Wojna rosyjsko-japońska 1904-1905. Działania na morzu

wojskowość powszechna Rosja carska Rosja historia Rosji Japonia historia Japonii wojna rosyjsko-japońska imperium rosyjskie konflikty XX wiek historia XX wieku

23.03.2025

9 / 10

Na półkach: , , , ,

Nie jest to moje pierwsze spotkanie z autorem, więc spodziewałem się znakomitej książki, no i się nie zawiodłem. Autor omawia wojnę rosyjsko-japońską na morzu, ale nie brakuje też spojrzenia na działania na lądzie, żeby zrozumieć szerszy kontekst opisywanych wydarzeń.
Jak przystało na książkę o dużym konflikcie jest to też praca, która porusza inne tematy - sytuację polityczną na Dalekim Wschodzie przed wojną, wojskowość morską tamtego okresu, plany wojenne obu stron, rokowaniach pokojowych czy wpływie wojny na budownictwo okrętowe itp. W części wojennej autor koncentruje się na dwóch większych bitwach tego okresu, czyli walkach o Port Artur oraz starciu pod Cuszimą, ale nie brak też opisów innych bitew - pod Ulsanem, na Morzu Żółtym, działań krążowników władywostockich na japońskie linie komunikacyjne.
Przede wszystkim jest to wspaniale wydana praca. Ponad 650 zdjęć okrętów czy fortyfikacji robi ogromne wrażenie, jeśli do tego dodamy tabele, aneksy (informacje o okrętach, atakach torpedowych czy zajętych lub zatopionych statkach handlowych) ,42 mapy (fakt, momentami mogły być trochę bardziej czytelne),to widzimy ogrom pracy wykonanej przez badacza.

więcej Pokaż mimo to

11823

493

Książkolub

17.07.2023

10 / 10

Na półkach: , , ,

Kompleksowa i bardzo interesująca praca o wojnie rosyjsko-japońskiej na morzu. Bardzo dobrze opisana polityka obu krajów a także dużo informacji o flotach. Ponadto dla ułatwienia zrozumienia zagadnienia mamy tabelki.

Pokaż mimo to

1602

268

hajnel29

16.02.2023

10 / 10

Na półkach:

Prawdziwa perła wydawnicza. Autor i wydawnictwo w najwyższej formie. To nie książka, to prawdziwy album o jednej z największych wojen na morzu w historii.

Pokaż mimo to

1274

1053

Marcin Kowalczyk

25.01.2022

9 / 10

Na półkach: , , , ,

„Ciężka cegła”
Książka „Wojna rosyjsko- japońska” jest pięknie wydana. Format A4 w twardej oprawie z szytym grzbietem, w środku karty z kredowego papieru. Całość dość sporo waży i czytanie do snu okazuje się wyzwaniem. Wydanie jeśli chodzi o skład jest dobre. Nie wszystko zagrało, ale o tym później.
Publikacja omawia działania na morzu, ale autor wyjaśnia najważniejsze posunięcia kampanii lądowej, tak aby czytelnik miał pojęcie o całości. Nie jest to może bardzo szczegółowe opisanie, ale wystarczające do kontekstu bitew morskich. Język autora nie jest może tak kwiecisty, jak Zbigniewa Flisowskiego w „Burzy nad Pacyfikiem” i miejscami trzeba zwolnić, ale nie jest też trudno. Są fragmenty wymagające większego skupienia.
Książka omawia:
-rozwój sytuacji politycznej na dalekim wschodzie w XIX i na początku XX wieku,
-uzbrojenie i doktryny wojen morskich obu państw tuż przed wybuchem konfliktu,
-politykę Rosji i Japonii w okresie poprzedzającym wybuch wojny,
-dokładny przegląd uzbrojenia obu państw tuż przed konfliktem,
-teatr działań zbrojnych.
W części II mamy wybuch konfliktu:
-atak floty japońskiej na rosyjskie bazy Chemulpo i Port Artur,
-w skrócie działania lądowe w pierwszych dniach wojny,
-bitwę na Morzu Żółtym i działania flot przy oblężeniu do upadku Portu Artura.
Część III tyczy się Władywostoku i jego eskadry:
-działania krążownicze,
-bitwa pod Ulsanem,
-inne działania morskie pod portem po 14 sierpnia 1904 roku.
Część IV to bitwa pod Cuszimą:
-przerzut poszczególnych eskadr rosyjskich w rejon konfliktu,
-sama bitwa.
Kolejnym rozdziałem jest zakończenie, gdzie:
-omówiono zakończenie wojny i podpisanie traktatu pokojowego,
-wyjaśniono jaki wpływ miał konflikt na późniejsze budownictwo okrętowe.
Publikację kończą bogate załączniki, bibliografia, indeks osób, indeks statków i geograficzny. W załącznikach w formie tabelarycznej mamy stan flot, artylerie okrętową, broń torpedową i stopnie oficerskie.
Publikacji wystawiłbym ocenę celującą gdyby nie mapy. Niektóre z nich moim zdaniem są słabo czytelne i w tym formacie można to było zrobić lepiej. Przykładem niech będzie mapa ze strony 536 pomniejszona, gdzie trudno odczytać oznaczenia (są za małe) a kursy poszczególnych eskadr różniące się np. kropką w grafice są ciężkie do prześledzenia.
Dużym atutem są zdjęcia, starannie dobrane i przedstawiające ludzi, okręty i uzbrojenie. Jest ich w książce bardzo dużo. Są piękne.
Do tego dochodzą jeszcze schematy i tabele w tekście głównym. Naprawdę tytaniczna praca autora.
Podsumowując pozycja prawie idealna, gdyby lepiej rozwiązać sprawę map. Będzie ozdobą niejednej biblioteki.

więcej Pokaż mimo to

Poznaj innych czytelników

53 użytkowników ma tytuł Wojna rosyjsko-japońska 1904-1905. Działania na morzu na półkach głównych

