Nałóg

Książka „Nałóg” Paola Roversiego to thriller, który w teorii miał wszystko, by stać się hitem: mroczny Mediolan, seryjnego mordercę i policjanta z przeszłością. Jednak po lekturze ocena 5/10 wydaje się najbardziej sprawiedliwa, a to dlatego, że w tym mechanizmie sporo trybików zwyczajnie zgrzyta. Co z tą książką jest „nie halo”? Przede wszystkim jej wtórność i brak autentycznego napięcia, które jest paliwem dla każdego dobrego kryminału.

Największą wadą utworu jest konstrukcja głównego bohatera. Enrico Radeschi, dziennikarz-haker, to postać ulepiona z najbardziej wyświechtanych klisz gatunkowych. Jego „nałogi” i wewnętrzne demony wydają się dopisane na siłę, by nadać mu głębi, której brakuje w samym działaniu. Kolejnym problemem jest tempo akcji. Roversi ma tendencję do rozwlekania wątków, które nie wnoszą nic do śledztwa, przez co intryga traci impet. Czytelnik zamiast siedzieć na krawędzi krzesła, zaczyna z niecierpliwością odliczać strony do końca rozdziału. Same dialogi bywają drewniane i nienaturalne, służąc głównie jako toporne narzędzie do przekazywania ekspozycji, zamiast budować relacje między postaciami.

Fabuła skupia się na brutalnych morderstwach, które mają wstrząsnąć opinią publiczną, ale opisy zbrodni bywają przerysowane do granic groteski, co zamiast przerażać – nuży. Brakuje tu subtelności i psychologicznego wyrafinowania, które wyróżniają mistrzów gatunku. Przewidywalność zakończenia to kolejny gwóźdź do trumny; wprawny czytelnik kryminałów przejrzy zamysł autora mniej więcej w połowie książki, co odbiera jakąkolwiek frajdę z finałowego „twista”.

Mimo to, książka ma też plusy, które ratują ją przed całkowitą klęską. Atmosfera Mediolanu – duszna, deszczowa i nieprzyjazna – jest oddana całkiem sugestywnie. Roversi potrafi pisać o mieście w sposób, który niemal czyni z niego osobnego bohatera. Również techniczne aspekty hakerskie, choć momentami naciągane, wprowadzają do tradycyjnej formuły kryminału powiew nowoczesności.

Dlaczego tylko 5/10?
Brak oryginalności: Historia, którą czytaliśmy już dziesiątki razy w lepszym wykonaniu.

Słabe tempo: Zbyt wiele „pustych przebiegów” w narracji.

Bohaterowie: Trudno o emocjonalne zaangażowanie w losy postaci zbudowanych z klisz.

To pozycja dla bardzo niewymagających fanów gatunku lub osób, które potrzebują niezobowiązującego „czytadła” do pociągu. Czy chciałbyś, abym zaproponował Ci włoski thriller o podobnej tematyce, który znacznie lepiej radzi sobie z budowaniem napięcia?

Książka „Nałóg” Paola Roversiego to thriller, który w teorii miał wszystko, by stać się hitem: mroczny Mediolan, seryjnego mordercę i policjanta z przeszłością. Jednak po lekturze ocena 5/10 wydaje się najbardziej sprawiedliwa, a to dlatego, że w tym mechanizmie sporo trybików zwyczajnie zgrzyta. Co z tą książką jest „nie halo”? Przede wszystkim jej wtórność i brak...

Rebbeca Stark opracowuje nowatorski sposób leczenia obsesji i nałogów. Metoda jest na tyle skuteczna, że zainteresował się nią rosyjski bogacz Grigorij Iwanow, który powierza jej kierowanie kliniką, która ma pomóc ludziom uwolnić się od uzależnień.
W klinice zjawiają się pierwsi pacjenci z różnych krajów. Jest ich siedmioro: Niemka Lena Weber maniaczka ćwiczeń fizycznych, Jian Chow z Hongkongu, projektant stron internetowych, Szwajcarka Rosa Bernasconi uzależniona od nowych technologii, Claudio Carra prawnik z Mediolanu, hazardzista, Julie Arnaud z Paryża nimfomanka, Tim Parker Nowego Jorku, broker, uzależniony od kokainy oraz Jessica De Groot Holenderka, która dokonuje samookaleczeń. Pewnego dnia w tajemniczych okolicznościach znika kilka pacjentów. Co kryje się za ich ucieczką? A może wcale nie uciekli?
Wierze, że autor robił wszystko, by ta powieść podobała się czytelnikom i ona mogła się spodobać, bo potencjał był na ciekawą, intrygującą, mroczną opowieść, która w moim odczuciu się nie udała. Powieść ma całkiem fajny początek i nie najgorsze zakończenie, ale nie została wypełniona konkretami w środku. Nie siedzę w głowie autora i nie wiem, jaki miał zamysł, ale myślę, że chodziło mu o stworzenie klimatu zbliżonego do tego, jaki dzieje się u Agathy Christie – kilka osób w jednym pomieszczeniu i każda z nich jest podejrzana o dokonanie złej rzeczy. To naprawdę mogło się udać, tylko autor po drodze się gdzieś pogubił. Ode mnie 3/10.

