Pragnienie diabła

Bohaterami książki są Lisa i Connor. Kiedy dziewczyna przypadkiem wpada na chłopaka, nie przypuszcza, że spotka ją coś złego. Connor to psychopata, który decyduje się porwać Lisę i uwięzić ją w swojej posiadłości, w której jest siedem tajemniczych pokoi. Jeżeli dziewczyna marzy o wolności, musi przejść przez każdy z przygotowanych dla niej tajemniczych pomieszczeń, które budzą strach. Z czasem dziewczynę dopada syndrom sztokholmski, bo zaczyna coś czuć do swojego porywacza. Czy to oznacza, że już nie zależy jej na odzyskaniu wolności?
Pragnienie diabła to dla mnie mieszanka 365 dni z 50 twarzami Greya. To są wyjątki wśród literatury erotycznej, które dobrze wspominam (w pierwszym przypadku tylko pierwsze części książki i filmu, w drugim tylko filmy, bo przez powieści E.L. James jeszcze nie przeszłam). Książka autorstwa pani Brigitte jako erotyk myślę, że sprawdza się idealnie i możliwe, że wśród fanów tego gatunku znajdzie swoich fanów. Ja niestety do nich nie należę. Ode mnie 3/10 na zachętę i na tym chciałabym poprzestać, jeżeli chodzi o moją opinię.

Bohaterami książki są Lisa i Connor. Kiedy dziewczyna przypadkiem wpada na chłopaka, nie przypuszcza, że spotka ją coś złego. Connor to psychopata, który decyduje się porwać Lisę i uwięzić ją w swojej posiadłości, w której jest siedem tajemniczych pokoi. Jeżeli dziewczyna marzy o wolności, musi przejść przez każdy z przygotowanych dla niej tajemniczych pomieszczeń, które...

Nigdy nie spodziewałabym się, że ktoś wyda na poważnie takie dziadostwo. Książka jest porażką już na wstępie fabuła jest taka, że aż chce się te książkę odłożyć na półkę i nigdy do niej nie wracać. Wydarzenia są nie spójne, relacje bohaterki dla mnie były wręcz nierealne i żenujące , dodatkowo główny bohater nazywa siebie ciągle psycholem diabłem i ciul się czym jeszcze (denerwuje to). Ta książka jest po prostu marnowaniem swojego czasu , gdyby nie to że szybko się ją czyta to bym ją zostawiła.

Nigdy nie spodziewałabym się, że ktoś wyda na poważnie takie dziadostwo. Książka jest porażką już na wstępie fabuła jest taka, że aż chce się te książkę odłożyć na półkę i nigdy do niej nie wracać. Wydarzenia są nie spójne, relacje bohaterki dla mnie były wręcz nierealne i żenujące , dodatkowo główny bohater nazywa siebie ciągle psycholem diabłem i ciul się czym jeszcze...

Czasami trafiamy na takie książki, które po przeczytaniu opisu chcemy mieć tu i teraz, po fakcie jednak okazuje się, że to nie był to najlepszy wybór. Przyznać muszę, że dawno nie czułam takiego rozczarowania i żalu po skończonej książce. Nie chcę się pastwić na tą książką, ale naprawdę... już dawno nie przeczytałam tak dziwnej i złej historii, o której fabule chciałam zapomnieć jak najszybciej. Miała ta książka olbrzymi potencjał, ale niestety został on niewykorzystany i zaprzepaszczony już na starcie. Nie będę pisać streszczenia tej książki. Zaznaczę, tylko że opis wydawcy po raz pierwszy tak bardzo mnie rozczarował.
Od początku panuje tu olbrzymi chaos, akcja goni na złamanie karku bez składu i ładu, nie mamy szans poznać bohaterów, zostajemy wrzuceni na głęboką wodę, bez żadnego wprowadzenia- momentami odniosłam wrażenie, że trafiłam na jakąś kontynuację, gdzie mogłam już znać postacie. Niestety jest to tom pierwszy...
Postacie są dramatycznie wykreowane, infantylne i po prostu głupie. Szczególnie zachowanie głównej bohaterki sprawia, że chce się rwać włosy z głowy. Została kobieta porwana, nie wie, gdzie jest, czego się spodziewać po psycholu, a zachowuje się jak dziecko w sklepie z zabawkami, a już za chwilę stwierdza, że się zakochała w oprawcy, który ją na każdym kroku upokarza... no litości, to nawet nie zahacza o syndrom sztokholmski, jeśli taki był zamysł. Zupełnie nic o nich nie wiemy, ich "bycie razem" to ciągłe wyzwiska, poniżanie, upokarzanie, i obrzydliwie opisane zbliżenia. Jestem doświadczonym czytelnikiem, myślałam, że już nic mnie nie zaskoczy, ale jednak moje granice można nadal przesuwać. Brakuje tu porządnej redakcji, korekta też miałaby jeszcze co robić. Naprawdę dziwię się, że tak duże wydawnictwo zdecydowało się wydać tę książkę.