Chcę przeczytać 40
Przeczytane 13

20 użytkowników ma tytuł Wojna rosyjsko-japońska 1904-1905. Działania na morzu na półkach dodatkowych

Posiadam 8
Historia 3
XX wiek 2
Ulubione 2
Przeczytane na studia 2
Egzemplarz papierowy 1
Wojskowość powszechna 1
E. Morskie 1

Tagi i tematy do książki Wojna rosyjsko-japońska 1904-1905. Działania na morzu

Czytelnicy tej książki przeczytali również

Grecja i Rzym na wojnie

Peter Connolly

Adrian Goldsworthy napisał w przedmowie, że łatwiej prowadzi się zajęcia ze studentami pokazując jedną z ilustracji Connolly'ego. Po lekturze nie dziwię się, że ten historyk wygłosił taką opinię, bo "Grecja i Rzym na wojnie" to pod wieloma względami znakomite dzieło. Przede wszystkim rzadko zdarza się, żeby ilustracje tak fantastycznie uzupełniały tekst. Autor przedstawia sztukę wojenną Greków i Rzymian od 800 p.n.e. do 500 n.e. - przeważnie jest to opis najważniejszych wydarzeń wojennych, krótka charakterystyka danej armii oraz ukazanie jej uzbrojenia. Do tego omówiono jeszcze wojny morskie oraz sztukę oblężniczą i fortyfikacje. Poziom szczegółowości jest różny, w zależności od omawianego okresu, bo Connolly dokonał niezwykłej wręcz rekonstrukcji starć podczas wojny grecko-perskiej oraz pochodu Hannibala do Italii. Lektura tych fragmentów to istna rozkosz, bo autor odwiedził opisywane miejsca, przedstawił materiał fotograficzny, zasugerował prawdopodobne trasy przemarszów wojsk oraz przeniósł to wszystko na mapy. Krótko mówiąc - kapitalna robota. Przyjemnie się też czyta o antycznym uzbrojeniu, kiedy obok tekstu mamy bogaty materiał ilustracyjny oparty w dużej mierze na wykopaliskach archeologicznych. Ponadto, autor na rysunkach rekonstruuje taktykę walczących wojsk, ich ustawienie w marszu czy podczas obozowania oraz przedstawia antycznych wojowników. Podobało mi się również, że autor w tekście nawiązuje do własnych prób i doświadczeń związanych z odtworzeniem dawnego uzbrojenia. Nie dziwię się, że mimo upływu lat, ta pozycja uchodzi wśród czytelników za ikoniczną. Jeśli chce się komuś zaszczepić miłość do antyku, to w prezencie powinno mu się podarować pracę Connolly'ego.

Wojna siedmioletnia. Konflikt globalny (1754-1763)

ocenił na82 lata temu

Daniel Baugh

Powiem jedno Wydawnictwo Napoleon V wydaje fenomenalne książki dotyczące Wojny Siedmioletniej 1756-1763. Do Rossbach i Lutyni 1757 Ch.Duffego i Wojny Siedmioletniej w Europie Szabo, dołącza ta pozycja. Nie powiem , lubię książki bardziej dotyczące Europy ,ale po Wojnach Napoleońskich Mikaberidze polubiłem konflikty,kampanie na innych kontynentach. Właściwie jak było już to pisane,autor bardziej oparł się na konflikcie francusko- brytyjskim ,ale to Mi nie przeszkadzało . Opis kampanii czy w Ameryce Północnej ,czy Indiach w prosty i nie nużący przedstawiał wydarzenia . Dla Mnie szczególnie przyjemnie i merytorycznie było przedstawienie masakry po poddaniu Fortu Henry który własćiwie znam tylko po obejrzeniu filmu Ostatni Mohikanin. Także charakterystyka postaci takich jak Pitt,Newcastle czy Choiseul czy Hardwicke pozwoliło zrozumieć czym się te postacie kierowały. Książka warta miejsca na półce każdego miłośnika wojny siedmioletniej.

Artur Górny

ocenił na96 miesięcy temu

„Wyścig” do Baku. Działania wojenne na Zakaukaziu w 1918 r.

Krzysztof Marcinek

Niezwykle solidne opracowanie pobocznego frontu I wojny światowej i walk, z których tytułowa kampania była tylko jedną z odsłon wielkiego militarnego zamieszania na obrzeżach ogarniętej rewolucyjnym chaosem Rosji. Autor świetnie opisuje te wydarzenia, rozpoczynając od krótkiego przedstawienia przebiegu wojny na Zakaukaziu, następnie ofensywy osmańskiej armii na Armenię, wreszcie walki w niezwykłym kotle, w którym mieszały się działania w ramach Wielkiej Wojny, w ramach walk rewolucyjnych Rosji, ruchów wyzwoleńczych, interwencji brytyjskiej i niemieckiej, a wszystko znalazło swój finał w oblężeniu Baku. I co ważne całość jest bardzo przejrzysta, dobrze opracowana, mętlik stron konfliktu, oddziałów i wydarzeń autor przedstawił jasno, dokładnie, w sposób interesujący. Tak, że ta orientalna odsłona zmagań pierwszowojennych, która była dla mnie całkiem nieznana okazała się fascynującą historią. Skorzystał przy tym ze źródeł różnych stron, nie tylko opracowań anglojęzycznych czy niemieckojęzycznych, ale także dokumentów i opracowań tureckich, publikacji strony muzułmańskiej, literatury rosyjskiej, a nawet ormiańskiej. W ogóle bibliografia robi wrażenie, a w tekście widać, że autor korzystał z tak szerokiej bazy źródeł opracowań. Świetna książka historyczna.

