakcji, jakie na bieżąco tworzył człowiek, żeby odpowiedzieć na pojawiające się wyzwania. Książka napisana w sposób bardzo przystępny dla laika, a do tego przemawiający do wyobraźni. "Często bywa tak, że architektura lepiej opowiada o czasach, kiedy powstawała, niż najlepsze podręczniki historii. Trzeba tylko wiedzieć, jak na nią patrzeć".

Książka ma naprawdę piękną ideę, która może zainspirować do głębszych refleksji, ale niestety momentami wydaje się nieco zbyt powierzchowna. Niektóre zagadnienia mogłyby zostać bardziej rozwinięte, aby w pełni oddać ich potencjał. Z drugiej strony, autor umiejętnie buduje emocjonalny klimat, a pewne fragmenty poruszają ważne tematy w sposób, który zapada w pamięć. Ogólnie rzecz biorąc, jest to dobra lektura, jednak brak głębszej analizy niektórych kwestii powoduje, że książka nie oddaje w pełni tego, co mogłaby zaoferować... Moja ocena to 7 na 10.

Bardzo przyjemna książka. Nie zmusza do niczego i nie pokazuje jedynej właściwej drogi czy religii. Podoba mi się że czytając różne książki o psychologii natrafia się na omawianie tych samych badań albo instytutów. W niektóre wyniki badań aż trudno uwierzyć.

Wyjątkowa treść, wyjątkowe ilustracje. Dodająca otuchy i pełna miłości. Idealna nie tylko dla tych, którzy potrzebują pokrzepienia, ale również tych, którzy nie wiedzą, jak wyrazić swoje uczucia. Podręcznik czułych słów i akceptacji. Do herbaty i kocyka, by przytulić siebie... ... lub nauczyć się słów, którymi chcemy obdarować bliskich...

To zdecydowanie najlepsza książka o Bogu, jaką przeczytałam w ostatnich latach! Z treści książki "Bóg nieokiełznany" autorstwa pana Johannesa Hartla poznajemy i Boga, i samego autora. Autor jest teologiem katolickim z tytułem doktora teologii, skończył też studia filologiczne i filozoficzne. Jest świeckim człowiekiem, mężem i ojcem, mężczyzną o wnikliwym umyśle i wysokiej wrażliwości na piękno. Skąd autor zna Boga? Bo Bóg objawił się nam, ludziom, w Piśmie Świętym i w Swoim Synu Jezusie Chrystusie. A dlaczego potrafi Boga uwielbiać i o Nim mówić i pisać w tak żywy sposób? Bo nie jest teoretykiem: jest przede wszystkim człowiekiem wierzącym Bogu, który codziennie spędza czas z Bogiem, z Bogiem, którego kocha i któremu ufa. Jaki jest Bóg, którego poznajemy na kartach tej książki? Jest jedyny, to znaczy jest Bogiem i nie ma sobie równego. Jest święty ("inny"),wszechmocny, wszechwiedzący, niezmienny (a zatem również "niezmiennie kochający"),wolny, prosty, najbardziej kreatywny. Potrafi obronić, kiedy Go wzywamy, ale potrafi też zaskakiwać. Nie jest pluszowym misiem-przytulanką, ani plasterkiem na rany życia. Nie mieści się w ludzkich kategoriach, bo... jest Bogiem. Dodatkowe atuty książki to umocowanie teologicznych treści w doświadczeniu życiowym autora (czyli historie z życia wzięte) oraz piękny język. Dodatkowe punkty dla wydawcy za bardzo dobry przekład na język polski oraz wyraźną czcionkę. PS Autora słyszałam na żywo, bo Johannes Hartl bywa też w Polsce. Na YouTube można posłuchać jego konferencji; do niektórych jest tłumaczenie na język polski. Polecam!

Baza to zgrabnie napisany dokument fabularyzowany, która zgłębia temat tajemniczej służby specjalnej Watykanu – jednej z najlepszych na świecie, mimo że oficjalnie nie istniejącej. Książka łączy elementy faktów historycznych z fikcją, co pozwala na podróż przez mroczne kulisy watykańskiej polityki i intryg. Co ją wyróżnia z tłumu, to mega ciekawe dodatki wizualne – w środku są fotografie wykonane przez autora (duży plus) oraz unikalne grafiki wygenerowane przez AI, co nadaje książce nowoczesny i nietypowy charakter - to ciekawy eksperyment! Baza prowokuje do myślenia, łączy fakty z fikcją w sposób, który zachęca do samodzielnego poszukiwania prawdy o często mrocznych tajemnicach Watykanu, a przede wszystkim ludzi tego miejsca! Absolutnie polecam tę pozycję!

Koleś pisze w ogóle rozsądnie i wielki szacun, że w 2019 przewidział pełnoskalowy atak na Ukrainę w 2022 i jego cel, a później też główne kierunki uderzeń i warianty rezultatów. W przeciwieństwie do masy zawodowych tzw ekspertów Później oczywiście nie było tak trafnie i rzeczywistość brutalnie zweryfikowała jego analizy, ale i tak są warte przeczytania. Nie docenił w pełni w 2022 roli dronów, ale kto wtedy docenił? MON i WP do tej pory tej roli nie zauważyli. Szacun też za, jak rozjechał czysto merytorycznie koncepcję ANW.

Można i bezkompromisowa książka pokazująca główne postacie prawicowej sceny politycznej zrzeszone w ramach Prawa i Sprawiedliwości. Autor spotkał się z wieloma politykami, urzędnikami, ekspertami i osobami luźno z nimi związanymi aby przyjrzeć się osobom, które w jakieś mierze decydują o władzy w PiS. Z oczywistych względów najwięcej jest o samym Jarosławie Kaczyńskim, ale swoje rozdziały mają Mateusz Morawiecki, Zbigniew Ziobro, Andrzej Duda, Beata Szydło, czy Daniel Obajtek. Każdego charakteryzują jego koledzy albo przeciwnicy (często idzie to w parze bo przecież mój przyjaciel w partii niemal zawsze jest moim największym rywalem). Nie jest to książka spójna i wielopłaszczyznowo, ale z pewnością można w niej wyczytać rysy osobowościowe tych osób, ich cele i motywacje. Po lekturze mam jeden wniosek – do polityki się kompletnie nie nadaję, zbyt mocno szanują innych ludzi by ich ciągle wykorzystywać do własnych celów.