Chciałbym napisać coś dobrego o tej książce, ale naprawdę jest mi trudno. Gdyby nie to, że muszę "oddać" recenzję do wydawnictwa, nawet bym o niej nie wspomniała. Jedynym plusem w te historii jest to, że jeśli wyłączycie myślenie, nie będziecie analizować opisywanych wydarzeń, po prostu odpuścicie... to dość szybko ją skończycie.

"Pragnienie diabła" to debiut. Życzę autorce jak najlepiej oraz dobrych i życzliwych ludzi wokół by naprawdę pomogli i kolejna książka była lepsza.

Czy polecam?
Jestem okropnie rozczarowana. Książki nie polecam, jak dla mnie jedna z najgorszych historii, jakie przeczytałam w życiu. Bardzo mi przykro, ale taka jest prawda. Nie znalazłam w tej historii nic, co złapałoby mnie za serce i choć trochę podniosło ocenę.

Czasami trafiamy na takie książki, które po przeczytaniu opisu chcemy mieć tu i teraz, po fakcie jednak okazuje się, że to nie był to najlepszy wybór. Przyznać muszę, że dawno nie czułam takiego rozczarowania i żalu po skończonej książce. Nie chcę się pastwić na tą książką, ale naprawdę... już dawno nie przeczytałam tak dziwnej i złej historii, o której fabule chciałam...

Zawsze staram się na siłę szukać w książkach czegoś dobrego, nawet jeśli powieść jest po prostu tragiczna. W tym przypadku nie ma absolutnie nic, co jakkolwiek ratowałoby tę historię. Z całym szacunkiem do autorki - doceniam wkład, pracę i zaangażowanie, ale "Pragnienie diabła" jest po prostu koszmarne...

Pewnego dnia Lisa wpada na Connora, wytrącając mu z rąk wszystkie dokumenty. Kompletnie nie zwraca na niego uwagi, nie zatrzymuje się, by przeprosić, tylko pędzi dalej do windy. Tym właśnie czynem zwraca na siebie jego uwagę. Z pozoru zwykły chłopak okazuje się psychopatą bez serca. Planuje zemstę i niczego innego nie pragnie bardziej niż tego, by ukarać piękną nieznajomą. Porywa Lisę do swojej posiadłości, gdzie czeka na nią siedem różnych pokoi. Każde z pomieszczeń to inny poziom piekła, który dziewczyna musi pokonać. Lisa ma nadzieję, że ucieczka jest możliwa, jednak z czasem jej relacja z Connorem zaczyna ulegać zmianom, a myśl o wolności odchodzi w zapomnienie.

Nie ukrywam, że po przeczytaniu opisu, byłam zaintrygowana. Motyw porwania i tajemniczych pokoi wzbudzał we mnie delikatną grozę i niepokój. Liczyłam na naprawdę oryginalną, mocną i popapraną historię. Dostałam jednak coś zupełnie nierzeczywistego i uważam, że potencjał został pogrzebany żywcem już na samym początku. Autorka od razu wrzuca na głęboką wodę, nie wyjaśniając kompletnie nic. Nie nakreśla świata przedstawionego, nie wprowadza bohaterów, po prostu w kilku zdaniach opisuje porwanie Lisy. Już na starcie akcja jest szybka i chaotyczna, nic nie ma większego sensu, a im dalej, tym jest tylko gorzej.