Tomasz_K

ocenił na81 rok temu

40 najsłynniejszych bitew z Indianami na zachodzie

Jarosław Wojtczak

Wiem, że każda średnio zorientowana w historii osoba wie, iż Stany Zjednoczone zostały zbudowane na krwi, nieszczęściu i tragedii rdzennych mieszkańców, ale między wiedzieć, a poczuć, jest przepaść. A książka Pana Wojtczaka, która jest opisem faktów ze świetnie wyjaśnionym historycznym tłem, daje czytelnikom poczuć tę tragedię bardzo blisko. Ta książka powinna mieć podtytuł "Dobry Indianin to martwy Indianin". Ależ jest to mocna lektura. Mocna i przerażająca. Może nie tak bardzo jak "Pochowaj me serce w Wounded Knee", ale jednak. Tak sobie uświadomiłem po przeczytaniu tej książki, że z tych 40 opisanych bitew, prawdziwymi bitwami było tylko kilka starć. Reszta to masakry, obławy i pogonie amerykańskich żołnierzy za głodnymi, słabymi i w większości przerażonymi Indianami. Więcej w tych "bitwach" zginęło kobiet i dzieci, niż wojowników. Jasne, Indianie nie byli aniołami i są tu opisy mordów Indian na białych, ale to tylko pokazuje jak zaszczuci byli ci ludzie i jak z niemocy i beznadziei rodziła się przemoc, która była tylko bezsilnym aktem zemsty. Nie zostało im nic więcej. Must have każdej osoby interesującej się Dzikim Zachodem. 9/10. "[...] Masakra nad Wounded Knee złamała resztki ich woli, a religia, która przez krótką chwilę wzbudziła w nich nadzieje na powrót do lepszego życia, samoistnie wygasła. Zrozpaczeni i pozbawieni wszelkich złudzeń, dawni władcy Wielkich Rownin zapadli w swoich rezerwatach, gdzie czekały ich już tylko beznadzieja, wstyd, bieda i alkoholizm."

Remmarc

ocenił na94 miesiące temu

Niemieckie wojska kolonialne w Afryce Wschodniej 1886-1918

Paweł Brudek

No tak, współcześnie można by powiedzieć, że to pierwsze próby wprowadzania demokracji przez Niemców w Afryce. Oczywiście tak jak Oni ją rozumieli. Kampanię prowadzi Paul von Lettow - Vorbeck, to taki współczesny Friedrich Merz, który korzystając z ówczesnych doświadczeń wprowadza teraz demokrację w Polsce. Co ciekawe, ponad 100 lat temu stosunkowo niewielkie siły niemieckie były oparte głównie na tubylczych żołnierzach ( askarysach ),obecnie na Polakach ( zdrajcach ). Ciekawa książka, ciekawy temat. POLECAM !!!

ando

ocenił na81 miesiąc temu

Armia Republiki Rzymskiej. Od okresu królewskiego do czasów Juliusza Cezara

Michael M. Sage

Bardzo interesująca książka.Autor szczegółowo opisuje ewolucję rzymskiej armii,począwszy od początkowych formacji wojskowych w okresie królewskim,przez wprowadzenie systemu serwiańskiego,aż po rozwój legionów manipularnych i kohortowych.Bardzo ciekawy jest wątek o rzymskich oddziałach inżynieryjnych.Oczywiscie inne wojska np.Greków czy też Kartagińczyków potrafiło budować umocnienia,czy też machiny oblężnicze.Jednak to Rzymianie byli najbardziej kompleksowo do tego przygotowani.Budowanie całej infrastruktury,czy też skomplikowanych maszyn oblężniczych było u nich na najwyższym poziomie.Pozycja jest na pewno świetną drogą,do szukania dalszych informacji,które tutaj zostały tylko lekko zarysowane.Polecam.Ja na pewno wersję papierową zakupie.

caharin7

ocenił na89 miesięcy temu

Most nad piekłem. Amerykańskie bombowce na polskim niebie.

Serhii Plokhy

W dzisiejszej videorecenzji książka "Most nad Piekłem" autorstwa ukraińskiego historyka Serhii Plokhy, nie obyło się bez pierwszej kontrowersji na moim kanale. Ale o tym dowiecie się słuchając podcastu. Pomimo tego książkę należy uznać za bardzo udaną. Znajdziecie tu wszystko na temat operacji "Frantic". Polecam.

Sebakowal20

ocenił na91 rok temu

Armia Flandrii i Hiszpańska Droga 1567-1659 Przyczyny hiszpańskich zwycięstw i porażek w Niderlandach

Geoffrey Parker

Książka będąca świetnym przykładem tego, że pozycja traktująca o konfliktach i wojskowości nie musi być analizą i opisem wojen i bitew, może skupić się na aspektach wydawałoby się mniej interesujących, jak rekrutowanie i utrzymywanie armii i być świetną fascynującą lekturą. Autor wprowadza w temat od ciekawostki, od zestawu figurek, zabawek, drewnianych modeli, które otrzymał następca tronu, a przedstawiających tytułową Armię Flandrii, w okresie obejmującym drugą połowę XVI wieku i pierwszą XVII wieku, najważniejszą armią Europy, głównym narzędziem i siłą Imperium Hiszpanii. W tym okresie była to siła utrzymywana w Niderlandach i tocząca nieustanne wojny celem utrzymania tam hiszpańskiego panowania. Z racji oddalenia od kraju i oddzielenia poprzez szereg krajów i państw, posiłki, rekrutów i zaopatrzenie oraz uzbrojenie wysyłano tytułową "Hiszpańską Drogą". W pierwszej części książki autor przybliża właśnie kwestie mobilizacji i wysyłania korytarzami wojskowymi oddziałów do teatru wojny. A w drugiej zajmuje się problemami związanymi z utrzymaniem, zaopatrzeniem, opłaceniem armii, życiem w niej, buntami, stratami, a także demobilizacją. Skala opracowania budzi wrażenie, bo autor wykonał ogrom pracy i kompleksowo przedstawia poruszane kwestie. Pokazuje całkowicie inny aspekt wojny, zwłaszcza tak długotrwałej i prowadzonej przez imperium z dala od macierzystego kraju. I potrafi tematem zaciekawić, nie są to suche dane, ale wzbogacone mnóstwem szczegółów, ciekawostek, ożywiających omawiane zagadnienia. Książka jest bardzo dobrze napisana, wręcz połyka się ją, co jest tym ważniejsze że przecież to nie historia od strony opisów walk, ale od problemów związanych z tym za co prowadzić wojnę, jak ją organizować i utrzymywać w ciągłości armię. Chciałbym czytać więcej takich tytułów, bo w istocie, zwłaszcza jeżeli konflikt rozciągał się w czasie, to od umiejętności dowódców i żołnierzy ważniejsze okazywało się właśnie utrzymanie, organizacja, mobilizacje, logistyka. Bez tego, o czym zazwyczaj autorzy nie piszą wojna nie mogła być prowadzona, a Parker skupił się właśnie tylko na tym. Wspaniała rzecz, godna uwagi, mogąca zaciekawić każdego czytającego o historii, niezależnie od zainteresowania samą wojną, której dotyczy.