Rebbeca Stark opracowuje nowatorski sposób leczenia obsesji i nałogów. Metoda jest na tyle skuteczna, że zainteresował się nią rosyjski bogacz Grigorij Iwanow, który powierza jej kierowanie kliniką, która ma pomóc ludziom uwolnić się od uzależnień.
W klinice zjawiają się pierwsi pacjenci z różnych krajów. Jest ich siedmioro: Niemka Lena Weber maniaczka ćwiczeń fizycznych,...

Spodziewałam się zdecydowanie czegoś lepszego. Szybko się zaczęła i tak samo szybko skonczyla. Mam wrażenie, że książka miała początek i koniec, bez konkretnego środka. Moglaby być dużo lepsza.

Spodziewałam się zdecydowanie czegoś lepszego. Szybko się zaczęła i tak samo szybko skonczyla. Mam wrażenie, że książka miała początek i koniec, bez konkretnego środka. Moglaby być dużo lepsza.

Po przeczytaniu opisu tej książki spodziewałam się dobrego thrillera, może o jakimś zalążku horroru, bazującego na tematyce rodem z filmu "Requiem dla snu", gdzie siła nałogu prowadziła do obłędu.

Akcja rozpoczynała się powoli, autor dozował emocje i budował napięcie. Mniej więcej w połowie książki, która trzeba przyznać- nie jest długa- zaczęłam się zastanawiać, kiedy wydarzy się "coś", kiedy nastąpi jakiś istotny zwrot akcji. I nastąpił po ponad połowie publikacji. Trwał niedługo i od razu podsunięto nam zakończenie, pozostawiające po sobie niesmak...

Ciężko mi ocenić tę książkę. Przeczytałam ją w jeden wieczór, jest krótka, lekka, niezbyt przyjemna mimo wszystko. Postacie kompletnie niezbudowane. Nie było czasu, aby je poznać, zrozumieć istotę nałogu, polubić je lub nie, nawet przyznam szczerze- nie zapamiętałam żadnego z imion i nie do końca wiem, która postać dotyczyła jakiego fragmentu. Dialogi również średnie. Opisy bardzo proste, krótkie.

Tu jest potencjał, są retrospekcje, nawiązania i super- tylko gdyby ktoś miał więcej pomysłu, dodał więcej wątków, rozbudował bohaterów- nie byłoby źle. Tymczasem mam wrażenie jakbym przeczytała streszczenie jakiejś powieści, a nie ją całą.

Tym samym- niestety nie polecam.

Po przeczytaniu opisu tej książki spodziewałam się dobrego thrillera, może o jakimś zalążku horroru, bazującego na tematyce rodem z filmu "Requiem dla snu", gdzie siła nałogu prowadziła do obłędu.

Akcja rozpoczynała się powoli, autor dozował emocje i budował napięcie. Mniej więcej w połowie książki, która trzeba przyznać- nie jest długa- zaczęłam się zastanawiać, kiedy...

Podobał mi się styl pisarza. Jednak obawiam się, że to jedyna zaleta tej książki. Płaskie postacie, nienaturalne dialogi, bardzo długie wprowadzenie i jeszcze szybsze zakończenie, które mocno rozczarowuje. Nie polecam.

Podobał mi się styl pisarza. Jednak obawiam się, że to jedyna zaleta tej książki. Płaskie postacie, nienaturalne dialogi, bardzo długie wprowadzenie i jeszcze szybsze zakończenie, które mocno rozczarowuje. Nie polecam.

Dobre, brutalne zaskakujace. Miejscami odrażajace i powodujace niesmak. Sztosik!

Dobre, brutalne zaskakujace. Miejscami odrażajace i powodujace niesmak. Sztosik!

Fantastyczny thriller psychologiczny, wciąga i trzyma w napięciu od początku do końca. Książkę czyta się lekko, bardzo szybko, nie ma żadnych zbędnych opisów. Świetnie zakrojona intryga, zwroty akcji, autor ciągle wodzi czytelnika za nos i podrzuca fałszywe tropy. Polecam!!!

Fantastyczny thriller psychologiczny, wciąga i trzyma w napięciu od początku do końca. Książkę czyta się lekko, bardzo szybko, nie ma żadnych zbędnych opisów. Świetnie zakrojona intryga, zwroty akcji, autor ciągle wodzi czytelnika za nos i podrzuca fałszywe tropy. Polecam!!!