Zachowania bohaterów na każdym kroku są tak mało realne, że ciężko podejść do tej historii z powagą. Lisa tuż po porwaniu nie wydaje się kompletnie przerażona, nie zadaje pytań, nie boi się nowej sytuacji, jest za to naburmuszona niczym małe dziecko, które nie dostało lizaka. Już po kilku stronach dochodzi do wniosku, że chce się przespać ze swoim oprawcą, bo ten tak mocno ją pociąga. Bardziej przejmuje się tym, czy jest dla niego piękna, niż faktem, że mężczyzna co chwilę jej grozi, poniża ją i wyzywa. Wydawać by się mogło, że dopadł ją syndrom sztokholmski, tyle że on nie pojawia się od tak. Potrzeba czasu, gier psychicznych, odpowiednich słów, a tutaj tego nie ma. Główna bohaterka uzależnia się od Connora i twierdzi, że się zakochała. Myśli też, że sam czuje do niej coś więcej, że bardzo ją lubi lub nawet kocha, choć dosłownie dwie linijki wyżej potraktował ją jak śmiecia.

Absurd goni absurd - gdy dowiedziałam się, dlaczego Connor porwał Lisę, nie wiedziałam czy się śmiać, czy płakać. Bo to w końcu normalne, że jak ktoś trąci nas ramieniem, spiesząc się gdzieś, to trzeba od razu planować zemstę. Motywy bohaterów są mocno naciągane i nierealne. Do tego postacie co chwilę przeczą same sobie, najpierw mówią jedno, po czym dwie strony dalej twierdzą i robią już co innego. Obydwoje są okropnie niestabilni i bipolarni, choć z początku tylko Connor sprawiał takie wrażenie. Mężczyzna jest tak zmienny, że w ciągu jednej sceny potrafi grozić Lisie, za moment mówić, że jest piękna i jej pragnie, a później wyzwać ją, przepraszać i wyznawać jej uczucia. Nie rozumiem, po co przedstawiona jest jego perspektywa, skoro jego przemyślenia nic nie wnoszą i ciągle skupiają się tylko na mówieniu, że jest diabłem lub że Lisa cholernie go pociąga i pragnie uprawiać z nią seks.

Pod względem stylistycznym i technicznym "Pragnienie diabła" również nie wypada najlepiej. Tekst składa się praktycznie z samych dialogów, a świat przedstawiony niemal nie istnieje. Dokładnie raz w całej książce wspomniane jest, w jakim miejscu rozgrywają się wydarzenia. O bohaterach można znaleźć jedynie strzępy informacji, niewiadomo nawet jak dokładnie wyglądają, ile mają lat, czym się interesują. Przez to wypadają okropnie kiepsko i nieautentycznie. Opisów jest tak mało, że ciężko sobie cokolwiek wyobrazić - co robią postacie, jak wyglądają te tajemnicze pokoje. Niektóre zdania kompletnie nie mają sensu i musiałam czytać je po kilka razy, aby zrozumieć, o co w nich chodzi. Nie brakuje tu również literówek, powtórzeń czy nagłych zmian czasu.

Jeśli chodzi o relację Lisy i Connora, nie mogę kompletnie zrozumieć, jakim cudem narodziła się między nimi miłość. Ich rozmowy to ciągłe wyzwiska i kłótnie lub próby godzenia się. Obydwoje nie starają się dobrze poznać, Connor kłamie, ciągle rani Lisę, a ta jak naiwna idiotka i tak leci do niego pierwsza. Oprócz seksu i dialogów na poziomie podstawówki, niemal nic się między nimi nie dzieje. Wszelkie sceny erotyczne opisane są w taki niesmaczny sposób, że nie da się tego czytać. Brzmią, jakby pisał je napalony nastolatek z burzą hormonów, bez jakiejkolwiek wiedzy o współżyciu, który dopiero odkrywa te tematy.