Tomasz_K

ocenił na910 miesięcy temu

Normandia ‘44. Historia opowiedziana na nowo

James Holland

Niby dobrze znana historia, przedstawiana przez Jamesa Hollanda w sposób przykuwający uwagę. Dba o przedstawienie wydarzeń uwzględniając aspekty zwykle pomijane przez historyków. Holland płynnie potrafi przejść od problemów i dylematów targających wielkich strategów na etapie planowania operacji, poprzez operacyjne przygody mniejszych oddziałów, aż do przeżyć pojedynczego żołnierza. Wszystko potrafi zgrabnie powiązać, tworząc omalże powieściową narrację.

sienik

ocenił na103 lata temu

Japońska polityka zagraniczna 1895-1945

Jakub Polit

18/2023 Doktor Jakub Polit przeprowadza nas przez dzieje japońskiej polityki zagranicznej od czasów światłego cesarza Meiji i szeregu wielkich mężów opatrznościowych aż do panowania Hirohito i "wielkich" polityków pokroju Hieki'ego Tōjō, którzy sprowadzili na kraj katastrofę. Doktor kreśli obraz w sposób pasjonujący i nie ma możliwości na nudę. Zresztą tak samo jak w najnowszej historii Japonii. Od kraju, który dopiero w połowie XIX w. został zmuszony do otwarcia się na świat przez armaty okrętu Matthew Perry'ego, aż do rozbłysków nad Hiroszimą i Nagasaki. Mając przed oczyma Japonię w pierwszej połowie XX wieku widzimy zaborczą politykę i brutalność dla przeciwników. I jest to prawda, ale połowiczna, ponieważ jeszcze na początku stulecia Japończycy respektowali w pełni prawa jeńców i ci byli traktowani wręcz jak goście. Przede wszystkim jednak Japonia była ścisłym sojusznikiem Wielkiej Brytanii, czyli Ententy, co zostało odwrócone o 180° w latach 30 przez twardogłowych wojskowych i zakończyło się tragiczną katastrofą dla Cesarstwa.

Ahura Mazda

oceniła na82 lata temu

Armia o świcie. Wojna w Afryce Północnej 1942-1943

Rick Atkinson

Niewątpliwie jest to arcydzieło literatury historycznej! Dzięki bogom wojny zostało wznowione z o niebo lepszym tłumaczeniem. Forma tego dzieła, jego narracja, mapki, wspomnienia świadków i wszelkie dodatki sprawiają, że czytelnik zostaje całkowicie wciągnięty w treść i wraz z oddziałami aliantów podąża wojennymi szlakami Afryki Północnej. Warto było!!!