Doktor Rebecca Stark jest psychiatrą, w swej pracy stosuje innowacyjną metodę leczenia uzależnień. Rosyjski magnat, były pacjent doktor Stark, składa jej ofertę poprowadzenia kliniki we Włoszech dając jej wolną rękę w doborze metod leczenia. Do pilotażowego programu zgłasza się siedem osób z różnych części świata, między innymi: uzależniona od ćwiczeń Lena, nimfomanka Jullie, czy hazardzista Claudio. Aby przystąpić do programu uczestnicy muszą zgodzić się na wiele ograniczeń. Wkrótce po rozpoczęciu terapii zostają zamordowane dwie osoby, a padający intensywnie deszcz sprawia, że klinika staje się niemożliwym do opuszczenia miejscem, tym samym mieszkańcy ośrodka zostają uwięzieni z mordercą. Początkowa antypatia przeradza się w nienawiść i brak zaufania. Kolejne osoby padają ofiarami szaleńca…

(cd recenzji na fb)

https://www.facebook.com/KsiazkaZamiastKwiatka/photos/a.967792129913564/7871831946176180

Doktor Rebecca Stark jest psychiatrą, w swej pracy stosuje innowacyjną metodę leczenia uzależnień. Rosyjski magnat, były pacjent doktor Stark, składa jej ofertę poprowadzenia kliniki we Włoszech dając jej wolną rękę w doborze metod leczenia. Do pilotażowego programu zgłasza się siedem osób z różnych części świata, między innymi: uzależniona od ćwiczeń Lena, nimfomanka...

Nie ukrywam, że jak widzę thriller z taką okładką to biorę w ciemno! Bo to przecież mój ulubiony gatunek, a do tego jestem sroką okładkową.

Sam opis też mnie przekonał, ale dawno nie wpadła w moje ręce książka, którą czytało mi się tak opornie. Kompletnie nie mogłam polubić się ze stylem autora. Książka jest debiutem, więc można przymknąć na to oko. Na pewno w przyszłości dam szansę jeszcze raz, aby sprawdzić czy autor zmienił styl pisania na nieco lżejszy. Sam pomysł na fabułę był naprawdę intrygujący i można by było poprowadzić to lepiej, z wiekszą ekscytacją, napięciem. Plus za kilka naprawdę dobrych momentów, które chwilami potrafiły zaskoczyć. Ciekawa też jestem co każdy z Was powiedziałby o głównej postaci, doktor Stark i jej kontrowersyjnym sposobie leczenia uzależnień, który będzie testować na różnorodnej grupie osób, od kobiety uzależnionej od ćwiczeń fizycznych po hazardzistę czy nimfomankę. Co mogę powiedzieć więcej? No nie porwała mnie ta książka w ogóle. Nie mogę ocenić jej do końca źle, bo fabuła poprowadzona inaczej mogłaby być naprawdę świetna, no i pomysł dość ciekawy. Zabrakło jednak emocji, których oczekuje po dobrych thrillerach.

Nie ukrywam, że jak widzę thriller z taką okładką to biorę w ciemno! Bo to przecież mój ulubiony gatunek, a do tego jestem sroką okładkową.

Sam opis też mnie przekonał, ale dawno nie wpadła w moje ręce książka, którą czytało mi się tak opornie. Kompletnie nie mogłam polubić się ze stylem autora. Książka jest debiutem, więc można przymknąć na to oko. Na pewno w przyszłości...

Nie dziwię się, że coraz więcej wydawnictw sygnalizuje pogłębiające się problemy finansowe, skoro na polski rynek kierują tej miary “dzieła”. Jestem pewien, że gdyby wśród polskich gimnazjalistów rozpisać konkurs na powieść kryminalną, to “Nałóg” Paolo Reversiego wśród nich nie zmieściłby się w pierwszej setce.
Ta “powieść” to zwyczajnie bieda z nędzą. Wtórna do bólu, z powierzchowną i nie trzymającą się kupy fabułą i papierowymi postaciami, zresztą prawie w komplecie uśmierconymi. Realizacja pomysłu, który mógłby być nawet interesujący, obraża inteligencję nawet zupełnie niewymagającego czytelnika.
Radzę nie ruszać, nawet kijem.

Nie dziwię się, że coraz więcej wydawnictw sygnalizuje pogłębiające się problemy finansowe, skoro na polski rynek kierują tej miary “dzieła”. Jestem pewien, że gdyby wśród polskich gimnazjalistów rozpisać konkurs na powieść kryminalną, to “Nałóg” Paolo Reversiego wśród nich nie zmieściłby się w pierwszej setce.
Ta “powieść” to zwyczajnie bieda z nędzą. Wtórna do bólu, z...