Powiedziałabym, że jest to książka przewidywalna, ale przez większość czasu byłam zaskakiwana głupotą bohaterów i tym, co oni wyprawiają. Jestem okropnie rozczarowana. Życzę autorce jak najlepiej i niech pisze jak najwięcej, bo tylko to pomoże jej poprawić swój styl pisania. Książki nie polecam, jak dla mnie jedna z najgorszych historii, jakie poznałam w życiu.

Zawsze staram się na siłę szukać w książkach czegoś dobrego, nawet jeśli powieść jest po prostu tragiczna. W tym przypadku nie ma absolutnie nic, co jakkolwiek ratowałoby tę historię. Z całym szacunkiem do autorki - doceniam wkład, pracę i zaangażowanie, ale "Pragnienie diabła" jest po prostu koszmarne...

Pewnego dnia Lisa wpada na Connora, wytrącając mu z rąk wszystkie...

Wykazałam się mega cierpliwością ale nie udało się tego dokończyć

Wykazałam się mega cierpliwością ale nie udało się tego dokończyć

Witajcie kochani. Dziś przychodzę do Was z recenzją książki ,,Pragnienie diabła” t.1 autorstwa Brigitte Wu.

Lisa jest piękną kobietą, która wiedzie spokojne życie. Pewnego dnia niespodziewanie życie głównej bohaterki zmienia się w istny koszmar. A wszystko za sprawą przypadkiem poznanego Connora. Nowy znajomy, który początkowo sprawiał wrażenie normalnego mężczyzny, okazał się być istnym psychopatą. Jego jedynym celem, do którego dąży jest za wszelką cenę ukarać Lisę za to, że ta informacja odrzuciła. W tym celu porywa ją do swojej rezydencji gdzie kobieta musi wykonać pewne zadania. Początkowo Lisa robi wszystko, aby się stamtąd wydostać. Jednak wraz z czasem sprawy zaczynają przyjmować nieco inny obrót? Jaki? Tego musicie się przekonać czytając ,,Pragnienie diabła”!

Znakomity thriller erotyczny! Ta książka niesamowicie wciąga już od pierwszych stron. Przyznaję, że pierwszy raz miałam przyjemność czytać tak wspaniale połączenie wątków. Powieść dostarczyła mi całej gamy emocji, zdecydowanie. Bardzo ciekawie wykreowani bohaterowie. Z całego serca Wam polecam! Dziękuję autorce oraz wydawnictwu Novae Res za zaufanie oraz egzemplarz do recenzji.

Witajcie kochani. Dziś przychodzę do Was z recenzją książki ,,Pragnienie diabła” t.1 autorstwa Brigitte Wu.

Lisa jest piękną kobietą, która wiedzie spokojne życie. Pewnego dnia niespodziewanie życie głównej bohaterki zmienia się w istny koszmar. A wszystko za sprawą przypadkiem poznanego Connora. Nowy znajomy, który początkowo sprawiał wrażenie normalnego mężczyzny,...

Książkę można opisać jednym słowem. PORAŻKA

Książkę można opisać jednym słowem. PORAŻKA

Rzadko zdarza mi się nie dokończyć książki, ale w tym przypadku nie dałam rady tego dłużej czytać. Nie ukrywam, że czuję się nieco oszukana, ponieważ zwabiona ciekawym opisem, liczyłam na dobrą pikantną historię, a tymczasem czułam się jakby to wszystko było napisane przez dziecko. Dialogi, wypowiedzi bohaterów, ich zachowania są tak infantylne i niekonsekwentne, że trudno mi jakkolwiek to opisać. Główna bohaterka po kilku pierwszych stronach stwierdza, że kocha swojego porywacza, a widziała go raptem 2 razy. Miałam wrażenie jakby bohaterami były dzieci w piaskownicy i nie czułam się komfortowo czytając to dalej.