Mariusz

ocenił na101 miesiąc temu

Twierdza. Oblężenie Przemyśla

Alexander Watson

Przemyśl 1914 -1915. Najdłuższe oblężenie Wielkiej Wojny „Oblężenie Przemyśla w latach 1914-1915 zmieniło cały przebieg pierwszej wojny światowej. Jesienią 1914 roku, gdy na wschodzie i na zachodzie koalicja Austro-Węgier i Niemiec ponosiła ciężkie klęski, galicyjska twierdza i jej 130-tysięczna załoga odegrały kluczową rolę w powstrzymaniu najazdu rosyjskiego na Europę Środkową”. I wojna światowa jest raczej słabo obecna w pamięci Polaków. Oczywiście wiemy, że w jej efekcie nasz kraj odzyskał niepodległość, jednak na ogół nie zajmujemy się szczegółowo tym konfliktem. Tymczasem obfitował on w wiele ważnych wydarzeń, z których niektóre rozegrały się na ziemiach polskich. Bez wątpienia jedną z najważniejszych bitew I wojny światowej były walki o twierdzę Przemyśl. Właśnie temu poświęcona jest najnowsza książka Alexandra Watsona pod tytułem „Twierdza. Oblężenie Przemyśla i korzenie skrwawionych ziem Europy”. Ukazała się ona nakładem wydawnictwa Rebis. Jej autor jest wykładowcą historii na Uniwersytecie Londyńskim. Jego publikacja poświęcona walkom o twierdzę Przemyśl zdobyła wiele nagród. Całkowicie zasłużenie, napiszę od razu. Dlaczego? Otóż książkę czyta się świetnie. Język i styl autora są bez zarzutu. Podczas lektury doskonale widać, że Watson umie opowiadać historię. Czyni to niezwykle plastycznym językiem, przykuwając uwagę czytelnika od pierwszej do ostatniej strony. Tym bardziej, jeśli ten czytelnik (tak jak ja) jest związany z Przemyślem. To niezwykłe uczucie, gdy o mieście w którym przez kilka lat się uczyłem, po którego ulicach spacerowałem i spaceruję nadal pisze uznany brytyjski historyk. Być może mało kto wie, że oblężenie Przemyśla było najdłuższym oblężeniem Wielkiej Wojny. Jak to się stało, że to niewielkie miasto zyskało takie strategiczne znaczenie? Dlaczego Rosjanom tak bardzo zależało na jego zdobyciu? Dlaczego po upadku twierdzy cesarz Austro-Węgier Franciszek Józef płakał przez dwa dni? W latach 1914-1915 na twierdzę Przemyśl zwrócone były oczy co najmniej połowy Europy. Wynik bitwy miał niebagatelny wpływ na przebieg całej wojny i wszystkie strony konfliktu doskonalr zdawały sobie z tego sprawę. Recenzowana publikacja składa się z siedmiu rozdziałów. We wprowadzeniu autor pokazuje, jak doszło do tego, że Przemyśl został zamieniony w twierdzę. Czym był pierścień fortów wokół miasta? Czy twierdza istotnie była nie do zdobycia, jak utrzymywali Austriacy? Czy może czasy świetności miała już za sobą? Kim byli obrońcy Przemyśla? Czy była to elita armii, czy może wręcz przeciwnie? Oblężenia Przemyśla prze armię rosyjską były dwa. Pierwsze zakończyło się tryumfem obrony. Za drugim razem górą byli najeźdźcy. Właśnie temu drugiemu oblężeniu poświecona jest spora część książki. Dowiemy się, w jaki sposób Rosjanie chcieli osiągnąć sukces. Sięgnęli po wypróbowaną metodę – chcieli miasto wziąć głodem. W dużej mierze im się to udało. Izolacja twierdzy doprowadziła do głodu. Głodu, który cierpieli zarówno żołnierze jak i cywile. O jego skali świadczy fakt, że obrońcy musieli zabić kilkanaście tysięcy koni, aby przeżyć. Pod koniec armia Austro-Węgier była w opłakanym stanie. Głód, choroby, brak nadziei na odsiecz – wszystko to odcisnęło ogromne piętno na żołnierzach. Rosjanie zdobywszy miasto odnieśli niebywały sukces. Ich okupacyjna polityka była bezlitosna. Szczególnie mieli przekonać się o tym Żydzi. Jednak i Polacy nie mogli czuć się pewnie. Rosja traktowała Przemyśl jako miasto rosyjskie. „Twierdza. Oblężenie Przemyśla i korzenie skrwawionych ziem Europy” to znakomita lektura dla wszystkich zainteresowanych historią I wojny światowej oraz dla wszystkich miłośników Przemyśla. Alexander Watson napisał coś więcej niż typową historię militarną. W swojej książce przekonująco udowodnił, że walki o twierdzę Przemyśl zwiastowały wojnę totalną, jaką była II wojna światowa. Upadek Przemyśla oznaczał prześladowania, brutalne czystki antysemickie i cierpienia niezliczonej liczby ludzi. Wszystko to – tylko na dużo większą skalę – miało się powtórzyć nieco ponad dwadzieścia lat później. Walki o Przemyśl w latach 1914-1915 były kluczowe dla frontu wschodniego. To także zmierz jednej epoki i początek narodzin zupełnie innej. Gorąco polecam tę lekturę. To prawdziwa gratka dla wszystkich miłośników historii. Wojciech Sobański

Wojtek

ocenił na1011 miesięcy temu

Seminole. Węże z bagien Florydy

Jarosław Wojtczak

Kolejna z "indiańskich" pozycji napisana przez Jarosława Wojtczaka, tym razem o tyle ciekawa, że konflikt Stanów Zjednoczonych z Seminolami jest raczej mniej znany niż walki z Komanczami, Apaczami czy Siuksami. Jednocześnie, jak informuje autor, wojna z Seminolami kosztowała więcej niż jakakolwiek inna wojna z Indianami i była najdłuższym konfliktem zbrojnym w amerykańskiej historii, poza wojną w Wietnamie. Trzy wojny z Seminolami to lata 1817-1858, ale Wojtczak wprowadza czytelnika szerzej w świat Florydy praktycznie od czasów prehistorycznych poprzez wyprawy konkwistadorów, hiszpańskie i brytyjskie panowanie aż do zakup Florydy przez Amerykanów. Ponadto, poza konfliktem z Seminolami, autor omawia jeszcze wojnę z Krikami z lat 1813-1814. Sam konflikt z Seminolami jest oczywiście bardzo ciekawy i kilka elementów zwróciło moją uwagę. Przede wszystkim interesujący jest bagnisty teren Florydy, gdzie rozgrywały się walki, gdzie żołnierze zapadali na malarię, a w wodach pływały aligatory, co oczywiste trudny do poruszania się większych grup wojaków. Ciekawa była również struktura społeczna Seminoli i ich sojusz ze zbiegłymi niewolnikami murzyńskimi. Poza tym mamy pewne cechy wspólne z innymi konfliktami z Indianami, czyli traktaty z "czerwonymi", zasadzki na amerykańskich żołnierzy, napady na białych osadników, wyraziste postacie po stronie Indian jak Billy Bowlegs czy Osceola. Zaskakujące też jak wielu znanych amerykańskich żołnierzy przewinęło się podczas omawianych konfliktów, chociażby Andrew Jackson, Zachary Taylor, Winfield Scott, Davy Crockett. Nie będę się zbytnio pastwił nad warstwą edytorską, zdarzają się różne zapisy nazw (Fort Stoddert/Fort Stoddart),ale trafiło się też bardziej kuriozalne wyrażenie jak "straty amerykańskie wyniosły łącznie 689 zabitych i rannych, w tym 79 poległych i 282 rannych żołnierzy". Podsumowując, książka nie odbiega poziomem od innych pozycji autora i z pewnością stanowi wartościową lekturę.