Rzadko zdarza mi się nie dokończyć książki, ale w tym przypadku nie dałam rady tego dłużej czytać. Nie ukrywam, że czuję się nieco oszukana, ponieważ zwabiona ciekawym opisem, liczyłam na dobrą pikantną historię, a tymczasem czułam się jakby to wszystko było napisane przez dziecko. Dialogi, wypowiedzi bohaterów, ich zachowania są tak infantylne i niekonsekwentne, że trudno...

Byłam bardzo ciekawa tej książki, ponieważ opis wydawał się interesujący,a opinie były podzielone.
Należy zaznaczyć,że "Pragnienie diabła" to debiutancka książka @brigitte__wu. Każdy autor kiedyś debiutował i uważam ,że trzeba mieć sporo odwagi aby wydać książkę.
Muszę przyznać,że książka była dla mnie sporym zaskoczeniem...pod względem słownictwa jakie się tam znalazło. Moim zdaniem za dużo wulgarnych słów, ale każdy ma swój " styl" pisania, tak samo jak każdy ma swój styl ubierania się.
Było to moje pierwsze spotkanie z tego typu książka i mam mieszane uczucia.

Czy polecam książkę ?
Jeśli ktoś lubi sporo wulgaryzmów i sceny erotyczne to polecam.

Pamiętaj,że ciekawość to pierwszy stopień do piekła 😉

Autorce gratuluję odwagi i życzę sukcesów przy kolejnych książkach 🧡

Byłam bardzo ciekawa tej książki, ponieważ opis wydawał się interesujący,a opinie były podzielone.
Należy zaznaczyć,że "Pragnienie diabła" to debiutancka książka @brigitte__wu. Każdy autor kiedyś debiutował i uważam ,że trzeba mieć sporo odwagi aby wydać książkę.
Muszę przyznać,że książka była dla mnie sporym zaskoczeniem...pod względem słownictwa jakie się tam znalazło....

Pragnienie diabła to książka, której opinie są bardzo różne. Dlatego już na wstępie zachęcam was do wydania opinii swojej własnej - po jej przeczytaniu :)
A książkę czyta się bardzo szybko, strony wręcz lecą przez palce i mimo paru niedociągnięć całość jest całkiem fajna i ciągnie nas do końca.
Znajdziemy tutaj historię porwanej dziewczyny, która pada "ofiarą" mafijnego psychopaty, który postanawia schować dziewczynę przed całym światem i mieć ją tylko dla siebie.
Connor umieszcza Lise w swojej posiadłości, gdzie znajduje się 7 pokoi każdy jest lepszy i daje dziewczynie więcej komfortu. I tu muszę powiedzieć, że pomysł z pokojami wciąga, zachęca i zaciekawia czytelnika, bo chcemy już zobaczyć kolejny, czy uda się dziewczynie dostać do 7.
Relacja bohaterów jest bardzo wybuchowa i zmienna, ze skrajności w skrajność. Facet chyba sam nie wie do końca czego chce od kobiety i jakie ma intencje, z pewnością ma do niej słabość, ale czy okaże się zimnym mafijnym draniem?
Lisa to typ pięknej ale głupiutkiej dziewczyny - niby przestraszona, nienawidzi swojego oprawcy a za chwile chce się przytulać i go całuje...
Książka jednak wciągnęła mnie i naprawdę szybko ja pożarłam w jeden wieczór. Pragnienie poznania zakończenia gnało mnie do przodu :)
~~~

Pragnienie diabła to książka, której opinie są bardzo różne. Dlatego już na wstępie zachęcam was do wydania opinii swojej własnej - po jej przeczytaniu :)
A książkę czyta się bardzo szybko, strony wręcz lecą przez palce i mimo paru niedociągnięć całość jest całkiem fajna i ciągnie nas do końca.
Znajdziemy tutaj historię porwanej dziewczyny, która pada "ofiarą" mafijnego...