ocenił na78 miesięcy temu

Wojna Burów z Zulusami 1837-1840. Epizod z dziejów Zululandu i Natalu w XIX wieku

Michał Leśniewski

Ta książka to jedyne w literaturze światowej opracowanie dotyczące wojny Burów z Zulusami która to wojna miała miejsce w latach 1837-1840. Merytorycznie nie ma się do czego w tej książce przyczepić bo jest to znakomite dzieło. Na co warto zwrócić uwagę podczas lektury tego dzieła to świadomość tego że obok dwóch graczy tytułowych na terenie obecnej Afryki Południowej występowało wiele innych podmiotów politycznych które to podmioty nie zawsze są uwzględniane w rozproszonych wzmiankach na temat tego konfliktu, które to wzmianki opisują tą wojnę w innych dziełach na marginesie innych spraw. Obok Burów (Którzy sami nie byli wolni od sporów, wewnątrz swojej wspólnoty) oczywiście na ówczesnej arenie politycznej Afryki Południowej występowali Anglicy. Jeszcze ciekawszy jest opis polityki prowadzonej przez południowoafrykańskie państwa miejscowych ludów. Jak się okazuje Zulusi byli tylko jednym z wielu tamtejszych państw afrykańskich i inne miejscowe państwa często były do Królestwa Zulusów wrogo nastawione i prowadziły z Zulusami wojny. Bowiem dość często niebanalna osoba króla Czaki i imperium którego król był twórcą zaćmiewa obraz tamtejszej afrykańskiej sceny politycznej i te inne państwa nie są zauważane. Autor zwraca też uwagę jak niestabilne było państwo Zulusów i jak wiele świeżo podbitych plemion afrykańskich gotowych było nawet na sojusz z Burami, byle się pozbyć zuluskiego panowania.

Aztek_Anonim

ocenił na103 lata temu

Pierwsze walki brytyjsko-włoskie 1939-1941

Ian Stanley Ord Playfair

"Pierwsze walki brytyjsko-włoskie 1939-1941" to pozycja otwierająca sześciotomowy cykl poświęcony walkom w basenie Morza Śródziemnego i na Bliskim Wschodzie, który był częścią oficjalnej brytyjskiej historii drugiej wojny światowej. Brytyjski oficer, Ian Stanley Ord Playfair, nie skupia się jednak w swojej pracy tylko na działaniach wojennych (trochę na przekór tytułowi walki brytyjsko-włoskie wybuchły w 1940 roku). To też w dużej mierze opowieść o administracji brytyjskimi terytoriami, logistyce, przygotowaniach do wojny, problemach z dostarczaniem zaopatrzenia, ludzi czy maszyn (to przerzucanie pojedynczych maszyn na Maltę czy do północnej Afryki przez Takoradi w Ghanie pokazuje jaka była skala problemu). Dużo miejsca poświęcono też interesującym rozważaniom politycznym - przedwojennym rozmowom brytyjsko-włoskim czy negocjacjom toczącym się między Brytyjczykami a Grekami czy Turkami o pomocy wojskowej jakiej należy udzielić tym krajom. Oczywiście, najciekawszymi fragmentami są te poświęcone działaniom militarnym. Autor przedstawia opisy walk na lądzie, w morzu oraz w powietrzu i przyznam, że dużym zaskoczeniem były dla mnie, do tej pory nieznane, działania militarne w Etiopii czy Somali Brytyjskim. To oficjalna historia, więc należy być przygotowanym, że dominuje brytyjski punkt widzenia, niewiele jest tutaj o samej armii włoskiej czy ich perspektywie na te wydarzenia, lecz na pewno jest to wyróżniająca się pozycja ze względu na podejmowaną tematykę. Jeśli chodzi o korektę, to mogło być troszkę lepiej, trafiają się literówki, niektóre nawet dość śmieszne, mapy też są różnej jakości, niektóre kolorowe, inne nie. Książka ukazała się w 2014 roku i szkoda, że wydawnictwo nie podjęło się wydania kolejnych pozycji z tego cyklu.

Rewolucja husycka. Tom I. Okres wyrwany z ram

ocenił na82 lata temu

František Šmahel

Kilka dni temu Czesi obchodzili 610 rocznicę upamiętnienia spalenia Jana Husa na stosie, w trakcie obrad soboru powszechnego w Konstancji, który miał dokonać dzieła odnowy Kościoła katolickiego, a w tym, m.in. ustanowić z powrotem jednego papieża w miejsce trzech jednocześnie urzędujących. Tzw. ojcowie soboru chyba nie przypuszczali, że jeden mały płomień rozpalony pod nogami mistrza z Pragi spowoduje ogromny pożar w (prawie) całych Czechach, a jego skutki tak bardzo zaciążą na późniejszych losach ich następców, iż w konsekwencji walnie przyczynią się do Reformacji - następnej, jeszcze większej katastrofy dla papiestwa i jego ideologii. Patologia, jaka trawiła hierarchię kościelną w trakcie Wielkiej Schizmy Zachodniej, została zażegnana tylko pozornie. Decyzje zapadłe w Konstancji miały się jej odbić sporą czkawką już za niedługo. Frantisek Smahel, zmarły w styczniu tego roku wybitny husytolog rangi światowej (nazywany pater familias tej dziedziny w Czechach),stworzył swoje opus magnum na początku lat 90-tych ubiegłego wieku (cztery tomy w oryginale; u nas wydane trzy w 2018 r.). W późniejszych latach je uzupełniał i poprawiał. Pierwszy tom, liczący sobie prawie 500 stron gęstego tekstu na stronicach dużego formatu, zaświadcza już o naprawdę niepospolitej erudycji uczonego. Jednak to, co determinuje całe dzieło, zostało najpełniej wyrażone przez Smahela w słowach, które figurują, jako jeden z cytatów z pracy, na okładkach poszczególnych tomów: "Celem tej pracy nie są dzieje ziem czeskich w wieku husyckim, lecz dzieje rewolucji husyckiej powstałe w oparciu o określoną analizę krytyczną świadectw wszelkiego typu". Doprawdy zwrot "wszelkiego typu" ma tutaj niebagatelne znaczenie. Otóż mamy do czynienia w tym przypadku z czeskim odpowiednikiem Fernanda Braudela (osoby, którym nie obca jest chociażby książka o Morzu Śródziemnym w epoce Filipa II, będą wiedziały o co mi chodzi),czyli jednego z gigantów szkoły skupionej wokół francuskiego czasopisma Annales. Ogrom materiału, konfrontacja z niewyobrażalną ilością źródeł i polemicznej literatury zwala wprost z nóg. Jednakże podstawową różnicą między francuskim oryginałem, a czeską "kopią" jest talent pisarski. Nie żeby Smahel był go pozbawiony. Po prostu wzorując się na swych francuskich kolegach nie potrafi znaleźć równie odpowiednich proporcji między analizą a syntezą. Jego rozdziały są zbyt długie, zbyt przewlekłe, za bardzo obciążone drobiazgowymi dywagacjami. Tak bardzo, że czytelnik gubi się w zrozumieniu co tak naprawdę przyświeca twórcy, jako cel jego wysiłków. Mówiąc bez ogródek: nie jest to tyle historia dla zwykłego zjadacza chleba, lecz historia dla historyków. I to dla takich, którzy siedzą głęboko w husytologii. Poszczególne rozdziały w książce wyglądają, jak żywcem wyrwane z jakichś specjalistycznych periodyków naukowych (typu "Kwartalnik historyczny" bądź "Przegląd historyczny") i posklejanych niejako na siłę w jedną całość. Wszystko to powoduje, że mamy wrażenie ciągłego kręcenia się wokół tych samych zagadnień. Wystarczy wspomnieć, że w pierwszym omawianym tomie prawie w ogóle nie występuje (wbrew pozorom) rewolucja husycka na ziemiach czeskich! Smahel kreśli nam nieprawdopodobnie szczegółowe tło wydarzeń, które działy się na przestrzeni mniej więcej 200 lat przed rewolucją w Czechach, dotykając całej plejady problemów: gospodarczych, społecznych, prawnych, fiskalnych, kulturowych, etc., w wielu krajach, gdzie można tylko doszukać się jakichkolwiek antecedencji późniejszych wydarzeń w Czechach. Mówiąc językiem panującej dosyć niedawno metodologii: Smahel skonstruował olbrzymią bazę dla próby zrozumienia zapowiadanej w drugim tomie nadbudowy. Dodatkowo, w pierwszym rozdziale autor omawia (na 70 stronach) historiografię husycką począwszy od XVIII wieku, co może być już samo w sobie zapowiedzią tego, z czym będziemy mieli do czynienia dalej. Reasumując: gdybym miał oceniać pierwszy tom "Rewolucji husyckiej" jedynie przez pryzmat uczoności autora i jego warsztatu, to ocena ta z pewnością byłaby znacznie wyższa. Niestety, wszystko to, o czym wspomniałem wyżej nie pozwala na więcej niż naciągane "6". Może gdyby czeski historyk zszedł nieco z wyżyn wieży z kości słoniowej i postarał się o styl i formę dogodniejszą dla maluczkich, to odbiór jego dzieła byłby ciut lepszy. A tak, jego praca pozostanie "tylko" nieprzebraną kopalnią wiedzy dla innych specjalistów.

Munk

ocenił na68 miesięcy temu

Wojny zapomniane. Dzieje rywalizacji grecko-kartagińskiej na terenie Sycylii

Grzegorz Lach

Intrygujący tytuł, bo rzeczywiście trochę jest tak, że jak słyszymy nazwę Kartagina, to raczej myślimy o wojnach punickich, natomiast Grzegorz Lach przedstawia w swojej książce kilkuwiekową rywalizację grecko-kartagińską na Sycylii, której ostatnim akordem była wyprawa Pyrrusa na tę wyspę. Jest tu sporo naprawdę interesujących, militarnych wątków, do tego autor co jakiś czas pokazuje nam zmiany następujące w sztuce wojennej tamtego okresu. Jeśli dodać do tego wyraziste postacie jak Agatokles, Dionizjos Starszy, Timoleon czy Pyrrus to w zasadzie mamy przepis na dobrą książkę. Oczywiście, siłą rzeczy autor zahacza też o inne regiony opisując stosunki między poszczególnymi ludami czy działania wojenne na Półwyspie Apenińskim czy w Afryce Północnej. Styl autora jest dobry, przejrzysty, Lach prowadzi klarowne wywody, argumentuje swoje zdanie w czytelny sposób. Nie jest to najgorsza książka wydana przez Infort, ale jednak jak zwykle, korekty tu za bardzo nie było. Mamy więc "mur zasypany pieskiem", Dionizjosa i Dionisjosa, a także literówki i cyfrówki. Ponadto książka zawiera piętnaście map oraz ilustracje prezentujące opisywane uzbrojenie.

Betasom. Włoska broń podwodna w bitwie o Atlantyk (1940-1945)

ocenił na72 lata temu

Marek Sobski

Co tu dużo mówić, niezwykle fachowa i merytoryczna pozycja poświęcona działalności włoskich podwodniaków na Atlantyku w czasie drugiej wojny światowej. Już od pierwszych stron widać ogromną wiedzę autora opartą głównie na włoskiej literaturze. W pierwszych rozdziałach Sobski omawia powstanie Betasom, włoską doktrynę, typy okrętów oraz prezentuje biogramy włoskich dowódców. Najważniejszą częścią książki jest jednak przedstawienie 197 patroli włoskich okrętów podwodnych na Atlantyku. Autor pokrótce omawia trasę poszczególnego patrolu, zatopione statki czy ewentualne "przygody" poszczególnych okrętów podczas wypraw łącznie z hipotezami dotyczącymi ich zatopień. Ciekawe są również fragmenty dotyczące losów włoskich statków oraz ich marynarzy na Dalekim Wschodzie. Wiadomo, że jest to trochę monotonna lektura, ale jednocześnie temat jest na tyle niszowy i fascynujący, że każdy zainteresowany drugą wojną światową powinien się zapoznać z tą pozycją.

Dzień bitwy. Wojna na Sycylii i we Włoszech 1943-1944

ocenił na81 rok temu

Rick Atkinson

„Dzień bitwy” to monumentalna, dogłębna i barwnie napisana opowieść o jednym z kluczowych, a jednocześnie najbardziej krwawych etapów II wojny światowej — kampanii aliantów na Sycylii i na półwyspie Apenińskim w latach 1943–1944. Autor, znany amerykański historyk i laureat Nagrody Pulitzera, po raz kolejny łączy rzetelne badania źródłowe z narracją przypominającą najlepsze reportaże i literaturę faktu. Atkinson, autor słynnej ,,Armii o świcie'', pisze w sposób staranny, klarowny i przystępny, co czyni tę obszerną książkę (ponad 800 stron) zaskakująco „czytelną”. Jego narracja płynie swobodnie od strategicznych rozważań najwyższych dowódców po codzienne doświadczenia zwykłych żołnierzy. Dzięki temu zarówno miłośnicy historii wojskowości, jak i czytelnicy szukający mocnych, emocjonalnych relacji znajdą tu coś dla siebie. Jedną z największych zalet książki jest przedstawienie wojny z perspektywy ludzi, a nie tylko suchych dat czy ruchów armii. Atkinson umiejętnie wplata relacje żołnierzy i opisuje codzienne życie na froncie, dzięki czemu czytelnik może niemal „poczuć” temperaturę walk, strach i absurd działań wojennych. Widać tu zarówno bohaterstwo, jak i tragizm – bez glorifikacji, ale z głębokim zrozumieniem ludzkich losów. Autor prezentuje szeroki kontekst strategiczny kampanii, ukazując zarówno alianckie plany i kontrowersje wokół inwazji we Włoszech, jak i skomplikowaną współpracę między dowództwami amerykańskim a brytyjskim. Dzięki temu lektura daje pełniejszy obraz tego, dlaczego kampania włoska trwała tak długo i jakie były jej kluczowe wyzwania. „Dzień bitwy” to książka napisana z wielkim kunsztem i pasją. Łączy solidne badania historyczne z narracyjną lekkością, dzięki czemu nawet wymagający tom staje się fascynującą lekturą. Dla osób zainteresowanych historią II wojny światowej, a zwłaszcza mniej znaną kampanią włoską, to pozycja niemal obowiązkowa. Polecam serdecznie.Naprawdę warto.

caharin7

ocenił na92 miesiące temu

Cytaty z książki Wojna rosyjsko-japońska 1904-1905. Działania na morzu

Bądź pierwszy

Dodaj cytat z książki Wojna rosyjsko-japońska 1904-1905. Działania na morzu

Ciekawostki historyczne

Zimna wojna | 2026-04-10

Kijong-dong – północnokoreańskie miasto-widmo

Jak zademonstrować znienawidzonemu sąsiadowi z południa swoje prosperity, a jednocześnie przyciągnąć tamtejszych...

Starożytność | 2026-04-08

Filozof na wojnie. Marek Aureliusz między stoicyzmem a rzezią barbarzyńców

Marek Aureliusz pisał o braterstwie wszystkich ludzi, nawet tych, których nazywał wrogami. Jednocześnie dowodził armią,...

Donald J. Robertson

Starożytność | 2026-04-07

Krwawa wendeta sióstr. Jak Kleopatra Tryfajna doprowadziła do upadku własnego rodu

Historia dynastii ptolemejskiej to nie tylko słynna Kleopatra VII, ale przede wszystkim stulecia bezwzględnej walki o...

Legionista, oficer II Rzeczypospolitej, dowódca Kedywu Armii Krajowej i organizator najgłośniejszych akcji dywersyjnych...

Zimna wojna | 2026-04-06

August Emil Fieldorf „Nil”. Bohater podziemia skazany jak zbrodniarz

Katarzyna Kwiatkowska-Moskalewicz

Średniowiecze | 2026-04-04

Henryk Sandomierski – piastowski krzyżowiec

Od zera do… krzyżowca? Być może to o tym właśnie marzył ten z synów Bolesława Krzywoustego, który nie przepuścił żadnej...

Dwudziestolecie międzywojenne | 2026-04-03

Jak Polska odzyskała dostęp do morza ?

Po 123 latach niewoli Polska wróciła na mapę Europy, ale droga do pełnej suwerenności wciąż była długa. Jednym z jej...

Starożytność | 2026-04-01

Marek Aureliusz. Stoicka mądrość władcy

Marek Aureliusz (121-180 n.e.) był jednym z najsłynniejszych cesarzy Rzymu i filozofem. Jego Rozmyślania do dziś...

Redakcja

Starożytność | 2026-04-01

Kleopatry. Zapomniane królowe Egiptu

Najnowsza książka autora bestselleru Persowie. Epoka Wielkich Królów

Redakcja

Starożytność | 2026-03-31

Kazimierz Michałowski i misja niemożliwa. Polskie odkrycie w Egipcie, które wstrząsnęło światem nauki

Brak funduszy, braki sprzętowe i rotacja kadrowa – początki prac zespołu Kazimierza Michałowskiego w 1961 roku nie...